장음표시 사용
511쪽
HK M i cs Asgo Ru MRomano claro , Deo gratias, INerator socium habuit: sea Guibretini soli , Romanus de santilo Marcello, Cen- eius qui dicebatur sancti Grisogoni S Teouo , qu Ilio per Daciam tempore debacchatus est, tam infa-
literarum pra sentium pr.cepto mandamus ut super his c nmuni per Dei gratiam deliberatione , ad matris Eccle sita ultionem communibus praestante Deo auxiliis , sicut oportere cognoscitu , accιngamiris. Dat
tinnulla mecalii ob reves in hac Gesasiana epist
la quae non videntur esse leviter praetereulida. Primum ex ea docemur, praeter ea quae de legatione Henrici a 4 Golasium referuntur a Falcone Beneven tano petiisse Augustum pacem a Pontifice & qui
dem hi artibus iami quibus plerunque uti selent qui
eam maximi cupiunt, Imnis v Idelicet ac terror Ibus,2 faei litis animum Gelasis flecteret ad concordiam ineundam. Minae autem hae fuere, facturum se quae oosset Probabile est suspensum istud & ambiguum eribendi genus non fuisse obscurum Gelasio. Ea
mens erat Augusto ε, habere maximam auctoritatem in e sectione Romani Pontificis, quae firma aevalida est e non posset nisi accederet assensus principalis non comprobaturum se Illam , Immo cuncta ac-' nisibus futuram ordinationem infringi ac labefactari posse arbitraretur, mi Gelasim secum rediret: oraciam. id se valde cupere & optare ; sua aliter evenitet declaraturum se nullam fuisse electionem C siti aliamque celebraturum , adeoque aemulum levaturum adversus Gelasium ; qu bd si Gelasius pa- mallet certitudinem pacis faceret. Tangit istude noui controversiam investiturarum H quae per tot nos turbavit Ecclesiam. Moleste ferebat Henricus
512쪽
LIBER TERT ivs s 'Augustae eoncessiim a Paschali, & renovari cupiebar. Petebat ere, ut donec magnus dies imponi posset huic
controversiae, Gelasius sponsionem faceret ae pro mitteret non turbaturum se, neque causam offensionis Henrico prie biturum ob investituras. Et aequissima videbatut Henrici postulatio, neque praejudicabat qui cquam adversiis ecclesiasticas regulas. Verdm Gelasius semper timidus , adeoque procrastinandum ratus, negotium istud remisit ad proximam synodum Mediolani vel Cressionae celebrandam in festivitate beati Luciae, id est , post septem mensium spatium. Potuit existimare Henricus ludificationem id esse, &valde probabile est ita existimalle. Tum statim secuta
electio Burdini, quadragesimo quarto die post Gelasianam.
X XIII. Ait deinde Gelasius nullum de Romano
clero consensisse huic secundae electioni. Heie duo quaedam observanda sunt. Primum , aliter se habere hunc locum apud Eadmerum & apud Simonem Du-nelmensem, aliter apud V villelmum Malmesburiensem & Rogerium de Hoveden. Nam apud istos ita omnino legitur hic locus : In hoc autem facinore nurulum de Romanis Dominus Imperator, Neo gratias, Io eium habuit. Falsa est ac mendosa haec editio. Mentiretuc enim Gelasius si ea non esset falsa. Constat enim nobiles quosdam Romanos, M in his Frange-
anem, transgressos fuisse in partes Augusti & a Geoasio secessisse. Neque mihi placet Baroni j interpretatio , qui ut locum istum a mendacio liberet, ait Gelasium heic per Romanos intelligere catholicos , eos nimirum qui partis erant celasii . ac si factionis
ad veris homines ne civium quidem Romanorum vocabulo dignos esse putarer. vana admodum inter pritatio. quod salva tanti viri pace dictum sit. Vtrique enim, & Gelasiani, & Gregoriani , ejusdem urbis cives etant, licet partibus ac studiis diveisi ; ut etiam
513쪽
ipsi Gelasiani profitentur apud Pandulfum Pisanum in vita Gelasis , ubi Frangepanes , id est, eos qui Gregorii partes sequebantur, se alloquuntur: Num-qρι ct nos perdere cupitis ' Et quidem Romani fu-mm . similes vobis , ct , si dici liceat , consanguinei vestri. Melius igitur editio quam nos sequimur , ubi
legitur nullum de Romano clero. Omnes enim Epis.copi & Cardinales Gelasium elegeIant ac sequuti fuerant fugientem, ut patet ex Panduli no Pilano. Alterum igitur quod heic observandum est , is a se habet. Astii mat Gelatius Augustum neminem de Romano clero habuisse qui Burdini electioni as Ientiretur. Priina fronte istud videtur falsum. Nam dubitari non potest quin tres illi quos statim nominat fuerinte clero Romano. Uerit m illos ea de causa non con- numerat Gelasius in clero Romano quia cum essent
Guiberiani, id est, schismatici, praecisi jam olim
erant per excommunicationem a corpore universalis
Ecclc siae , adeoque extra clerum projecti. In fine haee Gelasii epistolae data dicitur Caietae xvi I. Kalendas Februari j. Quo tempore Paschalis
nondum mortuus erat, neque Gelasius electus ; neque tum iste Caietae morabatur , sed in monasterio Casinensi. Itaque necesse est mendum hete esse. Quod tamen mendum vetus est, cum reperiatur in omnibus exemplaribus. Sensit vitium Baronius, proque Februario Aprilem recte reposuit. XXIV. Scripsit etiam Gelasius ad Bernardianis Archiepiscopum Toletanum , olim quidem abalienatum a Burdino , sed nunc ei infensum hauddubie ac inimicum quod vim primatus & apostolinae legationis
petitione ejus infractam in Bracarensi provincia constaret. Itaque facile Gelasio fuit accentiam contumelia animum trahere in partes suas. Haec ergo ad eum
scripstr. Gelasim Episcopus servus fervorum Dei venerabili
514쪽
fratri pern4rdo Archiepscopo Toletano ct msspaniarum Primati salutem ct apostolicam benedictionem.
Non latere credimus fraternitatem tuam qualiter frater quondam is auritius Bracarensis scopus se jamdiu habuerit , qualiter Ecclesiam suam dimiserit, ct quomodo Regi excommunicato adhaeserit , ct 'contra statuta canonica in cubile sancta Ecclesia se inges erit.
Nec eum miramur debitam tibi obedienatam CV antiquum primatus honorem Ecclesia tua penitus denegasse,qus Romanam Ecclesiam, qua omnium Ecclesiarum
mater est 2 magistra , non serum denegare, sed des
truere. quodammodo conatur sc. Monemus itaque am
que praecipimuι ut juxta mandatum praedec oras nostri ad elictionem in Bracarensi Ecclesia faciendam sollicitudine caritaris debita operam ct opem praebeas cum risectu. Ipsum vero Mauritiam excommunicatum, per iuram. re matris Ecclesiae constupratorem publicum ceteris Hi paniarum Praelatis oec. Data Caietae v II I. Kalendas Aprilis.
XXV. Eadem die literas sequentes dedit ad uia Aversos Hispaniarum Episcopos , quas ex Gelasis regesto se dei cripsisse ait Rodericus Toleranus. Gelasim Episcopus semus strvorum Dei venerabili fratri Bernardo Toletano Primati ct ceteris Hispaniarum Dissopis. Non latere credimus fraternitatem vestram qualiter frater noster Adauritius Bracarenss Epissopira se iamdiu habuerit, ct quomodo Ecclesiam suam dimisserit, ct quomodo Regi excommunicato a haeserit. I ud etiam , ut opinamur , nostis , quod a pruindecessore nostro sanctae memoria Paschali Papa in Cn-cilio excommunicatus sit, ct quod Bracarensi Fcclesia sit mandarum ut pastorem sibi asinis provideret. Nunc tandem per Regis tyrannidem, post longum electionis meae spatium , in cubili sancta matris Ecclesia se i, Agessit. Ideoque fraternitati vestra mandamin ut ad electionem In Bracarensi Ecclesia faciendam sollicitudine
515쪽
soo MISCELLA NEORVM eamatis debita operam praebeatis. Ipsium vero Mauriarium excommunicatum, Periurum , ct matris Ecclesia
constupratorem ceteris Ecclesia sitis publicetu. Datis
Caieta v i I i. Kal. 'Aprilis.
XXVI. Siste heic, quaeso , rursum , lector, &mecum aliquantisque expende epistolas illas ad Hispanos Episcopos scriptas. Omnino quinque res Vehit flagitia Bardino objicit Gelasius , societatem cum Imperatore , dimissionem Ecclesiae Bracarensis , rebellionem adversus Primalcm , perjurium , & quae ex per juris sequebatur, sedis apostolicae invasionem. De societate cum Augusto satis iam suora die tum est, neque ea repeti nunc est opus. Dimisiam ab eo fuisse Ecclesiam objectat, nimirum per biennium. Vertim id quidem. Sed non ideo culpandus Bilrdinus. Quippe certis indiciis deprehenditur non alia illum de caussa Ecclesiiam suam deseruisse quam ut jura sedis suae tueretur adversm Bernardum pervicaciter, ut apparet ,
incubantem Ecclesiae Bracarensi eamque Toletanae sublicere conanti. Quod si non statim post consectum negotium rediit Bracaram , accusetur Pontifex Pacchalis. qui operam ejus sibi Ecclesiaeque utilem ac ne- celIariam putavit, adeoque eum apuli se detinuit ut
eo uteretur in tractatione gravium negetiorum. Itaque dum illi Gelasius absenti: hanc exprobrat, dat loeum de sensioni. Nam si crimen istud fuit, cur non eum statim Paschalis ad Ecclesiam suam redire jussit 3 Cur ejus opera uti voluit ad pacem inter sacerdotium& regnum conciliandam Agit ergo Gelsius ut adversiis hostem ; Paschalisque insuper decreta violat,
ut Burdinum fortius ac ψehementius opprimat. Paschalis etenim existimaverat Bilrdinum habere justam causam , atque adeo nihil deinceps Bernardo licere voluerat in provincia Bracalensi. Gelasius autem insurgit adversus aemulum , primatrumque Toleranae Ecclesiae adjudicat super Bracarentem, p. rte utraque
516쪽
inaudita , nullo jud; ciorum ordine servato , & ad- . 'es iis inst uta majorum , id est, impetu , non ra- t ne. Qui modus agendi adeo destitutus erat omni ratione ut Callistus II. insuperhabito Gelasij decreto trivilegia Bracarensis Ecclesiae postea confirmaverit Maiiana lihi teris datis ad Pelagium Archiepiscopum Bracaren. Rς Hi sim . quas Mariana recitat. XXVII. Burdinum praeterea per jurum vocat Gelasius, ob eam nimirum ra tionem quod cum fidelitatis & obedientiae juramentum Romano Pontifici Pasiae hali successbribui que ejus, quor rura primus erat Gelasius , olim fecillet in acceptione Pallij, nunc papa tum Gelasio tollere conabatur contra manifesta iuri L
jurandi verba. Nam haec sunt omnino verba rament': Non ero neque in consilio neque in facto ut vitam aut membr. aut papatum perdant , aut capti sint mala captione. Et infra : Papatum Romanum ct regalia sincti Petri adjutor ero ad retinendum ' defendendum, Ialvo meo ordine. Iitam criminationem fortiter repulisse Burdinum v in adversarium rejecisse dubitari non potest: Ipse enim se legitimum Palctialis successorem ferebat, Gelasium vero putabat summum pontificatum non rite adeptum fuisse, quia ejus ordinatio destituebatur consensu imperatoris. Si extarent acta& epistolae Blirdini, quas probabile est Callisti II. jus
se combustas fuisse, cdm nulla deinceps earum memoria reperiatur, videremus illic eum diluisse ea maledicta, rectene , an perperam , non est hujus loci judicare. Itaque ad institutum nostrum revertamur. XXVIII Vrebat profecto maleque habebat , Gelasium tam potens ac tantae dignitatis adversarius , ptaesertim quum videret eum sedere in cathedra Petri interim dum ipse alienas terras habitare cogebatur.
Itaque cum per id temporis intellexisset plerosque Romanorum non consensisse electioni Gregorij &consecrationi ejus uuIlatenus consilij & auxilii manYs
517쪽
so α Mis CELLA NEORVM dedisse, quemadmodum illos ad Gelasium scripsisse
memorat Falco Beneventarius , Dptimum tactu putavit si lueras grati animi significationem continentes ad eos scriberer, holiareturque porto ut peI Vera
G lasim Epsi opus perem servorum Dei dilectis in Christ, filiis clero ct populo Romano salutem ct aposto
licam benedictionem. Dilectionis vestrae Domino gratias agimus quod unanimiter persistentes . communicare tenebrarum oneribus noluistis. Audivimus ' etiam quoniadam ille amicAs noster Dominus Imperator familiarem nostruis Maurit .m Bracarensem Archiepiscopunantea sibi μι per tractanda pace Legatum , in nostram E clesiam ingessiris. De quo malis quod dicitur olim
cundum consuetudinem confirmatione conse tione Patilium accep siet a nobis, ct nos ab ipsio secundum statuta canonicum jurastentum fi lelitatis er obedientia recepimus oec. Rogamus ergo dilectionem vestram atque praeripiendo mandamus ut ab eo vos 4amquam ex ommunicato , periuro, invasere. ct sancta matris Ecclesia ac fidei catholica constupratore abstineatis cte. Datum Caietae ct c. 'XXIX. Habuit autem Henricus Imperator sec.tatori fac fautores in ea Gregorii electione de ordinatione nobiles Romanos, ite inque quosdam e clero , sed quos , cillan Gu bertini solent, dria ante excommunicatos fuisse contendebat Gelasius, adeoque nullius in Ecclesia Dei a uictoritatis. Sic ergo ordinatus GregoriuS Romae cathedram tenuit intctam dum Gelasius vagus & exul per Italiam errabat ; adeo uecum idem Gelasius ab amicis suis persuasus ut be maliquanto post repetet et , necesse labuerit, ut Pandulplius ait, in Ecclesia sanctae Mariae quae de sic cundo cereo dicitur latebris se occultate , ac pollea Iursum 'gam inirς.
518쪽
LIBER TERTIUS. I 3X X X. Conflato igitur schismate ac consummato, gravis' t ut ordericus Vitalis ait ) inde discens
inolevit , θυa persecutio inhorruit, ct catholicam plebem vehementer perturbavit. Divisa ex eo regna Europae, dum nonnullae regiones Gregorium sequebam tur , aliae Gelasium. Ac sane oportet aliquod robur, rursum aliquod vitium habuisse utramque electionem, quandoquidem Ead merus Cantuariensis, istorum omnino temporum scriptor, ait usque adeo diversas ac
divisas fuistiaChristianorum sententias in hoc schismate ut nonnulli Callistum , qui Gelasio successerat, Ecclesiae Dei jure praelatum allererent , alij Gregorium , plerique nς utrum. Inde enim oriuntur schi Linata & discidia cum jura contendentium sunt ambigua. Certe tametsi fortassis Rex Anglorum Gela-so adhaereret , non tamen omnes Angli eum susceperunt. Nam Matthiaeus Parisius tum in historia majori , tum etiam in chronico , Gelasium disertis verbis vocat Antipapam. Anno, inquit, MCXVIII.
defincto Papa PVhali, Gelasius Antipapa anno uns siccedit. Cui si cccssit orthodoxe lixtus. . XXXI. In Germania Heri mannus Episcopus Augustensis, ut legimus in epistola Eginonis Abbatis Ixint apuἀisancti V datrici, rejecto Gelasio , Burdinum suscepit, nomenque ejus in cerei Paschalis benedictione recitari praecepit, ac plebem sibi subjectam Burdini lite
rarum salutatione convenit , monachos etiam sancti Udatrici compulit ad suscipiendum nomen Gregorii. Sanu Rodericus Toletanus apud Innocentium III. in synodo Lateranensi disserens adversus .memoriam Burdini, quam denigrate modis omnibus conabatur, ait eum sumpto Gregorij octavi nomine commentitiis Con ilia& falsis bullis per universum Oibem apostolicas immo fiι i,.' 'apostaticas literas direxisse. Earum epistolarum unam, cujus supra meminimus, nos reperimus in archivomonasteris Vset centis insertam bullae Pauli II. qua
519쪽
' so MISCELLA NEORVM confirmat antiqua ejusdem monasterii privilegia a Romanis Pontificibus pra decessoribus luis , inter quos nominat hunc Gregorium octavum concessa.
Ea sie habet. Greeorivi Dissopin servus servorum Dei dilecto in Christo silio Aldeberto Ablati sancti Petri Upercensis monasterii omnibusique fratribus ibidem Deo famulantibuι ct successoribus ejus in eodem monasterio substituendis in perpetuum salutem ct apostolicam benediactionem. Cum per Dei omnipotentis mi ricoriuam in 'summi pontiscatus arce constituti, universarum Ecclesiarum curam suscepisse videamur, illarum tamen maxime necessitatibm condescendere debemuι quia rei
glose conversari ac in Dei pervitio semper permanere cognostimis. Itioque, mi carissime, auctoritatesedis apostolica, cui Deo dispensantepra emus, confirmamuε tibi ct Ecclesia tua Ebertatem quam a prine to habuisie dinoscitur , videlicet ut nullus Episcopus , nutalin AZchiepiscopus monasterium istud sine nostra jusο- ne audeat excommunicare, ct post obitum tuum via cuji JAnque Abbat, habeant monachi ipsius monast . rij licentiam ct facultatem secundum regalam sancti Benjdisti sibi eligendi Abbatem aut de . Eo monasterio . si ibi repertu fuerit, aut de alia quo voluerint. In uper concedimus tibi monaste tum Agidunense cum omnibuι Ecclesiis sive terris ad idem pertinentibus , vIde Cau- monasterium quoque Maimacens cum omnibus posses
pertinentibus, alias quaque Ecclesias quaae nanc habere Oidemini aut inanica Deo auxiliante iuste acquirere poteritis. Rece8imus quoque re 9 monasterium seu, tutela ct defensione beati Petri, cujus E Iesia omni anno debes persolvere bitantium auri. Ita ut nullus Arihi piscopus, Dux , Marchio, Comes, Vicecomes, nec aliqua parva magoaque persena δε rebui ad Ecclesiam
520쪽
L1BER TERTIV s. sospertinentibus aliquid depraedare, Abstrahere, aut quolibet ingenio defraudare audeat. Si quis vero , quod
non credimuε, eontra hane nostra ordinationis paginam ausu temerario obviare tentaverit, sciat se anathem ι-
tis sntulo colligandum. Datum Laterani per manum Petra sacrosancta Romana Ecclesiae Cancellard sicundo Idus Aprilis. Indictione undecima , anno dominica in- earnationis mille o centesimo octavo deεimo , ponti catus autem Domini Gregorii Papa VIII. anno primo. X XXII. Haud ita multo post , nempe postridie Kalendas Iunias, ipso Pentecostes die, Gregorius
Henricum Imperatorem ut papa coronavit, quem prius coronaverat ut Legatus Paschalis Pontificis. Ita
enim factum fuisse docet Leo Ostiense in Chronico
Casinensi lib. I v. cap. Iv. Imperator interea cum
oppidanis Turricular) foedus iniens , Romam rediit,
ibique diebus Pentecostes ab eodem haresarcha coronatus LiguHam rediit. XXXIII. Sedente itaque Gregorio in sede Petri, in Gallias accedens Gelasius , moritur apud Cl
niacum anno M C x i x. mense Ianuario. Successit ei
statim Guido Viennensis Archiepiscopus , magnae nobilitatis vir , magnaeque tum in Ecclesia auctoritatis, dictus Callistus istius nominis secundus. Re fricatum ex eo vulnus , novisque viribus instaurata Ecclesiae scissio , dum alij Gregorium sequuntur longo tempore tenentem Romanam sedem , alii Callistum optimo jure electum contendunt. Dum haec ece fiastica ita in Burgundia disiponuntur . inquit Eadmerus , apostilatus Romana Ecclesiae praefato Gregorio stri beati Petri praesidente administraturii Super his ereo multis rumoribus Anglia concusse est , aliis hunc, alias illum , aliis neutrum Ecclesia Dei jure prelatum asserentubus. Galli tamen ct Rex Anglorum cum Pontifce Cantuariorum in Calixtum se transtule