장음표시 사용
81쪽
tubulis compositum habebat; superne fuliginosi coloris, pul.
vi Iculo atrorubro Derfusus erat. Interne fuscam pulpam gere. bat, quae in granulosum quendam pulverem, peto similem, tram
si bat. Altitudo semipedalis erat in hoc Fungo; transversa p, leoli Iongitudo pedalis, latitudo vero, quia integer non est, A. mipedalis erat. Hic adverte, quod autumnali tempore, multiplex hic Aga. ricus ad quercus provenit, & tunc pedunculi, ex quercu norizontaliter pullulant, atque pileoli contiguas festucas illaqueant. TAB. XXXVI. A. Agaricus Dryostheus N. Substantia eum superiori congruit, colorque exterior. Ad quercuum radices informam marsupii, seu seroti, modo singularis, ut ad A dc B, modo multiplex, ut ad D ead. Tab. pullulat; ex dirte superiori atrosulvus, & lucidus, superficiem glabram, dc in varios silicos, tantillum incurvata, ut in iconibus exhibetur. Inferior pars candida est, & minutissimis tubulis solet, quae albedo partem superioris superficiei ad marginem inficit. Superne t
nuissimo subfulvo pulvere, maturus, perfunditur.
TAB. XXXVI. C. Agaricus Dactyloides N. Ad quercus hie
quoque provenit. Pedunculus ligrisso cariosus, externe lucido nigro insectus. Propagationes in sermam digiti varias eiusdem coloris emittit. Pileolum aci limbum pedunculus excipit. Iareliquis cum superioribus congruit. ΤAB. XXXuΙ. E Agaricus quercinus asta Ius N. Substa tia cum reliquis tribus superius descriptis convenit; hoc uno exeepto, quod reliqui pedunculum habeant, hic omnino eo destituitur, quia non supra radices, sed horizontaliter supra trun. ci corticem nascitur. Hae quatuor species generatim autumno pullulant.
TAB. XXXVII. D. Agaricus stratosus Gelsorum N. Ad Cebsos seu Moros apud nos oritur, sed non admodum frequens; circa tamen Sabinianum semel inveni. Ad Trunci basim inter sinus latitat; fusci cololis est,&lignosae substantiae, veluti Su.ber. Ex multiplicibus horizontalibus stratis coalescit; primum eorum quod pro basi est, ex minutissimis tubulis, candidis insuperficie constat. Iuxta Marsilii observationes de Gen. Fiang. pag. 34. singulis aestivis mensibus novum stratum producit, ct per annos Arbori adhaeret. Veruntamen incrementum illud per intus susceptionem, ut in plantis accidit, consequitur. Hic apud
Mich. ord. a. n. q. pag. II 8. prostat.
Agaricus fa vaginosus candidus N. Ad trabem lignei pontis sipra foveam locatam, natum Agaricum hunc inveni, candidum,
82쪽
mriaceum, superne villosum, de hirsutum; infernen vaginosum, erius serma cum G Tab. XXXIII. congruit. TAB. XXXuII. E. Agaricus oedis equini facie Tou. I. R. II.sεχ. Vulgaris apud nos Nucibus, Ulmis, Salicibus, aliisque arboribus succrescit; quinqueuncialis generatim latitudinis in ba. si; sesquipedalem tamen ad Salicem hunc inveni. In parte inferiori stratum angustissimis tubulis compositum habet, quod rufi
coloris est, quodque, tenuissimo tomento obducitur. Superne ex variis constat stratis, quorum exterius cinereum est ligno.
sum, & glabrum; interiora aut lanuginosa sunt, aut fibrosa oclignea, veluti suber. Hoc ad semitem pro igne, ex Silice Calybe percuta excipiendo, parandum, utuntur. Agaricus pedis equini facie alter N. Ad quercuum recisos
truncos hic oritur; interne cum superiori congruit; externe basim habet favaginosam, & candidam, cuius tubuli angustissimi
sunt, cujus eandor primam marginis plicam, seu stratum, instar zonae inficit; reliquae superiores plicae laeves sunt, rufae, brevique & molli hirsutie obsitae. Haec species in Musto Ia, ni Planci servatur, Forma cum superiori convenit. TAB. XXXVII. F. Agaricus igniarius phalloideus N. Inter maris nostri recrementa , ubi Aprusa in ipsum influit, hic iacebat Agaricus; decuplo major icone erat; stratum se vaginosum ad inversum apicem ostentabat; color exterior interiorque struetu. racum superiori E apprime congruebat ; ejusdem fortasse varietas. TAB. XXXVII. H. Agaricus igniarius heter litus N. Ad Ul. mos, Quercus, Ptunos, Abietes&c. plantas, hunc & in agro nostro, atque etiam in Alpibus pullulasse vidi heteroclitum appel. lavi, quia nulla constanti forma donatur. Superne varia strata nigricantia ligneo cortice obducta habet stratum inserius cum superioribus congruit; interne cariosus est, & rusus.
TAB. XXXVII. G. Agaricus lignosus informis N. Ulmis
hunc adhaerentem vidi, duo strata habentem, anterius quod est candidum & exilissimis tubulis compositum; posticum vero, quod lignosωcariosum dc rusum erat. TAB. XXXV. E. Agaricus igniarius margine aureo N. In seramam horizontalis Flabelli ad quercus proveniens, extenditur; exilis est & complanatus. Superne corticem more intestinorum contortum habet, quique molli & brevi hirsutie, veluti seri. eea, atrorufa, obducitur; ad marginem vero haec hirsuties amrei coloris est. Inserne stratum ex angustissimis tubulis confictum habet, qui pariter rufa hirsutie obteguntur.
Hucusque de Favaginosis Agaricis egimus, ubi illud ad ver.
83쪽
73 . tas velim, quod soramina illa, quae in strato tubuloso gerunt, esse in mollioribus Agaricis angusta, sicuti illa sunt, quae in
Certomycetibus Clas XVI. observantur; at in durioribus, ligno. si lue exilissima sunt, ubi si paullo plus angusta essent, nudus ambigeret oculus. Nunc ad alios Agaricos veniemus, quorum inferior pars sinuosis foraminibus est pervia. TAB. XXXVIII. Α. Agaricus daedalaeis Anagus excavatus Tou. I. R. H s61. Totus lignosus est, ad Suberi subitantiam accedens; Superne hispida hirsutie obtegitur interdum, interdum molli, interdum nudus, asper, & inaequalis; ita se habet eius cortex qui pro superiori strato accipi potest. Substantiae reliquum in parte inferiori in duras lamellas dividitur, sinulos illos efforis
mans, quos conspicis, qui Persicarum nucleorum sinus aemulantur.
Totus subflauicans est, & ad Gelsos, Populos, Ulmos, α Quercus illum inveni. Agaricus daedaIaeis Sinibus excavatus nigricans N. Hic prae cipue ad quercus provenit; interne atrorutus, externe in cor tice & Sinibus nigricat. Dici hunc pro superioris varietate accepi; sed postquam ad mortuam quercum, quae cuiusdam Pomtis supra Foveam trabs erat, illum Agaricum quem ad B ead. Tab. exculpsi, inveni, aliud excogitare cepi. Etenim imbrica.tim & hie, & superior adnatus est, & ad eandem plantam ,
quilibet imbrex nigrieantis, ubique serum servabat colorem, quemadmodum, α alius. Quapropter si supcrioris esset varietas, aut ex alimento, aut quacumque alia caussa nroficisc 'ns, qua. re quilibet imbre X su uiri servat colorem, cum omncs corpus continuum , & minime sine laceratione separabile constituant Hie in museolo nostro servatur.
TAB. XXXVIII. E & F. Agaricus daedalaeis Sinibus mi.
noribus N. Ad Salices hic oritur, festucas circumpositas illa. queat. Superne molli, brevi, albida sericea hirsutie obtegitur, variisque monticulis extuberat; inferne cretacei coloris est, ct sinus habet non maiores, quam icon reserat ad F, cujus Agarici est pars supina, quemadmodum prona est ad E. Hic quoque Riberi Ribstantiam aemulatur.
TAB. XXXVIII. G. Agaricus squamosus daedalaeis sinibus minoribus N. Ad palos in foveis defixos circa Sabinianum hieprovenit. Superne hispidus, villosius, & cinerei eoloris; in singulis squamis Zona fere bilinearis brevi, mollique hirsutie obsi.
ra cernitur. Inferne saturatioris cinerei est, ct Sinus minores, quam icon referat habet.
TAB. XXXV. F. Agaricus aureus daedalaeis sinibus N. Ob.
84쪽
truncatis quercubus squamosus hie Agaricus oritur, magnitu. dine paullo maiore, quam icon reserat. Superne aurei coloris est, α molli hirsutie obsitus; flavus inferne, sinus sunt ei mi. nores, ut ad F Tab. 38. su p. notatae. Hujusce Agarici varie. tates in colore, dc hirsutie sunt non paucae.
TAB. XXXVIII. C,& D. Agaricus lamellatus cinereus N. Forma hie ludit, ludit & ordine, quo plantis adhaeret. Ad Cynorrhodon hunc inveni; superne cinereus, & molli, brevique
hirsutie, veluti sericea, obsitus, ut in parte eius prona C vi. dere est. Inferne vero ut ad D in parte supina fuleos habet raros, profundos, & subflavos. Lignosus est totus, sed diutius incorruptus servari nequit. Huiusmodi Agaricum supra corticem quercus circa Flumicinum inveni, ubi pars sulcata tota su- Ira corticem erat extensa, & valde adhaerens, eratque totus aciniatus, & informis, & superior tantum pars conspiciebatur TAB. XXXVIII. d. Agaricus pectunculi forma elegans N. Sive Agar laus parvus umellatus pectuncuὼ forma elegans Rali ΘαMeth. as. An.Funus auritus Iuglandium albicans I. Ad sectos Iuglandium truneos interdum hunc Agaricum inveni. Superne cinerea, mollique hirsutie obsitus eu, inserne sul
eos habet subamethystinos, spitas, & in superficie planos, ut
quilibet sulcus parallelepipedum aemuletur, & eleganter sunt diramati; ad pectunculi formam accedit. Et sic Fungorum nostrorum huiuste Agri historiam claudimus. Sed ad Appendi.
85쪽
Completa iam Agri nostri Fungorum historia, quosdam alios hic adponere in modum Appendicis iuvat, qui respectu huiusce Agri exotici sunt. Ad hoc illud me impulit, nempe , ut pergratum Bolanicis facerem; nam partim in Italia rariores sunt, partim omnino Bolanicis ignoti . Primus itaque, qui Tab XXXIX. exhibetur sub fig. I est α lacoperdon vesca. rium ealdice quadrifido majus Buis. Cent. V. Tab. 13. quod circa Byzantium ipse primus invenit. Huiusce Fungi iconem vivis pietam coloribus Comes Iosephus Prosperi Zinanni Cl. Eques Ravennatensis mihi Iargitus est anno I74s. quam a Reverendisi. D. Ioanne Franciseo Maratia Abbate Vallumbrosano, superius laudato, acceperat; qui Μaraita, quamvis primus non fecerit hunc Fungum publici juris, primus tamen fuit, qui in Italia eum observaverit VII. Kal. Novembrias anni I 39. Sic autem ab eodem Maraita hie Fungus appellatur, atque Tournesortiana methodo describitur: asteroides serramites, fuscum, e volva erumpens, tetraradiis
Ge troides est Plantae genus turbinatum, M. I. ΘΠLTab. XXXIX. uno tantum cortice conflans, membrana renuissima contectum, quae per maturitatem evanescit. Plantae vero pars superior a a m. III. in duas partes aeviditur c c, quae complicantur in volva C R. II. subsidetque cum sua pila, vel capitulo h r M. I. in centro volvae C, quae postea per maturitatem surgunt, ct in altum se extollunt, ct in quatuor radios cccc H. I, instar Stellae convexae Indunt s. r. Pars vero externa n n smiliter is quatuor divisa per maturitarem
sub det partibus superioribus, ct tamquam fulcra illis inserviunt. Pila h r oscula fmbriato r vel potius eoronato in superiori pediculo olindraceo t bilineari, ut plurimum, firmiter infidet. Figura IV. ostendit Plantam per meaeum diosam. Fig. V. sobstantiam Pilae per cellulas molles, oe lanuginosus subdivisam indicat, seminibusque minutissmis V, flamentis alligatis, repletam. Hunc Fungum circa Genzanum in loco, quem Platron diGalloro appellant, ipse doctissimus Maratia invenit, cujus duo
sceleta ex eodem principio orta nuper ad me humanissime misit. TAB. XXXIX. A , & B. Orcella Senensibus. Ut cognosce rem, quid Orcellae nomine intelligi deberet, quoniam iconem apud Rei Fungariae Scriptores videre non dabatur, voti compos Planci diligentia sum factus. Descriptionem enim, atque iconem ejusdem Fungi poposcit a Bonaventura Perotto Medi. cinae Diuili do by Corale
86쪽
einae Doctore, & Planei Senis olim auditore. Duas itaque hujuste Fungi species scribit se advertisse Perottus, quarum altera sylvolis in locis pullulat , altera in Agris. Quae in Sylvis germinat, ad Ilices, dc Scopas, seu Ericas invenitur,
cuius color est flavo-cinereus; subitantia vero carnoso rigida. Modo solitarius, modo caespitosus est Fungus. Altera vero species plumbei coloris est, carnosior, & crassior. Ita Perol. tus. Fortasse secunda haec species a prima differt, quantum soli varietas patitur. Hic a Mich. N. P. G. pag. I92. sic describitur . Funus ex uno pede multiplex , alpinus , esculantus , pileolo desuper cinereo gristo, inferne iamrilis copiosissimis eleganter rufis, periculo dilute concolore. Orcella Cast. Dur. I9I. Septem. bri mense in Pistoriensibus montibus Mammola, in Vallibumbrosae Territorio Sardinella, ct in Senens agro Orcella vocatur.
Τ AB. XL. A B C D E. Phalloidastram Bononiense alpinum Bassi. Ferdinandus Bassius alias a nobis laudatus, primus est, ut opinor, hujusce Fungi inventor, qui XI. Kal. Septembris anni r7s3. dum in suo itinere Bolanico esset per Alpes Bononiensis ditionis Alpi di Granstrine appellatas, hunc sylvoso, humido, arenosoque in solo invenit, atque postquam Instituti Academiae illum communicaverat, iconem illius, descriptionemque ad me humanissime misit. Sic autem Bassius noster descripti
Fungus se dodrantem altus, unica gaudet radice, o albiaa, nec non pediculo candidomo, valde spongioso, seu cellulato, oe =pulose; cellulaeque cum fistula non communicant. Pedunculus piis uolum sustinet non umbilicatum, satis depressum, galeam referentem , interne candidissimis lamellis praeditum, in tonam eandidis am, seu corrugatam fimbriam desinentibus, quae rona ad limis bum oris pileoli horitontaliter apposita, illum circumambit. Caro pileoli ex albido subflavescit ; externe vero humor quidam gelatino.
sus, messis consistentiam , atque colorem aeque aemulans, totum piis leolum obducit. Paripen. circiter lineam crassus erat homor ille , tamque graveolebat , ut mihi non levem capitis dolorem excita. verit . Furius iste quamvis ad Phallos nonnihil accedat, pediculo cel.
luisse , pileoli Hura, ct humore illo gelatinoso, graveque olente; tamen in hoc satis differt a Phallis, quod e volva non erumpat, ut Phalli , atque Phallorum pileoli externe cellulati sunt, oe ut
plurimum umbilicati, interne vero non lamellati: ctim contra Funis
gus iste externe umbilico, o cellulis careat omnino, interne vero lais mellis gaudeat. uapropter novum genus esse judico, eumque Phal. Ioidastrum Bononiense alpinum appella νι.
87쪽
76A. Phalloidastri Pedunculus cellulatus, ejusque Radix. B. Pedunculi pars iσterna Uulosa .
C. Pilioli Lamellae. D. Pileoli externus humor gelatinosus.
E. Zona, seu corrugata Fimbria ad limbum Pilioli borieontaliter opposta. TAB. XL. F. Phallus exilis Maraitae Die s. Octobris anni 1736. hunc Fungum antea, ut opinor, Bolanicis ignotum, idem superius laud. Rihus Abb. Μaratia in Agro Romano, ultra Genetanum invenit, in Sylva ab incolis si Disertini appellata, cujus copiam sub finem elapsi Maii a s . mihi humanissime fecerat. Inter putrida , grumataque solia, natum cum aliquot aliis contiguis, hunc invenit: Ex volva erumpebat coriacea, albida, in cujus Hu humor albidus, mucilagineus, tit in volva Phalloidum vi. dere es, continebatur. Hinc pedunculus clavam referens surgebat, spongiosus, ct interne cavus; in pane superiori laevis externe ct interne plenus. Circa summitatem crusta quadam callosa obduceba-
rur, quae dum receny erat Furias, rubra erat, eo autem admam
inritatem perducto, summitatem m virascentem praeseserebat; δε- inde totum n instar eonae robentis apparebat. Infra hanc ronam
rei quum pedunculi albo foedo erat tin tum, O variis subros M. culis superficiali tir erat asperstim. Post maturitatem vero in foeti.
TAB. XL. G. Mucilago crustacea assa Micb. N. P. G. 2I6 Τab. 96. fig. 2. Bis tantum mihi datum est circa Rumicinum hane mucilaginem invenire, & quid esset, per annos ignoravi, dum ne Michelii quidem celebriores Auditores, quos consului,
eam cognoverint, qui pro Lichene tantummodo eam acceperant.
Tandem Michelii operam volvendo, quae N. P. G. inscribitur Tab. 96. eam incisam fuisse cognovi; atque descriptionem illius adeundo, inter plantas, veluti novum Genus, a Michelio reis censitam vidi. Ast pace Michelii, perpetuo hanc plantam non esse contendam, sed potius turbinatorum terrestrium Testaceo. rum quorundam Placentarum aggregatum, & quid Fabarini Aristotelis analogum. Haec itaque circa festucas, & supra folia adhaeret; primo intuitu spumam, quam ex ore Equi demittunt, aemulatur; ast vitro aucta , solliculorum congeries H apparet,
qui solliculi eandidi sunt, dc perforati veluti a Testaceo relicti
substantiae cuidam coriaceae amet li3 stinae I instar inunciae foLobloris mediae, estὀrmatae, ad apices adhaerent. Post aliquot dies huiusmodi folliculi arest unt ,& in tenuissimum ,& rigidiusculum pollinem abeunt; reliquum vero corpus coriaceum
I per annos servatur. IN D. IOH. Diuiti co by Corale
88쪽
Opuseulo hae nostro completo, tandem Samii nostri cura, diligentiaque L ct imest, ut optat illimum Gledit schii librum acciperem. qui METHODUS FUN. GORUM inscribitur. Λ vide statim eum legi, iteramque diligenter perlegi. Qua re ut libere de eo, quod sentio, dicam: gratulor imprimis Doctissimo Gledit schio, quod opusculum texuerit summa industria elaboratum, in quo inconcussae de Bun. gis doctrinae prostant, diuturnis observationibus confismatae; quibus omnibus, utpote quae cum meis observationibus conveniunt, Iibenti Isime subscribo. Quoad Methodum vero duo tantum mihi displicent. Primum, quod nomine leti Fungos Poreinos, di Agariem compleetitur; atque sub Agariet voce Fungos omnes, qui pileolum sulcatum habent, circumscribit. Hae ratione Boletorum , cte
Agaricorum ideae, iam apud Bolanicos receptae eonfunduntur omnIno, ae subvertuntur. Deinde vox Et vela, quam ad genus constituendum usurpat, quid sibi velit, non exolicat, cum neque latina vox sit, neque graeca, & a nullo Bolanicorum usurpata, ad aliquem ex iis Fungis nominandum. quos sub tali genere ipse collocat. Secunda dum Gledit schius Genera Fungorum secernit, disserentias essentiales ex singulorum diversa fiuctificatione desumit. Quamvis hoe laudabile sit in reliquis perfectis plantis, quae suas fructificationes oculis vel nudis patentes habent; vitium tamen mihi videtur in Fungis i ecernendis, eum Fungorum fructificationes nudum sugyant oeulum, de armatum fallant saepissime. Quapropter ex literis Bassii V ld. Iul. si . ad me datis accepi. qui pia sectiori Microscopio, nempe Solari, usus, ut roganti mihi satisfaceret, vidit semina Fungi limi equinι eapitulo stilium Romanum referente Vad Bot. Pint.' o. n 63. ει Funoi pileoli lati rotu di T. I. R H 316. esse non tantum rotunda, sed a fimbria cinμι. prout in Tab XXIV. sub lueta Eexeulpsimus. Quare vel haec est communis Oinnibus Gleditsi hii Agaricis, & notam Gleditichius neglexit; vel est peeuliare illis duabus speciebus, ct tunc ab Agaritis ex.cipi debent, vel eum exceptione cum illis annumerari. Ad genera itaque secernenda. differemias essentiales illas seligendas judico, quae oscitantibus etiam observatoribus sunt conspicu e. Quemadmodum nemo non videt quantum Coralloides a Boleto,& hle a Porcino, Agarico dcc distet. Haec Gledii schius pacato animo perlegat, de si familiariter reposuerit, docueritque, tunc et imus Amici ad invicem.
IANUS PLANCUS RESTITUTOR PERPETUUS.
um Dissertationes variae de Fungorum materia
a Te yo. Antonio Battarra recitatae sint iu Aci demia nostra Lynceorum restituta, tu qua modo
scribae incio fungeris, eaeque adprobatae fuerisi, quumque Liber ipse Tuus inmersus de Fungis , Tabulaeque
aere incisae eidem adjectae fuerint diligenter a nobis emaminatae, Γ iu iis omnibus multa conspeximus, quae BFlauicen, Naturae rasoriam amplificant, ideo Tibi luebenter concedimus, ut Academici I ncei nomine in boo Libro edendo titaris. Vale. Datis Arimino e Mufesonosro a. d. VI. Ral. Majas. Anno MDCCLV.
89쪽
CAPUT I. De variis Fungo. rum Codicibus in Italia existen. libui laeditis p. 13. CAPUT. II. De Fungorum natura quae ex anaost eorum
potest deduci p. I . CAPUT III. De Fungorum v
uti debeamus in Fungis excoquendis p. 28.
CAPUT U. e medicinasa. cienda fit iis , qui a Fan.
Alectorolophoides pag. 29. δc 3 Λgarici fibras contiguas, non continuas cum at tibus habent. p. Non sunt indicium vicinae mortis plantarum qui hus adhaerent. ibid. Agaiies ignarii usus. p. 27. Agaticorum species variae p. 66. & seq. Amanita si
Apicii Coelii opusculi de re culinar Ia, Vad Fungos Censura. t 8.es non generant Furgos. Autleuia Simii. 26. Auriculae Iudae vis. tr. Eiusdem destri.
Banditus Petrus laudatus. I . nassius Ferdinandus laud. II. 32.6 t. 7 I. 77. Boletus, eiusque species. a 3. & siqBoletorum analysis. 23. Bonsius Comes I. Franciscus laud. 69. Bruneuius Bernardinus laud. s. Bulla, ejusque species. 3I. dc seq. Buxbaum laud I. 43. 63. 74.
90쪽
Calant Ica. 3α po gallo, o Crista Galli. 19. 39. Caryophyllorum admirandae varietates.
Certomyees. 6 a. & seq. 71. Columna Fabius. 23. 23. Cotalloides, ejusque species. 21. 67.
Eluela. 37. N Experimenta Gleditschli. ro. Experimenta Mariolii. s. Experimenta michelii. 8.
Fant clus Comes Constantinus laudat. Farinacci. 28. Fungi et Iam suaves quando noceant. 2. Sunt verae Plantae . etiam ab omni-bns PIantis semoti oriuntur. ibid. Radices propriss habent. s. Mirificam habent structuram organicam, di specieruin constantiam. s. Non sunt in .sectinam Niel. 6. Non sunt Planta. rum vitia. 7. Ex proprio semine oriuntur. 8 I seq. Faeile variationem subtunt. x. In dome ilicis usibus In Medicina &e sunt utiles. II. & seq.Fungis non utendum ad ossas condien
Fungoides semine foetum. 26. Fungorum analysis. M. Fungorum Cod. M. S. 3 3. dc seq.Fungorum Symplomata. 16.
Galeticulus Monachi 33. G astetoides. 74. Geoistoy Stephanus Franciscus laud rs. Gleditschius Ioh Gottileb Iavd ejusque experimenta . a dclea in ejuldrm Me. thodum Fungorum Epiclisis , ad. Cal
S. Ioannes in Compito, Primaria Sabi. nianensium Ecclesia. 3 a. Iudicium de Aictoribus, qui usque nunc de Furgis egerunt. s. '
Lapis Fungarius. I s. Leucomyces. 17. 28. 3 .
Leucosphaerocephalus. 31. Linchia Michelii. as. Lithodermomyces. 61.Lucensium Impressorum elogiam. s. Lymmrdon, vis. 27. species variae. ε α seq.
Μalfghius Marcellus laudatus. Mammola . 7s. Maratia Abb. Ioann. Franciscus laud. 6 I. ΤΑ- 76. Maisilius Comes Ludovicus Perdinandus laud. TO. Mastocephalus. 3O. Mastolen myces. η . Mariolius Franc. Maria, ejusque experimenta 8. & seq.Michelius Petrus Antonius laud. 8.Μonomyces. ε . species variae. ε . ix seq.Montesius Petrus. ε . Montius Ioseph laud. r. 1 I. Muci lago crustacea Michelii non est Plan. tae genus. 76. Myomyces. 48. 49.
Pasinius Canonicus Franc Maria laud.
Perottus Doch. Bonaventura. 7 Pezira. as. & seq. Phalloidas tum Bassii. 7s. Phallus exilis Μar. 76. Pieromyces. 67 Pisciaeani Fungi. σε. dc seq. Plancus Ianus laud. 1.11. 66. 7r. 4. ejusdem Epistola ad Auctorem. o. Eiusdem Fungi numismatales. 16.