장음표시 사용
51쪽
ψOearnos , duri, & luteo eroeei externe, interne vero lutei, dctantillum cavi. Sulci crebri, & profundi. Pileolus super crocemcoccineus, laevis, &.lucidus est. Hie est qui a Clusio ad speciem a. gen. I . resertur; sed Clusiani colores in comparatione sunt dilutiores. Ομγbri in Sylvis, & Agris nostris te. gitur, sed saepius ad olearum radices. Indeficiens pulvisculus cinereus ex sulcis id genus Fumorum manat. Ludit mirum in modum forma, ut ad A i & B Tab. XIII. conspicitur. Raro solitarius; in sulcis est elegans phosphorus, ut ipse in sexcem
iis expertus sum. Escuistin. -
TAB. XXIII. C. Polymyces umbilieatus rusus N. Ad s ctarum quercuum truncos' plerumque pullulat, tam in agrotum limitibus, quam in Sylvis. Ex albido mucore surgunt pedunculi, quorum pars corticalis ex rigidis fibris constat, sub. rufis; medullaris tenuis est, & subalbida. Pileoli profundis, erassis, & rufis sulcis muniti; corpus carnosum alludum, d modicum; cutis superior villosa, ut pannum, & atroruta, quae etiam inter sulcos insinuatur, & utrimque fulcatus apparet Fungus . Austerus sapore est. TAB. XI D. Polymyees a status N. Idest Fungus muItiplex pedunculo destitutus. Hare Fungi species horizontaliter, ad aridos Populi truncos pullulat, sine pedunculo, dc nihil aliud
est nisi variarum pileatorum Fungorum portionum aggregatus; quae portiones modo duae, modo plures in unum exeunt. In hoc schemate variae circa Populi aridae truncum accurrebant, ita dispositae, ut rosiam imitarentur, cuius magnitudo pedem parisiensem in latitudinem, dc altitudinem aequabat. Ad Flamicini Ripas autumnali tempore non infrequens, sed non ita speciosus. Quaelibet id genus Fungi pars carnosa, dc mollis; fulci profundi, dc rari, unionum colorem imitantes, corpus earnosum albidum, de mediocre; superne cutis cinerea est,
dc laevis. Pulvisculus indeficiens ex sulcis labitur, dc Funeini graveolet.
CLASSIS XI. DE MONOMYCETIBUS, SEU FUNGIS SOLITARIIS SIMPLICIBUS.
FUnos solitarisi plices illos appello, qui eum aliis nasci non
solent, qui praeterea pileolum Ialcat xm , ct non iam beatum habent, sed in medio aut acuminatum , aut tumentem, furtum, gestaηt, quamvis interuium aliqui margine ludant; periscalumquoque absque annulo praeseserunt.
52쪽
bus eandidis radicibus pedunculus albidus, carnosus, tantillum cavus, pullulat. Pileolus sulcos crebros, profundos, & albos habet; margo sursum luxuriat; superne cuti flavicante, Iam vi, visi: ida, ct rigida, obducitur; in medio elevatus. Geta. bri in Arvis. TAB. XU. A. Monomyces margine aureo N. Loco, tempore, radice, pedunculo, dc substantia cum stiperiori congruit. Pileolus sulcos crebros habet, & albidos, marginem eIevatum,& circa eum zona aurei coloris conspicitur; totus cuti laevi, de
TAB. XV. B. Μonomyees suleis nigerrimis N. Ad arborem
Fiei circa Sabinianum, autumnali tempore, varios id genus contiguos Fungos inveni. Pedunculus ex mucoris laceris membra. nulis candidis surgebat, rotundus, plenus, dein tantillum cavus, albo cinereus, exilior ad basim, quam cirea sulcos . Pile lus superne convexus, cuti tomentosa subrufa obductus, dc circa medium nigricans. Sulci crebri, profundi, dc nigerrimi. TAB. XU. F. Monomyees flavo.rufus. N. Ex mucoris acer vo surgit pedunculus carnosus, albus, laevis, initio plenus, dein tantillum cavus. Pileolus hemisphaericus, superne cuti to.
mentosa, ut pannum, flavo rufa obductus; sulci albidi initio, dein flavicantes, crebri, profundi, de horizonti paralleli. Au. tumnali tempore in luco FR delis Gratis Covignani hune
TAB. XVI. B. Monomyces piperatus tumidus N. In sylvo.ss locis autumnali tempore, ex laceris mucoris membranulis surgit pedunculus brevis, albidus, crassus, carnosus, oc medullari tenui corpore repletus. Sulci horizonti paralleli, crebri, profundi, dc albidi. Superne pileolus turgidus, dc inaequalis, cuti laevi, dc subcarnei coloris obducitur. Totus piperato lacteo succo scatet. Aliis Amanitae piperatae species. ΤAB. XVI. D. Μonomyces crassus pileolo plano N. In ΘLvosis locis autumnali tempore, ex mucoris acervo surgit pedun. culus era mus, pollicari diametro, inaequalis, ut varicosus a p. pareat, fibrae superficiales anfractuosae, rigidae, foedo-albido tinctae; cavus, & flacida medulla albida repletus. Sulei deo sum arcuati, rufi, crebri, crassi, dc profundi. Corpus caris
nosum albidum, superne pileolus cuti subflava, dc laevi os
TAB. XVI. E. Monomyces rusescens litoris Ariminensis N. Totus pedunculus sere sub arena latitat, ex mucoris acervo F surgens,
53쪽
surgens, carnosus, cavus, externe foedoealbidus, sublaevis, rigidus, ex fibris veluti sericeis constans. Pileolus pedunculo tenacissime adhaeret, hemisphaericus, cuti, subrufa coriacea, &lucida obductus; sulci rufi, crebri, & horizonti paralleli. Autumnali tempore circa Iuncorum caespites in litore legitur. Monomyces atrorulas lit. Ariminen. N Pedunculus superio. ri aequalis, dempto colore, qui albidus est. Pileolus acumina. tus, ut C Tab. XVIII. cuti atroruta rimosa obducitur, laevi,& sublucida; sulei crebri, profundi, & candidi. TAB. XVII. C. Μonomyces luiubinus N. Ex conica, &carnosa radice surgit pedunculus, tenui, lacera, & subrufa cuticula indutus; corticalis pars rigida, carnosa, α albida; cavus est interne, & tenui medulla subrufa repletur. Pi Ieolus tenacissime pedunculo adhaeret; sulci profundi, & candidi; cutis superior sublucida, visci do humore perfusa, juiubini coloris.
In Sylvis S. Hermetis autumno prostat. TAB. XVIII. A. Mono ces totus villosus N. Ex mucoris filamentis pedunculus surgit oblongus , exilis, rigidus, cavus, externe villosus, sordide sublutescens, interne albidus. Pile Ius inserne crebris fulcis, albo edo tinetis munitus, superne flavo. viridis est& totus villosus. In agrorum limitibus ad quercus autumno legitur.
TAB XVIII. B. Monomyees galericulo mammoso N. Ex
mucoris filamentis surgit pedunculus laevis, rigidus, cavus, interne albidus, externe sordido, & fatuo colore infectus. Pileo.
lus sordido albido colore in sulcis suis crebris, est; superne, cuti rigida, squalide colorata, veluti ex diluto flavo viride, in.
compto obducitur. Loco, oc tempore cum superiori convenit.
TAB. XVIII. C. Monomyces pileolo acuminato N. Ex simili, ut in superiori, principio surgit pedunculus, longus, rigidus, tantillum cavus, & albidus, qui dum digitis premitur,& scinditur, in filamenta veluti sericea dividitur, quemadmodum & superior. Sulei albidi, crebri, & profundi; superne pileolus rigidus, & in rimas, ut Ficus prae maturitate, scindi. tur, villosus est, & foedo flavo viride tinctus. Loco, dc tem. Pore, cum superiori congruit. Monomyces sordidus iriubinus N. Figura eadem cum superiore, sed multo maior. Pedunculus minorem digitum aequat, rigidus, ligno coriaceus, exterius interiusque sordidi, jub ubini coloris, est intus tantillum cavus, fibrarum textura male cois haerens Pileolus ambitu elliptieus est. Sulci rufi, crassi , rariores, & profundi. Superne sordidum iuiubae colorem aemulatur;
54쪽
Iatur; cuti rimosa, ut superior, obducitur. In agrorum limi. tibus circa Corianum autumno prostat. 'TAB. XVIII. F. Μonomyces pileolo discisso N. Circa quercus, Septembri ex mucoris membranulis sergit pedunculus ruisse viridis, rigidus, cavus. Pileolus sulcos solao albidos habet,& erebros. Cutis pileoli villosa, subrufa, atque omnium rigidissima, quod in caussa est, cur brevi in varias partes totus
TAB XIX. C. Monomyres hispidus N. - Ιn agrorum limitibus , sylvosisque Iocis autumnali tempore hic Fungus ex muc ris membranulis oritur, qui ct pileoli, & pedunculi forma multum ludit. Pedunculus rigidus totus, foedoembruso tinctus. Pileolus raros, profundos, di subrusos sulcos habet; superne totus hispidus, ct fere sulcatus, cutis ruta, oc rigida est, ma go semper elatus, contusus, ct incomptus. Corpus carnosum est sere insensibile. TAB. XIX. E Monomyees porrigine crocea N. Supra Rubi frustulum ex mucoris acervo pedunculus carnosus, villosus, tantillum cavus, exterius interiusque flavicans surgebat. PLleolus sulcis crebris, subluteis munitus; superne saturo luteo insectus, & er ea porrigine aspersus; corpus carnosum luteum erat. Circa Covignanum, dc S. Hermetis autumno in opacis agrorum limitibus prostat. TAB. XIX. G. Monomyces pusillus N. Coni formem radi. cem, mucoris surculis obsitam habet. Pedunculus carnosus, durus, plenus, ventricosus, rubro, veluti eX minio, tinctus. Pileolus acuminatus, oris intro recurvis; sulci profundi, & risi; superne culi rubro fusca obducitur; corpus carnosum nullum est. In sylvis Covignani Autumno. TAB XIX H Monomyees platycephalus N. Totus candidus est Fungus, & duplo maior pictura generatim inveniri solet. Ex mucoris membranis surgit pedunculus coriaceus e terne, interne carnosus, & plenus, dein cavus. Pileolus cinnum inversum aemulatur, superne planus, & laevis; sulei rari, & profundi, a pedunculo exordium habentes. Circa Covi-gnanum autumno legitur.
TAB XIX. I. Monomyees oculatus N. Pusillus generatim est Fungus, sed interdum octu plo major a me est repertus. Ex mucoris membranulis surgit totus carnosus, plenus, lacteus, sulcatus; superne laevis, & viscidus,& circa apicem leviter circellatus, ut oculi, seu dentis Oratae imaginem reserat. In
Sylvis Covignani autumno legitur, dc in Sylvis Maiani. F 1 TAB. XIX.
55쪽
TAB. XIX. L. Monomyees maluvium reserem N. Ex mu. coris membranulis pedunculus rigidus furgit, qui in fila velu.ti sericea, compressus, scinditur, cavus, ct subalbidus; pileo. lo tenacissime adhaerens. Sulci prosundi, crebri, & lutei; cor. Ius carnosum pileoli, fere nullum; cutis superior sordide subis utea, ct cor iacea, di circa acumen villosa. In Sylvis Maia. ni, Autumno. TAB. IX. A. Monomyees earnosus erassus N. Circa Sabi. nianum supra Ulmum, ut per literas mihi datas Petrus Montes us Civis Sabinianensis retulit, quondam Auditor noster, nunc autem Amicus, a quo & ipsum Fungum autumnali tempore accepimus. Supra Ulmum, inquam, ex mucoris acervo Ped culus surgebat diametro trium pollicum paris. plenus, carno sus, ct albidus. Pileolus diametro paris pedem superabat; in perne albido. flavus, sublucidus, Iaevis, &euti subcoriacea obsitus; corpus carnosum album, & firmum; sulci rari, di pro fundi. Periculo ventris nostri certiorem Amicum secimus, Tun gum esse Esculorum. TAB. IX. B. Monomyees sordidus N. In luco FF. Μinor. observantiae Resormati villae Veruechii hie Fungus legitur. Ex laceris mucoris membranis candidis surgit pedunculus digiti crassitie, sordide einereus, ct squallidus, tantillum villosus, rigidus, & eavus. Pileolus plenus, superne mammosus, sublucidus, ct sublaevis; cutis villis aspersa, sed non ere is, cin reo, flavo, ruso, sordide, & incompte permixtis tincta; fulci falcati, ex pedunculo exordientes, re rufi . Autumnali te Pore prostat. TAB. IX. C. Monomyces ventricosus N. In Sylva, quam
Catiana vocant circa Uerucchium ad orientem, autumno Vulgaris est hic Funeus. Ex mucoris albi membranulis surgit ventricosus pedunculas, cuius diameter ad tres pollices, in majoribus, utque extenditur; externe sordide albidus, tantillum ri- fidus, ex fibris in longum veluti sericeis coalescens, intus alus, ct tantillum cavus. Pileolus valde exiguus, superne fia, vicans, inferne sulci subrufi, & rariores. TAB. XX. B. Monomyces pusillus rigidus N. Ex mucoris
membranulis candidis, supra quercuum corticem, surgit pedunculus Ventricosus, cortice rigidus, qui dum maturescit disrumpitur, & in cirros convolvitur, sorditi subrufus, intus carnosus albidus, & tantillum cavus. Pileolus superne rusus, ct tablaevis, inferne raris sulcis munitus. Autumno circa villam nostram. TAB. XX. G. Mono ces maluvium reserens alter N. Ex mucoris
56쪽
mueoris membranulis largit pedunculus crassus, carnonis, plenus, striatus, sordide albus. Pileolus cuti coriacea, laevi, dcflavo virascente perfusa obducitur; sulci albidi, & crebri. Autumno circa villam meam prostat. TAB. XX. H. Monomyces exilis N. Ex mueoris acervo sur. git pedunculus longus, exilis, rigidus, cavus, & medulla te. nui albida repletus; externe villo1a cuticula lutea obductus. Pileolus superne flavicans, villosus, inferne fulcis crebris, abbidis munitus. Autumno circa Sabinianum.
TAB. XX. I. Monomyces albidus pileolo luxuriante N. Sive Fungus aλιν, perniciosus, instar Fungi Iurei, Cianterem dim, se
contorquens. Buxb. Cent. 4. Tab. 32. Totus inquit Bux baum albicat, cum quadam admixta fustiatae. Antiqui orae varie M. Luntur, ct sursum elevantur. Lameliae satis crebrae, circa pedun.
Ium quas abscissae. Totus carnosus, & plenus est. Autum. no in villa Comitis Constantini rintulit praestantissimi Equi.
tis Ravennatis Gualdo dicta extra Sabinianum invenitur. TAB. XX. L. Monomyces Nautae galerum aemulans N. Supra Cynorrhodi radicem surgebat pedunculus carnosus, fuscus. Pileolus ambitu elliptico, superne cuti atro.viridi, dc
squalida obductus, rigida utpote tota fere rimosa; fulci crebri, profundi, & sordide virides. In Foveis viarum circa Arim,
TAB. XX. M. Monomyces pulvinatus lividus N. In agro. rum limitibus autumnali tempore ex mucoris acervo surgit pedunculus brevis, crassus, plenus, albicans, & carnosus. Pileo. Ius pulvinatus, albidus, lividis cinereoevirascentibus maculis perfusus; sulei crebri, albidi, dc profundi. TAB. XXI. B. Monomyces aureus pectinisormis N. Pedunculus ex mucore surgit striatus, rigidus, cavus, & tenui al. bida medulla perfusus, externe navus, interne albidus. Pi. leolus ab insectis in partem comesus, superne cuti sature au. rea, laevis, dc lucida obductus; circa marginem in plicas tor. quebatur, ut pectini formem concham reserret. Sulci albidi, cc crebri. Semel hane speciem circa Sabinianum autumno
TAB. XXI. C. Monomyees leucophaeus cavus N. Ex muco. ris membranulis, supra solia querna surgit pedunculus, cujus textura non est fibrosa, sed substantia ceram candidam aemu. latur. laevis, cavus, dc inaequalis. Sulei rari, & diversio mo.
do , ae in aliis, sunt dispositi; siquidem alii a pedunculo exordiuntur, dc ad summitatem illius, ubi cum pileolo coniungitur,
57쪽
desinunt, alii vero ubi illi desinunt, incipiunt, &ad pileoli mar.
ginem, inter illos transeundo appellunt. Pileolus magnitudine, mcdo figuram aequat, modo quadruplo major; superne cuti coriacea, laevi, lucida,& viscida obducitur. Totus candidus,& autumno in Sylvis prostat.
Monomyces leucophaeus cavus a Iter N. In omnibus cum superiore congruit; sed pileolum habet superne planum, & ad
marginem laciniatum. Sulci vero a pedunculo exordiuntur, &dum ad marginem accedunt in plures divaricantur, rari, di parum profundi sunt. TAB. XXI. T. Μonomyces aromaticus N. Tenuissimus albus mucor pro radice; pedunculus sublaevis, carnosus,&tantillum cavus. Pileolus forma incomptus, sublucidus, & laevis; sulci profundi, & rari; totus subrufus, funginum aromatico permixtum spirabat odorem, & sapor dulcis, & aromaticus. In terra sterili, cretacea, ubi plantae circa non aderant. Multos id genus Fungos contiguos inveni prope montem Taurum supra praecipitem ripam rivi Tems. TAB. XXI. F. Monomyces praealtus N. Ex membranarum mucoris acervo surgit pedunculus digiti crassitie semipedalis; interdum ultra pollicarem diametrum, & sesquipedalem altitu. dinem habens, interdum sursum decrescens, interdum aequalis; externe tantillum villosus, totus albus, tantillum rigidus, earnosus, re valde cavus, sed gossypina tenui medulla repletus. Pileolus pedunculo male adhaerens, quia corpus carnosum eius, dem pileoli est flaccidius, tres vel quatuor poli. habet diame.
tro, interdum semipedalis. Superne laevis, & viscidus , &prae maturitate margo fur sum elevatur. Autumnali tempore
non semel supra Sabinianum circa Castrum vetus hanc speciem
TAB. XXII. E. Monomyces tricolor N. Ad subputridas sylvestrium praesertim Prunorum radices in sepibus, quamvis interdum etiam in quercetis circa Sabinianum,& alibi, ex albidimucoris acervo surgit pedunculus subflauicans, rigidus, carnosus, cavus, ct lutea tenui medulla repletus. Sulci pileoli cre. bri, profundi, re sordide virentes. Superne sublaevis, subluiscidus, & tribus insectus coloribus; circa centrum fuliginosus, dein in gyrum rusus, denique circa marginem luteus apparet; qui colores ubi se se invicem contingunt, ad invicem diluuntur. TAB. IX. I. Monomyces pedunculo longissimo N. In vilis Ia Ganis appellata circa Sabinianum, ad quercus radices, autumno hunc Fungum inveni aliis contiguum pusturam aequantibus.
58쪽
tibus. Pedunculus ex mucore surgebat Iongissimus, rigidus, in. tus candidus, & plenus, externe sericea veluti hirsutie, ut in. Iutum, ruta obsitus. Pileolus totus Iadheus; sulci rari, & pro. fundi, ad pedunculum non protracti; superne laevis, & ad ma ginem pectinatus; corpus carnosum vix sensibile. TAB. XU. D. Pieromyees albidus N. Idest Fungus amarulentus, quia dum crudus manditur, amaricans est. Ex laceris,& surculosis mucoris membranis candidis surgit pedunculus brevis, crassus, carnosus, plenus initio, dein candidam, &gobpinam medullam praeseserens, hinc cavus, & ventricosus; corpus corticale, rigidum , villosum,& subrufum. Pileolus plenus, carnosus, pedunculo tenacissime adhaerens; superne cuti albida, & laevi obducitur; mammosus. Sulei recti horizonti paralleli, crebri, dc subrufi . Autumnali tempore in Sylvis
Picromyces pedunculo longiore N. In omnibus cum superiori congruit, pedunculo excepto, qui longus; & exilis est. Pi-leolus hemisphaericus. Fortati superioris. Haec & superior species ad diversas arbores pullulat, quercus, Populos &c. in Sylvis, & agrorum limitibu Picromyces pessundatus N. Nullam certam constantemque habet sermam, quare pingi possit; Tab. tamen XVI. ad B imago
quaedam exhi tur illius. Ex laceris mucoris membranis surgit pedunculus crassus, carnosus, villosus, albidus, rigidus, renui medulla repletus, qui totus sub terra latitat. Pileolus, qui solus supra terram apparet, ambitu ellipticus, carnosus, plenus, & sic male estbrmatus, ut pessundatus appareat; marginem introrsum recurvum habet, superne laevis, & subcarnei coloris est; eius diameter a pollicari usque ad semipedalem fere longitudinem advertitur. Sulci ut in superioribus. Ingens
hujusce Fungi copia autumno in Sylvis Majani prostat. TAB. VIII. H. Picromyces tunicatus N. Ad deiectam Populum albam ad Flumicini ripam autumno, hispidum hunc Fun.
gum inveni. Pedunculus ex mucore albidus erumpebat, plenus, carnoso coriaceus. Pileolus hemisphaericus, plenus, albidus,
subcoriareus; sulci recti . crebri, albidi, & fatis profundi. Torus Fungus stupposo, hispido, lacero, & albido integumento
obductus. Hic caespitosus etiam interdum reperitur , quod bis mihi accidit, ad aliam populum deiectam, ubi primo caespite avulso, post mensem ibi alium copiosiorem inveni, tunica, ocmolliori, & tenuiori indutum.
TAB. XvI. C. Picromyces atrorusus N. In Sylvis Majaui
59쪽
autumnali tempore ex mucoris acervo largit pedunculus atro. rufus , carnosus, & cavus. Pileolus interdum figuram aequat, interdum quadruplo maior, pulvinatus, cuti laevi, saturatio.
re atroru se tincta, obductus. Sulci horizonti paralleli, crebri, profundi, & candidi. TAB. XVII. B. Myomyees spurius N. Hie & sequentes
M mees a nobis appellantur, quia pileolum superne murium colore insectum habent; spurius autem hic dicitur, quia colo. rem murinum cum luteo permixtum habet. Ex mucoris albimembranulis surgit pedunculus oblongus, crassus, rigidus, cavus, dc medulla gossypina repletus; totus lacteus. Pileolus p dunculo male adhaeret; Sulci profundi, & eandidi; Cutis fu- perior tantillum villosa, & murino una cum Iuteo colore incompte permixtis, tincta. Forma pileoli inconstans, sed plerumque mutilatus. In Sylvis Maiani autumno prostat. TAB XVII. D. Myomyces pedunculo Iemniscato N. Fumgus super te murini coloris, lameliis albicantistis. DooΘ Θα n. p. 33s. Loco, & tempore cum superiori congruit. Ex mmcoris membranis surgit pedunculus crassus, oblongus, rigidus, lemniscatis, seu crispatis fibris externe compositus, cinereus, interne albus, de cavus, & tenui alba medulla repletus. Pi. leolus pedunculo valde adhaerens; sulci albi, crassi, crebri, de profundi. Cutis superior firma, Villosa, ut repurgatum corium, sature cinerea. Sapor farinaceus. Haec species pileolo Iudit; ideo tria schemata adposui. TAB. XIX. A. Μyomyces sulcis undulatis N. Ex tenuibus mucoris membranulis surgit pedunculus durus, carnosus, albus, crassus, cavus, & medulla tenui repletus, tantillum rigidus,piIeolo tenacissime adhaerens. Pileolus ellipticus; sulci primum albidi, dein sursum, versus corpus carnosum subrufi, omnes undulati, laciniati , profundi, re pedunculo continui; corpus carnosum vix sensibile; superne cutis lucida , sature cinere a , rigida, &ut Fici cortex maturi rimosa. Interdum itia liquibus color superioris cutis subrusO-cinereus est. In Sylvis
TAB. IX. H. Myomyces variegatus N. Ex mucoris membranulis surgit pedunculus oblongus, rigidus, atrorufus, fibris longitudinalibus sericeis, albidus interne,& cavus, externe lamvis . Pileolus superne cinereus, cutis rigida, & villis satur lioris cineret, seu murini aspersa : sulci albi, profundi,& crebri. Circa Sabinianum ad Flumicini ripas.
Mycmyces erassus humilis N. Pileolum habet mammosum ut BDisiligod by Coos d
60쪽
ut B'ead. Tati superne murInl et,lorIs, & eutim villosam habet; corpus carnosum murino dilutiore inficitur; sulet albidi, erebri, & profundi, & a pedunculo non exordiuntur. Pedunculus crassus, albidus, durus, cavus, totus sere sub terra lati. eans . In lueo FF. Μin. Obs delis Gratis Covignani. TAB. IX. G. Myomyces amethystinus N. In lueo FF. Min. Obs. Villae Uervectit hunc invenimus autumno. Ex mucoris membranulis surgit pedunculus brevis, di plenus. Pileolus sui. cos crebros habet. Superne cutis amethystini coloris est, totaque rimosa veluti ragadiis disrupta; in reliquis totus. Iacteus est. TAB. XX. A. Myomyees phalli formis N. Ex mucoris membranulis sursit pedunculus longus, cujus plusquam dimidium , instar radicis sub terra latitat, albicans totum; villosus, rigidus, cinereus, cavus tantillum in parte supra terram elevata. Pileolus superne sature cinereus, sulcis albidis, & rarioribus in. serne munitus. Autumnali tempore circa Ecclesiam S. Andreae
CLASSIS XII. DE POLYΜYCETIBUS SIMPLICIBUS.
qui ex uno principio pullulant, er pileolum umbilicatum non habent , sed aut mammosam, aus pulvinatum, quique pedunculam absque annulo gestant, nec ulla mσmbrana communi sulcos obtegunt. TAB. XXII. A. Polymyces simplex venustus N. Ex mucoris membranulis surgunt pedunculi albidi, initio pleni, dein cavi, rigidi, ex fibris serici ad instar, compositi. Pileoli m. dunculis valde adhaerentes; sulci profundi, crebri, & albidi; superne cuti sublutea, glabra, & sublucida obducuntur, quae concentricam luteam Eonulam, dum maturescunt, ostentat. Suis p a Hederae corymbosae, & supra Nucis truncum natum hune ungum inveni, primum Sabiniani, dein Arimini autumnali
TAB. XXII. B. Polymyces simplex tomentosus luteus N. Ex mucoris membranulis surgunt pedunculi exiles, modice cavi, lutescentes. Pileoli pulvinati, sulcis crebris, & albidis muniti; superne cuti aequabili, tomento luteo aspersa, quae pannum aemulatur. Ad Μoros autumno circa Corianum inve
TAB. XXII. C. Polymyces simplex melleus N. Ex albo. mucore surgunt pedunculi exiles, coriacet, cavi, interne albidi, . G fulvi