장음표시 사용
401쪽
dori in suo linbuisse videtur, nam explicate ne sodalibus eae ponens mi hamisiam, quod operae eorruperunt ex inpiamis sim.
Variat pudore et Mudori etiam in Guel T. Pro magis in uno Brouklia erat maior, in Exe. l.ipsit prior. Deinde quinque libri eum Regio, Et nudasse, Co'. b. Aut, Seulig. At, sorte Aonudasse eodem sensu. Sed iam olito sub doratus sum vilium I tere in fama. Ipsa ri s postulat cura, ut sit: qualem lexisse Pindore, seram nudasse alicui. sit mihi stiria minor. Milius sibi curae fore ait, ut amorem tegat, qua in ut palam praedicet. Nam peccasse iuvat. In alicui nulla est varietas ; etsi expecta bam palam. II. texisse pia re in duobus etiam .H. Vossit apogr. fama minor in Ask. - Voss. 3, cessisve Pudori. Ash. texisse Pudori, Et -. Vind. aul. llam b. quem. si prosιl Voss. r. magis cum aliis Goth. IIa lub. Zwic. i, a. origo errorum videtur quaerenda in voc. quam, quod comparativo minor prae
positum non intelligebant librarii. Sed vid. Not. supra. m. 3. meis Camenis Quis locus illis hic esset, miror nemi- . Nem dubitasse. Criberea non carminibus, sed preeibus ac votis
exorari debuit. Et poterat proprie loqui puella:
Exorata meis illum Cythereia Motis.
4. in nostriam d. sinum Quum modo meis C. praecesse rit, in nostrum parum commode subiunctum videri potest. Et pronum erat substituere in tenerum - sinum, vel simile quid. Verum nihil Est movendum. Spectat enim hoc ad gratam negligentiam, qua totum hoc epigramma placet. Ita et v s. a, ali otii paullo exilius dictum est. Sed conveniunt haec lusibus inter rerum iucundarum sensum acriorem effusis. II. Vide
6. non habuisse suam Scaliger ex Cuiae. adde Guel s. a. sec. m posuerat sua, ri. gaudia. A puella expectabas: si qua auum. II. Niliit mutandum π.8. Ne legat tu nemo, quam meus, ante, Melim Ila vulgatae Edd. etiam veteres Vieeut. Brix. Venetae, ut duplex negotio sit, more Graecorum; vid. su p. ad IV i , i 64. Sed li-hri valde variant. Duo Witt. duo ni ovh h. Laud. unus fingi. eum Regior Me legat tu nemo. I res Ital. Collieri. Tliua n. cum Ed. Bona. me legat ut nemo, quod non inelegans esset; Exc. Perro ii, Me ut logia id nemo, dum librarius utramque lecti nem ante oculos hal3ebat. Vnus ile insit et unus Angi. Me -
402쪽
gni id uenio. Quatuor statiani. Wall. unus Brouvh. unus Angl. Ed. Ven. 1475, neg. Lep. Me legat a loenio. Iides, quomodo
aberratio alia alia in exceperit; Omnes ostendunt, id verum esse. Vonio iacium ex nemo. sti ex ne. Ne - nemo pro ne quis, Itina alibi notatum est. Porro in uno Angl. esse pria ante, et in Eu. BOm. Pelint. Molestum utique est ante, quod tainen iaci lem mutativitiem admittebat: Viarim metis ille. l . obseurum est. quomodo it unius linc accipi voluerit. Si iunxit: nemo quam motis ille, li. sensu, praeter amatum meum, ut vidi turseeundum explieationem in Dotis ab eo propositam. ferri hoc Non potes, , quia nemo - quam dici ita latine nequit. Si autem intellexit ita: Ne quis legni, quΛm eurus ities mihi sit, haereo in verbis ne nemo tigni. dimit ne nemo idem est quod moiις, reete significante Forcellinio voe . nemo. Atqui negatiolat s cum vi repetita aliena videtur ab hoc loco , monente II. Ossio. Quae quum ita sint, eum v. ossio recepi me letat. tit nemo, ut legitur in edit. Rom. et in pluribus eodie ibus, quibus accedit quodammodo Voss. 4 praebens: Me tegat til ne mo. Me otiam M. Mi h. me logni a Genio Zwic. a. Atque etiam in pluribus M. Voss. apograpti is tit nemo in ire nemo, id Mento . oenis corruptum. Ante, quod legitur in codicibus, uno ex-eepto, omnibus, retineo. . . s. Se peccasse moat Sic ex uetus i emendatione reposuit Brou kh. Vulgo Sed, quod ferri poterat eo sensu : Non clam vere et celare quicquam homines Pelim Sed etc. Immo vero ex proposita nostra tuterpretatione Sed requiritur. Il. Sie in
eod. Ptititis componere famae Taedet Regius currus, sol lentii aberratione : via. Burmann. ad Ovid. Il Met. 425.
io. Cum digno digna fuisse ferar Hane sententiam ita expressit Ovid. Epist. XVII. 413, iam a Vulpio laudatus:
Ilu bone eis is, vitiumque auetore redemit.
CL similem Ioeum in Calaleel. Poet. Ed. Scalig. p. dior e Nec pruical quicquam etc. H. puella pro fuisse in Goth. et Voss. έ, ierat Voss. 5 Golli. m
403쪽
I. qvit r. Regius, quid. II. rure modo o Voss. r. V. 3. an Oilia sit apta mellae hoe e libris reposuit, iani ex seciligeri sentetitia, Broti li. Sic etiam in Ed. nom. Lips. et Vicent. ulgo inde ab Ald. legitur pti Alis. Atqui de se tan-lum loquitur Stilpicia. Sed alter mos loquendi familiaris ulique poetis, ut individuum et stogularem numerum in pluralem doeis mutent. ll. puellae . sex apogr. II. Vossit. Pro an Coth. nam. Pro Oilla Voss. 4 ulla. v. . 4. AIque Eretino frigidus anntis agro Ererino Exe. Poechi eum duobus Italis, Guel s. i. 4, et pro vir. leel. I Ed. nom. eum Venetis et C rvph. adde Corvin. et sic iam eorrexerat Cyllenius, recepit primum Scaliger, qui etiam annus emendavit. Vulgo Are inofrigidiis amnis agro legebatur: quod Salma sius olim defendebtit, etsi BDouLhusio aegre serente. Argumentantur autem viri doeti in hunc modum, Arelitina nimis longinquum esse, quam ut puella ab urbe eo, cinimi causa, dedi, ei possit; amnem, quamvis frigidissimum, nil nocere. Λt Eretum fuisse vicum Sabinorum, in via Salaria, haud proeul Tiberis ripa, in colle edito: totum autem illum tractum gelidissimum, utpote qui inter montes porrectus sit. Vid. Martiat. V, Epigri a. Puellam itaque conqueri, se in frigidissimum agrum abdue;
idque litherno tempore. Etsi haec in sententiam hilseiseere De-eesse non est. Suffcit enim aurem illius traetus mitius clemen lem esse. Amnis legii ur eadem varietate, ac su p. II, 5, 76. Annus diserte expressus in duobus Auglicanis. Ite iusius ex Tliua Deo legebat frigidiis Arians, et tum Arelino verum foret. Stratu, V, , o, a A as ποτυισι 4 Λ 4m. 3isim. CL Cluver. Ital. pag. 96 i. Et haec lectio utique praeserenda. Est enim admodum docta. Solent quippe flumina ad locorum deuotationem a poetis poni. Etsi amnis qu que eodem modo ac villa, res alias iucundissima, amatore absento, ingrata esse potest. HEvN. Restitui Ar uno et Arntis. Quam lectionem Ileynius doctiorem esse
iudicat. Idem visum est II. VOssio. In apographis Il. Vossit alii, Arretino duplex rr in Loe voeabulo legitur etiam in veteribus Inseripi onibus apud Cruler. pag. 372 n. ia , p. sao n. 3, p. IO28 n. 2, p. io 29 n. 7 ; add. Sallust. Cat. 36), aliis Aretitio est. Hoc etiam ZM ic. uterque agnoscit. - Septem apogr. II. oss. amnis cum Z ie. I, I, uv. annis , tria iant a. v.
404쪽
s. nimium M. nari studiose duo Ital. minimiam, salso: plus . quum puella vellet, eis ci ,sus erat, empre sd. Regius hunc versum faciebat noui carminis initium, et inae Vibebat: Quos se nia missatam. Hoe aderi possit pro opistola cuilial haberi, ceratis tabellis seripta et ad Messalam missa. 6. Non rempestioae fa Pe propimytie Diae) qtii saepe te accingis itineri talem aliis; est enim anni tempus mPerrimum, inquit S liger. Qua interpretatione nihil eontortius v s. i. Tuin quid esse debet propinque esae' Sultem erat relingendum:
Non tempes Aa fame propinque Nia,
δh. e. itinere intempestive suscepto, saepe praeter spem votumque ades. Verum et sie propinque friget. si sciit m esset moleste. in uno Statii erat tuae, utide ille faciebat fugae. Vide
Ion tempestisa saepe Propinque tuae.
nimis puellae tuae molosius assiduitate tua. I mpesti e erat Bri-tiqua scriptum, quae etiam tempestio te esse poterat. tuae in νια sicile mulatum. Apud Sever. in Aetna v. isse
- - - eotis ιihi pignoris rebus Atque oeulis haestiria Dias duhie ordina totius.
Hel Scaliger corrigebat. octilis haesura tuis, et in Lueretio estiis facit olis Cronov. Obs. Ill, i 9. At AIrmati. Vii. Tib. S. da scribendum putabat: a
Non tempesti, e simqua propinqua Miam
quod non intelligo. Pro non unus Brouuli. nec, Cotheri. seu, Gueis a nera. Ed. Lips. Propinqtio. Nihil horum omnium satisneit; nec tamen quidquam tuto nunc constitui potest, quum ignoremus omnia acta inter hos homines et gesta. unde verborum sententia pendet. Alioqui plura coniectari possunt. Quidetiim, si legamus : quiescas Non tempestiuam sic primerare Diam , h. e. Desine iter imp rtunum urgere. Totutu iter intermissum esse, ex sequentibus Elegis in teli igitur. II. necepit D. Vos ius: Nec tempos L seq. Nec V s. 4, Hainti. , neu Vind. - 1-priliae Mon. I lamb. Iliad. - Εquidem nihil ululavi. Preeatur puella Messalum, ut paulum moretur. Via est iter, ut I, 4, i. Add. I, i. 5α, et i, 3, 36. Viae propinquus dictum videtur, ut Graeci die uni ινμι iliai et sic. Musus igitur est: doli me
405쪽
hodist abducere ex urbe, o nimium mei studiose Messala, saepe tu iter intempestivum suscepture, h. e. qui non semel mihi mo-Iestus suisti itineri hus intempestivis. v. 8. Arbitrii quoniam non sinis esse melo Ita Broukh. repo uite libris, quoniam quidem e pluribus, arbitrii mei ex uno Italico. Vulgo legitur:
Arbitrio quamMis non sinis esse meo.
In uno Statii erat sinit, unde faciebat: Arbitrio qurimi A non sinit e se meo. Guvetus vero suo. Si quid mutare volebant, hae eundum erat, ut aut Ani rii qtium me, aut doctius A. quin tu me sinis esse mei seriberent. Nam quoniam, quamois ex compendio seripturae nata sunti ΗΕ, N. II. vossit a grapha omnia artiario meo et sinis habent cum ZWie. I, 2, quoniam. alimen mi in Voss. i, I. Caetori q mois tenent. II. vossius trahens huc e carni in is sequentis vers. secundo vocabulum licet in Cuiae. et Var. Leet. Wallii repertum seripsit ita di Arbitrii quoniam non licet esse mei. In quo nemin pni, puto, assentientem habebit. Equidem nihil mutavi, quum sensus huius versus obseurior sit. Si recle versnm antecedentem, de quo p peram statuit II. Vossἰus, explicui supra iv Notis, sententiarum nexus est hie: holi me iam abdueere ex urbe et a Cerintho meo; ab . dueta , tamen apud Cerinthum animum sensusque meos relinquo, quoniam me non sinis at hirria mei esse. Iam quomodo quaeso haec ultima verba eum ant Oedentibus eotiaerenti Dubitanter dieo, sed verum fortassa, ct sinu, h. sensu: quoniam Cerin thus m non sinit esse arbitrii mei, h. ει quoniam ita teneor eogitatione Cerinthi, ni mei non sim actitrii. v.
Tibullum ad Messalam, qui Sulpieiam Romae eommorari permiserat, seribere volunt Interpretes. Ma 1 in ipsi Sulpieiae trI-buere, et legere . . , ratin mihi; quamqnam ne sic quidem Omnia in eo Carmine plana et intellectu facilia sunt. Nam et ignora vitis causas, quae ei scribendo loeum dederint, tum videtur parvum maioris carminis fragmentum esse. Esto igitur scriptum ab am Ico Sulpiciae ad alium amieum. Vid. Not. In lihi issere itiseribitur Camen hoc, ad Tostratum, Theostrarum, The-
406쪽
stratum, Theoratum , de eius natali die, quod corruptum esse puto ex Tetrastichon. In Corvin. Ad Gratiam de natali die HEYN. Uidetur lioc earmen ex carmine antecedente illustrandum esse. Scribit poeta aut alius Cerintho, Sulpiciam in uri,aesse mansurum, eiusque dioni natalem iuin hilariter celebrandum esse. Vide usuium in Notis. - Iu Vindob. et Zwic. i Ime carmen ab antecedente non est separatum. . a. Fiatali Romae iam sinis esse tuo) Ita editum erat anica. Libri valde discrepant. Editi cum maiori parte, non Sinit essσsuo ἰ sie quoque nostri; nonnulli, in quibus Guel L a, non sinet, Coth. Lipsit Exe. et unus Anglic. sinis, duo Ital. non sinere duo alii ntinc sinit. Praesem nunc, e quo non natum; et sinit esse suo e ut subinti is qui puellam rus abduxerat. Cuia c. et Iar. Leci Uallu, iam licet esse tuo, quod Sculiger recepit Broukb. reliquorum vestigia sequi maluit, et reposuit iam sinis. Ayrman. Vita Tib. g. 8a tuetur icim sinit, nempe Messala.
Porio ulli luo, alia suo, unus Suae. Reg us, non esse tuae. Η-
distichon alio modo expedit Corviniana lectio , quam et Gueu Sagnoscit, et a pro var. lect.:
s, iter ex animo sublatum triste metiue tuti Romae nos pinet e se tuo.
Erit adeo ad ipsum Cerinthum cxnrata cera haec, et natalis C rinthi; sed is non poterat dici insenus. Carm. 8, i. HEYN. Vera Iectio est haud dubie nos, quod etiam in Non. est. Idem probatur corrupta lectioue non, quam praebent etiam octo as r. II. Logsit c llamb. Goth. cum ZMic. I , I; tria upud u. Voss.habsent utinc. inet tria eluia. viri apogr. Cum Mon. perperam probatum H. ossio. Sex apo . apud eum habent sinit Ilamb. cum Z ic. quod verum . sinis Vinii Multi etiam tuo; male. Caeteruui Dalalis procul dubio est puellae. m. 3. natalis alios legere genialia video adscriptum in marse. ed. Vicent. quam in manibus habeo. Languet versus inprimis in Omnιbαώ. Sententia esse debet : laetius et hilarius nunc quom ante, diem celebratum iri. ΗΕYN. deus V s. i m O di
Caeterum H. V sius arripuit illud genialis, de quo Iloti ius
έ. Qui nec opinanti nunc tibi forte Oenit Frigent haec
fori osse quia ignoramus caussas carminis. Regius legit, nec tibi Οιlc. iam iii multis , etiam Corvin. est sorte, quae sollennis est yci mutatio. Ferrem, si esset: nec OPinata - 1Orte. Num ad
407쪽
orbem se diem celebraturos esse non speraverant. In uno Anglic. forme. Liber Ursinit candidus usque uenit. Hinc refingi Posset e
ciam nee opinanti eandidus ille venit.
h. e. quum praeter omnem spem ille laetus faustusque advorierit. Verum lioc longius recedit a vulgatis et probabile fit, quum lacuna Esset . ab indocto homine distichon esse assutum. HEYN. oss. 4. 5, nec tibi. Voss. ι, Iorme. Ash. Melit, superR P. Menit. Η. Vossius scripsit: Qui nec OPinanti candidus, ecce, Menis. - Εquidem reduxi nunc, quod trabent etiam nostri, Gotii. Ilumb. ZWic. I, 2. M.
obscurum hoc Epigramma, et in eo tum exponendo, tum emendando uon , nisi coniecturis, rem egerunt Interpretes. Conqueritur aut m Sulpicia de lepore et securitate Corinthi. i. securus multum quoia iam tibi de me Promittis Ita ex Nein sit sententia locum constituit tiro uLb. ut iam Avi man. in ita Tib. f. 77 se coniecisse assirmat. Tui erat in uno Angi. Promittas, quod proximo ad verum, vidi in Regio sit Ed. Lips. Si iam, quod friget, in tam praeterea mutari posset, sorte lectionis poenitendum esse non dicerem; ut sit tam multum. Vulgo legitur . mihi de me Permulis, quod nora omnino spreverim: per te mihi licet, quidvis agere, cum quolibet vivere, quum alias amatores de puellarum moribus et consuetudiuBvalde solliciti et curiosi sint; pt tum de me iungendum eum securus, ut Cyllenius seeit. Ovid. II Λ m. i9, 37:
Formosae nimium secure Puellae.
Ita puella tantum id queritur, quod amator paullo remissior
sit in amore parumque de eius fide sollicitus. In multis est Permittas , in uno Angl. permutas. Pro de me in uno Angi. Vede. Guel L i , securis. a, mulctam. IIEYN. tibi VOss. I, 4, uanab. Vind.; triue Bern. , promittis Voss. a, 4, 5, Vind. H. Vossius recepit promittas. Nihil mutandum. Caeterum gratum sine est Hamb. securum Aia. a pr. m. securis Vlud. LWic. N. a. ne male i. unus Stati nec. M. Lips. mala. ΗΕΣN. nulla Voss. 5, Zwic. a. W.
408쪽
3. Si tibi eum toga est potior Ex emendatione uetusti Brou kil. relinxit. Si est in Cueis. 3: vulgo, Sit tibi cura togae otior; quod Ayman. Vita Tib. g. 77 tuetur : et serri potest.
si ea verba separatim Consideres: Sit utique tibi cura scorti togati. Melius tumen sic sequeretur Pr Atque quasillo scortirverum obstat, quod subiicitur mox sim, nec Iocum habetilliae. Itaque praesero II einsianam lectionem. Rempe est per eompendium scriptum e adhuersit ultimae syllabae praecedenti. Et erat in uno Vrsin. toga sino est. REYN. Emendationem Uein-sii eonfirmat Ash. plane sic exhibens. I om. 4 et vind. Sit tibi cura toga est. Qinuq. apographa H. Vosa. habent, Si tibi eum
έ. SemΙ slia Sulpicia. Miror nusquam legi Su*kil.
5. s. quibus illa dolori est, Ne cedam ignoto maxima cura toro γ Legebatur inde ab Aldo: Nos credam i. m. curα toro. Sic et eodd. nisi quod caussa in nonnullis, ut Guel L i, α, έ. Emeodavit Scalig. m. At cedam Brou L h. e coniectura Statii reposuit, vulgo credam. Nec cedam tamen in Corvin et Cueis. 4 legitur. Eadem varietas Carm. 13, 17, 1 3 p. Ι έ, ω, et ap. Properi. I, io, Ti. Gra idem ex prioribus Edd. revoca it, et ex duobus scriptis. Scaliger receperat id , quod in ceteris omnibus, etiam in nostris, Rom. Vera. Reg. Lep. Vicent. Corvin. adde legitur, caussa. Vid. sup. IlΙ, a, 29. Sed neque sie omnia sibi coi stant: quid enim est, curam eam esse dolorit Emollivimus quidem hoc interpretatione in notis.
Nelius tamen dicatur : eam esse Caussam mraximam dolori, nempe metui, ne puella alium amatorem sequatur. Ieiunum
tamen et hoc est. Si ignoto loro opposita videri dehet maxima cura , des livia Sulpicia id accipiendum est, quae cura , umor , tot a soloscentum nobilissimorum est, ut Horat. II Orm. 6 , 8, Pulchrior mulco tu enumque prodis Publica cura. Sed reliqua oratio huic conatui non satis respondet. Obscura sunt verba: quibus illa dolori est possunt ea trahi ad solliciti sunt: nee modo ut, quod vulgo iaciunt , illa maxima cura iungatur, verum etiam tit illia ad ignobile scortum roseratur, quod dolori haerenus esse poterat iuvetii bus Sulpiciae studiosis, quod huic illud praeserri a Cerintho videbant. Possunt quoque verba : quibus illa dolori est cum voc. nobis iungi et pro nobis, pro me. quibus illa togata puella dolori est, tanquam quas amori meo insidiatur. Et lioc puto inelius saciam. Tum curia corruptum esse suspicari possis, et latere in D by Coosl
409쪽
eo turba: maxima turha sc. amatorum iuvenum r ii solliciti sunt pro nobis, ne posthabear ignoto loro seu puellae. Enal Iage numeri, non insolens, Iocum corruptelae dare potuit. Sin cui lubet vulgatae propius adhaerescere, ille nec revocet, et locum sic tuterpungat:. Sollieiti sunt pro nais quilias itia dolori est.
Nee eedam ignoto maximia curia toro.
spreta a te habeor: at pro me sollieiti sunt iidem, qui dolentillam mihi a te praeserti. Nec ego , quae ipsis maxima eum sum, posthabita videbor vulgari puellae. Est vir elegantis se sus, miliique amicissimus, qui sie aceipiebat: Ne tibi, obseuro
homini, nubam. In cedere toro dictum esset pro in torum. Quidquid est, illud apparet, velle eam amatorem suum pun-sere suspicione, et sollicitum reddere, ut metuat aliquid a rivalibus. Potest tamen et hoe distichon a seriore manu adiectu in esse ad explendam laeunam. IlΕvN. Nee restitui. Habent etiatu duo apogr. H. Vossit eum Zwic. un. haec. - ne Oeto ap. II. Voss. cedram Mon. et Voss. 3. - ra Voss. a, 4, Mon. Ilain b. et A L. in marg. iura Goth. Caeleri causa. - De sensu loci, quid inihi videatur, expositum invenies in diotis. π FD.
. tuae pia cura pueliae ) Ila Bronvb. reposuit ex Ursini thro: ut talis I Ling. emendaverat ad Ovid. II Trist. 5, 14. Vulgo a Romana inde placi tire legohatur: ut est in libb. non- multis: etiam Guelf i, a, pro var. leci. 4, placitura erat in Beg. Guels. 3 et Ven. pr. Vicent. Lips. Edd. Delude in quinque Italicis: Morine tibi Ch. quod unde sit, non assequor, nisi
ex prava emendatione EsL HEYN. PM crina est etiam in xoss. 4, tamen decem apo gr. II. Voss. perperam placiliaria eum ZWiC. I, a , Ash. superscr. e m.
me De . non pro nunc Mon. idem color. πιέ. si quoque M. put sic vulgg. usque ad Sentio qui si v libris petiiti adde Gucis a. Is Ε, N. si etiam in Bera. et Ash. Di iligod by Cooste
410쪽
Caeteri sie tenent. - 'tarum Voss. t et paulo ante trister. m. 5. nam mihi quid Prosit 3 nam Brou kli. ex duobus libris i superioribus Edil. revocavit. Scaligor post Statium reposuerate suis Ah, quod etiam in nostris, etia in Guel s. est. Porro Rom. Prodest. ΗEYN. nam etiam V s. a, Prodest V s. 3, Prosint
Bem. , quod Prosit Mon. W. eod. usi tu n. Ita BrouLh. nescio unde; vulgo quid tu. In uno viti. et Guel L i , 3, 4. quod tu, ut Maliger emendabat. In uno Ileinsit quam tu, in Ursin. nam tu. in Comu . quid tu: quatuor, si tu . ut musa Praec. i 3 et Reinsius etiam coniecerant: sicque Guel L a pro var. leci. et hoc ubique praestabat. IIEYN. quum Bern. duo alia ap. Il. V sium quod, qui scripsit quom tu; ego restitui qivιm. Emie. quid. . s. lento pectore Ita recte Scaliger emendavit e suis, pro Iaeso. CL IIeins. ad Ovid. II Trist. 5, 14: vid. sup. l, io, 58. II LYN. lento Ash. leto Zmie. t, a, lecto Beria. Plerique laeto.
Carmen hoc in libris et antiquis Edd. a exum sere superiori est, nec seiunctum video ante Scaligerum. Idem, vel eius prius distichon, repetitum erat supra et adiectum Elegiae sextae Libri III. ΗΕYN. Separatum est hoc carmen a praecedente in Voss. 4. In caeteris illi annexum est, etiam iu ZWie. 1 , a. W. i. Ne tibi sim, mea lu.r, aeque iam fovida cura sim Muret. primus dedit, tum Scalig. Vulgg. eum nostris sit. Nec sit Edd. Vicenti Lip . cum aliis ap. BrouYh. et GDeis. I, Nec tibi sim. 3, Nec tibi sis. iam neou kh. e libris ci aDt. Edd. repellit; sic etiam Lips. adde Guels a, 3. Plures. Ald. 1, 2, Nureti Scalig. lam femi . II LYN. Apographa H. Vossit alia ne, alia nec. ne sim ss. 4, 5. nec sim Voss. a. 3 supra, Bern. IIamb. hoc loco: Λsh. utroque loco. Caeteri sic ς Ε te. I, I, sit; Mon. sis. - iam Vos . 4, et V s. I, 5 h. l. , Vos, α, 3 supra. II abent etiam hic Bern. Ηamb. Ash. Mon. - Profert ida V s. 3 supr. fecunda. a. Ac videor Ita Bronkh. e libris: adde Cuel s. a. Vtoideo Guel L i , έ. Antea Vt videor. Guarnor. et Reg. Cum aliis, Ac uideas. Ac uidear Guel L 3, Ed. Lips. cum quatuor