장음표시 사용
391쪽
Broukbusius Statium et eius libros sequutus ita t
Notante Il. Vossio in antiquissimia editionibus, et Iam Aldina prima et secutida, ordo suit hic: At nunc - Phoebe - Nil opus. Nune sequuntur etiam M. Vossit apogr. et Zwie. uterque. IaGoth. vers. r7, 18, et Io desunt. Primus Muretus mutavit huneo, dinem, et ultimum disti hon Nil opus - primo loco posuit. Secuti sutit Statius, Pulmatinus, Tuscanella, Passeratius, Ge-hhaedus, Cantabrigiensis, Vulpius, Ileynius. Stiatius quidem postquam memoravit, in duobus e suis distIehon mi opus post alterum Phoebe - legi, addit: Itaque legendos et litie loeo puto simul ponendos: Phoebe - , Irim celober - Tiam te folicem. Non dixit dissertis verbis, distichon Nil opus ante distiehou Phoele - collocandum esse, quod tradidit salso IsrouLhusitis. m. 5. non la Hir. CueIs. 4 non laesit. 6. Tu modo semper ama videtur ra semper ad nostrum sensum paulo ieiunis positum esse, pro Constanter. 19. AI mine. Malim H nunc: Etiam nune illa tota tua est; aut Ae nunc, quod et in Gueis 3 legitur. Pro eundi neina. eoni ieiebat languidia, satis languide. Pro secum Laud. s mPer. ΗΕvs. Al unice verum. Opposita haec sunt vers. anteced. Neque candida mutandum, quippe aptissimum sententiae. Similiterriolenta I, 6, 47. Add. xim. Aen. IV, 496. m. Io. et frustra eredula itiria sedet Cullenius ita commentatur: ante lorum stat Mel ante fores aedium. BrouLLusius, Statium sequutus, de amantibus fores ae limen Obsidentibus ae-
Ee aeaeo duras ianitor ante fores.
Et solet ita id hominum gentis inprimis aegrotante domina. Ovid. Epist. XX, ias:
Ne tamen ignorem, quid agas . ad limina arebro Anxius hiae aliae Has tilian er eo. sed durum est ante fores extra orationem poetae Pssumere.
Vulpius de amautibus in deoruin aedibus seduutibus et Eco dυ-
392쪽
Baliar convenientissimum esse de turba amatorum acet pere, quia 'grae puellae assiduo praesto sunL Ovid. Epist. XXI, 19i desponso Cydippes:
Aniuei ille quidem, quantum permitti vir ipsi. est Epist. XX, 13. Solent enim sub ossieti nomine In iserea grotantes amatores et lecto assidere. credulia tiarba ast, quae se credit amari a puella; sed ex omni parte placet, quod est in optimo mittiano, duobus Anglic. et uno Statii. se tilia Iurba , qtiod belle Exprimit ossiciosam operam , sollicitam et saepe ineptam euram, discursitation eui, varia molimina amantium, dum ministratit medicamina, stragula admovent, estingunt manus vel digitos, lentant salietilem pollice venam, et alia. In Ed. Rom. rota tiaria expressa est. Potest et hoc locum haberct in vera hominum vita: non vero in poeta. Pro sedet Eboraeensis cum alio canis. REYN. Mutilia etiam in Beria. sed uibit mutandu-M, FD. II. In tino Corpora semato res ituisse duos Regius eum duobus Italicis se alos, et hoc adeo suavius dictum videtur. Duxit hine colorem Ovid. II Am. 13, is, iam a Brou kh. laudatus et me Mhibo Mutitis, ea in una parea dia bus.
Sed et sie Properti II, at , 41 et
aerentos Voss. i. Sed nihil mutandum. Hamh. sanato. Voss. 3 et constituisse. Caeterum adde Ovid. iter. XX, α34 οῦ Quid dubi as unam ferre duoltis omm p W.M. Ic. Iam celebre , iam laetus eris, eum debita redder rintim stineris laetias viorque focis Io libris etiam in altero versu laetus titerque legitur; e coniectura lottis emendarat Brou- uti quod Vulpius servavit: ad meum tamen sensum dilutum illud et vapidum est. Melius Me tisius coniiciebat: sospes uterisque. Sed viri praestantissimi Woeem laetus loco, unde non de-hehat, expulisse, quo non conveniebat, reliquisse videntur. Vintri a Limias laeti, unde in monumentis frequens occurrit V. S. L. N. Igitur recte dictum erat in nostro: - etim debi α re m
393쪽
des laetus Merque focis. Contra cel ber ut celeber deus, κλυeu, II, i , 83 . laetusque non betae iunguntur h. l. tibi de lama et celebritate, quam sit sibi eomparaturus Deus, puella servata, agitur. Forte Ieg.
Iam seleber . iam clarus eris.
Iapsus ab hoc ad illud iacilis suit et proeli vis. Praestaret tamenrIam celeber, iam magnus eris. Cullenius in suo habuerat tutias, et addit: qtiantum ad amorem ni lium Procorumque. 'empe ad Cerinthum haee reserebat. lI. Bene habet laetus. - Pro reddes II. Uossius recepit reddent ex IIamb. tutus eris Voss. I, Ieris Bern. a pr. m. erit Goth. V. 25. dicent ρia turba lleou kh. ita roposuit pro dicet, quia sic optimi scriptores, sed contra libros eiusmodi loquenti rationes mutare uou ausim. II. Dicent V s. 3, 3, 4. Sed verum dicet. W.26. antra - tuas) Rom. cum Venetis suas: ut et Gueis. 4. Suaviter vero ad deos translatum videmus id , quod inter medicos sorte locum Lahoat: in primis si opiparum sostrum a Ces serit. H. intabit Voss. a. U.
x. Qui mihi te, C. dies dedit, hie Ita Scal ger e Cuiae.
restituit. Vulgo ubique legitur: Est qui te, C. d. ut iungeα- duin foret: Est hic dies mihi sanctus. Sed corruptio nata ia-de, quod voe. mihi excidisset; cs. su p. ad IV, i, 39. Il. Set
qui te Goth. II. Vossius cum Guvet. suspicatur scripsisse Tibullum Et qtii te. Non tamen recepit. Est qui te etiam Il. V Mopogrripha et Livic. uterque. - mihi hic sanctus IIamb. Mox festas uern. sanctos Voss. 3. V. έ. dederunt Nostri et Guel s. omnes eum aliis dederant; paullo ante M. Rom. cum Guarner. ρtielle h. e. puelluc. II. dederunt quatuor apogr. l I. Voss. dederant quatuor alia IIamb.
cum ZWic. I, 2, tamen in ZWie. I, superscript. α al. dede-xu ut is . Goth. deerant. W.6. de nobis Frustra quaesivi id, quod malim, de nostrose. igni. Aut: si tibi, qui nobis, mutuus ignis Mest. H. Voss. 5, vobis. Voss. I , Sim sibi nec nobis. H. Vossius scripsit: Si
394쪽
Q. Magne Geni, cape) Commune omnium deoram epἰtheton, Genii etiam, esse tu lapidibus, docet Brou, h. ad h. l. Est vero Magne ex correetione Scaligeri, quamquam iam in Gr ph. is , ita in ent exaratum; vulgo Mane Geni in libris et Edd. otiam Corvin. legitur, quod ab antiquo voc. Manus , h. e. sanctus, bonus vid. Varronem de I L. V, I ductum putandum : hah tque hoc doctrinae speciem, modo in eo carmine nunc versaremur, ubi eruditae Orationis aliqua laus esse posset.
In Regio in margine appinxerat aliquis Nempe is
eonstitueret. At eo mantim primam longam habere debet, ut Mianes, quod itide deductum. Deinde quatuor Stat. Colb. Bodlei. Tinian. noti . cum Ald. pr. Mane Meni, quod in Venetis flat i ii mutatum. Tres Italiet eum Pocelli et Perceii Exe. Alme Geni, quia Lips. Exe. eum alio lihro alludunt, in quibus Almo ni. ideri potest adhue aliquid latere, quod non assequor. Alme Gρni tamen pro vera lectione habeo: nam et consenta-nseum hoc verbum Genio Natali, et in principio versus in eor. ruptiuam proeli ve suit Almo in Mane. Arguit autem haec duplex leetio, ex binis saltem sontibus nostros seriptos huius quari Ilibri fluxisse. u. Mane septem apogr. II. Voss. Ilainb. Golli.) eaei edunt ZWἰc. i di, quod recepit II. Voss. - magne quatuor eodd. Vossit. - Pro Geni Gotta. apogr. quod apud nos est, Merii; ἰdem superscr. In Ash. et Emim i. U.
eod. cape dona libens) reete quidem Cenio tura dan iurvide I, 7, 53; ll, a, 3: probarique adeo hactenus vulgaris lectio poterat, itira, ut sit: cape tura libens. At libri aliud sua dent; nam Exe. Lipsi i Pola. Vterque Wittianus, utius Ilein sit. et duo Anglie., honae notae libri, cape dona; quam veram
esse lectionem, tura vero eius interpretamentum, dubitari vix Potest, . itaque revocandam esse duxi; os Burinan n. ad Ovid.
Epist. 6. 7 . Mox liber II eiusti, doni quesueto. II. dona v ossa, 5, in hoc superscr. ratio. .io. Si modo, ctim de me cogitat ille, calet) extremum vocabulum est in multis vulgatis Edd. , tribus Ita l. et Exc. POc-ehi; reliquos omnes occupavit utilet et Ald. 1,a; ut sup. II,
395쪽
, 8, calidus et inlidus in libris variabat. Sealiter in Cilicidii
libro invenorat Oolei hoe sensue amore uritur; cs. ad 1l , 3, 3): hoe ille probavit, hoc recepit: non venuste. Nam ὐetie, si amoris vocabulum est, paullo incestius et impurius ponitur, ut passim in Lusibus libstris. Neque Brou khusio oolet plaeuit. Cniat, quod Mn retus dedit et in Ash. legitur , vera leetio est, qua significantur subiti illi sanguinis animique motus, quotiescunque amatae puellae recordatio animum sui, it, aut repente mentio sit; adieetum autem est: cum de me cogitat.
I n m. pr. sumire . H. suspiret etiam Ilain b. Goth. Born.
Voss. I. Recepit hoc M. VoM. male. - Qui si Voss. a, 3. U. ia. Tu precor) ex uno Italico Emendavit Heinsius, recepit Brouula. vulgo Tune. Supra II, 3, 64οῦ
Tu quoque deootos, Baeche, relinque Deus. H.
Tu quinque apogr. II. Voss. Tunc Hamb. Goth. Zwie. - Η. ossius scripsit Tiam . m. 13. Nec tu sis) Sic etiam negius et Cuel L α,3, eum Ed. Bo m. in multis libris et in vulgg. Edd. ante Malig. etiam iciant. edd. legitur: Nec sis nunc. Vnus Coth. Vel tu sis, unus Broukh. Nec tu sis: nempe omissum tu istas turbas dedit, ut toties e enit; vid. Obss. ad iv, 1, 39. II. Nec tu sis sμptem npogr. Il. Voss. et in V s. i deest tu. Voss. 5 cum Z ie. Goth. Nec sis nunc. Mox pro Mincia Hamb. colla. m.
6. Nulla queat POMhac nos soluisse dies Hoc placebat Statio e libris, et sic Sealiger rescripsit; nec aliter vult. edd Regius, ut liber Laud. eum duobus Anglic. apud Broukh. dissoluisse; nonnulli. oos soluisse; unus Stat. qtiae soluisse; Col-bertinus quam solitisse; et fio fuit in vulgg. Edd. inde ab Ald. I, II, et Mur. etiam in Romana; nunc et in Guel L 3, haud dubie vere: ideoque revocavimus. H. Veram lectionom qtiam dant Ash. Mon. Goth. Similem posituram relativi vid. apud luv. II, 4o : Sed tamen unde Haec emis, hirati o spirant mohH-stima eotio Q e Iibi ' V s. t, quiae; έ, qua, in marg. nos ἰ3, dissoluisse. Pro queat Voss. 3 ὐalet; post pro posthac Bern. v .i7. sed rectitis optat non tam invidiae et lase nationis metu laetis vota concipit, de quo inore supra ad , I, a , 8. , aliquid monitum est, sed prae pudore, ut us. Mq. ipse interpretatur. Nisi hoc mirum videatur, iuvenem verecundiorem
396쪽
esso puella. Sed apparet, Sulpiciam eum netate, adeoque umet experientia, antecessisse, et, mitis Veneris saeris initiatam, iam pudorem tenerae istius aetatis ineptum deposuisse nisi quo sup Dcibilitate generis euin longe praecessit et cf. ad pr. Ei . I l . Ineritis vero oli in Mureius et iterum Brou kh. e septem bonis Itheis reposuit: vulgo tutias legitur. II. tectius Voss. 4, et eri iti itis. Mox Nam vid. Ohss. I, 9, 46. Pro Num Voss. 3, Non. Pro haec oss. t cum Coth. hie. π I9. quoniam deus omnia sentis) Ita quum scribitur, aeeipi Necesse est; quoniam omnia sentis, tanquam deus. Praestat tamen iungere Naiadis deus, adeoque interpungere; is tu, Na- ωιιa . quoniam, deus, omnia sentis; ut sit: At tu, Natalis deus, q ao. clam e palam oe) duo Brouhh. clamne palamne, quod ille reuepit. Sic Uvid. iii Met. α56:
Sola Ioseis eonitia non tam, eu etne probetne , Eloquitur.
Sed et ibi in libris, culpetve proheloe. II. etiamne Palamne IIu-
e . sanctos cape turis honores hoc ex duobus, altero suo, altero fletusii, admodum recentibus, reposuit Breukb. Vulgoriaris nemos, ut IV, i, 34; cs. Η, 5, 6. Sed tamen epithe-tOM 4aucius videtur accommodatius osse honoribus. Turis honores id in supra memorati, I, 7, 53, quia tus in Deorum ti Norem Beceuditur, et honos omne dieitur, quo moriciles Deum vetieramur; vide Brou kh. ad h. l. Capere vero modo suit Carni.
V, 9. H. Vera lectio reposita a Bio utiliusio Est etiam in Ash. Voss. 3, Colli. U. s. docta pliau Epitheton hoc in puellis semper refertur Ed studium altis potitieae, v. e. Ovid. ii Am. 4. i , inquit Ilrou khus itis. Sed ea ipsa exempla, quae assert, probant . illud interdum latius patere. Sic in Iuvenale Sat. 6, 444, uocιa a
397쪽
quam deseribit, mester milvmemata torquet. et historias sole omnes, Grammaticam etiam intelligit. Et illa Sempronia apud Salliις L Catil. I5, literis Graecis et Latinis docta fiait: id velis ad philosophiam , historiam, et omnia, quao lectione addi cuntur, reserendum: de poetica arte ille demum stibi ungite inge nitim estis haud abstulatim, posse Mer,tis facere. 1ed h. l. adpo tices stodium, a quo puella non aliena fuisse videtur, roserre et ipse malim, quani cum vulpio ad sacrorum disciplinam, qua imbuta fuerit puella. mestia enim simpliciter pro saerarum rerum perito vix dici potest. I pe in hoe caemiue de religi num studio agitur.3. Tota rui est hodie Cant rus et Denasterus ad Rosin. , ut Vulpius notavit, Loia emendarunt, quod Ianguere ire te ille dieit. Guyetus cum Livineio ot Α3rmani iti in iici Tibulli 8 ilegunt: Tota tua est hodie. Sed hi exquisitiora in trita et vulgaria mutant. diana tibi eodem sensu dictum est. Mox Guarner. ter se l. II. Mox AsL. suos, superscr. ttios. U.
5. ornandi caussas Reg. Εd. Lips. eum plerisque, etiam Ald. pr. orandi, male. H. Aherrant ptiam ZRic. uterque, Bamb. Coth. Bero. - Mox V s. 5, et pro est. Goth. enim pro
s. cia plaetissis Ven. I Soci, qui. . ne nox diaetiae rimantes ) ita Brouhh. reposuit ex aliquot libris: et sie iam Muretus edidera L lu inultis aliis, . Ala. 1, a, etiam in Ed. Lips. et Corvin. est ne nos, quod eo alludit. Cuel L 3 ne nos, emendatum nox. Scoliger, Descio utide. legebat ne otiis. Rmus eum Ed. Rom. et octo lihris ap. Brou-khus. etiam in Guesis. 3, 4, exhibent neues tu; Colot. Exe.
Ad sensum hoe aceommodatissimum; sed est elumbe et exile. Latet sorte aliquid, nam vulgata satis sibi tioti constati l . lie cepi ne quiu eum II. Vossici, postulit ute nexu seuientiarum. Primum enim quae anteeesserunt eiusmodi sunt, ut uoctis ineu tio inopinata xeniat nec transitus parcitus sit ad hane Dolion Em. Deinde etiam penta meter qui sequitur cum partieula sia in fronte posita ita refertur ad verba faoe . ner - , ut oppositio sententiarum sibi non cotistet retento voca hulo I x. Coelerum ae est in tribus apogr. II. Nossit, in quatuor nos Goth. Mamb. ct Zisio. i , a. In AsL. -υ . In Voss. 3 4 , noue M. N. 8. Seu ιυVeni q. Adversativa hic videtur parum commoda ' se. Melius Et legeris. II. Nuue tiora opus hoc. W.OL-ν. in Tassia.. D d A
398쪽
et hine eoierae eum libro Vrsin. et Collieri. adde Gueis. 4. Ceteri tua ore numero, etiam Coi n. tilla vel tillae, quod Scaliger reposuerat. diste dixeris, utrum hoc ex librarii insellia, an pootae alle lati venerit. Certe rh3thmum ingratum auribus versui inferrei. M. Si pro SA VOss. 3, cum ZMic. 1, mponas Ilamb. tiline etiam ZWic. 3, I, sed ille in mam. tilli, hie addit gloss. interl. alteri. II. Vossius, cui in erroribus titia , titie, Delle latere videbatur est sive .in, scripsit: tilntitii est pro tilli non, in quo neminem asgentientem habebit. Caeterum tiliae et tille quinq. apogr. II. VOM. illae Voss. i. m. io. iquam in nonnullis otii iam, male. II. tit pro atie oss. a idam IIamb. eum Λsk. tilli pro eodem Goth. V .
culam in pol iis eorrupta iti, et praeserendam esse, ubi libri variant. Sie ap. Ovid. II MOL '. tibi olauari s excita curis ex potioribus optimes rostituit Ilein sitis, cpiem vide. Sie et in similibus non raro suetum. In iisdem Metamorph. I. 333, con chaoquo sontici haud dubie melius euin melioribus legitur, quam cum aliis sonanti. Sed eiusmodi delicias contra omnium librorum consonsum nec ulla cilia idonea de causa in serre non tutum clueo. ll. Nec possit. De possit os I, 8, 59. Nec mutundum non est. - Digitii nunc in VOss. 3; oigilans pidos
4. tor ribi st) in plerisque ex mora eorruptum in sit Delsis. II. Ald. i I, Muroti sis tit ilia in b. et duo Voss. sie Coth. et Zivio. 1, a. tibi pro Ino Cotta. N. i S. Priaecipit m natae mater studiosa, quid o met) en exempti datione Ilo insit roposuit litotiLh. pro ol. Cueis. 2 al prouae. leoti possit et legi tit pro tittit: de quo usu es Cronov.
Obs. ill s; sed aliorum longe praestat. quid opter ex Lips. Exc. et uno Heiusti recepit Brou li. vulgo quod optat Alda, α , in nonnullis quod πιθε Muri t. et Scal. A i manuus in Vita Tib. ,. 76 ila legondum esse putat:
Praeciniae et Antiliae marer stultiosa quod operat.
et hunci uuam ex praecipuis omendationibus suis esse si hi persuadet. Equidem, quam commodum sensum esticiat, non video
399쪽
Η. en nune in Ash. idem quid optet eum Mon. Hamh. In Goth. opogr. quod apud uos est, qtiod Optat. Caeleri similiter aber-
is. Illa aliud incita clam sui mense rogat) Ita ex IIei ostiemendatione reposuit Brou h. , quum iti permultis, etiam Guel LI, et Ed. Lips., add. Mur. , esset iam sibi. Maliger ex Cula eicino, cui Regius eum Ed. Rom. et Ald. I, I, et non pauet alii, iti his Guel L i , 3, 4 accedunt, Vulpio vehementer probante, receperat iam sua, ut esset, iam sui taris, non eiac pria scripto nititris; hoc tamen a lepore nativo et ab omni simplieitate alienum est. lle iusiana lectio optime eongruit cum super
stilione illa nota, clam vola suscipiendi; vid. ad II, i, 8. , et modo Carm. 5, i , hinc et additum tacita mente. Ivim vero et elam haud raro permutata: vid. su p. ad i , 9, a, rogat Pro-- . R. cum dant Ash. et Voss. 4 ; es. Tibull. I, 7, 6o ιI, ii, 34. Caeteri errant. W.I7. Vritur, tit - tirunt Brou kliusius Menagium in Anti-Baillet lom. II, p. tii 4 memorat notasse nostrum, quod passivo activum subiecerit. Rectius Oxidium dixisse Epist. 7, a3i
or tit induero eerutae stilfure taedae,
scit. uruntiar. Ad grammati m subtilitatem hoc necommodate monitum. Sed talium earinitium leporem et suavitatem interdum haee ipsa grata negligentia eum ulul. II. Vs. id, Bern. Ne ii cerat quisquam. oss. 3, sancta pro sania. N. 19. Sic moeni gratis, Meniel ctim p. a. Sunt haee ex IIein sit emendatione, quum in vulgg. Edd. etiam Ald. r,a, Muret. Rom. sit: Sit moeni grata, a loeniet. Maliger in suis invenerat ornies, utide legit: Sic tu, eni grata, Veniet, ut grata sit pro grα-ta re, et seq. versu pro adsit e Culac. reponit esset. Sed ex ea leetione sensus commodus vix elici potest: nec multo commodior ex ileinsia la: tum in hae et epitheton gratis itio ni duram iuncturam habet, et corruptionis causa et ratio uulla apparet. In Exe. Lipsit erat: Sie i. grata ac ueniet, in Florent. Statii: grata est ueniet, undo. ille faciebat: se λυeni gratiam εὐ-iel - iam Oelus til sit amor. Particula ac vel sequenti verbo adhaesit, ut seret ad niel, vel excidit, ut in Scaligori libris et aliis veteribus, teste Statio , item in Reg. Lep. Lips. et Hegio. addo Corvin.) At in ieeni. inde saetum est: Sie hoeni erasa eritet cum. In iisdem sit, Me, si lcgitur. Guel f. i , 4, Sio ια' cni grata ad oniel - iam Metus ti init amor. I, Si iuueni gratia
400쪽
O iee - vetus esset amor: eum var. leet. sis it eni gratia ad-Het - tit sit. 3 , Si iti ni grata est, oeni et cum - adsit timor. I ieet multa commitiisei. Milii probabile fit. superiora duo disticlia sedem sunm mutasse : praec serat Vritur - tum PDaecipit - rogat. Nune subiiciuntur ipsae preces puellae: lioe optat, ut sit itioeni grata, ac . oeniri cum proximus an us, Hie idomi sis iam Motus adsit amor. ita omnia sunt expedita nec lepore cursent. I ota versu ultimo intellige, quae puella proximo anno eadem die conceptura e l: quibus Amor elegauier ad se lingitur. Transmis a haec iam erant ad librarium, quum arguta et clogans omendatio milii impertita e t ah docto et soliorti eritico, Prop. Heret; nam suspieatur, is var. lecti Sit tuo. ni grata rat, latere u ram iectionem: Serntiis illa: ratum est; petitum is superstiticine satis nota). ll. Restitui locum ex Ileynii fictilentia, ut iam Olim sesteram iis edit. minor. Secutus est R. ossius. - ZWic. i. grata misiael; Zivio. I. grata Meniet. IuII. voss. npogr. legehatur: Se tuo i grata est; sic grata, Meniol - : Si ιtioeni grata est, monil ινιιom. Plorique Si tu, ni gra-ιia , Meniet quum aut quom; ian. tiam. - Mox pro adsit Humb.
I. I. Tandi m venit Amor, qualem reaisse Pudore, Quam nudasse alicui, sit mihi fama minor Ita tirouLh. refinxit: et Pudore quidem, h. e. cum pud re. pudice, e decem libris, ut iam legebatur ante sea lig. et Statium. miser ex Exc. Colot. ut sensus sit: maiori sibi honori fore, si furta stia palam fasω- tur , quam si , Ore ad Pti rem composito, dissimulat; fuisse enim dignam eum digno. Vulgo legebatur: - qualem texisse , pudori, Quam nudasse vilicui sit mihi stima Hagis: quae sorte, Contra quam uroukh. pulahat, aliquo modo Explicari possint: Sit misi inagis pudori, talem amorem legere velle, quum quanta mibi gloria est, eum palam prae me ferre; ut ordo verborum sit: fama. me eram amorem tereisse, sit mihi magis pudori,
quam . mes Eum nudasne alicui. Neutram tamen leetionem satis esse e mmodam latendum est; at nee multum pra stare ili ou