Pia desideria auctore Hermanno Hugone Societatis Jesu

발행: 1703년

분량: 134페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

O Deus h quanto tranquillius exigit aevum, Qui locat in sceptris votaque spesque tuis. Augustinus.

in Psalmo 39,RElinque omnes amores, pulcrior es lia , qui feciscarium, O rerram.

Sub umbra illius, quem de fideraveram ,

sedi. Cant. 2.Fors iter ignotas longum meditabar in oras ,

Et bona jam coeptae pars erat acta viae , Utque solet lassus metam spectare viator, Credebam spatiis pauca dee sse meis. Ut coepi reliquos metiri provida passus, Majus erat medio, quod superabat iter . . Hei mihi Z tum refugae ceciderunt corpore vires , Totque , nimis durus, millia visa labor. Ergo oculos coelo misera cum voce tetendi, Ferret an hinc aliquis , voce vocatus opem 'Et mihi, quis dixi, dabit hisce sub aestibus umbram Solis ab infesto verberor igne caput. Aspice, sub plantis quam ferveat arida tellus, Siceaque semustos urat arena pedes. 'o nemorat d riguae, frondosa cacumina, lylvae. Ο tebrae J b fontes f arboreaeque domus Io utinam, virides pandat mihi populus alas, Aut caput hoc mali fronde comante tegati Audiit ille meas solitus lenire querelas, Cuius erat toties umbra petita mihi. Et scio, quo properas, scio, quas, ait, arripis oras, Et scio, quam toties anxia poscis opem. Coelestis Solymae longinquam tendis in urbem, Quamque agis in terris, huc tibi vita via est , Iamque gravat longi te tanta molestia cursus,

Et cupere Mali fronde virente tegi. Ecce

82쪽

et uis venio sperata laboribus umbra ,

Quamque voves, placido tegmine Malus ero, Aspicis haerentes funesta eX arbore palmas, Quosque sedit geminos cuspis acuta pedes 3 Aspicis innumero lania lum vulnere corpuS3Aspicis λ heu vix est corporis umbra mei,

Haee tibi quaesitam sessae dabit umbra quietem , Portus & in duris, haec tibi malus, erit. Dixerat, Si vires subito rediere jacenti, Tanta loquente Deo, visque vigorque suit. Tunc ego suspiciens, in sponsum lumina fixi. Hei mihi suspensus de Crue e sponsus erat lEt qualis, sponse, inquam haec est quam tristi. imagos Haeccine erit capiti Malus aprica meo Hac ego sanguinea languens residebo sub umbra Tu, crucis infami stipite fixus eris 'o mala Malus, & infelix, quae te manus umquam

Fixit humo i manus haec, caede cruenta suit. Attamen haec laetos malus iacit ardua ramos, Utque eubem, placidos umbra dat apta toros rVmbra dat apta toros , sed non tamen apta sopori.

Ah magis hae lacrymas, Malus & umbra petunt . o bona Malus f & 5 felix , quae te manus umquam Fixit humo hane sidus iam decet esse manum. δε h video , cui te similem, mi sponse, vocabo , Saepe mihi Vmbriferar munere iuncte domus. Qualis onusta rubris lath sua brachia pomis. Spargit, & apta siti munera Malus habet, Exsuperatque suas, numerosa fruge sorores , Una nemus lassis, hospitibusque penus. Talis es aestivis mihi, sponse, caloribus umbra, Lymphaque dum sitio, dum fameoque, cibus, o quoties ego te quoties, mi sponse, vocavi, Ut semel illa meum conderet umbra caput sHic ego, si liceat, dixi, gemebunda sedebo ,

ut sedet amisso m*sta columba viro. Et modo purpurei concreto sanguine crines ν , Et modo materies, labra doloris erunt. Nunc oculi ante oculos, nuc,stos, nuc pedula cervix Nune os nunc atro barba cruore madens.

83쪽

O quoties latus hoc, laerymansque gemesque videbo Ne videam, lacrFmis impediarque meis. Multa tamen dabit hoc unum mihi vulnera, vulnus Saucia dum geminos labar ad usque pedes. eque iteru amplexu lignum lacrymabile liringens Subseribam haec plantis verba suprema tuis. En duci qui, eaussam praebent sibi mortis, Amantex Mergitur haec lacrymis, ignibus ille perit.

Honorius. Apud Deiri in c. 7. m.

refrigerismab aestu, ω protectio a tempestate , Arbor vitae, scilicet malus es sancta Crux ; fructus ejus Christus; umbra tutela veI refrigerium kuma ni generis .

Quomodo cantabimus can leum Domini is terra aliena ' Psal. I ets. 35. Qid toties eantus iterare iubetis amici , . Seu lubeat digitis, seu juvet ore loqui

Laetitiam cantus poscunt, animique quietem , Turbida elim mens est, os digitique dolent . Quin magε cantadum,cum mens iacet aegra,monetis Tuneque opusesse lyra , tuneque opus esse chely , Nempe tuo nimium ne mersa dolore laboret , Aut intenta suis, sit nimis ipsa malis. Ouid quod opem certae promittitis usque medelae , Pestra nee exemplo dicta probante carent. Dieitis hanc caussam cur lassus navita cantet a Sollieitat celeri clim freta lenta manu. Quique gregem virides paseendum ducit in agros,

Nisa, ad ne nimium sit mora longa ,eauit.

84쪽

Et eanit ut saltat fastidia longa viator ,

Miles & ut cantet, noxque laborque facit. Non ego, quod faciunt, miles, nauta, atque viator Quodque facit pastor , damno rebellis opus. Adde quod & Dominae jam dudum assueta quaeretri Ad solitos gemitus plus mea lingua valet sUixque retentanti jam carmina prisca subibant, Musica quin etiam res mihi visa nova est . Utque timet longo veniens hcarcere Solem ;Sie mea laetitiam lingua modosque timet. Ad numeros quoties fuit impetus ire relictos, Aut solitam digitis sollicitare chelym , Rut docto quaerulas impellere pectine chordas sΛ ut mollem articulis increpuisse lyiam ;Aut leve ceratis modulari carmen avenis , Λ ut voci liquidas associare fides , Heul toties lacrymae sunt, me tentante , profusae sEt lacrymis, digiti, voxque retenta fuit. Mox ludiata iterum cantu deducere Vocem, Et querula digitos attenuasse lyra, Nequiequam adversis sensi me tendere mulis, Ulla nec est nostra barbitos icta manu.

Interea longa jam desuetudine pigra,

Artem dedidicit voxque manusque, suam. Nee si nune studium gravitatis inane retentem Molle stant studio trama sata meo. Esto, seiam levibus tamen addere carmina nervis, Aptaque mutandis sit mihi lingua sonis. Et vineam Aonias digitis , aut gutture Divas, Et mea sit melior, Marsia, Canna tua sPanaque multisorem cogam submittere buxum , Et superem Thressae stamina docta lyrae ;Questibus, an eantu videor debere teneri, Maxima eui flendi copia semper adest 'Ahi bene,ne catem,mihi per mala plurima cauta est . Uertit & in morem , jam mihi pene dolor.

Nec locus,ut cantem,patitur, neque tempora prosunt Utque loeus sinat, aut tempora, mςror obest.

Quid λ Uultis patria proeul a tellure jacentem, Externo patrios orbe sonare modos '

85쪽

Parcite , fortunae nimis exulis ista repugnantia Non est conveniens cantibus ille locus .

Exul & a patrio tam longe dissita C lo , Impellam patriae dulcia fila lyra Parcite tam miserum sortunae vulnus. habenti e Cantandi externo nulla libido solo est. Tristia flebilibus manant mihi lumina rivis , Et videor festam posse ferire chelym 3 Semper in obtutu vigilat mens fixa malorum , Et cythara videor possie, vel ore loqui 'Heu l nimis insistunt praesenti pectora fato , Et numquam exilii sensus acerbus abest. Si quisquam his jubeat Amphiona vivere terris, Aon io numquam pectine tangat ebur. Respectu Euridicen propero cum perdidit Orpheus , ilicet artifices obriguere manus sEt manibus cecidit leve cum testudine plectrum, Praetaque simi casu garrula fila suo. Quid mihi , non una fatorum clade sepultae 'Pi cecipitis, toties ungue ciera mes λDum circumspiciens, ubi sim, te Patria specto, Heu cadit aspecta mens labes, ει, tuo lCain semel , b sperata diu , tibi Patria reddar νά-c ego voce canam, tunc ego mente cauam .

Augustinus Medit. Cap. 35. T T Tinam possem talia disero, otiana θmnidisi An gelorum Cbori l o quam libenter me in tuis laura- rotum essundorem

86쪽

LIBER TERTIUS

SUSPIRI A

88쪽

fluro vos, filiae Hierusalem , si inveneritis

dilactum meum , ut nuncietis et , quiss' amore langueo. Cant. I. AElestes animae, Solymae cauest is alumnae,

Quae teritis niveo caerula templa pedes VOS ego, vos numquam violando carmine teli Or s

Si meus est vobis sorth repertus amor Dicite , quod eaeca, sic ejus langueo I lamma , Languet ut Assyrio nosculus ullus agro. Nempe suas nuper elim spargeret ille sagittas. Delituit propriis mistus arundinibus. Et summa trifidi praefixus cuspide teli, Cor mihi, ceu Parthi, canna redunca hnit. Ab quibus, ah quantis tum peltus amoribus arni Non furit Mineo invior igne roguS Nunc igitur cupidus de me si plura rogabit, Namque solent eupidi multa rogare proci Dicite, languentis quae sit mea visa figura . Pluraque languentem non potuisse loqui, Si roget, an lento mihi sebris inaestuet igne zDicite, quod nullo labris ab igne coquar. Si roget, an mortis proprior sim visa periclo.

Dicite quae vobis , ore tacente, loquor . Dicite, nulla meis vox reddere nuncia verbis ,

Sed fati tantum reddere verba mei. Si lubeat nostros tamen illi noscere vultus, Nee grave sit vobis dicere, qualis eram. Hac precor, aut simili, tum me depingite forma. Qua se iat & morbi quae sit origo mei. Dicae, qudd jaceam tenebris exsanguis Obortis, Succiduo in nudum corpore lapsa solum. Sintque hebetes oculi, media ceu morte natant ess

isque sinu jaceat languida sacta NdVβ s

89쪽

Nec rosa picta genis, neque viva corallia labrim Venaque vix, quamvispollice tacta, micet. Iamque diu nullo constet me vivere signo, Quam quod anhelanti pectore saeph gemam . Quodque mihi certam non possim fingere cauilam ,, Cur toties nullo laesa dolore querar. Non possim nisi sors gemitu se prodere cogat, Qui gemitum toties pectore rupit Amor. Haec reor , haec nostri fuit unica caussa doloris , Et quid Amans esset nescii 4 amansque fui. Ηoe fuit, hoe toties me suspirare coegit, Per gremium injussae clim flueret is aquae. Hoc suit , ut, quamvis toties aliena loquentis; Illius assidue nomen in ore foret. Ergo meis, oro, Dilecto haec dicite verbis ;Illius immodiea quod cremor aegra faces. Dicite, quod lento sic torreor illius igne, Ut rosa coelesti torrida facta cane.

Dicite quod longa se eius langueo flamma

Ut languent seca lilia cana coma . Dicite quodque mei caussa unica sit languoris , .

Qui simul est mortis caussa futurus) Amor

Rupertus.

In Cant.

ANnunei a te, quia amore langueo, psae magnosa olei ejus nidenda desiderio, vitae taedium patio vix praegentis exilii moras 'sineos Euh

90쪽

L TUS IL ILI Liri lette me flarisius, stipate me malis, quis

amore langueo. Cant. Mo Amor Fb quantis torres mihi viseera flammirao Amori d animi blande Tyranne mei lo amori ah tantos qui pectore comprimat ignes λΡaree vel in vapidos dissoluor cineres. Parce amor , o toties repetitis parce sagittis lIn nova , pars animi, vulnera, nulla vacat. Parce Amo , & nocuae procul abjice tela pharetro Proxima, quam jacies, figet arundo necem Ah periit neque nota mihi suspiria dum , Quae sonat, ignoto vox aba more sonat se Scilicet arcanos penitus grassatus in artus, Iam mea victor ovans, regna subegit Amor Me miseram i tantos nemo miserabitur ignes; Nemo vel ε terris, nemo vel e su peris 'Tuque meus stanti caussa unica qui tormenti es Tu meus, haec sceo lumine cernis Amor λ

s saltem ADtherii Celo properate coloni, vos, quibus a simili mens calet icta face. Ferte Rosas, date mala, & odorae Chloridis herba Quiequid& Aleinous, Floraque quicquid habet . .

Ferte rosas, date mala ardentibus obvia fiammis, i Mitior in malis est amor, inque rosis ... Ferte rosas manibus, ealathix effundite mala, Fors erit hinc nostris certa med ela malis.

Sed quid ago, quid posto rosas ὶ quid postulo mala

Est dolus in malis, est dolus inque rosis. Forsan Amor falsi tegitur velamine mali Aut sua spiniferis occulit arma rosis. Periuro simplex malo delusa Cydippe est. Et Venus armatae cuspide, laesa rosae. Nolo tuas Cytherea rosas, tua mala, Cydippe si Nescia perfidiae, mala, rosasoue Volo.

SEARCH

MENU NAVIGATION