Pia desideria auctore Hermanno Hugone Societatis Jesu

91쪽

Quales Dorothere superis tulit ales ab hori is. Canaque quas stupuit bruma rubere rosas .

Quale tibi Elysio venit Luduina vireto Λngelico carptum pollice liliolum. Has mihi posco rosas, haec mala, haeesilia posco , Nestia perfidiae lilia, mala, rosas. His mihi vernantem viridi super aggere lectum , Pictaque puniceis sternite sulcra crocis. Fiscinaque e lento fiat pulvinus hibisco , Fiscina quam viridi sareiat herba toro , Iungite vimineis collecta ligustra quas Ilis, Et pluat in laxos luthea Cattha sinus.

Iunceaque egregiis onerate canistra Hyacinthis, Miseeat & ealyces Bellis amqna suos. Spleaque NareisIusque & apex stellatus Amelli, Puleraque caeruleis cum Cyanis Anemon. Et Nymphaea marina, immortalesque Amarant hi, Iridis & violae multicoloris opeS. Junctaque Smilacibus Paeonia regia parvis, Cuntiaque quae Paesto divite serta uirent.

Addite deeerptas Arabo de Cortice frondes, Et Myrthum ti Daphnen, cropiaque Thymsi, Serpillumq; Chamaemetumque Aloen que,Ciperiaque Et Nardum & Tymbram, Cynnamaque & Casia, Et Costum & Stacten & olentis germen Λmomi, Et Cilicum tota sternite messe solum . Sternite,& hoe animo quidquid super expirandum est Roscidulis, sinite, elangueat in soliis.

Tune ego se moriens componam leniter artus, Ut Rosa deeiduas ungue resecta comas. Aut moritura graves inclinant Lilia culmos. Quaeque halant animas gramina messa suas. Gisteri.

Unus cerre languor, eum infirmisas hae non fit ad mortem, sed ad vitam ; ut glori cetur Deus yr eam. Cum ardor febrisue tua non sis ab igne conjumenu, sed ab igne potius perficientν.

92쪽

LIBER IIa a

Dilectus meus mihi is ogo illi, qui pascitur inter lilia, donec aspiret dies, , inclinentur

umlrae. Cant. a. FElices an imae, populus genialis Amantum ,

Quas amor irrupta nectit utrimque ride a

Non ego prae vestra, sortunam Optavero Regum Nam puto Coelieolum vos ego sorte frui. . Sod neque iam Sieuli mirer nova vota Tyrannis optantis, Pymiae tertius esse comes. Ecquis enim sociis medius neget esse duobus , Quos sibi tam saneto scedere junxit Amor: Aurea conditio quoties r*damantur amantes, Redd:t de alternas mutua flamma vices: Hac ego me tot ies optavi Iege beatam, Ad sua eum trepidam signa vocaret Amor. O quot ies dixi, si quando cogar am re s , Non niti qui pariter me redamarit , amem. Rudiit optantem voIucrum Deus ales Amorum s Et quid , ait, dubi las Z ut redam eris, ama.

Vicino extimui prae iis, Numine Divi,

Attenuitque meum, VOX in ἰna caput G . .

Ecquid inexpertam pyer, inquam, perfide cali rus Auspici sque jubes aeranterere tuis ΘSepe quidem iuvem mihi narravere sodales Gaudia quanta suis polliceatur Amor. Saepius at contia monuit me sedula nutria, Cum ferrer geruli sArcina parva sinu Uera nimis reputa Peligiti oracula vatis, Quae cecinit castis ingeminanda choris . . RQuot lepores an A hc, quot apes pascatur in Hybladi, Hadi uia quot b ceas Palladis arbor habet; ,, I litore quot coni hae, tot sunt in amore dolores,

is Rea est solliciti plana tunotis Amor.

93쪽

Semper enim miseros timor ille flagellat amantem.

Ne sors non redamet, quem tamen alter amatis

Fida vel alterius si sint rata scedera vinclis, Tum gravis, ut constent foedera, cura subit. Curro per historias; quotus, heus securus amavit ZHune brevis, hune fictus ludificavit Amor. Qua Paris Oenonen sine vivere posse negabat νOenonen potuit deseruisse Paris. Dilecti Hypsyphile non mansit Jasonis uxor sNon mansit redueis, ficut euntis erat. Thesea crudelem quoties Ariadna vocavit τNavigio numerum questa deesse suum λQuin etiam levibus monstras, Puer improbe pennis Quam cito saecedat, quam cito cedat amor. Ite igitur, levibusque animas modo eredite flammis, Cum sua non aliter sceptra upido gerat iam Et levis est mulioque suis ventosior alis,m Gaudiaque ambigua datque negatque fide VTum pudor audaces tinxit tibi, perfide, malas o Teque levem celeri fassus es esse iuga. Tuncque ego Cyprigenae detecta fraude,triumphans Instabilem jussi laeta varere Deum.

Et tibi, Dius Amor dixi in tibi foedere jungar ν

Et tuus ignis ego, tu meus ignis eris . Donec ab aereis labentur montibus umbra Et reducem fugient umbraque, noxque diem

O liquidae ambrosael o Divini nectaris haustus ero amori h quanti poeula mellis habes Quid totis Te, Dius amor, sit amare medulliyν

Expertus nissit, dicere nemo potest. Quid vero sit amare, iterumque abs te redamari PSit licet expertus dicere nemo potest .

omnibus hisque etiam supereminet illa voluptas PFidus hic aeternum quod sibi constet amor. . Amori b mea duleedol mea vita, meum meis, Aut melli reminum si quid Hymettus habet lio amor Id quoties, d quae mihi gaudia misceS, . Dum,quod amgs reda meridum quod a mere iubita Numque iterum aeternos recolo fore stdere nexus

Mamor id quantis gestio laetitiis

94쪽

Non habet hic miseros Amor , ut levis ille timores. Risuit hie tatis , in remit ille malis. Pascitur in riguis, ubi candent , lilia campis, Et sua virgineos ducit in arva grestes. Scilicet aethereum decet hic flos purus Amorem , Et bene tam ea itas pascit hic hortus oves.

TVergo qui baec audis vel legis, etira babere vlia pones te, si vis habere hunc habitatorem liuorsus ab is antem in re.

95쪽

Ego disecto meo, i ad me coaverso dicis.

Cant. 7. noesta eupressi seri nemoris spatiabar in umbra, 1V1 Tristitiam lacrymis eompositura meis. Iamque sinum tepidis submerserat imbribus unda ,

Concideramoue meis paenὲ subacta malis. Fors Chelys ex numeris pendebat eburnea nostris, Moestitiae quondam certa medela chelys.

Obruta tristitia , frondente sub arbore sedi, Λ ssocians querulis talia verba modis: Ereo mei vidui, sine lusibus , ibitis anni stNullus & in nostro carmine vivet amorpΑhi precor, eveniant haee hostibus omina nostr sE t procul his , coeli tam bona flamma cadat sVivere se juret, non hune ego vivere credam Qui trahit hoe vaeuos frigidus igne dies. Unicus est homini, vivendi si uinis, amare 3 Solus, amans, vixi, d icere jure potest. Qualis, in ima , suo desidit pondere tellus , Et subit aerias , ardua flamma , vias ἔNos ita sex animi, violento cogit amore sAbripimurque omnes impete quisque suo. Me quoque nativa stimulari sentio flamma , Uisque adhibet tacitas, nestio quanta faces Quo meus ergo suos Amor ejaculabitur ignesq Primitiae nostri namque caloris erunt An serar humanae suriata Cupidine tedae,

Cognata Angelicis, stirpsque sororque choria 'Aut mea mortales venient in colla lacerti ,

Quae sum immortali sponsa creata Deo; Ah, super hasce hiemes , nostri rapiuntur amore , Terra parem thalamis non habet ista meis. Nympha puellarum pulcherrima Romulearum

Annes, Ausonio sponsa petita proco .

96쪽

Absκ , ait, iuvenis mea ne tibi scedera speres, Iam mea cςlestis faedera sponsus habet. Sic nostra aetherios , ambit quoque sex Hymenaeos , Inde petendus erit qui mihi sponsus erit. Hunc ego,non alium,solum hunc ego diligo sponsum Nemo potest uno tempore amare duos. Illius ante oculos mihi semper oberrat imago, Ante oculos , quamvis longius absit, adest. Et loquor absenti momentis omnibus, absens, Absentisque sonos illius a me bibo Sic ubi maenetis vim ferrea linea sensit, Semper ad agnati vertitur alta poli.

Et sua Sydoniis patet hine Cynosura carinis, Servat & hinc Helicen cymba pelasga suam, Sla laesi sequeris studiosa pedissequa Phaebi Dilectam Clytie flos modo facta, facem.

Bisque die quovis, verso iubar Ore salutans, Mane precaris Ave ; sero precare Vale. Obvia fraternos ita spectas Cynthia vultus Et reparat vultus ignibus ille tuos.

Sponse,ego sum Clytie,tu sol: ego Cynthia, Phaebum Qualibet obverso persequor Ore meum. Es mihi, sponse, Helyee, Cynosuraque duplicis ArmQuo trahis, hue oculis ad tua signa volo. Q uid mirum, alterno si respondemus amori R. Magnetem sequitur linea tacta suum .

Bernardus. Medita . cap. s.

Cor meumper multa dispergitur , Θ bue illuc quae quaeri , ubi quiescere post , ω nibit inponis quod ei Iu ciar, donec aή imum redeas.

97쪽

uima mea siquefacta est, ut dilectus Eois

cutus est. Cant. S.

ΤΕ seme Iut eursim tantum , mea vita, viderem , Quot iuga, quo clylvae , quot loca vita mihi.

Ut semel audirem tantum , mea vita loquentem sΑh l quot inacessis rura petita Viis. Rerri montes , metuendaque culmina rupes x Saxaque Soli vastis vix adeunda feris . Nec tamen , ecce tui data spes fuit u Ila videndi , Vixque vel alloquii spes fuit ulla tui O quoties dixi l quae te , mea vita, latebrae, uuae cava , quae terrae, quae nigra lustra testunt Sed neque Iustra meum, neque rus solata dolorem Re spondit lacrymis sylva nee ulla meis. Fors semel ignotos, me duxerat error in agrOS, Solus ubi ante oculos campus, & error erantis Metior hie oculis Coelos, clamoribus agros , Sed neque vox Coel is, nec data vox ab agris. Inde deerranti vallis se monstrat opaca ,

Vociferor, nullus fit mihi valle sonus. Ecce cava densum, procul haud a valle, viretum Adiacet saestivo textilis umbra gregi. Hic erit, hic forsan, dixi, mea vita latebit; Heu dolor ut vidi, nulla latebra suit. Ergo amens tandem lacrymansque ad littora curro, Littora, quae renuis, Neree, tundis aquis, Hie Pharos ingenti se tollit in ardua es ivo,

Unde suum ratibus naVita captat iter. Scando Pharon, totoque oculos circum sero ponto 3 Et quanta possum littora voce voco. Littora, littora, vos cautes, vosque aequoris undae s An latet aequoreis lux mea mersa vadis ΘVix prior attigerat resonantia littora clamor, Cum cit blittoribus vox geminataagdit. Λω

98쪽

λ'mbigo , num scopulis fallax responderit Echo ,

Et nimium prona luserit aure fidem. Tristibus ergo iterum cava littora pulsoquerelis ἔ , Littoribus iterum vox repetita redit. Vox redit, & vox nota redit Tua vox, mea Vita, Et mihi voce Tua , reddita vita fuit, Ibam semianimis, subito ad tua verba reviXi Ne penitus morerer, vox satis una fuit. Scilicet ora loquens quoties caelestia solvis, Magnum aliquid verbis fulminis instar inest. Igni Vomae non quale nucis testudine clausum Emabas Syriae fraudibus, Eune, Deae. Quale sed in comites Emmautia rura petentes Sparsisti stygiis, Dux redivive, plagis sFrigida cum subitis arserunt peeiora sIammis :Pectora colloquio, lux mea, tacta tuo . Hinc mihi succensis caluit quoque flamma medullis Ictaque cςlesti vocis ab igne sui. Et licet Oeeano, gelidis licet undique saxis, Undique eaei uleis obsita cingar aquis sIntus agunt flammae, se liquor ab ignibus intus, Liquitur ut lento pinea teda soco. O utinam, mea vita, animam liquamur in unam sUnaque vita duos jungat Amorque duos Augustinus. Solioqum Cap. 34.

Qid oi boe quod sentio ' quis es ignis gus eat a

cis cor meum quae es lux quae irradiar eor' meum e ὸ ignis quisemper ardes, O numq sim extingueris, acc Me me.

99쪽

uuid enim mibi es in caelo, i a te quid volui super terram J Psal. 72.

QVid caelo, mea lux, terrave marive requiram

Nec casum, sine te , terra nec unda placet .mon equidem ignoro,quae,quantaque gaudia Cςlum, Terraque quas iundat, undaque condat Opes. Sed sine te, mea lux mala sunt,quaecumque vel aether

Vel tellus gremio, vHi tegit unda salo . Ο tum f ti tellusi ci eaerula marmora pontilo tria delieiis regna superba sui si Delietas cumulus vestras licet aggerat unus , Non sint deliciae, si meus absit amor. Steph tulit, fateor, vaga per divortia mentem Hine Thetis, hinc tellus, arduus inde Polus . Sed totum injeciis, mundum si metiar ulnis,

Non tamen haee ulnis par erit ulna meis, Mens aliquando suit gravidam recludere terram sviraque diritibus vellere fulva cavis sAurumque Argentumque nitentis germina venae, Quaeque metallisero nutrit arena sinu.

Ferro igitur maenae Matris suffodimus alvum Totaque Telluris gata eoacta fuit. Quid juvat δ ageestas licet aurum fregerit areas, Non tamen est animo nausea pulsa meo. Ergo sub aequoreos rapuit me cura Penates s Qua subit Eoas Indus adustus aquas. Quidquid & aurifluis gemmarum nascitur undis Carpere sub liquido eurgite servor erat. Et pressum roseis conchylibus edere rorem, Rideret patulis purpura siqua labris. Et sparsas rutilis baccas conquirere ripis, Dives Hydaspari qua nitet unda vadi. H ea mihi, tam vario lectis ex aequore gemmis. Litoribus totidem fluminis atque maris.

100쪽

'Tot cyanos, tot chrysolitos, tot iaspidas Inter, Nulla meae potuit gemma sat esse siti. a id facerem, votis , terraque, marique negatis Sidereos, dixi, vota subite lares. Visa igitur superi cireum vaga machina mundi, Templaque lueiseris fulgida lampadibus. Obstupui stabili currentes ordine flammas,

Astraque perpetuos ducere neXa choros.

Inter at indigenas tot olympi pensilis ignes ,

Flamma capax animae non fuit ulla meae.

Nempe ita elim totum requievit in Hercule, Coelum Non illi requies sidera, pondus erant. Ah s piget E terris li convexa tueri. Iam si per alia seror nubila, terra vale. Iam cunctae ex oculis, turresque, urbesque recedunt. Iam coit in minimam pendula terra pilam . Iam lunae, solisque, Iovisque supervehor Orbes , Et septena premens sidera , calco pede . Jamque pavimentum stellarum illustre pyropis, sub pede despieitur, quod modo culmen erat. Altaque jam ciniunt frammantis moenia mundi, Et proprior cςli retia tota patet,

Quin properant volucres pennata examina cives,

Et sociant variis verba fidesque modis. Saltantesque obeunt pedibus plaudentibus Orbem , Laetaque ceu festo personat Aula die.

O cqluml b eo uitii h laleentia lumina stellae .

o nisi sidereis, atria digna choris. O volucres animae, rutili respubliea Regni. o chelys Angelicis associanda modis.

O ubi sum3prope secta sui immemor exciderat m&, Sed redit ut sponsum sensit abesse suum. Astra valete, valete Poli, volucresque valete ;Nil mihi vobiscum est, si meus absit amor. Iam video mihi quid terraque, poloque petendum sit meus absit amor, Terra Polusque vale, Magnanimas iuvenis lacrymas Pellaee dedisti, Nulla tibi domito terra quod orbe seret.

Quid mihi, millenos si fregero viribus orbes, Nee satis est votis gloria tanta meis.