장음표시 사용
91쪽
hredem Apollatorum, Primatu Abel, Gubernatu Noe, P triarchatu Abraam, Ordine Melchisedeιh, dgni ate A ron aucto itate Moysen , Iudicatu Samuelem , unctione Chrictum, patectate Petrum, quem ideo adhuc in o.i Gi-iberis, nempe in Successore vivere, o gubernacula EG .Luur,ris. Hein, scilicet sua intercessione, ac potenti ope,non reliqaife testatur Leo Magnus . Ea igitur mens Romanorum Pontificum fuit in Anni Iubilei celebritate statuenda , non tam ad revocandum Populum Romanum a superstitiosis secularibus ludis, quam ut fideles ad B. Petri Apostolorum Principis sacra lipsana , seu limina veneranda allice-
,. z-e t. rent. Rem aperte demonstrant Martinus Polonus,&.- Theodoricus e Niem, qui post Martinum floruit,ref λω,δ. n. rentes Anactetum Pontificem ut habet Pontificale, e . . . Damasi a Bella ino vindicatum excitata in Vati-B lia L. δε cano Beati ejusdem Principis Apostolorum Memoria,' ' f δ' , ut olim templa vocabantur , sacram ad ipsa limina peregrinationem instituisse: ac insimul perinde- ac jejunium duorum annorum illam apud Deum valere de- ,..... elarasse. Vnde colligit Panvinius ducentis annis de
By-μι. ratio. amplius, antequam nova Basilica S.Petri a Constanti- 1''e δε no Magno imperiali structura excitaretur, fideles ad
sacrum ipsius Beati Apostoli pignus in Vaticano colendum a Summis Pontificibus indulgentijs donatos fuisse. Immo & magnas illas, & perennes ab ipsis E clesiae incunabulis eamdem Basilicam visitantibus
S.rb. . . concessaS D.Thomas asseruit. Sacram autem B Petris . . st, Q. Memoriam in Vaticano Constantini tempora longe praecessisse certo certius est, ex gravissimorum primari iij, aetatis Ecclesiae Scriptorum lcstimonio. Eusebius enim M 1...is. Caesariensis Caium virum Ecclesiasticum cum Zephurino Papa ad Proculum haercsi ς Cathaph rigarum C riphsum dixisse tradit. Ego habeo trophaea fossi olorum,
92쪽
qua ossendam . Si enim procedas ta ἱ regali id est triumphali quae ad Vaticanum ducit , aut via Oisiensi, invenies trophaea defixa , quibus ex utrique parte salutis
Itaque Cardinalis S. Georgii Stephanesius merito . 'L2 ait. Celeberrima Vaiicana Basi lica toto terrarum Orbe sngulis jam udum annis ex peregrinorum oblatis Apso lorum Principi extitit. Et Nicolaus I. Praedecessorum L, ἡ, vestigia secutus , in Eriath Francum , qui Monachum Presbyterum occiderat, & ad vcniam patrati secteris impetrandam , ad Basilicam B. Petri indulgentiarum suffragia consecuturus properaverat, ob ejus fidei devotionem erga Apostolorum Principis lipsana, se quidem humanius gesturum ultro obtulit. Legimus autem,non nullos,qui id studij habuerunt, ut Sanctorum limina Apostoloru frequenter adirent, illorumque intercessionem apud eorum ficra pignora
quaerCrciat, non modo a Sanctis Uiris laudatos, immo ut ab ea intentione non desinerent, divinitus admonitos esse. Exemplum affert D. Gregorius , narrans, quemdam virum, inter caetera bonorum actuum CXercitia, singulis annis Apostolorum corpora veneraturum Romam adire assuetum , fuisse admonitum, ut . opus, quod agebat prosequerctur, laborum itineris
Idem spondet D. Augustinus iis qui ad implo- S. v. d. ἐrandam ejusdem Apostoli opem ad eorum sacr sancta pignora contendunt: ita enim asserit, Corpus Beati Petri, quo tanquam organo, ct vase ad omnia opera o ritas Uuseri habitaculam Dei exiliis, ct vestigia Domia Nica ejus passionis persei um experiendo consummavit , majori merito,ac potentiora auctoritate ad propellenda noxia, ct ad profutura impetranda douatum Dis . apertius autem S.Gregorius inquieos: nita suo corpore Petruέ
93쪽
iaceti multa valet signa ostendere, o innumera miracula perpetrare: Si enim adhuc in suo corpore constitutas ac de se olictius pro nobis oravit, quanto magis post coronam, victoriam, ac triumphum iLipsum nobis praestabit Et porro si locus retinens Arcam insensibili ligno compactam, eo quod contineret Vrnam manna pi ad se . e. . nam, Virgam unam, tabulasque lapideas, intus & f ris auro exornari, tantaque populi frequentia meruit honorari : meritissimo locus ille religioso cultu perlustrandus est, qui complectitur sacras Apostolorum exuvias: tanquam caelestis Thesauri Arca, corporibus quidem & animorum virtute conspicua, intus tegens animarum splendida Vasa, sapientiae dulcedine refer- deis h. ta, legemque spiritalem, non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus exaratam. Vbi cum Apostolicae jurisdictionis ac Pastoralis auctoritatis Virga, ipsius Petri Cathedra custoditur: in qua idem sεdit, ac sedet adhuc in suis Successoribus vivens. Ac sane nihil aptius ad demonstrandam, vel effcacius ad conservandam fidei unitatem Romani Pontifices cogitare potuissent, quam ut loco dissit inguis variar, moribus diversae, quinimo opinione, mente, &. legibus non semel contrariae gentes, una in Urbe, uno in loco ad Vaticanam Petri Cathedram, sitiem semel in vita convenirent, & collecti ex Omnibus terrae par
tibus populi venerabundi Apostolorum sacra limina , de primariam sedem, fideique petram, & solidissimum
. . fundamentum Ecclesiae Catholicae visitarent; ibi pro-put. 1 n D surh cum Cypriano β Catholica e u em Eccle a filios
matrem agnoscere Romanam Sedem, ac tenere; cum S
tyro S. Ambrosij fratre, Romana Ecclesia 'pum, of ziz. t. --- cum Hieronymo, ad cathedram Beati Petri, dem spontilico ore laudatam con ere,atque inde an mabus suis cibampo lare λ cum Petro Chrysologo ,
94쪽
s, qua a beatissmo Papa Romana Civitatis prascripta .
sunt, sese obedientes ostendere ac demum cum Concilio Florentino fateri sanctam Romanam,st Apostolicam Seisdem, o Romanum Pontificem Beati Petri Principis Apo-EHoramsuccessorem, verum C inti Vicarium, totiusque Ecclesia Caput, O omnium Christianorum Parentem , ac Doctorem exsere, in Beato Petro pascendi, regendi, o gubernandi uniυersalem Ecclesiam a Domino nostro Issu Chri potestatem omnimodam ligandi,atque solvendi cum suis indulgentys, traditam esse . Nec vero existimandum est absimilis intentionis fuisse Romanos Pontifices, cum alios quoscumqui Praesules in partem solicitudinis assumptos ad Apostolorum limina visitanda coegerint , ac in primis nacletum, si Gratiano subscribere velimus,seu verius Zachariam in Synodo Romana his verbis r Iuxta San- Gνatian.d .ctorum Patrum , ct Canonum instituta , omnes Episcopi, qui hujus Apostolica sedis ordinationi subjacent, o qui propinqui sunt, annuὸ circa Idus Maν Sanctorum Princ pum Petri, o Pauli liminibus praesententur : qui autem hujksmodi Consiturionis eontemptor extiterit, strater quam si aegritudine fueris detentus , sciat se canonicis subjac sentenrys. Vnde in formuli juramenti ab Electis Episcopis praestandi, adjecta est particula de hujusmodi visitatione triennio,quinquennio,seu etiam decennio, pro majori vel minori Ecclesiarum distantia a Praesulibus Obeunda.
Ex his quidem elici potest, hanc omnino fuisso
Romanorum Pontificum mentem in statuenda Anni Sancti celebritate, uti clare demonstrat Ioannes Ma- Λ.riana inquiens, Annam secularem Bonifacitis Romanus dPontifex clausit ex Romana Vrbis, judaiciquepopuli im 'stitutis , lege temperata , lataque in perpetuum, ut cen- resimo quoquo anno Venia peccarorum donarentur,quicum
95쪽
qae Romana Templa tenerabundi inviserent, plena rei gione , vetustate sancia. Ad Romana majestitis revocaniadae, religionisique amplificanda cultum id institutampeninebat . Hujus autem rei veritas apertius evincitur eκ
praedicto Diplomate Bonifacij VIII. ac ex historia Cardinalis Iacobi Stephanesij, ubi lim habentur: Di ffiniensque decrevit Praesu cujus ea mens eri, Basili
ca us Principis Apostolorum Dei, ipsa tantum fama crebresente, tamets incertam centesimum indultum , illiba
tumque subsistere. Addit praeterea dictius Suaresius a Polydoro Virgi
lio id-ipsum affrmari, clim dicat: Bonifacius VIII. ad hae sacra loca visenda piorum maxime incitavis Itudium, qai primu s omnium Iubileum retulit,anno qui fuit trecentesimus super millesimum stans humana,quo poenarum remisionem dis praestabat , qui limina Apsolorum visitassent ad exemplum veteris Legis . Acceptum tamen aliud super-allatum motivum instituendae Anni Sancti celebritatis adjungens, nempe ad revocandos hominum animos a superstitione secularium ludorum. Polydo dori verba sunt: Idem autem Bonifatius Pontifex Iubilatim centesmo quoquo annoservari mandavit, quod fecisse videtur, ut populum cum primis Romanum ab inani secularium ludorum celebratione ad verum solemne sacrum reduceret. Ex quibus dilucide apparet Polydorum suo stylo sese mendacio convinci, cum assirmet Bonifacium VIII. Iubilei celebritatis Auctorem, ut populum Romanum ab inani secularium ludorum celebratione revocaret. Nam si Gentilitatis ejusmodi superstitio jam a tertio seculo post Christum natum ,s Philippi ludos inter seculares referre placeat, vel ab Anno CCCC. Honorio Imperatore omnino deserati
vel centesimi Iubilei institutio anteactis seculis, quo tempore ludi inulares vigebant, ut praetulimus, tri
96쪽
huenda est, & Bonifacius VIII. non institutor, sed instaurator centesimi asserendus videtur : vel assertum, motivum abolendae Gentilium celebritatis omnino evanescit. Itaque manet proxime adducta sententia , quod centesimi institutio Bonifacium VIII.longe prς- cesserit, atque a quinquagesimo ad centesimum ejusmodi celebritatem protractam olim fuisse, peculiari Sanctorum Patrum studio ab ipsis nascentis Ecclesiae primordiis ab Apostolis derivato ad avertendos nem- . pe Christi-fideles a Iudaicis celebritatibus, ac caeremon ijs frequentandis. Quamobrem Sanctus Paulus Antiochiae in faciem Petro resilit, quod se su btrahereta conversatione Gentilium, timens eos, qui ex circumcisone erant, quasi cogeret gentes judaizare. Praeterea ex eodem instruimur,convenisse Hieros
lumis, ac insurrexisse Apostolos, & seniores contra Pharisaeorum haeresim, Legem Moysis servari praecipientem: & insuper nullatenus observandos esse dies, menses, & annos Iudaeorum, cum ad Colossenses scribit; Umbram fuisse observationes antiquae Legis, Nemo vos jadicet in cibo, aut potu, aut in parte diei festi, aut
neomeniae, aut Sabbatorum, quae sunt umbra futurorum, Se ad Hebraeos .rrastatosacerdotio necesse 9 ni Legis trans--ν latio fleret: Igitur nec Apostoli, nec Evangelia accedentibus ad Christi fidem iugum servitutis Mosaycae imposuerunt: sed festivitatem Paschatis , & alias ce- Iebritates honorandas esse tantummodo docuerunt: uti idem Apostolus confirmat, inquiens r dicite mihi sisub Lege vultis esse , Legem non legistis ξ hinc servum
ostendens populum Iudaeorum, & in liberiatem vocatos, qui accedunt ad Christum. Uerum-tamen quia in Paschae celebratione ex Iudaeis ad Christi fidem, conversi, non adeo omnes ab antiquis traditionibus meor averterant, quin aliqui Iudaismi suspicione labo-Κ a rarent
97쪽
τε DE ANNO IUBILE Irarent; propterea Canon Apostolicus prodiit, quo si quis Episcopus , aut Presbyter, aut Diaconus san
ctum Paschae diem ante vernale aequinoctium cum Iudaeis celebraret, is ab ij ciendus declaratur. Ne autem quo die celebrandum a quoquam dubitari contingeret, ab Ecclesia majori minoribus cum diem praescribendum esse decrevit Concilium Carthaginense aii. his verbis: Omnes Asilcana Pro Dinciae Episcopi observiationem paschalem ab Ecclesia Carthaginens accipere curent: Metropolitanus vero , sis Primas ad omnes Episcopos literas dirigat de die, quo risum Pa scha celebrandum P. Id-ipsum in primo Arelatensi C cilio,nec-non Braccarens 11. & Carthaginensi v. sancitum fuit; nempe ut dies venerabilis Paschae formatarum literarum subscriptione omnibus intimaretur .
Licet enim antea praecessisset Psi Papae I. Decretalis qua ad universos Christi-fideles scripserat, ijs temporibus Hermeti Doctori fidei, & scripturarum splendore effulgenti quem constat alia ejusdem Pij Epistola fuisse Presbyterum Angelum Domini in habitu Pastoris apparuisse, ac dixisse , ut Pascha die Dominico post vernale aequinoctium celebraretur:& accessisset Victoris Papae Epistola ad Theophilum Alexandriae Episcopum, qua identidem celebritatem Paschae die Dominico agi debere, & Praedecessores suos statuisse , seque celebrare solitum affirmabat; adhuc tamen non deerant, qui dubitarent, an Sedes Apostolica celebrare festum Pasciis die Dominico post aequinoctium vernale rite praecepisset. Assignat vero Binius rationem, cur die tantum Dominico post vernale aequinoctium occurrente,Paschri
Dominicum celebrandum sit: ne scilicet Christianorum, & Iudaeorum Paschalia festa unquam simul inciderent : ideoque subdit , Pium Pontificem eamdem
98쪽
traditionem Apostolicam quamquam Iudaietantium consuetudine violatam, edito scripto , & renovato dumtaxat Decreto confirmasse. Eamdem porro con suetudinem celebrandi Pascha die Dominico post vernale aequinoctium recurrente, tradit Eusebius Cars ricnsis juxta Sanctiones Nicenae Synodi, & Concilij Romani sub praefato Pontifice Victore, qui Concia Iur. lium Ponticum, Gallicum, Osrocnum, & Asianum se- .icus faciens reprobaverat; quod ea Concilia auctore Polycrate Ephesino Episcopo a consuetudine legitima celebrandi Pascha ad judaicum morem deflexe
Quare S.Athanasius: Nicena cinquit SInodus non l. i.a. . temere habita enti ut qua habeatgravissimos usus, ct legitimam rationem . Syri, Cilices, Mesopotami jam in uesti, in causa claudicabant, atque v.-cum Iudaeis Pascha celebra- . . . 'bant. quarta decima Luna mensis martifin quem diem incidisset. Et Constantinus Augustus Epistola sua ad omnes Ecclesias, quam refert Theodoretus,sic ait: Ibi etiam quaestione mot i de sanctissimo Paschatis die una- e. io. nimi sententia decrevere, rectum esse ubique gentium illud eodem die celebrari: quid enim a nobis honestius, quid grauius fieri poteu, quam istam festivitatem, unde spem habemus immortalitatis eodem ordine, ct manifesta rationa Obemare insultibiliter universos. Ac primum quidem indignum visum esse peragere sanctifimam illam Ii stivitatem consuetudinis judaica imitatione, qui ipsi nefarie manibus proprijs excuant animos suos; Possumus enim Iudaeorum rejecta gente, vertore ordine,qua a tempore Pas. μηis,er die est hucusique servatus, Completorium obse is vationis hujus etiam ad futura secula transmittere 4Proinde nobis eam inimicissimά turba Iudaeorum commune essenibii debet, qui a Salva ore in aliam sumus viam indu m. Et post pauca: Sed his etiam demptis par erat, pru
99쪽
dentiam velisam summosudis,ct ardentissimis votis anis niti, ne quam similitudinem puritas animι veriri referrea rituum hominum pessimorum. Nec secus legitur in historia tripartita, ubi Constantinum in Alexandrum,&Arrium invectum fuisse Rrtur, judaicefestivitatem Dominicam celebrantes, o splendorem Collecta tali diser
tione fedantes: quod recta ratio videretur exigere, nullam eum Iudaeorum perjurio habere communionem.
Superest itaque unicus finis in Anni Sancti celeia britate statuenda; utpote ad limina Sanctorum Ap stolorum , ac in primis ad Basilicam Vaticanam cum spiritali animorum utilitate fideles accersendi, quem supra probavimus.
ν R--us Pontifex Basilica Vaticana Portam Sanctam aperia/, ct claudat ξPTIMo quidem iure ibi Romanus Pontifex thesauri Ecclesiae Portam Christi-fidelibus paleiacit,& claudit,ubi universalis Pastoris,& E elesis ipsius OEconomi iure ex legitima Principis Apostolorum.
Iuccessione, ob eonsummatum ibidem ejusdem martyrium jussit Do mini, verbis illis : Vado Romam iterum cruorii, obtinuisse noscitur. Ut diserte testantur Irenaeus,oc Divus Augustinus : Maximam is augustissimam asserentes, ac omnibus cognitam e gloriosissimis Apostolis Petro ct Puklo Roma fundatam Ecclesiam,ac universalem mox essectum ipsius Petri maristrio in Vaticano, quam proinde Ru- pertus Abbas Tuitensis, Irsv christi vehiculum. y H
100쪽
bitaculum , currum , atque thronum a Petro constitutum κώνεis. AM.
eleganter assirmat; eamque Ecclesiae traditionem habere, & annunciatam hominibus fidem, & in ea semper viguisse Apostolicae Cathedrae Principatum, sub Mia, ,- nectit Augiistinus. Tradit vero Nicolaus I. Innocentium I. Praedecessorem suum de ea scripsisse, quod Beatissimas Petrus fecerat praesentii corporali,dr Ecclesiam Antiochenam jam suam, quae temporistrioritate Urbis Roma Sedi non cederet, nis quem illa in transitu meruit, illa susceptum quine Bearum Petrum apud se confiammatum
Petrus enim Romam in carne veniens, in ea vitae verbum evangeliZavit,& inde amota erroris caligine, veritatis lumine mentes hominum illustravit; ut alibi fecerat tum in Oriente, tum in occidente ab eo fundatis Ecclesijs; particulari mox in illis constituto Pastorein pariter Romae adhuc ibi subeundae mortis nescius, Clementem Episcopum ordinaverat. Verum,
ut Etherius,& Beatus ad Elipandum Toletanum An. - 22 tistitem luculenter scripserunt: Ubi Apostolorum Coriphaeas ad Portam Vrbis venis, vidit Chrsam i occurrentem , O eum adorans dixit: Domine quo uenis respondit ei Christis r Iterum venio crucifigi. Intelligens de sua compassione dictum,quod in ea Chrsuspasurus Gid retur qui patitur pro singulis, & in omnibus membris suis in Civitatem redidit, comprehensusque aper euioribus Cruci lixus martyrium consummavit. Ac ita particulari jam Romanae Eeclesiae curae universalis omnium Ecclesiarum solicitudo indissolubialiter in Vaticano unita fuit. Quamobrem jam non , Clemens sibi Successor electus ab ipsemet Principe Apostolorum in cura mox particulare futura ab eo credita, quatenus Roma ni meditabatur discessisset,