장음표시 사용
141쪽
ingressu, quod scilicet essent parati ad parendumo dicendimi. sed G. I. V o s s i v s de vitiis sermonis lib. I. cap. 33 p. Ia 8. Obseruat, quod mineruat & τ. δὲ1ακτρον non sint eiusdem significationis, quoniam magistri vul- , gari consuetudine singulis mensibus , etiam interdum non nisi anno finito accipiebant, vide s ALΜAsIVM de mod. Usurar. c. a p
, . VIIII. Aliud adhuc exemplum mercedis
uolicae, qua professores artis oratoriae ornatiunt, deprehendimus in veterum monimentis, cuius auctor num si ANTONINus an ANTONINus philosophus, de eo disputandum est. IVLIvs CAPITOLiΝvs δ disse
te de priore dicit: rhetoribus f philosophis per omnes prouincias s honores Diaria detulit.
qua testimonia aut agunt de diuersis rebus, ita, vi aliud salarium ΑNio NINVs pius; aliud ANTONINVs philos hus & quidem doctrinarum profestaribus Atheniensibus constitue-irit; aut unum idemque respiciunt momentum. qua posteriore sententia necesse est, aut discrepantiam hanc salua utriusque auctoritate remouere, quod qua ratione fieri possit, haud cognoscimus; aut fidem IvLII CAPHT O L 1 NI labefactare, eique praeferre X IPHILINVM, in primis cum testimonio ipsius alia
veterum monimenta, quae ei fauent, robur ac dignitatem adserunt. namque triplex erat Athenis Θρόνος, πολιτικο quippe, φιλοσοφικος& σο φιδεκο , Vide MEVRsIUM 3 &CREsOL
142쪽
aetate profestaribus stipendio nondum orna tis , quod aliquanto post ab imperatore A Ν-T O Ni Ν o philosopho factum est, idque primus meruisse dicitur. Τ Η Ε o D o Τ V s, discipulus LOLLIANI, de quo idem PHILOs TR Α-T V se προες' δε 'μὶ τῆς A, αιων νεοτητος τος ἐπὶ ταῖς ἐκ βασιλεως μ υρίως, quibus Verbis
id obseruamus, quod THEODOTVs fuerit
sophista & quidem Atheniensis; quod primus
acceperit stipendium, idque ex auctoritate &Iiberalitate imperatoris, per quem quod M. ANTONI ΝVs philosophus sit intelligendus,
tur, patet clarissime, qui dicit, quod MAR-
NVs, Cui adtribuerunt eognomen phi*ophi, Herodis iudicio ac censurae Platonicos, Stoicos , Peripateticos philosophos & ipsum Epicurum permiserit, Vt harum scholarum philq- sophiae constitueret prosesibres ; sed THEO
λογομ- ητορικῆς οφελος, ob eam, quam habe-hat celebritatem, ipse iuuenibita praefecerit,
athletam riuilium sermonum, decorisque Oratoriae artis titutis eum ornans. acceperunt igi
tur sophistae Athemenses stipendium: quot
autem fuerit nummorumZ id iam penitus ψ-spiciamus. .' de. THEODOTo sephista commemorauit B Ha L O S T R A T V S superiori loco,
143쪽
quod iuuentuti Atheniensium instituendae
Praefuerit επι ταῖς μυριπις, Vbi VOX1ubintelligenda est, ut adeo viri quidam sine icaussa heic emendationem adhibere ac μιυρίως in κυρίως permutare sibi sumserint. alio au- tem loco eiusdem stipendii mentionem fa- , Cit, quo tradit, quod Adriano sophista romam translato, Athenienses consilium de legato ad imperatorem mittendo ceperint, Vt Θρόνος sophisticus traderetur C H R E s T O, qui autem in concionem ipsorum prodiens, non solum propositum hoc reddiderit irritum ; sed& habitae orationis extremo dixerit: ' τον , non facit virum decem miAtium stipendium. sic G. OLEARivs legit &verba haec in latinam transtulit linguam; I. F. GRO NOVIus 3 vero existimat, quod ista pet signum interrogationis : έχε - μυριαι τον αν- .distinguere ac subintestigere debeamus itaτοῦσι Vel , ita ut verba haec dubiae sint significationis, ac sophistae C H R E s T I Cum modestiam praeie habeant, quasi dicereth nonne ,α-Virum quaerant; tum arrogantiam ipsius declarent, quod non cHRESTVS τάς μυρίας, sed α ριυρια ipsum quaeranti quae coniectura critica GRONOvII satis quidem est ingeniosa; sed quum eX PHILOSTRATO Pareat , quod CHREs Tvν Atheniensium consi . lia minime adprobans, munus prosesibris artis oratoriae recinauerit, scripturam, quam apud O L E A Riv Μ deprehendimus, praeferre minus dubitamus. idem salarium acceperunt
quoque philosophi, de quibus L v c I A N v s ε
144쪽
testatur, quod singulis ipsorum generibus constitutum fuerit 6ipendium; sed ου Θοs ,1 τις
sula iuxta poetam, nec porcebus: rum singulos in annos decem misia nummorum, quos accipiunt, uti doceant iuuentutem. de cetero drachma notissimus erat Atheniensium argenteus nummus pondere drachmali, hoe est octauae partis unciae, cuius pretium idem
habetur cum pretio denarii nummi; δ ex qua pretii huius ratione facile colligere positamus, quid veterum philosophorum ac sophistarum
Atheniensium salarium, leuiuυμα -effecerint. CREsoLLIus ' existimat, quod valeant aureos gallicos Is CCCXXXIII. cum assibus aliquot Turonensibus ; &LF. GRo-Novivs dicit: e luntro- manae monetae sesertia quadraginta, aureos quadringentos; at no rae coronatos milD.
X. Ex hisce a nobis adductis ac illustratis exemplis cognoscimus haud obscure, quod eloquentiae studia habuerint patronos & fautores suos, qui erga illorum doctores ac magistros liberalitatem ac benignitatem declararunt, ac quorum deliciae atque voluptas fu runt, inusis oratoriis dignitatem. quae ipsis iure
ac merito debetur, tueri & in maius meliusque prouehere. quam beneuolentiam. nonnulli extra ordinem quoque eXperti sunt,atque amplissimos artis suae ceperunt fructus. sic sExTO CLODIO, quia sVETONiO A latinas uigraecae isque eloquentia professor diicitur, magna merces
145쪽
data est ab A N Υ o Ni O, cuius mentionem habet CICERO at quanta merces, ait, rhetori
S data est y avdite, audite,patres conscripti re co- gnoscite reipublicae vulnera. duo millia iv rum campi Leontini Sexto Clodio rhetori ads-gnasti, re quidem immunia, ut pro tanta mercede nihil sapere diseres. SEXT. CLODIUS quippe gratus erat A N T o N I o, qui quamuis
ipse dicendi arte fuerit destitutus, ideo tamen rhetorem hunc singulari prosecutus est fauore, quod excellebat in iocis. accepit autem duo millia iugerum campi Leontini, sic dicti a Leontinis, urbe in Sicilia, qui ager cultissimus l & caput fuit rei frumentariae, Ob quum causi sam ANTONIVs largitione sua magnum vul- nus reipublicae inflixit, cuius horreum Sicilia ob ingentem suam fertilitatem quondam h
hita est. ' prodit quoque PLINIvs Vnam x orationem Vendidisse Iso CRAΥEM viginti talentis, '' quae efficiunt X II. millia coronatorum: quaenam autem fuerit oratio, pro qua lacceperit haec viginti talenta, id non adeo e peditum ac clarum est. credibile esse videtur,
ipsi pretium hoc datum fuisse aut pro oratione, quae inscribitur sub persona eiu modi regis Cyprii scripta de officio ciuium e ga imperantes; ''' aut pro sermone funebri
in laudem E v A G O R AE filii N I C o C L I s, qui interemtus est a THRAsYDAEO eunucho oly mP. Cl. 3. ac ne hoc quidem nobis videtur silentio praetereundum, quod P O M P E I V Sm gnus, quum R Η o D V M,nobilissimum sane eloquentiae templum prosectus, ac sephistas
146쪽
omnes audiuisiet, singulis donauerit talentum, ἐκοί- ταλαντονεδωκε Vt habet PLUTARCH Us, quod docentium praemium minime fuit contemnendum. namque talentum, Atticum
quippe, quod ab historicis inprimis celebratur, valuit sexaginta libras seu minas, hoc est
sex millia denarium vel drachmarum, quae Valent sexagies denos coronatΟS,Conser l. F. GRO- NoviVM. y at vero quo minus & huc exemplum E v M E NII rhetoris transferamus, impediunt caussae iustae & grauiores. etenim de seipso dicit: 3 falarium me liberalissimistrincipes, ex huius reipublicae viribus in jexcenis milliatus nammum accipere iusserant: nou quoniam mn amplius tribuere commodis meis vellent, is qκem mugio maiora es prius postea praemia contulerunt; oed ut tercena kllassertia, quae sacrae memoriae magi ter acceper , in ho- .nore priuati huius magisterii addita pari somte geminarent. ex quibus Verbis haud obscure colligere possumus, quod salarium hoc E v Μ E NI O non Veluti rhetori, Facrae memoriae magi ro adtributum fuerit, Cuius munus erat, adnotationes omnes dictare& emittere, & precibus respondere, ' quo functum esse EVMENIVM, ipse prodit alio loco. prout autem EVMENIus singularis & extra communia ponendus vir fuit; nc & amplissimo' usus est stipendio, sexcenis quippe millibus nummum. equidem CAsAVBONO- hoc salarium nimium videtur, ideoque pro sexcenis
147쪽
legendum censet sexagenis, quasi id E V Μ I I I o veluti rhetori sit datum, adeoque Pretium communis rhetorum stipenditiaimis ex- Cedat. sed c As Aullo Nus passus est aliquid humani. namque primum ipsa EVMENIIVerba clare testantur, quod salarium hoc exhonore magistri sacrae memoriae ipsi decretum fuerit; deinde pro scriptura CASAU BONI, qua sexcenis mutatur in sexagenis, dimidium talarii esset minus, quam pro dignitate ac munere hoc acceperit, siquidem aperte dicit: sed ter cena illa festinia, qua jacrae memoriae magister acceperam, in honore priuati huiuae magisterii addita pari sorte geminareui. quibus de caussis utique retinendum est sexcenis,
' CICERO pro lege Manil. cap. D. Pompeius nondum tempestuo adnavigandum mari Siciliam adiit, Africam explorauit; inde in Sardiniam cum classe venite atque haec tria frumentaria subsidia resuNicae firmissimis praesidiis nauibusque muniuit. LIvius lib. XXVI cap. o. de consule LAEVINO refert, coegisse Siculos, positis tandem armis ad agrum colendum animos conuert Ue; ut esset non incolarum modo alimentis fugia' fera infula, sed orbis romae atque Italiae id quod multis saepe tempestatibus feceratὶ annonam is
' veteres, inprimis carminum auctores interdum pro monimentis ingenii sui magnifica acceperunt pretia. sic CHOERILus Samius commemorauit victoriam, quam Athenienses de Xerxe reportarunt, ac pro singulis verin
148쪽
aΗETollv Μ ET ORATORVΜ.sibus accepit staterem, ac decretum adhuc est, ut carmen hoc cumHomerico recitaretur,via de vo s s 1 vM de poetis graecis caP. S. P. 28. ANTILOCHVS, quum laudes L Y s A N D R Iotatione ligata dixisset, ab eo pileo Laconico argenti pleno donatus est, v ide vos s I v Μ c.
I. p. qq. ut de eXemplis LABER M, UIR G Lii alioruinque taceamus.' non insolens videri debet, elaboratam ab is o CR ΑΤΕ orationem, quam rex recitaueinxit. LYsi AE aliorumque exemplis constat,
solemne fuisse, sui mones ab aliis dici, ab aliis
scribi. sic romae in N E R o N E recitante ad miratus est senatus, quae s E N E C A scripserat. vide 1. A. FABRICIvM bibliothec. graeel lib. II. Cap. 26. p 9O3' primus autem 1bphistarum, qui mercedenti, acceperit priuatam traditur PROTAGORAS, de quo scribit PHILOsTRAT vs de vit. λαphithar. lib. I. n. I . ra πρωιν Hii docere autem mercede primus
insiluit; qui & haec addit: istiai, M
triastusque addo rei nequaquam reprehendendae graecis auctor fuit. nam ea studia, quae sumtaeomparamus, longe cupiaris complectimur, quam ea, qua nibilo eonstant. idem testatur D I o G Ε NEs LAERT ius lib. VIIII. segm. set . qui&mercedem desinit, quod exegerit ἀβσον, minas centum e conser. AEGID MENA-Gi v M obstru a.l L A E R T I v Μ c. l. p. qaci. &G OLEAM v Μ ad pHitios TRATV Μ d i. p. 9 . eadem summa GORGIAE a discipulis tradita est. quo autem antiquior fuit pRo ΤΑ-GORAs, quod vos si v S de natur. & conin
149쪽
iao DIATR. DE PRAE M. UETER. so PHIS T. M. drachmarum, quod autem a ciuium suo-1etim nemine accepit. Vide F A B R I C I v Mbibl. graec. lib. II. cap. 26. p. 9or cons C R E-s o Liv Μ rheatr. rhetor tib V cap 3. T H o M.' C R E Niv M lib. VII. animaduers. p. I o. seq.
g. XI. Sic primo praemiorum, quibus veteres sophistae, rhetores ac oratores ornati file. runt, genere illustrato,pergamus ad secundum, quod honoris lisulos re icit, quos magnificos saepe obtinuerunt. namque apud graecos sophistae dicebantur γε ο Φροκοι, a diuinitate sermonis, A AOj, diuini seu Praestantes, ολυμπι , caelestes, ἱεροι. δαιμονιοι, diuini, felices, beati, γαυμ-σιοι, admirandi, regeS, σω sapientes: sic & alia rioniina ipsis imposita merunt ob singularem elegantiam ac suauitatem orationis, siquidem nominabantur iustiniae, sirenes, κομιιοι evrορες, belli &venusti rhetores, γλωττω, linguae , λογίου τυποι, mercurii Praesidis eloquentiae typi, λογιο diserti. σάλπιγγες, tubae,item πατερες Patres, domini, quae Omnia per exempla elegantissime illustrat CREsoLLIVs, cuius singularis industria facit, ut hac in re studeamus breuitati. num & apud romanos rhetores & oratores proprios si Di habuerint litulos honorum, probabili coniectura & ratione dici haud potest, quamuis adpellatione dignitatis & laudis plena saepius fuerint decorati, discebantur quippe diserti & eloquentes, a quibus homines distinctos fuisse, ex veterum latinorum auctorum monimentis obseruamus, prout C I C E R O de A. A L B I N o testatur, quod es litteratus cs inferam fuerit; &
150쪽
paullo post k dicit: sed es mos hominum, ve
tolint eumdem pluribus rebus excediere. namst ex hethea Iaude adspirare ad Africanum n mo potes, in qua ipsa egregium Viriati bello reperimus fuisse Laelium : sic ingenii, litterarum, eloquentiae, sapientiae denique etsi utrique pria ora, priores tamen libenter deferunt Laelio. etenim litterati grammatici sunt, a quibus differunt litteratores, seu primi magistri, quorum munus erat, Prima tradere elementa, ut
wowER Ius 3 pluribus distrimen hoc exposuit. immo dicti sunt ei'quentissimi elatissimi que auctore C ICERO NE cog fcas, quae miri omnium eloquenti bsimi clarissimique ferint δε omni ratione dicendi , ac suEΥoN1vss dicit : Serg. Galba confutaris, temporumsuorum eloquelmo r. sic & C i C E Ro,cui eloquentia, quae florente ipsius ingenio maxima Cepit incrementa, multa debet, ob dicendi vim singularem summis adfectus est: laudibus, cui Q v INCTILIANVS si adtribuit immortati, ingenis beatissimam ubertatem; quiue a
PLINIO Τ. dicitur vir . extra omnem ingenii aleam posituου, &a VELLEIO PATER cvLOs
perfectum profae eloqueariae decus, orationem& uniuersiam vim forensem sub T V L L I O er pisse, adfirmatur. ac quem fugiat, quod maxima laudum ornamenta in oratoriam artem atque' eloquentiam contulerint Veteres, qui istam adpellauerint lumen ingenii l. eique vim