장음표시 사용
321쪽
Caput IV. 938 enim Kalenda Martii, quae in diem et a.
Februari incidunt inter utrumque diem, quibus sessiones quadragesima secunda S tertia habita fuerunt, media sunt. Cum autem ex hac obseruatione manifestum fat, ullam Martini V confr-matoriam in Actis desiderari , opportune omnino accidit , quod peruoliten proximis hisce diebus Reges una variorum Martini, alliud quaerendo, alliud repererim Incidi namque praeter spem omnem in Bullam Martini longe a superiori diuersam,
utpote quae incipitri Marti γs c. Ad
perpetuam rei memoriam. In mmcuti V
Apostolicae dignitatis neculo superni sp
sitione consili consituti inter sollicitudines alias innumerabiles nostis humerrs incumbentes, ast a cura reuoluimus,
in votis no is gerimus desiderantes, etis des Catholica , qua Christiana religionis firmi simum es fundamentum, nostris prosperetur temporibus ac a contagiosis har t Icorum dogmatibus , quibus iliam quasi tenebrosi fumi caligine obfusiare satagunt, construetur , hareticaque prauitas de s Lbus delium extirpetur, sec. Praemittit in illa Bulla Martinus V quae contra errores B IO-
322쪽
Ioannis Nicles, mus , ac Hieronymi de Praga a Ioanne XXIII. in Concilio
Romano anno Pontificatus eius tertio de- Creta uerant, duasq; Constitutiones eiusdem Ioannis, quarum una a Labbeo edita est Tomo XI. Conciliorum, altera hucusque lucem non vidit, exhibet deinde statuta Constantiensis Concili circa propositione Wicclessi, mus, nec non errorem Bohemorum de Communione subduplici specie,de verbo ad verbum inserit, concludens his verbis: Nos igitur declarationes , Decreta, di nitiones, reprobationes, mandata, inhibitiones saluta, nec non condemnationes sententias, supra-sripta rata habentes is grata , illaque auriforitate Apostolica ex certastentiaci nore prasentium confirmantes, is praesentis firmi patrocinio communientes, supplentes quoque omnes defectus , si qui fors propter somnitates Iuris in procedendo
non fruatas interuenerint in eisdem, volumus etiam,s eadem auctoritate decerniamus, quod declarationes, di nitiones, probationes, mandata, inhibitiones stat mi , nec non condemnationes , tentia,
prainserta plenam vim, plenumque robur
323쪽
bilibet probanda a nostra littera plenesi sciant, quandocumque s ubicumque eas sese in Iudicio, siti alibi exhiberi contigerit, vel ostendi. Num ergo c. Nostra
approbationis ratificationis, comm Itionis, suppletionis, voluntatis , constitutionis infringere c. Si quis c. Datum Consantiae S. Mai. Iart ij, Anno primo. Atque haec est Bulla Martini V confirmatori , quae hactenus typis descripta . non fuit, omnesque nostri saeculi peritos in hunc usque diem latuit , e qua nota solum refutantur, quae Richerius obiecit,
sed quar, ipse D. Maimbourg superius
de confirmatione Pontificia scripsit. Ut enim a Richerio incipiana , edita est haec Bulla a Martino V. et auo Kal. Mariij, dum litteras executoriales ad Inquisitores haeretica prauitatis supra mena Oratas eodem die transmitteret. Edidit autem Martinus hanc Bullam nomine proprio, nulla Concilii mentione fael a , quod per illam Romani, Constantiensis Conciliorum contra haereticos statuta aue oritate Apostolica confirmaret, adeo Vt X Vera ulla confirmatoria non habeatur mo- Bb et nu-
324쪽
numentum praxeos uictoritatis Concilij supra Papam, sed potius contrarium, ain noritatis nimirum Pontificiae supra Comcilium : ad Superiorem enim spe stat approbare, ratificare, confirmare , communimre Decreta V supplere defcctus inseri
rum, prout Martinus V. ac Bulla se dα Decretis Patrum Constantiensium facere in terminis asserit. Et hinc quoque patet, quid dicendum sit de obseruation D. Maimbourg, qua confirmationem POntificiam caeterorum Episcoporum subscriptionibus aequiparare non dubitauit, huic antiquorum traditionem consonania esse, asserere ausus fuit. Quam iniuriosa namque sit Sed Apostolicae hqc ait 'toritatis eius interpretatio quam aliena a mente Ecclesia haec supremat Pontificiat Confirmationis eneruatio; non ex Vn , sed ex pluribus antiquitatis monumentis, quae ab ipso D. Maimbourgadferuntur , probari possent. Non sic enim iudicarunt Episcopi Concili Arelatensis Primi, quando statutum de uno Paschatis die ubique terrarum obseruando ad Sylvestrum I. Romanum Pontificem retulerunt , ut iudicio ipsius probatum
325쪽
per maiores Imperi Romani Diarcessest blicaretur . Non sic tenuerunt sexcenti triginta Orientales Episcopi Chalcedone congregati, quando canonem 28 de s cundo honoris gradu Sed Constantinopolitant tribuendo ad Leonem I retulerunt, ut illum auctoritate Apostolica prinbaret tamquam Caput membrorum
saluta confirmaret, ac roboraret. N que sic de auis horitate sui iudicauit Leo& rei nomine Magnus , dum solus canoni 23. Chalcedonensi obsitit, eumque, quia uictoritate Apos olica statutus non fuerat, reiecit,& nullius roboris esse monstrauit. Haec erat de auctoritate edis , postolicie circa Synodicorum Decretorum confirmationem traditio venerandae antiquitatis , haec constansi indubitata sententia religiosae posteritatis. Vt enim omittam acrosanctum Tri siti, ri,.
dentinum Concilium , quod antiquorum 'σί est os insistens Aeta sua ad Romanuia ita Ponti iacem tamquam Supremum Ecclesiς Iudicem retulit, ad ipsum Constantiense Concilium accedo , quod post trium ob dientiarum unionem significauit, Romanum Pontificem adstringi non potui ista
326쪽
Martinus V in Bulla confirmatoria
Decretis in materia fidei a se editis , nisi postquam illa suprema Sedis suae auctoritate approbasset. Cum enim Patres Comstantienses sessione quadragesima ederent prosessionem fidei, quam Romani Pontifices iuxta antiquam consuetudinem amte consecrationem emitterent , inter Omnia Concilia Generalia , quae Decreta irta materia fidei per totam Ecclesiam recepta ediderant , unum Constantiense miserunt, Cum tamen plura de de , quam ubium aliud Concilium statuisset qua re, Patres Constantienses innuere voluerunt,
se futurum Pontificem adstringere nor potuisse ad Decreta fidei in Concilio si tuta, nisi Sedis Apostolicae iudicio suissent prius confirmata. Ne autem quisquaia , de Decretis Constantiensibus in materia fidei editis dubitaret, Iecnus a tribus obedienti; in Summum Pontificem Martinus V voluit pos ses ionem quadragesimam secundam Decreta dei auctoritate sua Apostolica comprobare , prout fecit Bulla confirmatoria superius memorata. Illi, inquit, auectoritate Apostolica ex certa fientia tenore praesentium confirmam ira, ct praesentis strini patrocinio commm
327쪽
Caput IV. 99nientes, supplentes quoque omnes defectus, siqui forsan propter solemnitates Iuris in
procedendo non seruatas interuenerint iueisdem. Et postquam Martinus sola auehoritate Pontificii hoc modo Decreta Constantiensi in materia dei probauerat, tunc nomine suo, consentiente Concilio, Decreta a Concilio editat a se probata ad cun f hos haereticae prauitatis Inquisit res transmisit, ut iuxta illorum tenorem contra Niclem stas, mussitas agerent: quod nihil plane contra superioritatem , Pontificiam facit. Ne autem ullum omnino dubium restet de mente Martini V circa auctoritatem Pontificis supra Concillium , adiungenda sunt , quae occasione Polonorum,
in Consistorio publi co de non appellando a Sedis Apostoli car iudicio statuit. Utque
res tota a sua origine repetatur, cum Onciliu sessione decima tertia elegisset Commissarios tam ex Collegio Cardinaliunati, quam ex Nationibus ad audiendum examinandum causas arsum, errorum in fide Catholica moribus, und
cumque habuissent, haberent originem; accidit, quod Regis Polonia Legatus Ni-
328쪽
zo Dissertatio II colaus Gnernensis Archiepiscopus acceptum a Doctoribus, Studiosis Parisiensibus libellum famosum , quem Ioannes Falchenberg in Ddsuum Regem, in
omne Polonum nomen conscripserat , ad deputatos Iudices detulerit, uectorein in tetrum carcerem includi fecerit in a Iudicibus Constantiensis Concili libellum cum omni debita solemnitate, maturitate damnari curauerit Antequam itaque Martinus V in Pontificem eligeretur, singuhae Nationes, Sacrum Cardinalium Collegium seorsim concluserant Ordinauerantque, ludit dictus libellus tamquam haereticus in sessione publica per Sacrofanetum Concilium Constantiens publice damnaretur , seu damnatus nuntiaretur, Unde post eleetionem Martini V aliquoties institerunt pro publica istius libelli condemnatione. Vbi autem Viderunt, a Martino V. 8 Kal. Mariij, seu die et a Februari , anno IqI 8 haereses Ioannis ictesCri Ioannis Hus, ac Bohemorum
de Communione sub duplici specie proscriptas, ac de ij dumtaxat ad Episcopos Poloniae, aliosque haereticae prauitatis Inquisitores litteras datas fuisse, verisimilα est,
329쪽
Caput IV. zor est,eos nondu quidem tunc appellasse, sed de appellando ad futurum Concili una tacum pluribus locutos fuisse, idq; ad a
lini V aures peruenisse. Hac autem o
casione idem Pontifex Decretum edidit de non appellando a Romano Pontific L, de quo audiendus est Ioannes Gersonius in Dialogo Apologetico pro Constantiens Concilio, qui appellationis Polonorum , meminit, quasi iam interiecta fuisset: Pro 'n aso
parte Dominorum Polonorum interiecfri ' AN '
es an leni appellatio ad futurum Conci lium. Cui appellationi cum respondem dum esset, lata es, ut dicitur, in Cons Zorio generalio publico, quod ultimo Comstantia celebratum es, minuta quadam sub forma ulti . . . continebatque , in nu lo casu licere appellationem a Papa fac re, nec eius iudicium in causis dei declinare. Quae hi adfert Ioannes Gersonius ex aliorum relatione,in Trael atu suo in 7-
modo, s an liceat a Summo Pontifice appellare si eius iudicium declinare , tamquam rem sibi compertam .in subit tam exhibet. Absolute enim amrmat, quod Martinus V in sua constitutione Aid perpetuam rei memoriam faecti promul- Cc ga-
330쪽
gIta in Cosistorio generali celebrato Com stantiae 6. Idus Mariij, Pontificatus sui an-
g π primo decreuerit: Vulli fas es a m
causis fidei qua tamquam maiores a p-
s in se edem solicam deferenda uni
Testatur Ioannes Gersonius in eodem illo Tractatu , Decretum hoc occasione, Polonorum editum fuisse, & ipse D. Maim- bourg cap. q. illud occasione appellationis ab ijsdem Oratoribus interpositae prodiisse assirmat, ut Martinus . neque clarius , neque expressius mentem suam de Sedis Apostolicae supra Concilium auctoritate exponere potuerit: id quod adeo manifestam fit ex verbis Martini; a Gersonio allatis, ut hic Auctori nostro aqua hς- serit, de cum ad pleraque alia a me allata respondere conatus fuerit, ad Decre
tum illud sese nihil haberes, quod opponeret, re ipsa significarit. Quamuis eniim Auino nosteriungat, facilem esse respon- , sionem, dicatque se Facillime responderi: ,... . . ' , potest dicendo id, quod centies respoma sum