장음표시 사용
301쪽
Caput III. 73cili , multo minus de Decretis sessionis
quinte,qus ad materiam fidei non speectant. Deinde etiana si supponeremus tamquan taad fidem spectantia per unam obedientiam decis fuisse , quae de au noritate Conciliorum sessione quinta statuta sunt, non sequeretur, illa hoc articulo per Martinum confirmata fuisse. Non solum enim dicitur , quae Concilium approbauit, sed additur, opprobat, Vt constaret , non agi de omnibus Decretis quocumq; tempore editis, sed de solis illis Decretis, quepos trium obedientiarum niOnerrita siue tunc, cum hoc interrogatorium emanabat, a Concilio approbabantur, qualia non erant Decreta sessionis quintae in sensu Basileensium , utpote quae Concilium, tunc non probasse constat. Plura sunt, quae pro huius veritatis elucidatione superiori capite adduXimus; sed contemnendum non est , quod eccapitulis resormationis ad instantiam Nationis Germanicae propositis,& ex responso a Martino V. alijs Nationibus ad ea dato desumitur. Cum enim Natio e manica frustra petijsset Decretum irritans in forma, vidi sietq, Decretum secundum sess
302쪽
sessionis quintae de potesate coae sua non intelligi de unico vero, kindubitato Pontifice statutum Concili de reformanda Ecclesia adimplere nolente, curauit inter octodecim articulos reformationis a Concilio una cum futuro Pontifice decidendos hunc quoque apponici Propter qua
s quomodo Papa o fit corrigi deponi
Ad quem articulu reine obseruarunt Cardinales ab Eugenio Papa IV. deputati dum Galliae Legatis Decretum secundiana Constantiens sessionis quintae in sensu Basileensium obijcientibus responderunt: Eti his γν. d. VHod Patres de Constantia non et identis εμ - - habuisse ilium erroneum sensum de potestate Conciliorum , quem ab erunt Basileensis practicauerunt Rationem Giungunt: uod cum omnes obedientia s-mul Constantia conuenirent, decreuerunt i s. ha ah, in V e t Uesima sexta quod Papis is lipio, es Q Concilio haberet declarare , propter
qua s quomodo ipse posset corrigi Ac si
dixissent Cardinales, ex praediet o articulo de Nationum consensu futuri Pontificis iudicio reseruato constare,quisdios trium obedientiarum unionem Concilium noritainhaeserit Decreto secundo sessionis quin
303쪽
tae in sensu Basileensium acta toties Pontifex corrigi & deponi potuisset, quoties Generalis Concilii Decretis obedire coim
Manifestius constat de plurium Nationum sententia ex responso adiri edietum articulum pos Martini V eleetionem afto. Quamuis enim inter edita a Philippo Labbeo ex Codice Capranicensi quindecim reformationis capita nullum reperiatur, quod huic articulo correspondet inullatenus tamen dubitandum est, quin inter resormationis capita reperiri debeat cum enim ad omnes ferme articulos refo mationis responsum datum reperiatur in capitibus a Philippo Labbeo editis , cur quaeso ad maximi momenti articulunita de correetione Pontificia responsum omissum fuisset An forte quod Martinus V. dignatus non sit ad articulum edis Ap stolicae auctoritati a Germanis opposis tum vel verbum respondere Sic tamen est, quod Natione Germanica post ele 'ionem Martini V in aduissementis de reso matione hactenus ineditis vrgente hunc articulum, Martino V. integrum non fuerit, eum sub silentio praeterire , ideoquα
304쪽
nderit: Non videtur , prout nec ut iure pρη se in or sym fuit in pluribus Nation us circa Boc'za, au obd notitiis patui vel decerni. Extat hoc Martini responsum in duobus Cod, cibus Manuscriptis antiquis, quorum Vnus in Bibliotheca Vaticana, alter in Palatina
seruantur,ut duo variarum Regionum M nuscripta hac in re conueniant,&veritati
testimonium perhibeant autem si Richerius vidisset, numquam ex articulo, Propter qua, s quomodo Papa possit corrigi s deponi, argumentu pro sensu Patrum de superioritate Concili deduxisset.
Tam certo autem hoc testimoniuinis
sensui illi aduersatur , ut cum in Dissertatione Antuerpiensi id proposuissem, D. Maimbourg in Tractatu suo historico iblud praetermittere maluerit, quam res rendo praeiudicium aliquod causae suae L serre omissa proinde hac de re mentione , ad alia confugit,in responsum a lini V., quo sessione quadragesima quinta Concili Decreta in materia Fidei conciliariter faeta a probat, urgere voli1it. Ocit itaque, Martinum V etiam Decreta, sessionis quintae confirmasse, dum sessione
quadragesima quinta omnia dc singula in
305쪽
Caput III. II materia Fidei conciliariter fiet lili ve
bis probauit: od omma, singula in
determinata conclus, decreta tu materia ''
fidei, per prasin Sacrum Generale Cou LAtim Constantiensi conciliariter tenere, sinuiolabiliter obseruare volebat, 'numquam contrauenire quoquo modo ipsique
ila conciliariter facta approbat, ratiocat, s non aliter, nec alio modo.
En verba Martini ex sessione quadragesima quinta Constantiensis Concili , quibus innititur secundum argumentuna D. Maim bouria mons frandum , quod ab eodem Pontifice probata , seu Oniammata fuerint Decreta Constantiensis Synodi sessionibus quarta quinti circa auctoritatem Conciliorum edita . Verunti nonne videt Auetor ille, Martinum; ibi solummodo agere de Decretis ad mat riam fidei speetantibus , seu de articulis Ioannis Nicles, Ioannis Hus, Hieronymi de Praga,&iocinorum , qui in sessionibus publicis conciliariter damnati erant tamquam haeretici mos enim Martinus V . sese pro damnatis habere significat, confirmans, probans Decreta in materia fidei Constantiae edita , non ero De-
306쪽
creta semionis quartae 'uintae de pote, sate Ecclesiastica , quod illa sub materi fidei non comprehenderentur,in a Patribus Constantiensibus pro articulis fidei edita non fuerint. Et hoc est, quod ii L. Dissertatione Antuerpit edita non ex infirmis aut supposititiis monimentis , sed ex istis ipsius Constantiensis Concilij probaueram : in j enim sessione quinta refertur, quod electus Pognaniensis publicauerit Decreta supradicta per modum constitutionum Synodalium. Et post illorum aliorumque Decretorum publicationem adiungitur, quὁd idem ognaniensis legerit quadam a famenta in materia ei,s super materia Ioannis Hus detemti per Concilium , s quodam Ioanne IVLcles ibidem subiuncta Appellabam hic mculos eruditorum , sicut, iterum appello Aeta Constantiensis Concili typis
descripta peruoluant, mecumque Obseruent, ipsa sessione quinta, in qua Decreta publicata sunt, differentiam a stam fuisse inter nonnulla, quae per modum constitutionum Synodalitim publicata sunt, ac alia, quae ad materiam de spectabant, inpublicanda dicebantur sub nomin
307쪽
eonstitutionum Synodalim intelligendae, erant, dicuntur duo priora Decreta , de quibus in praesenti agimus. Quae ad materiam de spectabaiat, dicuntur articuli Ioannis Nicleis,&mus. Ex quibus certo constat , quod ipsum Constantiens Concilium Decreta sellionis quintae sub materia dei non comprehenderit , consequenter Martinus V. sellione quadragesima quinta probando omnia sngula in
materi s dei co uriliariter determIn t , conclusit decreta, non confriatari Decreta sessionis quintae de potestate Ecclesiastica per modum constitutionum In dalium dumtaxat edita. Possem pluribus rationibus hanc veritatem confirmare, Min quonam constitutiones Synodales a Decretis fidei dicterant, ostenderes, nisi in comperto esset, Constitutiones nihil aliud esse quam leges, quarum publicatio spectat ad Legislatorem , IDecreta veris fidei esse dogmata, quorum decisio pertinet ad Doctorem Concilium autem sessione quinta non publicauit duo priora Decreta per modum dogmatum in materia dei, sed per modum constitutionum Synodalium, ut Acta Constantien-
308쪽
18 Dissertatis III. sis Concili 11 terminis astruunt in ipse,
Ioannes Gersonius negare non potuit, γ
pote qui in sermone pro Viaggio Regis
Romanorum coram Patribus Concilii Decretis illis opinionem suam hoc modo
. z. retulit Conscribenda Mesit, prorsus esse
pi mugis e mihi uidetur in eminentioribus locis , vel
infulpenda per omnes Ecclesia Ialuberrima hac definitio lex, vel regula. Quibus verbis Decreta per modum legunt statuta fuisse Gersonius ipse agnouisse vid
Quando igitur Martinus V sessione, quadragesima quinta declarauit, se probare omniavi singula in materia fidei comciliariter determinata, conclusa,& decreta , non intendit probare Decreta sessionis quintae, sed omnia tangula circa a ticulo Wiclem, Hus, Hieronymi Pragensis Minoemorum Constantiae in sessionibbus publicis statuta cimo si rem funditus examinemus , articulum quoque Ioannis Parui de occidendo tyranno session decima septima publicatum confirmauit, utpote quem solum in Bulla sua cons maioria, sicut postea videbimus, egi cretis ad fidem pertinentibus omiserat. Cum
309쪽
Caput III. 381 Cum enim Legati Regis P 3loniae esssione quadragesimi quinta institissent pro damnatione famosi cuiusdam libelli Ioannis a Falckenberi, quem , teste Martino Cromero Variniensi Episcopo libro 18. de rebus gestis Polonorum, diei us Ioannes a Cruciferas subornatus in ML dilaum Re .
pserat, Scin quo teste Ioanne Gersonio in Dialogo pologetico pro Constantiensi Concilio haesentis inedit, agebatur de r. h. cissis iis occisione omnium Polonorum facienda a que lege, vel ordine, ipsis nec auditis, nec
defensis Martinus . videns tumultum inter plures exortum fuisse, quia libriani , illum sessione ultima conciliariter damnare nolebat, cum multi varia dicerent,dcali si ' μ' 'et qui damnatum a Patribus Ioannis Parui errorem renovandum fores, nisi Pontifex
libellum Ioannis a Falchen ber censura publica proscriberet, assererent, Martinus respondendo ad praedicla declarauit , A o1m ia singula in materia fidei per Conflantiens Concilium conciliariter tenere,s inuiolabiliter obseruare velle, ipsaque se conciliariter facita approbauit, ratissicauit, ut constaret, a se quoque confirma
310쪽
ri Decretum Constantiens circa propositionem Ioannis Parui de non occidendo tyranno; quod Decretum , quia Martinus specialiter antea non approbauerat, aliqui ab eo non confirmari credebant. Et haec quidem de ijs, quae Martinus V sessione quadragesima quinta auetoritate Apostolica ex Concili Constantiensis Decretis in materia fidei editis approbauit, ac ratifi
Addidit autem idem Pontifex eadem, sessione quadragesima quinta hanc clausulam Et non aliter, nec alio modo, qua
significauit, a sese quaedam Decreta improbari, de quibus nunc inquirendum est, quaenam illa esse possint. Vt autem ingenue fatear , nussu mihi umquam dubium fuit quin aliqui Scriptores hic vere 1 notarint , a Martino in primis hoc loco reiectum fuisse Nationum cardinalium Decretum de damnando in sessione publica libello Ioannis a Falchen berg, Vlpint quod licet in materia fidei esset, nomtamen conciliariter in sessione publica confirmati erat. Non tamen placet,quod post Richerium D. Maim bour voluit, hanc clausulam solummodo ad reijciei dam