Leipziger Studien zur classischen Philologie

발행: 1890년

분량: 813페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

Do mag. Atticis qui saeculo a. Chr. n. quarto pecunias publieas curabant. 15

In quo quod tres tantum quaestores Minervae et ceterorum deorum recensitos fuisse adparet, Graecus editor rem ita explanare studuit, ut per primum recuperatae libertatis annum, quo omnis etiamtum adflicta iaceret res publica nec mediocriter conturbata, populo satius visum esse diceret pro ordinario magistratu decem virorum, qui in futurum creandus esset, tres interim homines eligi - fortasse ἐξ 'Ἀθηναιων ααακτων )- qui rebus deorum meris strenue recognoscendis atque in odidinem redigendis operam navarent ). At cum per se parum profecto credibile est composito vixdum statu rei publicae protinus recessum e8se a norma recens stabilita, tum vero ab omni plane ordine iuris publici Atheniensium abhorret suisse unquam magistratum sortito capi solitum ad tempus latione suffragii creatum.

Immo, si quid video, longe alia ratione difficultas tollenda erit. Constat Athenis si quis munus adsectaret sorti obnoxium, ei nomen profitendum fuisse apud illos qui sortitionis negotio

saltem qui hoc ipso modo constituerentur ) - eam novimus legem firmam observatam esse, ut singuli ex singulis tribubus homines muneris participes fierent. Hinc facile intellegitur, quomodo fieri potuerit, ut ordinarius numerus interdum non expleretur: nempe ex hac illa tribu aut omnino aut idoneus tamen nemo nomen dederat: id quod ut turbulentis maximo temporibus usu venerit, ita prae ceteris nimirum ad eos magistratus pertinuerit, ad quos aditus ne pateret quidem nisi

l, nam haec quidem constans est ac sollemnis horum verborum

conlocatio.

2ὶ Similiter Fraonhellus ad Oec. pubi. II p. 273 n. l. 3 thesmothetas, ut Aeschines testatur III 13: quos tamen Oilbertus propter similitudinem ordinis In arehaeresiis obtinentis de cuncto archon- tum eollegio intellegi mavult Antiqv. Gram. I p. 207 n. 4 . 4 nam qui suffragiis populi eligerentur, eos non tam ex singulis tribubus, quam pro singulis singulos creatos esse Droygenus primus de praetorum magistratu docuit tin Herm. vol. IX p. 83, Loeschckius etiam ad Hellenotamias pertinuisse vidit iDe utulis aliquot Atticis quaestiones historicae, elis. Bonn. 1876 p. l0 n. .

402쪽

Paulus Pansheditissimo cuique civium de censu quaestorum Minervae CLPollux VIII 97, Suid. s. v. ταιιέαι art. l; eorum ad similitudinem ceterorum deorum quaestores instituti sunt). Et sunt in inscriptionibus quae opinioni nostrae haud m diocrem fidem conciliare videantur: ut intra IV. 8a . me contineam i), in traditione quaestorum deasi CΙΑ II 670 horum ipsorum octo tantum nomina perscripta fuerunt, quaestorum accipientium Sola Sex; eorundem rursus tradentium in titulo statim insequente item non amplius sex ); eonsimilem in modum in titulo proximo 672 qui ad traditionem quaestorum ceterorum deorum pertinet veterum quaestorum octo nomina, novorum sex, nisi fallit coniectura, exhibita fuere. Cf. etiam titt. 698. 701 cum Κοehleri notis infra p. 4 l. 42 adscriptis.1 Ad superiora tempora quod adtinet, quaestores Minervae omnino in censum venire nequeunt, quoniam, ubicunque memorantur. ὁ ωνα καὶ μναρχοπτες constantissimo consensu audiunt. In titulo tamen Delt. l. a. qui prodiit spatii deiicientis ratione habita octo ad minimum quaestores inscriptos fuisse Κabbadias editor monet: sed nee plura nomina tabula integra videtur continuisse. Porro in tit. CIA I 194lb qui praescripta retinet traditionis quaestorum reliquorum deorum qui fuero Epaminonearehonto iOl. 87, 4 - 429 8; vide p. 223 legitimo utique minorem numerum exhibitum fuisse supra P. t 4 in not. monuimuS. 23 Nimirum hoc exemplum certissimum est: nam de ceteris opponat quispiam, quaestores tradentes ubi aguntur, fieri posse ut huic illi aut humanum quid per annum acciderit aut munus tamen derogatum sit subsortito quidem nullo; accipientes ubi pauciores Inveniuntur, ut, quo tempore traditio litteris mandaretur, novum collegium sive omnino sive ordinario tamen numero nondum constitutum fuerit. Quemadmodum sane in titulis CIA II 64b et qui editus est in Actis acad. Berol. 1887 p. 1201 IV 45ὶ - alter ad alterum Eiusdem anni fol. 95, 2ὶ traditionem spectat nomina quRestorum anni subsequentis in lapide perscripta non sunt, sed utrobique loco conveniente spatium complurium versuum relictum est, ubi postea perscribi possent. Ratione haud ita absimili in traditionibus Mint proximi Ol. 9b, 3 CIA II 6b2 et 653 - hic quidem titulus fragmento in Bull. de corr. Heli. 1888 p. 150 publici iuris tacto suppletur - latereulus novorum quaestorum mancus deprehenditur: desunt duo nomina, quibus reponendis itidem spatium vacuum relictum est sin tit. priore plus integro versu, in altero consimile ni fallor spatium . Nequo aliter ludicandum doti tuli sib5 duobus primis versibus. Denique eodem etiam 8cribsto mentio pertinet in tit. 660 praetermissa. Diuilippo by OC

403쪽

De mag. Atticis qui saeculo a. Chr. n. quam pecunias publicas curabant. 17Iam vero Euclidis anno quid mirum si e maxima rerum omnium perturbatione pro tempore non inventi sint nisi ex tribus tribubus, qui nobilissimae quaesturae tam honores quam odia et adpeterent et adipi8cerentur, cum praesertim ipsa locupletissimi cuiusque fortuna modo in summo discrimine versataeSseti γSed satis hac de re dictum. Transeamus ad definiendam ordinariam coniuncti collegii provinciam. Cernebatur haec maximo in pecuniis rebusque deorum sacris administrandis; harum ternae quotannis traditiones fiebant: is τεμ νε li τέλ

quidem quae ibi V. olim saec. deposita suerant, haec quondam

Iὶ cf. Xen. hist. Gr. II 3, 21. Etiam quo tempore magistratus novi constituti sunt, cives quibus largior res familiaris suppeditaret necdum omnes in urbem redierant - haud pauci etiamtum Eleusine apud triginta tyrannos remanebant - nec qui aderant protinus munera ambire periclitabantur : nimis adhuc animi concitati scs. quae Xenophon 4, 40 sqq. Thrasybulum ad roυς ἐκ του ἄστεως contionantem facit , nondum sollemnia oblivionis sacramenta dicta, sola priora inter urbanos Piraeensesque pacta Convenerant. - Ceteriim ne proximis quidem ab Euclide annis quaesturae Baerae honores nimis cupide petitos esse locus Andocideus arguit I 132, ubi do inimicis oratori insidiantibus sermo est: αυια ToνναντlOν λύτο υργεῖν ουτοι προὐβάλλοντο, πρυ'Oν μεν γυμνασωρχον Ηφαιστιοις, Enειτα ἄρχε λεωρον εἰς 'Iσθμον καὶ 'ολυμπιαζε, εἶτα δὲ ταμίαν ἐν πολει τῶν uρων χρηματων quRestura igitur rerum sacrarum quodammodo et ipsa letumiis adnumeratur; verbum Rutem quod scriptum est προὐβαώ.οντο Regre alio sensu intellegas ac fuisse tum - nimirum necessitate urgente data occasione nominatim evocatos, qui eiusmodi munera bene suscipere

possent; scilicet ipsi molestias eorum odiaque ultro petere Supersedebant praestare haec mihi videtur explicandi ratio Boeckhianae in Oec. pubi. I P. 197 n. e propositae . 2ὶ Huius quidem traditionis reliquias sagaciter detexit Lehnerus: vide eius dias. inde R p. 18. Tabulae publice propositae praemuniebantur sollemni formula hac: ictho Tάδε si ταμίαι ειυν πρων χροι-των τῆς 'Aέ γνα l ac καὶ tῶν ἄλλων λων οἱ ἐπὶ του δεῖνος αρχοντος Secuntur nomina quaestorum ex legitimo tribuum ordine perscripta , olς ὁ δεῖνα ἐγραμματευε, παρέδοσαν ταμίαια τοῖς ἐπὶ του δεῖνος αρχοντος sperhibentur nomina novorum quaestorum eadem ratione digesta , οἶς ὁ δεῖνα ἐγραμ ιάτευε, παραδεςάμενοι παρὰ των προτέρων ταμων των taὶ rου

404쪽

Paulus Panglie

in usus bellicos absumpta neque unquam postea re8tituta 8unt vide supra p. 6 et Koehleri observationes in Comm. inst. Rrch.

Athen. vol. V p. 99). 'Mirum etiam illud est, quod in traditionibus Parthenonis Euclide archonte recentioribus res sacrae ἐά του Παρθενευνος traditae esse dicuntur, pro eo quod exspectatur ἐν et se Imρθεν υνι. Casui hoc adtribui nequit, sed res sacrae, quae antea in cubiculo Parthenonis exstabant, saeculo quarto cum reliquis in Hecatompedo conservatae, a quRe-8toribus vero eX more antiquo separatim recensitae et traditae

esse videntur' Κoehler. ad tit. 645; es Comm. I. e. p. 100). Idem nimirum de rebus D. του 'Oπισθοδο ιου traditis putan dum est cs Lehner. p. 26). Fuisse autem commune collegium etiamtum Ol. 97, 3 390 89 atque adeo sequente anno Koehi erus qua e8t miranda sagacitate ex sola spatiorum ratione us. 2 tituli 660 evicit.

Idem cum titulus 667 ad annum Ol. 98, 4 38bl4ὶ pertinens

fiolorum quaestorum Minervae traditionem sistat ac proinde per Ol. 98 rem ad pristinum ordinem rediisse manifestum sit, ipso ultimo huius Ol. anno laetum id esse coniecit eo fretus indicio, quod in illa ipsa traditione quamiorum anni antecedentis mentio non esset sacta ad hunc tit.). Quamquam de huius indicii singulari ratione statim actum est, Si respicimus, quod Koehlerus paulo infra adnotavit ad Vs. 5. 6). Nempe praeter hunc titulum duo exstant alii 670. 719ὶ ), quos claris8imae statuae Minervae aureae a Phidia

δεῖνος αρχοντος, του i εἰνος καὶ ξυναρχονrων thaec quidem constans est

hae in parto locutio), οἶς ὁ δεῖνα ἐγραμματευε tui νεῶ τῶ Ἐκατομπέδω scs. CIA II 642. 6b2J. ita του Παρθενωνος s64b. 65b . ita του 'Oπισθοδομου Acta acad. Berol. 1887 p. 120l, IV 45 . In tit. 660 designatio cubiculi excidit. Ibidem quaestores, a quibu8 Receperint tradentes, antepositos habes iis, quibus hi tradiderint. Item in traditionibus et quae ad Euclidis annum pertinet supra p. 14 n. t exhibita et quae ad Ol. 95, 1 CIA II 643 post quaestores tradentes continuo superiores recensitos fuisse cognoscitur sde posteriore cf. Boeckh. Oec. pubi. II p. 269 . Idem etiam de titi. 642 et 644 factum esse potest. IJ Quartus facile aecederet UIA II 72I, si de praeseriptis eius certius constaret; unum scilicet pessimum apographum Pittacesianum editori

405쪽

De mag. Atticis qui saeculo a. Chr. n. quarto pecunias publicas curabant. 19

consectae memoriam referre v. d. ad uti 667 suspicatur, ad Tl 9 edocet i). Hi omnes pariter ad quartum aliquem Ol. annum spectant, in omnibus iuxta superioris anni quaestorum mentio desideratur. Nec mirum: si verum est quod Koehlerus probavit Comm. l. c. p. 92ὶ statuam illam primo ipso illo anno Ol. 98, 4 et inde quarto quoque Ol. anno recensitam et traditam esse, quaestores horum annorum acceptam sane testari non poterant a superioribus quaestoribus quam non acceperant statuam; hanc tamen in capite traditionis laterculorum ponere par fuit: itaque omnino quaestorum antecedentium mentionem praetermittere Satius visum sit. Ulut est, redintegratam utriusque quae8turae formam plane eodem iure quo ad annum Ol. 98, 4 iam ad trium praecedentium unum aliquem revoces. Et negeto an praestet annus Ol. 98, 3, siquidem mutationem quamlibet in rerum Racrarum admini8tratione nemo non concedet longe commodissime post

peractum aliquod quadriennium Panathenaicum introductam esse. Sollemnis autem huius quadriennii per IV. quoque saec. observati ) diserta sane testimonia exstant nulla, at vestigia tamen agnosci videntur tenuia illa quidem ae quibus insistere dubites. Velut in decreto de recensendis rebus in chalcotheca adservatis CIA II 61 praeter ceteros magistratus etiam quaestores deae negotio adesse iubentur, quotquot fuerint inde a Molone archonte; quippe Molo anno Ol. 104, 3, primo aliquo Panathenaico, summum magi8tratum gesserat. Porro pecunias quae ex pellibus hostiarum redierant το δερματικον) secundum quadriennium quod est ab Ol. lit, 3 ad 112, 2 dispositas prodit tituli CIA II 741 pars adversa Α): qua8 quidem ratione8 una cum ceteris quarum fragmenta exstant ib. 739-41

Praesto fuit. Nec tamen, quantum quidem coniectura adsequi licet, stratione trium superiorum recessisse iudicandus est. 1ὶ es quae idem postea uberius exposuit in comm. inst. arch. Athen. vol. V p. 89 sqq. 23 de administratione dico publica peeuntaria. Etiam penteterida του ἐπὶ τῆ διοικήσει. qui inde a medio fere saec. creari coeptus est, sollemnem mihi Panathenaicam fuisse videri adn. proxima exponam.

406쪽

Paulus Panshea quaestoribus deae coniunctisque curatoribus consciendis vasis pompalibus et Inundo canephori eo creatis redditas ac publice propositas es8e sanequam probabilis est Koehleri coniectura. Ceterum quod illas pecunias per singulos annos primo excepto ) ab ipso ineunte mense Hecatombaeone recensitas

1 Rationes primi anni cur a menso demum Posideone incipiant, ea de re certum iudicium ferri nequit; tamen temere rem lactam nemo facile sibi persuadebit. Itaque probabilitatem circumspiciamus. Rationes de

quibus agitur nunc omnes concedunt a collegio virorum redditas esse, cuius praeter annuos quaestores Minervae curatores participes essent ex

legibus Lycurgi a populo rebus sacris In arce conditis recognoscendis reficiendisque creati. Ab eisdem ut dixi etiam rationes de vasis et vietoriis conscriptae CIA II 739. 740 promulgatae sunti Prioris tituli praescripta hunc in modum conformata suere: fBholl. I ΛογJolς ταbυῶν τῆς I θεουτων ἐπὶ Er σικχέους δοχονrος i3 Ol. 1l1.3, sequebantur nomina, καὶ τωνειρημένων lori τὰς νίκας καὶ τα πομπεια ssunt haec supplementa Κoeh-

ἐπὶ - αρχοντolς r alae I καὶ oli ἐπὶ ra nosu πεια αἱρεθένJτες MnμσοI- --κlαὶ οἱ μεl τ' aurovi ex us. autem lotit. 739 cognoscitur rationes has a quinta Prytanea exorsas esSe, quae maximam partem in mensem Posideonem incidebat. Iam vero secundum ea quae in decreto Stratoclis iviti. X orat. p. 852 Bὶ de Lycurgo memoriae produntur: δει δὲ α=ρεθεὶς uno του δηιιου χρ is ατα ποῖ .ὰ mn γαγεν εἰς τον ακρonsti ν καὶ παρασκευασας tu θεω κόσμον Νωας τε ὁλοχρυσους πομπεῖα τε χρυσα καὶ αργυρα καὶ κοσμον χρυσουν εἰς ιχατον κανηφορους sde hoc cf. etiam CIA II 162 frg. c vs. 10ὶ veri sane admodum videtur simile eum collegii illius si minus nomine, tamen re principem egisse atque auctorem. Eundem superiore quadriennio sab Ol. lli . 33 summae administrationis praesectum fuisse inde ab ingeniosa argumentatione Sauppiana in Actis diurn. antiqv. scient. a. 4836 p. 419 proposita communis obtinet virorum doctorum sententia scontra quam quae C. Schaeseri. supra p. 4 n. i ae disputavit. stare nequeunt . Quocirca antea quam novam curationem ipsius auctoritato institutam, cuius eidem ipsi primarias partes committere populus animum induxerat, suscipere liceret, rationes muneris ad id tempus administrati reddendae erant; nec relationem detrectatam existimabimus ab eo, quem et in paucis acriter strenueque legibus rei publicae servandis institisse et ipsum saepenumero rationea reddentem ανενυγκτον καὶ ἀδωροδόκ it ον rον α παντα χρονον Praestitisse sese compertum habeamus ivide decretum Stratoclis apud Ps.-Plut p. 852 D et UIA II 240 vs. 33 sqq. . Hinc autem explicandum censeo, Cura collegio illo sexto demum mense, putanea quinta munus initum sit:

407쪽

De mag. Atticis qui saeculo a. Chr. n. quarto pecunias publicas curabant. 21

habes, noli inde citius conligere IV. Saec. quaestores rerum sacrarum non iam ut superiore circa dies sestos Panathenaeorum, Verum una cum reliquis plerisque magistratibus rei pu

blicae statim initio anni civilis munus suscepisse. Docuit hoc olim Boechbius vide eius opusc. vol. VI p. 85ὶ motus ni fallor eo, quod in tabulis traditionum Euclide archonte recentioribus

τος ). Quod etsi fortasse non satis adcurate dictum est, haec eadem tamen signis candi ratio ne V. quidem saec. plane ignota

nimirum usque ad hoc tempus Lycurgo officium productum est. Retardationis quid praecipue in causa fuerit, non est difficile ad cognoscendum: haud dubie non cessavere adversariorum machinae, quibus Lycurgum Saepe postulatum nunquam causa cecidisse legitur in vita Ps. -Ρlui. p. 842 F. Quamquam otiam sic, si tenemus quod posuimus ei in negotio peragendo primarium utcunque locum destinatum fuisse, ut intervallo quoad eius fieri potest contrahendo succurramus atque imminuendo, ab ip8a re commendationem habet. Atqui totius fere mensis Spatium eximitur, si Lycurgum usque ad magna PQRthenaea Uno Ol. 111, 3 celebrata munus του ἐπὶ τύ διοικησει continuasse statuimus. Etenim omnino praesectum administrationis a magnis Panathenaeis ad proxima magna in munere fuisse suspicor, ut quadriennium administrationis sὴ πενταετορές Sive ' τετραετla, es. CIA II 162 frg. c va. lTὶ cum Sollemni quadriennio Panathenaico adcurate convenerit. Cui Sententiae ab ordine maxime de rationibus magistratuum exigendis observato probabilitatem neque eam exiguam conciliari puto. Nimirum intra triginta dies post magistratum depositum logistis rationes officiorum recipiendas et excutiendas fuisse constat iride Harpocr. in v. λογισταί, cs etiam Pollux VIII 4b : plerumque igitur de longe plurimis magistratibus Gnuis hoc negotium circa dies festos Panathenaeorum insequentis anni ad finem perductum fuerit. Iam vero de universa totius quadriennii administratione ultro patet opportune examen tum demum institui potuisse, cum singula uniuscuiusque anni iueque ultimo excepto

et accepta et expensa iam logistarum calculos experta essent. Itaque administrationis praefectum non anto magna quaeque Panathenaea munere sese abdicasse coniecerim. - Sententiae potior etiam fides parata erit, si continuo quaestoribus quoque rerum sacrarum ut superiore, ita illa aetate a Panathenaeis ad Panathenaea munus retentum comprobasse videbimur. Manifestum enim est etiam horum rationes ante generale universae administrationis examen exactas esse debuisse, praesertim cum quaeStoribus certe Minervae haud raro etiam publica negotia commisga deprehendantur.

408쪽

Paulus Panshaerat: exstant praescripta traditionis a quaestoribus ceterorum deorum promulgatae haec:

ἐς Παναθηναια rationes reddere iubentur καθαπερ οἱ τα τῆς 'Aθηναέας ταμείοντες vs. 27 8qq.). - Quo vero modo το δερ- ιατρκον modo memoratum ex arehontum nominibus dispositum cognoscimus, consimili V. saec. pecunias ex thesauris Minervae

Poliadis et Victoriae mutuas sumptas adornari placuisse rationes ostendunt a quaestoribus publice propositae CIA I l77 sqq. )Neque igitur quidquam video causae, cur de tempore ineundae quaesturae sacrae pOStea a vetere norma receSSum esse existimemus. Id unum novatum est, ut quaestores deae traditionum tabulas non iam, ut superiore saeculo scimus sactum esse, secundum Sollemnia quadriennia digestas λὶ proponerent, Verum Sum quisque annuM rationes magi8tratus promulgandas curaret.

1 pervagata formula hac in fronte praefixa: χθοναῖοι ἀνηλωσαν ἐπὶ του δεῖνος αρχοντος καὶ ἐπὶ τῆς βουλῆς, v ὁ δεῖνα πρωτος ἐγραμματευε. ταμίαι ἱερων χρvsιάτων τῆς Αθοναιας ... παρέωσαν κτλ. Ceterum has rationes et ipsas saepenumero secundum quadriennia adornatas fuisso intellegimus cf. uti. 180-83, 188 189 . 23 es. Cis I 117 sqq. Penteteridum singularum in capite formulam perscriptam reperimus hanc: Tάδε παρεωσαν αἱ τέτταρες α οχαί, est ἐδίδοσαν τον λογον ἐκ Παναθηναίων ἐς Παναθήναια ' τοῖς ταμίασιν, ole ὁ δεῖνα ἐγραμμάτευε ' οὶ δὲ ται ἰαι, οἶς ὁ δεῖνα ἐγραμμάτευε, παρέδοσαν τοῖς ταμlασιν, οἷς ὁ δεῖνα ἐγPα ιμάrσε; reliquorum deinceps annorum traditiones formula indicantur hac: Ταδε οἱ rαιιlαι τῶν ἱερῶν χρημάτων τῆς Ἀλπῶας, ὁ δεῖνα καὶ ποκτες, οἶς ὁ δεῖνα ἐγοαμμάτευε. παρέδοσαν τοῖς ταμίοσιν, οἷς ὁ δεῖνα ἐγραμμάτευε, παραδε--μενοι παρὰ των προτέρων ταμων, οἶς ὁ δεῖνα ἐγραμμάτευε.

409쪽

De mag. Atticis qui saeculo a. Chr. n. quarto pecunias publicas curabant. 23

Et exstant traditiones horum quaestorum ad ipsum usque exiens IV. 8aec. permultae: quibus res sacrae - in Hecatom- pedo quidem etiamtum omnes adservatae es Lehner. p. 45) non iam diversis, sed eisdem quotannis tabulis consignatae produntur: quem morem KOehiems recte sine dubio invaluisse existimat inde a quo tempore duo denuo quaestorum collegia creari coepta essent ).

praeter res sacras aeneae recensentur haud dubio repositae illae quidem in armamentario εν si χαλ θ κη). Consent neum autem est ea8 a quaestoribus deae curatas atque una eum ceteris rebus quotannis Succe88oribus traditas esse, siquidem vel titulus CΙΑ II 6l supra laudatus artam quandam necessitudinem inter hos quaestores et res in chalcotheca adservatas intercessi 88e probat. Rebus aeneis in titulo 72l continuo subiunguntur arma pensilia sσκευνὶ κρεααστά, t. c. vs. 21 8qq. χαλκογν κης ἐν τένδαJισθο ὁ δ μ)ω id, ut videtur, recondita. Eadem redeunt inuti. 728 B, 729 B, 729 b B, 736 B. Et constat testimoniis titulorum navalium parte altera saec. IV. centum triremium arma pensilia in arce deposita suisse. Quorum curam cum Ad. Michaelis De Parthenone, Lips. 1871 p. 3073 navalium curatoribus tribuisset, Κοehi erus potius quaestoribus Minervae vindicavit ad tit. 728). Enimvero quaecunque in arce prae8to suere, licet ea ne tenuissimo quidem vinculo ad usus Sacros adtinerent, quaestorum tamen custodiae Sine exceptione credita videnturi, ad tit. UIA II 673; cf. Lehner. l. e. - Εtiam in aliis rebus aveteribus normis tui de supra p. 17 n. 2ὶ recessum est: quaestores a quibus tradentes accepissent, iam constanti usu praeponuntur iis, ad quos tradivo fieret; eorundem inde etiam singula nomina perscribi placuit, cf. titt. 671, 698, 70l, 703; vetustiore ratione et conlocati et ὁ δεῖνα καὶ συναρχοντες dicti sunt in uno tit. 677; ibidem tamen - ut rursus in tit. 719 - praeter consuetudinem etiam insequentis anni quaestores eadem formula denotatos offendimus. In locum participii antehac usitati παραδεξάμενοι alterum hoc tempore substitutum est παραλαβόντες : quod reperitur in omnibus quinque titulis modo laudatis, duobus quidem primis de certa coniectura regiitutum.

410쪽

Paulus Pansvofuisse: in populiseito de foedere cum Τhessalis laciendo Comm. in8t. arch. Athen. vol. II p. 197 sqq. - Diuenb. Syll. I. Gr. 85)ipsis negotium tollendae stelae iniungitur, in qua societas priore tempore eum Alexandro Pheraeo inita inscripta erat sus. 39 8q.:

in arce erecta suerat cs Koehler. Comm. vol. II p. 29 l). Iam vero quae inter traditionum tabulas paenultimum locum obtinet atque aetate adeo novissima videtur esse CIA II 737 in parte aversa quam auctam vide in Add. et Core. p. 508 10) rationes continet pecuniarum anno Coroebi archontis Ol. 118, 3 - 30 b) et insequente in arce adservatarum i), valde illas quidem mutilas, sed ut satis certo perspiciatur IV. quoque saec., si quando praeter ordinem aerarium rei publicae conditum esset, a quae8toribus deae id esse administratum. Praeter ordinem dixi: nam constat inter omnes inde fere a temporibus pugnae ad Aegos flumen commissae aerarium publicum quod proprie diceretur Athenis conligi non iam sol, tum esse ). Et ad eum de quo dicimus titulum quod adtinet, in stagmento hodie superstite accepta recensentur primum vs. 7 sqq.)

pecunia igitur ah Antigono δ) rege Macedonum Atheniensibus dono data; tum svs. 33 sqq.) χρηματα quae Secundum plebiscitum Democharis quinque Areopagitae una cum quaestore

1 Κoehlerus in Comm. inst. arch. Athen. vol. V ubi tituli pleni propositi ibi ne in Add. Corporis repetitus est argumentum omne enarrat copiosoque commentario inlustrat tindo a p. 268 , non sine veritatis specie tabulam integram accepta expensaque totiua quadriennii Panathenaici quod ab illo Coroebi anno sol. 1l8, 3 incipit rettulisse opinatur sp. 280 . 23 cf. Boechh. in Oec. pubi. I p. 532 cum nota et 48 FrRenheliana. 3ὶ 'Etsi una modo littera exstat, suo iure supplementum certum esSeiudicavit Koehler.' Ditisnb. Sὶ ll. 1307.4ὶ ἀνεκοιώσεν isingularis neglegenter positus ut alibi in hoe titulo radparet igitur has quoque pecunias peregre invectaS egse.

SEARCH

MENU NAVIGATION