장음표시 사용
131쪽
reduxi probatis eis quae Valilenus disputavit Herma XV 269, ut sententia haec sit: ego, quae, dum virgo fuit Berenice, Omnibus X per eram unguentis, una potione milia multa unguenti)cum illa bibi', scilicet di nuptiarum eius et interpretatus Stita sere hunc locum iam Ellistus in adnot. critica, nisi quod una
cum quicum iunxit. Verbi Omnibus eaepers cruce praeposita deinde Auratum secutus unguenti Syrii scripsit Hauptius. 85 a coniunctim scriptum cum Voce quae equitur V ah Hauptius. - malui depravatam odicum lectionem signo crucis notatam exhibere quam Lachmanni coniecturam sidera corruerint utinam Hauptio aliisque probatam recipere quae quomodo cum Sententia ultimo Versu elata consociari possit parum Video neque ero Verba ita constituta bene cohaerent cum antecedentibus, id quod etiam in Guarini coniecturam cui retinent et plerasque Omnes cadit ceterum, cum V. 92 libri
non aspice, sed effle praebeant, comam haec fere dixisse suspiceris: largis effice muneribus ut sidera mihi vicina coma regia seri suumque in caelo locum Hydrocho et orioni relinquere cupiant'. sed hanc sententiam errant qui ex ipsis verbis qualia in libris tradita sunt elici posse arbitrantur cons Eliisius in
LXVII 5 nato ro0hlichius voto noto Dresdensis libri, et ita Hauptius. - malignem cum Drosdens ot Hariolano 2574. maligno reliqui libri, Hauptius illi id ut praeserninus, rati concinnitatis suadet recepta utem lectione maligne fieri vix potost ut SerVetur Oto neque omnino haec scriptura talis est ut iustum inde nascatur contrarium itaque, quamquam in hoo carmine suapte natura pauli impeditiore summa opus esSe cautione Sentio, tamen non dubitavi roetilichii conieeturam adsumsere ceterum univerSa carminis ratione proleg. p. XLVII S. Xposui. -
parenthosis signa verbis ita Caecilio, nune sum ab Hauptio et vulgo adposita recte removit Vahlenus. - 12 istud pop)di vana loquella facit scripsi istius populi ianua qui te facit V. istud optui fabula, Quinte, facit Lachmannus, quem Hauptius Secutus est, partim de coniectura caligeri verum huius il id Quinte in falsa de praenomine Catulli opinione nititur ceterum simillimam atque ego medicinam iam Heysius corrupto loco adhibuerat scribendo istud populi vana querela facit. - 2 Cycneae 8upposita speculae s. Vossius chinea suppositum specula V.Chineae supposita speculae rue mineae nomini praeposita Hauptius. - 33 pereurrit libri, quod nescio an ita defendi possit ut amniculum istum qui, postquam Brixiam percucurrit, in Mellam inquit 'odi Garga nominatur, quasi alteram eius fluminis
partem eodem nomine a poeta conprehenSum OSSO StatuumUS.
132쪽
corto ira sint in iudico in codicum lection adquiescere quam irin I. ius illi, tu vorti Ital. Dii l. 12 conisecturam mi Oti troci puro hoc Dini Verbuni e significatione qua Ima ter urr revel praeterfluere dictum esse nullo, quod sciam, exem Illo pro-l insui . - 3 istaec Veteres editiones iste V. isthue Laeli mannus II nuptiusque. LXVIII. etsi Iauptio reli suisque qui hoc carini unum individuumque esse censent plane adsentior, tamen, ut in laris
sane conpositio eius X trin Secu quo lue conspicua esset, OS V.
do ot 14 oratiotioni intervallis distinxi corpus enim, ut ita dicam, totius elogia ad M. Allium missa versibus 1 148 conprehensum prooemio et epilogo tamquam involucris utrimque includitur, eaque est singularum harum partium ratio ut, etsi
omnes inter Se OneXae sunt Sententiarunt Ordine, tamen prima
et Xtrema epistulae speciem prae se ferant, cum media siten omium amici artificiose cum Lesbia laudibus et funesti Laodamiae amoris narratione coniunctum unde in illis ipsum Allium adloquitur poeta, in hae ut absentem eum celebrat. 26 omnes G omnem ). omnis Lachmannus e libris suis, Hauptius. - posta est V, quod cur spernatur Vix idoneam eSSe nuSam puto, reduxitque post Is Vossium Ellis ius quoque. facta est , quem Lachmannus Hauptiusque secuti sunt, aperta interpolatione neque probabiliora me iudice recentiorum commenta. - Allius O in ipso Versu testatur, cum in margane adscriptum anilius habeat manlius G cum reliquis plerisque Manius Lachmannus Hauptiusque non potest autem Sse dubium quin in hac parte elegiae poeta constanter nomine amici, non praenomine USUS Sit - 684. locum plane integrum, sed Vulgo non intellectum ac nuper rursus infelicissimis temptatum coniecturis rectissime, etsi parum definite interpretatus est Ellistus; cui nunc, revocato priore errore, Munr quoque adsti
pulatur j0urnal f philolog VII 3334.). scilicet domina hic
commemorata non Lesbia est, Sed ignota nobis matrona quaedam amicitiae, probabiliter etiam propinquitatis vinculo cum Allio coniuncta, fortasse Soror eiuS, ad quam, . . apud Uam sive in cuius aedibus non solum ipsi Allio, sed intercedente eo Catullo quoque amorem suum Xercere licuit, eadem domina,
quam . 156 felicem esse iubet poeta ad Lesbiam . 70 demum transit Catullus quam qui iam V. 68 significari arbitrantur, ei, nisi ad peiora etiam et prorsus incredibilia confugere Volunt, non possunt non cum Froetilichio dominae scribere, id quod praeter Baehrensium nuper Κiesstingium quoque anal Catuli 16)fecisse video. Sed hae coniectura ipsa rationis conformatione
refellitur, plane ineptum enim tum est alterum illud isque
133쪽
quod vitium ipso quidem rosetilichius evitaverat ita ut pro eo
atque poneret, Sed nemini probavit - neque minus refellitur Verbi ad quam pro quibus necessario in qua Catullo dicendum fuisset, sicut dixit infra v. 156. atque hoc post publicatam oditionem suam recte intellexit Baehrensius, sed frustra in annal.
philol. XVII TO difficultatoni tollero sibi visus est scribsendo
ad quem ceterum ne quis interpretationi supra proposita id obstare putet quod M. Allius v. 12 hospes dicitur a poeta potuit iuro sic adpellari, otiam si alienae domus, Sed qua tamquam sua uteretur, copiam Catullo fecerat. - 2 demps L. Muellerus. hyempsi cum D. hyems G. hiems Vulgo, et Sic Hauptius. 85 seibant . scibat Hauptius e coniectura Lachmanni. - abesse Itali cons A. eisius in programin gymn. Citiensis a. 1869, p. 37 et ultro crit. p. 1874. qui tamen aperte errat cum coniugio hic quoque, ut V. 107, pro coniuste dictum et abrripto a verbo abrupiendi . . abripiendi ducendum esse putat confV. 1). abisse V Lachmannus, Hauptius. - 2 cum D hei reliqui libri, Hauptius. - et D. et V, Hauptius. 10 Graia L. Muollertis praefat. XXXV. Graeca codices, et te Hauptius. - 105 plueerrima Edisius pulcerima ). pulcherrima
Hauptius. - 118 tamen indomitam Noysius tuum domitum V, quae depravatio e scriptura nindomitam facillimo errore nasci potuit de Vi particulae tamen cons. Munro l. e. 189, qui et ipse H0ysii inventum probat durum domitam Hauptius e coniectura Lachmanni, qua in lectione libri D divum domitum nititur. ceterum rectissime Lachmannus vidit non posse hie nisi ipsam Laodamiam diei iugum ferro doctam esse cuius loco qui rotesilaum inferre temptaverunt, versuum 119-130 nullam rationem habuerimi. eisdemquo e VersibuS, quibus quae antea dicta sunt duplici conparatione confirmantur, simul perspici poterat hic quoque generaliter ardentem Laodamiae erga coniugem amorem celebrari neque solii illii post mortem Protesibii tempus respici. - 119 nec . neque Hauptius. - 13 contudit iram Herigbergius cotidianam cum parte reliquorum quotidiana G. concoquit iram Hauptius e coniectura Lachmanni cui ea quam ipse et disius recepimus omni e parte praeStat, nam et multo aptius ad hunc locum tempus perfectum pro praesenti infert et sublimitati carminis magis conVenit propiusque a librorum memoria abest ceterum emendationem incohaverat antenius continet iram scribendo. - 141 atq/ri Itali atque V at, quia Lachmannus Hauptiusque ex D. - 142 tremuli tolle libri. tremulis illa Hauptius e coniectura Lachmanni. - 150 quamquam communis omnibus codicibus depravatio aliis demonstrat
in eo libro undos fluxit Alli scriptum fuisse, quod divinando
134쪽
rosii tuit caligor, alii pii iiiiii luiderii totam noli in is conpositionem oli utanti ori si inito Videtur atulliani ii sum, quom admodum in prooemio, Sic in hoc epit tuo lue praenoni inest in usum osse cons lune Supra EXPOSui utrurn lue OInenotiam . G in liliris confusum est, in ora In scripturam Allius
solus O praebet dei ivlue in margine adscriptum liabet maiuliu8, quae monstruosa sorma sine dubio inde est orta quod sive in V
sivo in alio ali luo codice vetusto Scriptum erat allius. pro quo G et plerique reli iiii manlius, alii natius vel similia exilibent. 157 et qui quam primo nobis terram dedit aufert scripsi et qui principio nobis terram dedit aufert codices, quod cruce tribus verbis extremis praepo8ita retinuit Hauptius ego quidem Vahleno in prooemio in die loci aest Berol. a. 1882, p. 44. deloe lio difficillimo disputanti eatenus adsentior ut ipse quoque
vitium in priore, non, ut plerique Onan Ps, in altera Versus parte quaerendum SSe en Seam. t tu contraria inter se verba dedit aufert non attemptanda esse recte iam r. Schoellius annal.
philol. XXI 480 dixerat ceteroqui mire lapsus. Sed coniecturam utileni, qui initio versus bi coniunetione uni pro et reposita totum distichon de Iove intellegi Hiit, conpluribus de
cauSi probare nequeo primum enim Iuppiter qui finem vitae hominibus inponit terram eis auferre vix videtur dici posse. doinde talis definitio temporis usque ad quod Allium reliquosque laticos esse iubet poeta, etiam Si per Se huic loco apta esset, qua de re dubitare licet, certe non mediis voti inseri, sed extremo subici debebat at tamen illuc transferri distichon ipsa vorsus 160 sententia vetat denique probabilitati coniecturae id quoque obstat, etsi minori est momenti, quod non solum hominibus, verum etiam domui in qua amici luserunt felicitatem precatur poeta quae cum ita Sint, ego ad eam potius deducor sentontiam ut maritum dominae hic significari suspicer, qui quod ad id sermiserit, iam pennittere amplius nolit, scilicet ut
Allius apud uxorem Suam cum amica OnVeniret, videturque
mihi circa hanc rem calamitas Allii Versata SSe etenim qui intenta oculorum acie Omnia quae hue faciunt circumspicit, ViX potest dubitar quin ille quoque cum nupta muliere et nobili, quacum alio loco libere conVenire ei D0 liceret, conSuetudinem habuerit adparet autem quam periculosum fuerit domum suam talibus congressibus praebere, apteque ad eam rem Munroerit. 185 illud quod a Tacito annal. XI 4 init traditur contulit iam si Allium sumimus furtivo isto commercio forte palam facto inpellente ac minante laeso marito ab ea domo ubi ad id tempus inmorae suo fruitus erat eXclusum aut certe ibi, rut
135쪽
ADNOTATIO CRITICA CXXIXantehac, cum amica congredi vetitum esse, simul hinc optimo illa verba inlustrantur quibus Catullus in exordio elegia do fortuna adversa amici rettulit. nam de natura cerbi istius casus quos oppressum esse Allius absenti Catullo per epistulam nuntiaverat in uniVersum rectius quam cetoros . Harneckerum in programmate gymnasii Friedebergensis a. 1881, p. 34s iudi- cISSe cenSeo, Uamquam neque recte amorem ab his incommodis plane alienum fuisse putavit et alia quaedam minus probabilia disputationi suae admiscuit perapto autem diei videtur torra olim data ausorri eis quibus faeta ab amico copia cum puellis amatis conveniendi subito detrallitur, nec multum distat haec metaphora ab ea imagino qua initio carminis condidio dii descripta est V. 34. cons etiam . 348.). quod si quis in au-dneia translationis offendet, recordandum est locutiones tu endem imagine positas apud Romanos admodum usitatas SSe, Opportu
inclinat ut vocabulum terram pro integro habeat, non nullo ex Plauto et Cicerone locos ad stabiliendam hanc lectionem attulit,
Veluti mereat. V. 1974. equidem me iam censebam esse in terra atque in tuto loco Verum video me iterum ad fama ferri saevis fluctibus praeterea manifestum est poetam et hic et omnibus
omnino locis ubi de Alli fortuna deque ius suisque ipsius
apud dominam amoribus loquitur cautione et quaesita quadam obscuritato uti resque non tam nuntiare quam leviter significare. quo ex studio videtur illud quoque explicandum esse quod eXtremo demum carmine qualis Alli casus fuerit paucis aperit hominemque antea nondum commemoratum infert iam Vero erunt sortasse qui negent fieri potuisse ut poeta iuvenis ingenio in iram
praecepS, etiam eum quem ipse terram amantibus ausorre diceret boni prosequeretur ominibus at si ibim necessitati paruisse noverat, certe magis habuit cur priorum beneficiorum et amico suo et sibimet ipsi datorum grat animo recordaretur quam cur excandesceret, neque obliviscendum est elegiam hanc eo tempore quo Verona ab Sens morte fratris graviter adflictus erat conpositam 8Se poSsum addere alia, sed iam ultra modum egressus
sum itaquo finem disputandi facturus id tantum agam ut quomodo depravatio orta esse mihi videatur explicem ipsumque quod adliibui remedium a vituperatione defendam puto enim
primum pronomen relatiVum qitam OS qui per errorem miSSum,
deinde utri residiendi causa carminis LXVI versu 19, qui a
Verbis et qui prineipio orditur, in nuXilium vocat pro pyrimo substitutum esse prineipio quam suspieionem si qui parum probabilem esse iudicabit propterea quod o quae est primo VerS pr0Xim recurrit ea repetitio ViX potest 0rmolesta videri
136쪽
Deilii est proprie opselisio dicenda, curn in hexametro advertitum sit pri/no iii ientii metro litem adiecti viatii pronomini rotativo additu in nos lue id inaniter additum est, is uilipe luod eum lui lunni initio dederit terrain iam auserat princiliem omnis et Allii o ut ulli felicitatis nuctore in oesse indicet; lui si non sui Asset, ne Allius sui dum do Catullo ita ut fecit mereri potuit. - 158 tum l. o. illo tempore tuo terram nobis dedit inserui cons. v. 131. primo omnia libri, quod reduxit Valdenus primo mi omnia Hauptius, quod irobare cur se queam, ex eis quae ad V. 157 disputavi intellegitur ceterum hiatu in tolerario osse neganti in sentior. - bona Itali cons. c. LXXVII 4. bonos, et ita Laelim annus et Nauplius. LXXIIo quia Is Vossius cons. XCII 3. LP a V. quod DL cum aliis , Lachmanuus, HauptiuS.
LXXII 4 iam iuuat addidit Munro crit. 205, 0Stquam
Baelirensius praeivit iuverit scribendo immo imo G etiam edet obestque masti8que magis . quae ita in versum redegit Avantius ut deleto illo magisque bis poneret verbum taedet atque hanc ad coniecturam rediit ahlenus. Dmii etiam taedet, Si sit obestque magi Hauplius Lachmannum secutus mihi quidem non dubium est quin initio versus aliquid haustum sit unde praecedens infinitivus penderet, neque video quid et facilius ante Vocabula immo etiam excidere potuerit et ad sententiam aptius sit
LXXV carmen o disiectis partibus a se restitutum hi posuit Scaligor. Hauplius Lachmanni rationes secutus illuc ubi duo priora eius disticha in libris habentur. h. e. post e. LXXXII
traiecit et carmina LXXVII-LXXXVII inter LXXIV ot
LXXVI inseruit. - ullo V. nullo D, et sic LachmannuS, Hauptius. - in addendum censuit Doeringius praepositione ab Hauptio et vulgo preta nullo modo careri posse ipsa orationis conformatio demonstrat, respondent enim sibi Verba in foedere tanta et quanta in amore. cons etiam c. LXXVI 3. LXXVI 5 manent iam in longa uuro erit. 206. manetu in- longam manenti in longa una littera in fine primi vocabuli erasam manent in longa vulgo, et Sic Hauptius. - 10 cur te, cur iam amplius Scripsi confimor carin IV 1 33. Benticius ad eiusdem c. III 4 25. cur te iam amplius V, quod nuper defensum ivit Sydovius de recens Cat. carmin. 684. iam te cur amplius ex D Lachmannus Hauptiusque at in isto eo die verba
hiatus removendi causa a correctore temere Si transposita esse manifestum St. neque enim partieulam iam a conparativo ad quem pertinet seiungere licet repetitionem interrogativi cur , qua ego metro OnSului, Sententiae Sse accommodatissimam vix
137쪽
erit qui neget. - 11 animo offrinas V. animo affirmas et Lachmannus, aliptius nisi qiuod hic adfrmas). - atque V. itaque male caliger, cum eoque Lachmannus et Hauptius, Verissima praeteream. Heinsit emendatione istine teque, quam O confirmat
in8tincteque praebens, adsumpta, post verbum autem reducis commate OSilo. Orationis conformationem recte explicavit Sy-dovius T. - 18 tremos, quod sine idonea causa adhue pretum mihi videtur, cum et ad sententiam me iudice peraptum sit neque Sui Sermonis repugnet cons in primis Nop. Hamile. 2, 3. tremam ς non nulli, inter quos DL, et ita Lachmannus, Hauptius. Verum dei, si quem ab ipso mortis limine ad vitam revocant Halia autem sententia Verbis poetae subiecta esse non potest , Xtremam ei opem ferre dici nequeunt itaque, si quis servatam a nobis optimorum librorum lectionem reiciat, ei cum maiore parte reliquorum scribendum erit emtrema, qnod post alios Baehrensius et Munro crit. 206 probaverunt atque dixit X-
trema iam in morte Vergilius Aen. II 44 et XI 846. si idomne Catullo tribuam, prohibo me pronomen ipsa ad Vocem morte ab eo additum. - ipsa in Itali ipsam V ipsa e suis libris
Lachmannus, itemque Hauptius. - 194s orationem recto distinxit Baehrensius cons. Vahlenus in prooem ind. leet Berol. aest. 1880 p. 10. enuntiatum versibus 1 et 22 conprehensum ex imperativo adspicite pendere, Verba autem et si vitam perniciemque mihi tamquam parenthesin interposita esse voluit Lachmannus, cuius rationem Hauptius secutus est. - 21 ei mihi commate posito post mihi Baehrensius hei mihi Lachmannus Hauptiusque seu mihi codices.
LXXIX sit 3 ideer . idehermauptius. - notorum O, quod olim coniectura restituit caliger. na torum G cum
reliquis, et sic Lachmannus, Hauptius. Verum non nati, Sed
noti apte dicuntur Lesbii os inpurum reformidare, habetque haec lectio praesidium a Ciceronis oratione pro Sestio si 111 is Gollius P. Clodii amicus de me subfragium tulit, is adfuit, is interfuit epulis et gratidationibus parricidarum in quo tamen Si me tutus, cum illo ore inimicos est meos saviatus.
LXXX Mab sede sed et, et ita Hauptius.
LXXXIII 2 haeo heo V. hoc plerique, Lachmannus,
XC 5 gratus L. Muellerus praefat. XXXVII, quod, cum
ipse uellerus invento suo uti nescivisset, suo iure in ordinem
138쪽
verborum receperunt Ballirensius et Vahlenus gnatus IInuptius cuin iliris. Xs I A non nosseti Avantius et emendationis pridem factae ignarus I. IIae lilyus ann philol. III 356. coynoδεο V, Lach-
In annus, Iauplius. XCI tot id tu iunin suam non intellego, tamen ut dupliciniictoritate sirniatum mutare non sum ausus liabent enirno codi eos Gollii, qui VII 16 2 carmen hoc adsert, et O Catulli, cuius libri nuctorem vorsus 3 et 4 in G ornissos non ex Gollio addidisse, sed in archetypo suo invenisse recte Laeli rensius prologom L aliique Statuisse Videntur potest vulgaris locutio subesse nobis ignota, fortasse, quo de Ellisius cogitavit, nescio quo ludo desumpta cons. Hor. at II 3 298. ceterum peraptum ad sententiam esset itidem unde verbo quod praecedit in i litteram exeunt facillimo in scriptura continua errore fieri potuit totidem atque habet Vaticanus 3452 Gellii quia in
XCV 3 ad nomen Hortensius crucem adposui. Vid. Proleg.
XCV 4 in Hauptii coniectura reo mersas Sane quidem audaci, at reliquis, quotquot adhuc prolatae sunt, longe anteponenda optimum duxi adquiescere librorum scripturam oli umissas a Vahleno reduetam ferri OS se nego. XCVII 1 parenthesis signum a Lachmanno Hauptioque Verbis ita me di ament adpositum removi praeeunte Vahleno. 6 lomen recentiores editores plerique secundum Quintil. I 8.ploinio O ploaeonio G cum reliquis tantum non omnibus), qua depravatione ea vocabuli forma indicatur quam Festus p. 230 M. praebet, ploaeinum ploaeem olim vulgo, et Sie Lachmannus Hauptiusque - - 12 praecedentibus continuavi cum plerisque editoribus Separavit ab eis tamquam alterum carmon LXXXXIII b)
XCVIII 1 6 5 Vetti Statius. Vietis. Vitii Hauptius.
cons. proleg. XXXVI. ceterum apud te epist ad Att. II 4 in codico Medice pro Vettius conphiriens legitur Tectius a quo non multum abest librorum Catullianorum depravatio leti. XCIX guttis abstersisti oditio Trincavolt. vantii, quod ex recentioribus Baehrensius et Vahlenus iure receperunt guttis abstersti . guttis stersi Duebner Ellisio Bonneto testibus G. abstersi guttis D. unde abstersti guttis editi Aldina a. 1502, Lachmannus, Hauptius quod falsum Sse prava quae te oritur Verborum conlocatio docet in D in dubio hiatus vitandi causa Vocabula temere transposita absonum autem illud ab-εtersti quod in o legitur cave me aliud isse lutes quam
139쪽
ADNOTATIO GRITICA CXXXIIIdopravationem plenae formae in reliquis libris magis etiam,
Co interea haec . interea oem cum reliquis plerisque. inteream, Lachmannus Hauptiusque ceterum de vi quae inest in adverbio interea conflandius urseil. III 4164. CVII 5 post insperanti interpunxi cum lotgio emend. Catuli VIII). parum enim probabilo est Catullum insperanti nobis dixisse sed etiam si fieri id potuisse concedas, insuavis
est repetitio verborum restitui et/pido non accedente ad ea alia notione, qualem insperanti praebet idque cum praegressi Verbis coniungendum esse conparatio quoque huius loci cum exordio carminis docet denique ipsa pronomen plus habet ponderis initio novi inumbri conlocatum sine distinctione continuavit orationem Hauptius cum Lachmanno.
CVIII 1 Si, Comini, populi arbitrio tua Statius, quod cum
plerisque iam Vahlonus recepit. Si homini populari arbitrio tua V. Si Comini arbitrio populari delet tua pronomine Guarinus, quem Lachmannus Hauptiusque secuti Sunt. CX tu, promisisti mihi quod mentita Munro crit. 218. tu quod promisisti mihi quod nientita V. tu, quod promisti mihi, quod me=ὶtita cum Italis Lachmannus tu, quod promisti, mihi quod mentita post Passeratium nuptius sed quod mentita pro quod mentitae dixisse Catullum parum credibile. - fraudando plus ex D Lachmannus, quem Hauplius Secutus St. neque ego quicquam ingerere volui fraudando efflet plus V, unde os eiuDι Marcilius, spiciis Bergkius fraudando nimio plus ahlenus.
avaraest ScripSi avarae HRuptius. Verbum substantivum in codicibus missum primus addidit Calpurnius.
CXI 1 contentam V conteptam ), quod Vahlenus quoque
revocavit contenta Lachmannus Hauptiusque ex coniectura
Scaligeri. - parere Italus aliquis, quo mancus in V Versus probabili modo restituitur potuit enim id Verbum et propter
Vocem patruo proXime antecedentem et ob similem praegressi Versus exitum perfacile excidere Lachmannus Hauptiusque codicem D secuti inter vocabula fratres et eae patruo lacunam indicaverunt. CXII loreque . ne Lachmannus Hauptiusque ex . 2 deseendit . te scindit Hauptius malo etenim, Ut alia taceam, eo modo mirum quantum infringitur Vis epigrammatis in extrema Voce pathicus posita quod quidem probrum adparet eo acerbius 8Se quo magis praeter expectationem in fine demum distichi obicitur itaque ne eis quidem adSentiri poSSum qui scriptura librorum servata descendit et ipsum obscene dictum e88 putant. obscuritas carminis inde potiSSimum nascitur quoa
140쪽
sed ne to lun qui dein torno est qui tecum in publicia in prodent do in verbi quod est descendere significatione cons. Bentleius ad IIor epist. I 20 ), nam non solum loqua es, Verum etiaIn pathicus.'CXIV 1 mnano saltu oditio Aldina anni 1502. Firmanus saluis . Firmanus saltu Lachmannus Hauptius lue cum Palladio quod num probabilem in modum explicari possit, valde dubito certo Schwabii in quaest Catuli. 22 sq. de Firmano Melitula displitatio ad fidem faciendam minime apta est accedit quod, cum nomen Mentulae adiectivo omnino non indigeat 1ieque, si indigeret, tribus Verbis ab eo Separatum Sset, contra absoluto positum illud saltu vehementer displicet, praesertim
cum V 2 enuntiatum relativum Sequatur non ex propiore Vocabulo Mentula, sed ex remotiore saltu SuSpenSum non autem nimia audacia Firmano Scribimus pro Firmanus, quoniam Verbo saltu semel in aluis corrupto consequens erat ut praecedentis
adiectivi terminatio nomini quod est Mentida accommodaretur. nec Veremur ne quis huic coniecturae diffidat propterea quia saltus Mentulae c. XV usque ad Hyperboreos et mare ad Oceanum' extendi dicitur ista enim Verba utique SSe pro ingenti superlatione habenda manifestum est. - aucupia Itali. aucupi G. an cupid O aucupium Laelim annus Hauptiusque ex D. - modulo scripsi, ut sententia sit: saltum laudemus, dum ne habeat modum saltus dominus fructusque inde redditos sumptibus exuperet ' V. ). modo codices, quod retinet Munrop. 24 S., cum non pro adverbio, Sed pro substantivo accipit
similiterque atque ego locum explicat sed displicet ambiguitas. ad genus depravationis cons LXI 18 et 188, ubi puellae puellam pro puellulae puellulam in V. donio Hauptius ex coniectura Lachmanni cons hic ad Lucr. 196). quam ut Spemerem, O potissimum adductus Sum quod saltus in hoc carmine, ut in V. 4 subsequentis epigrammatis, idem fere est quod praedium, in quo aedes quoque CaSaSque fuiSSe conSentaneum est, ita ut domus parum apte ei opponi Videatur.
CXV 1 Mentula habet mista eysius caligerum SecutUS. Mentida habet instar istar O V. Mentula, habes instar Lachmunnus, cum eoque Hauptius. Verum Secunda Verbi persona
parum probabilis, quoniam ne in reliquis quidem quae de Mentula et de Mamurra sunt carminibus usquam ipsum poeta ad-