장음표시 사용
16쪽
ἡ Ο ite, si quid ego adiuero curamve levasso, Quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Ecquid erit praemi 3'Licet enim Mihi vorsibus iisdem assari te, Attice, quibus affatur Flamininum. Ille Vir haud magna cum re, sed plenus fidei Quamquam certo Scio non, ut Flamininum, ἡ Sollicitari te, ite, si noctesque diesque ΝOvi enim moderationem animi tui et aequitatem teque non cognomen solum Athenis deportasse, sed humanitatem et prudentiam intellogo. Et tamen te suspicor iisdem rebus quibus me ipsum interdum graVius commoVeri, qURrum consolatio et maior est et in aliud tempus disserenda. uncautem visum est mihi de senectute aliquid ad te conscribere. Hoc enim onere, quod mihi commune tecum est, aut iam urgenti aut certe indventantis senectutis it te et meeliam ipsum levari volo etsi te quidem id modice ac Sapienter sicut omnia et serre et laturum esse certo Scio.
17쪽
Μ. a Liui CICERO 2-4 Sed mihi, cum de senectute vellem aliquid scribere, tu
occurrebas dignu eo munere, quo uterque OStrum communiter uteretur. Mihi quidem ita iucunda huius libri consectio fuit, ut non modo omnes absterserit senectutis molestias, sed effecerit mollem etiam et iucundam senectutem. umquam igitur digne satis laudari philosophia poterit, cui qui pareat, omne tempus aetatis sine molestias possit degere. Sed de ceteris et diximus multa et saepe dicemus hunc librum ad te de senectute misimus. Omnem autem sermonem tribuimus non Tithono, ut Aristo Cius - parum enim esset auctoritatis in sabula , sed . Catoni seni, quo maiorem auctoritatem haberet oratio apud quem Laelium et Scipionem lacimus admirantes, quod is tam lacile senectutem erat, iisque eum respondentem. Qui si eruditius videbitur disputare, quam consuevit ipse in suis libris id tribuit litteris Graecis, quarum constat eum perstudiosum fuisse in senectute. Sed quid opus est plura Iam enim ipsius Catonis sermo explicabit nostram omnem de Senectute sententiam. Ein1 ei tun g.
SCIPIO. Saepenumero admirari soleo cum hoc C. Laelio cum ceterarum rerum tuam excellentem, . Cato persectamque Sapientiam, tum Vel maxime, quod numquam tibi senectutem gravem SSe enSerim, quae pleriS-que senibus sic odiosa est, ut Onus se Aetna gravius dicant suclinere.
CATO. Rem haud sane difficilem, Scipio et Laeli, admirari vidomini. Quibus enim nihil est in ipsis opis ad bene beateque vivendum, iis miti aetas graVis est; qui autem omnia bona a se ipsi petunt, iis nihil malum
18쪽
potest videri, quod naturae necessitas asperat. Quo in genere est imprimis Senectus quam ut adipiscantur omnes Optant, eandem accusant a tepti tanta est stultitia inconstantia atque perversitas obrepere aiunt eam citius, quam putaSSent. rimum quis coegit eos salsum putare pqui enim citius adulescentiae senectus quam pueritiae adulescentia obrepit Deinde qui minus gravis esset iis
senectus, si octingentesimum annum agerent quam si octogesimum Praeterita enim aetas quamvis longa cum effluxisset, nulla consolati6 permulcere posset stultam senectutem. Quocirca si sapientiam meam admirari sole Stis, quae utinam digna esset Opinione Vestra nostroque cognomine - in hoc sumus sapientes, quod naturam optimam ducem tamquam deum sequimur eique paremuS; qua non Veri simile est, cum ceterae partes aetatis benis
discriptae sint, extremum actum tamquam ab inerti poeta esse neglectum. Sed tamen necesse fuit esse aliquid extremum et tamquam in arborum bacis terraeque fructibus maturitate tempestiva quasi vietum et caducum, quod serendum est molliter sapienti. Quid est enim aliud Gigantum modo bellare cum dis nisi naturae repugnare 3 LAELIus Atqui, Cato, gratissimum nobis, ut etiam spro Scipione pollicear, feceris, si, quoniam raperamuS, VolumuS quidem certe senes fieri, multo ante a te didicerimus, quibus facillime rationibus ingravescentem aetatem
CATO. Faciam Oero. Laeli, praesertim si utrique VeStrum, ut dicis, gratum futurum est. LAELIus Volumus sane, misi molestum est, Cato, tamquam longam aliquam viam conseceris, quam ObiS
19쪽
4 Μ avLLm. Cicinos sesquoque ingrediendum sit, istuc, quo pervenisti, Videre quale sit. CATO. Faciana, ut potero, Laeli. Saepe enim interfui querelis aequalium meorum pares autem Vetere proverbio cum paribus facillime congregantur , quae C. Salinator, quae Sp. Albinus, homines consulares, Osiri fere aequales, deplorare solebant, tum quod voluptatibus carerent, sine quibus vitam nullam putarent, tum quod Spernerentur ab iis, a quibus essent coli soliti. Qui mihi non id videbantur accusare, quod esset accusandum. amsi id culpa senectutis accideret, eadem mihi usu Venirent reliquisque omnibus maioribus natu, quorum ego multorum cognovi senectutem sine querela, qui se et libidinum in , eulis laxatos esse non moleste errent nec a suis despicerentur. Sed omnium istiusmodi querelarum in moribus eSt culpa, non in aetate. oderati enim et o difficiles nec inhumani senes tolerabilem senectutem agunt, importunitas autem et inhumanitas omni aetati molesta est. LAELIΠs. Est, ut dicis, Cato; sed fortasse dixerit
quispiam tibi propter opes et copias et dignitatem tuam
tolerabiliorem senectutem videri, id autem non posse multis contingere.
CATO. Est istud quidem, Laeli, aliquid, Sed nequaquam in isto sunt omnia. Ut Themistocles sertur Soriphio cuidam in iurgio respondisse, cum ille dixisset non
eum Sua, Sed patriae gloria splendorem assecutum: Νec hercule, inquit, si ego Seriphius essem, nec tu, si AtheniensiS, clarus umquam suisses. Quod eodem modo de senectute dici polost. Nec enim in summa inopia levis eSSe Senectus potest ne sapienti quidem nec insipientis etiam cin summa copia non gravis Aptissima omnino
20쪽
s-II . CATO MAIOR DE SENECTUTE.
sunt, Scipio et Laeli, arma Senectutis artes exercitationesque Virtutum, quae in omni aetate cultae, cum diu multumque vixeris, mirificos esserunt fructus, non solum quia numquam deserunt ne extremo quidem tempore aetatis quamquam id quidem maximum est , Verum etiam quia conscientia bene actae Vitae multorumque bene actorum recordatio iucundissima est. Ego Q. aximum, eum qui arentum recepit, senem
adulescens ita dilexi, ut aequalem; erat enim in illo viro
comitate condita graVitaS, nec Senectu more mutaVerat. Quamquam eum colere coepi non admodum grandem natu, sed tamen iam aetate prOVectum. Anno enim post consul primum fuerat, quam ego natu Sum, cumque eo quartum consule adulescentulus miles ad Capuam prosectus sum quintoque anno post ad Tarentum. Quaestor deinde quadriennio post factu sum, quem magiStratum gessi consulibus Tuditano et Cethego, cum quidem illo admodum senex suasor legis Cinciae de donis et muneribus suit. Hic et bella gerebat ut adulescens, cum plane grandis esset, et Hannibalem iuveniliter exsultantem patientia sua molli0bat de quo praeclare sumiliaris noster
Ergo postque magisque Viri nunc gloria claret.' Tarentum vero qua vigilantia. quo consilio recepit cum nquidem me audiente Salinatori, qui amisso oppido fugerat in arcem, glorianti atque ita dicenti: Μ0 opera, Q. Fabi, Tarentum recepisti Certe , inquit ridens, nam nisi tu