Cato Maior de senectute...

51쪽

36 asLLiu. CICERO. CATO MAIOR DE SΕΝΕCTUTE. 84-85 turba et colluvion discedam Proficiscar enim non ad eos solum viros, de quibus ante dixi, verum etiam ad Catonem meum, quo nemo Vir melior natu est, nemo pietate praestantior cuius a me corpus S crematum quod contra decuit, ab illo meum , animus Vero non me deserens, sed respectans in ea profecto loca discessit, quo mihi ipsi cernebat esse veniendum. Quem ego meum casum sortiter erre visus sum, non quo aequo animo serrem, Sed me ipse consolabar existimans non longinquum inter nos digressum et discesSum fore.

admirari solere dixisti levis est senectus, nec Solum non molesta, sed etiam iucunda. Quodsi in hoc erro, qui animos hominum immortales esse credam, libenter erro nec mihi hunc errorem, quo delector, dum iVO, X-

torqueri olo; sin mortuus, ut quidam minuti philosophi

censent, nihil sentiam, non Vereor, ne hunc errorem meum

philosophi tortui irrideant. Quodsi non sumus immortales futuri, tamen exstingui homini suo tempore optabile est. Νam habet natura ut aliarum omnium rerum, Sic ViVendi modum Senectu autem aetatis est peractio tamquam fabulae, cuius defatigationem fugere debemus, praesertim adiuncta satietate.JHaec habui, de senectute quae dicerem; ad quam utinam perveniatis, ut ea, quae ex me audistis, re experti probare possitis l

52쪽

Vergeiclinis de Elgennamen.

56쪽

Italiel philosophi. 78.