장음표시 사용
31쪽
Denique V 37 3 39 de ann vitae quo rator deceSSiSSedicitur triplex refertur memoria in his quem Vel quo auctores Scriptor conSuluerit nescimuS; DionySium inter e08 non eSSe planum est in Iam si ea quae de vita Jsiana a Seudoplutarcho conscripta disputavi 0mplector, haec fere Summa Si DionySius etiam in vita Lysiana auctor Seudoplutarchi primarius est i tamen praeter illiu vitam alios fontes adhibuit; omnium autem eorum quae ex libro Dionysiano non hausit fere tantum ea fide Sunt digna, quae de fuga oratoris et rebus tempore tyrann0rum ab eo geStis exhibuit.
Dion mal iud de Isocr e L p. 34, 6 - p. 37, 9. Uesterniann Πιογραφοι p. 246 qq.)Cum de vitis Dinarchi et Isaei nemo ante Dionysium scripsisset neque illi ad vitam Lysiae enarrandam ullus alius
lans quam duae oratori ipSiu 0ratione videretur praestolaiSSe de ISocrate oratoro compluria scripta extabant Ph444
eum enim Isocrateum Πότα ιν γοοκράτους scripsisse ex Suida comperimus, Cephi 80d0rum Isocrateum ἐν ταῖς προς Ἀριοιο τελη νε ιγραφαῖς defensionem praeceptori comp0suisse Di0nysius p. 577 6 110 certiore facit, Speu Sippum Jsocrateum α παρὰ 100κράΓους καλοίμενα απόρρητα collecta edidisse Diogenes Laertius, IV, 2, tradit. Quibu libris, quamquam ad doctrinam praecept0ri et defendendam et propagandam emiSSi essent, tamen de vita eius 110nnulla exhibita fuisse statuere licet. Optime Vero de IS0crate Hermippu meruit,
y Verba V. 38 η ς ινες πἐρ- 0 pertinent ad illud Dionysianum p. 479, 1): εἰ γδοηκονταεiη γενόμενον Θησει τις Τελευτησαι Λυσιαν Illa nim videntur ex e0dem fonte fluxisse ex quo ea quae secuntur ἰδων Λημοσθένην μειρακιον ονῖα γεννηθη ναι δέ φασιν ἐπὶ Φιλοκλέους νονio ;hunc enim pinor nexum in lante fuisse sententiarum: Lysias Philoclearchonte natus est plus octoginta annos complevit hinc sequitur eum fidisse Demosthenem. of Vit Demosth. V. 6.
32쪽
Quo factum S ut Dionysius cum in vitam Isocratis accuratius inquirere Super Sederet primo libri sui capite ea tantum quae ex alii lantibus hausit summatim enarraret cf. p. 37 8 τα μεν os i0Γορουμενα περι υἱοί κεφαλαιωδῶς αὐε ολ ίν. Eum autem cum in exordi libri de Isae editi se ut de huius vita aliquid cognosceret libros Hermippi evolvisse ipSe nobiScum c0mmunicet eundem etiam invita Isocrati enarranda ante omne ConSuluiSSe cenSuerim.
Neque tamen librum Hermippi ab illo verbolenti transscriptum esse existimandum Si id qu0d eo minu StatuaS, quia Dionysius vitam ratori breviSSime adumbravit, cum Hermippus sine dubio diutius in Singuli VerSatu eSSet quo accedit, quod Di0nySiu in ea parte, qua Studia Scriptaque oratoris tractat p. 535 6 - . 536, 7 pS ISocrati verba laudat eumque ante oculo Se habuisse bis indicat p. 35, 17 αίεα ν
Ρseudoplutarchum in vita Isocrati enarranda lante Dionysio antiquiore potuiSSe adhibere, itemque oratione Isocrateas, e quibu de Vita ratori hauriret, praest ei fuisse nemo negaVit. Nihil tamen Sequiu cenSeo Seudo plutarchi in ea vitae Socrate a parte, de qua Sola ago V. 1-V. 65) con Scribenda Dionysium non aliter quam in viti a me tractati auctorem fui S Se primarium. Quod quidem nunc Si dem0nStrandum. Usitata autem inita ratione primum notarim, rerum ab
utr0que Scriptore narratarum ordinem aene eundem SSe.
Primo enim loco de anno natali et de patre oratori agitur D. 34, 6-12. . 1-8), deinde de disciplina qua usus est D. 34, 2 - 3b, 5. P. - 19), cauSi cur ad rempublicam non acceSSerit exp08iti D. 535 6-10. . 19-2l de scriptis quae orator edidit p0litici agitur D. 535, 10 - 536, 7. Ρ. 23 28); tum verba fiunt de schola Isocratest D. 536, 7 537 2. . 28-56), denique de exitu rat0ris D. 537, 2 8.Ρ. 56-653. Verborum autem Similitudini haec prop0no
33쪽
3, 34 χωρίσας πρῶτος τους ἐριοεικους λόγους τῶν
In vitis igitur Dionysii et seudoplutarchi tantus et rerum et verborum conSenSuS St, ut aut utrumque e fonte communi hausisse aut alterum alteri u auct0rem SSe planum Sit. Communem vero utrique lautem Statui 0SSe nego. Dionysius enim quamquam ea quae tradit alibi relata accepit certe ut rerum ordinem et Sermonem pSe DXit, ea autem quae de studiis discipulisque oratori 110 docet, S0crate ipso auctore Sui Verbis nullo certe ex fonte haustis expressit intermissis locis quibusdam ex illius orationibus laudatis. Atque cum in eis vitis de quibus egi enarrandis Pseud0plutarchum Dionysianapaene Verb0tenu tran8ScripSiSSe perSpexerimuS, quoniam etiam
y Lectio vulgaris est: αιρωνίδου, Seudoplutarchi vitarum codicum altera pars ερωνίδου, altera reιρωνίδου Ahibet.
34쪽
in vita socrate talis utriu8que c0gn0Scitur conSenSUS, Si de hac idem quod de illis statuerim non fallar. Qu0d quidem iudicium maxime confirmatur eo vitae seudoplutarchi 000, quo de ludii et Sch0la ISocrati agitur. Di0nySiu p. 3b, 6 l no docet, Socratem voce tenui et anim timido pavidoque impeditum esse, ne ad rem publicam accederet neVe in contione ad 0pulum verba faceret; laudis tamen ac gloriae cupiditate adductum cogitationes de rebus publici a Se SuScepta litteris mandare incepisse: inde scripta illa extiti88e, quibu cive Suo ad recte agendum adduceret. Haec quidem Diony8ius, ut ipse indicat, ex rati0ne
Panathenaica cf. g 10 sq. percepit verbis τάς τε πόλεις αμεινον οἰκη0εθθαι και τους ἐθιώτας ἐπίδο0ιν ξειν προς άρετὴν sine dubi memoria repetiit ea quae in orationiS
αμεινον οικήσειν καὶ βελτίους αυτορ έ οεοθαι και προς
Deinde p. 535 17 - p. 36, 7 exp0nitur quomodo IsocrateSa Sophistarum el0quentia receSSerit Suamque artem in usum Vitae converterit. Qua de ratione, qua el0quentia eius insignis
eSt, pSe in ratione adver8u8 80phistas cf. g 1 sqq. O liloquitur eamque longius defendit in oratione περὶ νειδό0εως
κα το φρονεῖν παραγεν 0εται Tot φιλοσόφοις και φιλοτίμως προς τους λόγους διακειμένοις ' . Inde transitur ad Sch0lam ISocrateam, quam nult discipuli 110mine allat Summatim pertractat nobilitate discipulorum illum florui8Se affirmans.
Haec Vero omnia considerate ex Verbi IS0crati ipsius percepta et accurate expoSita SSe omne concedunt u enim Summo iure premuntur genera Studiorum, quibu ISocrate pert0tam vitam e dedidit, qu0rum quidem alterum est Scriptis de Salute patriae bene merendi, alterum doctrinae artis dicendi docendae utrumque autem cum curaret, id maxime egit, ut eloquentiam ad usum Vitae adhiberet. Haec igitur cum ex-p0neret Dionysiu studia et Vitam oratori et accurate et breviter adumbraVit. Iam ea quae Pseudoplutarchu ei Sdem de rebus exponiteXaminabo. Qui 88 19 sqq. haec exhibet ἐπεὶ δ' , νδρώθη Tων μεν πολιτικῶν πραγμάτων πέσχετο ἰσχνόφωνός των και ευλαβη τον 9όπον και α πατρωα ἀποβεβληκὼς
35쪽
εν ω 9ος Λακεδαιμονίους πολεμω ἄλλοις δη μεμελετηκὼς λὶ φαίνειαι, ἐν δε μόνον ειπὼν λόγον ον πε9ὶ ης. νειδόσεως, διατριβην δε υσι σάμενος επὶ ο φιλο0οφεῖν και γράφειν α διανοηθείη ' ἐτραπειο Tria igitur
hi verbi exponuntur primum oratorem impeditum fuisse ne ad rem publicam accederet, deinde ScripsisSe alii orationes iudiciales, denique Scriptis politici Scribendi operam dedisse. Illud vero quod primo loco exp08itum est, et hoc quod tertio l0c affertur, etiam in vita a Di0nySi conscripta extare vidimus cs Dion p. 36 6-l2); at qu0d Secund0 0c legitur neque apud Di0nysium extat neque in nexum sententiarum videtur quadrare Frankio δ enim Si particula δ' , quam codices post ἄλλοις v. 22 exhibent, in δε mutata membra Tu
φαίνεται inter se os posita esse pinatur, RSSentiri non Ρ0SSum. Cum enim totus locus, quocumque e lante est haustus, ipsis Is0crati verbi nitatur, eum Si interpretamur hic ante omneSreSpicienduS St. Orat0 autem nullo verbo se re familiari amissa a republica abStinui8Se docet multo Vero aptius Ststatuere, verbis ζα πατρῶα Π0βεβληκώς causam cur aliis orationes Scripserit contineri unde efficitur, participium ἀποβεβληκ ός arte c0niungendum 8Se cum verbis μεμελετηκὼς φαίνεται At Drtasse pr0p08uerit qui Squam, και α παf9ῶα 'mutandum esse in rὰ δε πατρῶα ne hoc quidem conceSSerim. 80crate enim quem totiu loci auctorem SSeplanum est, cum dicat, XII, 11, ἐπειδη του πολιτευεο Θαιδι μα9ιον, ni ro φιλο0οφεῖν και πονεῖν χαι γράφειν διανοῖ θείην, κα Γεφυγον 110 docet 0pposita inter Se SSe SententiaS, quarum altera Sit, ratorem a rebus publici abstinui88e, altera eum hilosophiae et Scripti p0litici componendis peram dedisse. Hinc in verbis Pseud0plutarchi nil est mutandum; pp0Sita enim unt membra Tῶν μεν πολιτικῶν
id autem membrum, quo de orationibus iudicialibus agitur και α πατρῶα περὶ της ντιδόοεως a nexu ententiarum alienum Sti itaque statuere licet, Scriptorem duo
λ μεμαρτυρηκως libri, μεμελετηκως recte olfius restituit. α διυνοηθείη restituit W0lfius, Hiνοηθείς exhibent libri. a Jahrb. f. Philol. XII. p. 231. 3
36쪽
illa membra inter se opposita ex vita Dionysiana λ hausi88e, hoc autem membrum aliunde petitum inter ea interieciSSe. Ρ08tquam autem v 23 - . 28 Simili 0d atque Dionysius Ι80cratem Scripta p0litica comp08uisse exposuit, V. 28 ita pergit διαμαρεάνων δε ης 9οαιρεοεως το Γων μεν πλέη,
σχολῆς di γεῖτο. At primum Isocrate per totam Vitam
Scripta p0litica comp08uit, deinde ne inceperat quidem talia edere cum Sch0lam Suam aperuit. Sin vero verba διαμαρτάνων ἁπέο Γη coniungimus cum verbis αλλοις μεμελε η- κῶς φαίνεται, optimam accipimus sententiam Scimu enitit ΙSocratem p0Siquant alii 0rationes scribere desiisse scholam Suam aperui SSe. Idem vero Cicero, Bruti c. 48 Aristotele
auctore c0ntendit ,, Isocratem primo artem dicendi esse negavime. scribere autem alii solitum orationes, quibus in iudiciis uterentur sed irationes aliis destitisse scribere totumque se ad artes componendas transtulisse.
Quid igitur inde apparet Pseudoplutarcho duo fontes
ΡraeSi erant, quorum altero Xp08itum erat Socratem cum
a re publica abStinere coactu e88et ad Scripta politica componenda Studium Suum c0ntulisse, alter exhibitum erat IS0cratem re familiari amissa primum alii oratione ScripSiSSe deinde Scholam aperuiSSe. Quae vero ex utroque fonte hausit ea tali quali ei Speximus ratione neglegenter confudit. Quin autem alter fons vita Dionysiana fuerit 110n est dubium Di 0nysium enim Seud0plutarchi auctorem suiSse cum ex ceteris vitae partibu tuni e ei quae Secuntur lane apparet. Quamquam enim ea quae Scriptor de Schola HSocrate narrat, non ex libro Di 0ny8iano sed ex altero lante fluxisse planum est, tamen du0bu l0ci Di0nysiana occurrunt; primum enim
v. 32 haec legimus: μέλει δἐ τοῖς βουλομένοις χωρίσας
πρωιος ους εριοτικους λόγους ζων πολιτικῶν περὶ ους εμπούδαοεν Quae verba conferenda sunt cum hi Dionysianis p. 36, 3 P. ιος χώρηοεν απὸ ων ριστικῶν ε καὶ φυσικῶν επὶ τους πολιτικους και περὶ χαύτην σπουδάζων τρην ἐπιστήμην διετέλεοεν, ξ Παραγίνεται Γοις μαθοίσιν. Quae et ad scripta oratoris et ad Scholam eiuS
37쪽
referenda SSe, cum rationem el0quentiae quam ille et exercuerit et docuerit contineant, Supra dixi. Seud0plutarchus vero eadem ad Sch0lam tantum pertiuere pinatu in eam vitae suae partem qua de hac agitur tran8ScripSit, male tamen verba a se non intellecta reddidit; nam cum Di 0nySiu Scite affirmarit, orat0rem priuium artem eloquentiae dic artem, qualiSa 80phiSti c0lebatur, ad usum vitae adhibui88e, quid sibi v0lunt verba Seudoplutarchi, quibus nulla alia Sententia Subiecta 88 pote8 quam Socratem el0quentiam politicam 80phistarum Seiunxisse γ Immo ante 80cratem eloquentia 90litica a 80phistarum multo l0ngius aberat, ita ut contendere 90SSimia illum primum eloquentiam p0liticam arte 80phistarum imbuisse. Itaque verba ex libro Dionysian hau8ta a Scriptore et loco parum apto et Sententia male percepta verbi alterius fontis inimi Sta Sunt. Deinde verba quae v. 35 leguntur 'γυρών Γε 0ον ουδεὶς σοφι0ria εὐπόρησεν cum his c0ngruunt Dionysianis p. 37, 1 0ον ουδεὶς Γων ποχρηματισαμένων περὶ- ποιη0άμενος itaque etiam h0 ex loco scriptorem DionJsiana
cum ei quae ex alter lante relata accepi8Set 0agmentavisse elucet.
Iam fides alterius lantis quem Pseud0plutarchu praeter Dionysianum adhibuit examinanda est. Atque primum quideme e Scriptor relatum accepit, IS0cratem re familiari amissa aliis incepisse oratione Scribere alem enim Sententiam VerbiSάλλοις μεμελετηκὼς φαίνεται reddi ex verbi quae Secuntur ενα δε μόνον ἐπον λόγον ον εο ὶ νηιδόσεως efficitur Illud autem ne pro certo habeamus l0cus rati0ni Περὶ ντι- δόοεως, g 61 q. videtur obstare ubi orator ipSe e re
familiari amissa scholam aperui88 narrat. Atque re Vera X-titere, qui rati0ne iudicales ab Isocrate nulla comp08itaSeSSe 0ntenderent. Tamen Dionysius p. 576 q. ei te8timonium Cephisodori opp0nit. Neque est cur orati0ne iudicialeS, quae n0mine Socrati feruntur, ab eo abiudicemuS. Quae quidem cum mne in iuventutem oratori cadant, inter eiuSStudia primam acti0nis iudicialis mentionem fieri plane probandum St. Hactenus igitur scriptor vera exhibet addentem tamen, Isocratem orati0nem πε ii νε ιδόοεως in iudicio habuisse. proi Sus falli uiues concedant; quod cum ViX Sit neceSSarium refutare, liceat mihi id tantummodo afferre, quod Di in ius in
38쪽
απολογίας ολ μ α ι .' Summam vero in Suspiti0nem meam cadunt ea quae de schola Socrates exhibentur. Narratur enim Isocratus Chii Acholam cum novem di8cipuli aperui88e. Nimirum quod scriptor V88. 34 Sq. ISocratem ad rem publicam Chiam accessisse referti iam ab Hieronymo Wolfioi reiectum est. At etiam qu0d schola Chii aperta narratur SSe id ictum SSe cenSe0. Nam primum quidem quod orator scholam cum no Veni diScipuli aperuiSSe dicitur, velim respicias, Isocratem in or Πε ἡ αντιδοσεως g 93 et enumerare discipul08, qui primi ibi operam dederint ei si limotheum addis, quem rator quidem ipse inter amic08 suos, sed Pseudoplutarchu v. 37 inter discipul08 eiu refert, numerum accipi n0vem diaci pul0rum, quo prim08 80crates artem dicendi docuit. Eos quidem Athenis institutos esse statuere non dubitabimuS, praeSertim cum eo omne AthenienSes fuisse sciamus cf. XV, 93 0ύτους
tamen abeS Su8piti0, quin Scriptor n08ter eosdem dicat Sed Chii ab Isocrate institutos esse tradat. Deinde mirari debemuS, cur ΙSocrate ipSe cum multa de disciplina sua narret scholae Chiae menti0nem non faciat facillime vero fama de sch0la Chii aperta ex0riri p0turat, cum complure ΙS0cratei, inter quos The090mpii di Scipulus celeberrimus erat, Chio essent orti Maxime vero viri docti difficultate temp0ri qu0I80crates Chii versatus esset constituendi vexati sunt. Nam ex Ciceronis Bruto c. 49, comperimu8 Socratem Studio rationum iudicialium scribendarum ami880 Sch0lam aperui88e qu0d quidem e libentius amplectimur, quod omne quae Xtant orationes iudiciale in priorem vitae ratori partem cadunt. Ultima vero rati pro Alcibiade Scripta Si quae quidem cum Lysias ei oratione XIV ann ol. 96, 2 Scripta responderit non muli ante annum l. 96, 2 collocari potest δ) certe
39쪽
nequaquam p08Sum adduci, ut eam ante ol. 95, 3 compositam esse Statuam, id qu0d S am n e mi uri voluit; nullo ali adductu argumento quam quod oratorem ab ann0 l. 95, 3 usque ad annum l. 96 2 Chii versatum esse ibi persuasit; at oratione Isocratis et LySiae quas dixi parvo tantum temporis spatio distare veri simile est. Accedit quod Chiu in Sula ex belli Pel0ponnesiaci exitu usque ad pugnam apud Cnidim commissam Sub 0testate Lacedaemoniorum uitri itaque Socratem ante annum l. 96, 3 in insula commoratum 88 Vi poteSt Statui. Sin vero post annum l. 96, 3 ratorem Chium transi-iSSe OnimVS, eum non ante annum l. 97, 2 Athenis Sch0lam aperire potuiSSe Statuendum est; aperuit autem Scholam edita oratione adverSu S0phistas Isocr. XV, 193). Iam vero San- negius y recte animadvertit, inter eos discipuloS, quo prim0S Athenis I80crates instituerit, esse qui iam anno ol. 97, 2 publicis muneribus functi esse dicantur ); itaque et ipse et Ioel ea Regius h illam orati0nem in ann ol. 96 4 coll0cant eodem que temp0re scholam ab Socrate Atheni eSSe apertam Statuendum SL Hinc elucet, I Socratem neque ante annum l. 96, 3
neque p0S hunc annum Chii fuisse; quae igitur de schola ibi aperta a seudoplutarcho ex Scriptoris
cuiusdam libr0 ως τινές φαοι' traduntur ficta
40쪽
Additur deinde v. 30-v. 3240 ΙSocratis, quam cum prim0Saccepisset discipulos dicitur misisse. 0lunt autem talia dicta celeberrimi quibu8que viris tribui, quod utrum iure factum sit necne vix p0teSt nostra aetate disceptari. Ea ero DXquae hoc loco refertur mihi concinere non Videtur cum Verbis oratoris ipsius elati sXII, 3 q.), quibu8 Se praeceptorem principum Graecorum fuisse profitetur. Unde dictum fluxerit facile intellectu est Socrate enim apud Xenophontem Mem. I, 2 6 praecept0re mercedem p0Stulante SerV0 appellat. v. 37 im0theus inter discipulos oratori refertur. Qu0cum se amicitia coniunctum fuisse rator ipse XV, 0 pr0stetur. Ita tu huic dem habebimus Seudoplutarchum ero, URI I- quam Cicero, de orat. III, 35, cum eo facit, errasse iudicabimuS, praeSertim cum ne id quidem planum certumque Sit, num Isocrates Timothei comes fuerit certe ex verbis illius ipsius nullum talis c0nsuetudinis vestigium cognoScitur. λ)Quid vero dicam de fabula illa inepta, V 49 3. 56, qua cur Demosthenes discipulus Isocratis non it factu exponitur. 1 0- secto certis argumentis tale ineptiae impugnari non possunt;
at ut eas vera existimemus nemo qui aeque iudicat 08tularit. Qua fabulas ad infringenda unum restat argumentum, quod Scriptores antiquiore ea pr0r8u neglegunt, epigoni autem elato Serm0ne pronuntiant. Denique restat index discipulorum Isocrati H V. 4l - . 49. Qui quidem parvum tantum 80crateorum numerum exhibet. Statuendum vero St, eum n0n niti auctoritate Hermippi.
Qui cum et Isaeum Dion. 588, 5 et Hyperidem Athen. Ill 342 inter Isocrateos rettulerit, in indice seudoplutarchi nominibus eorum quasi 'βός additus est A: ιινές φαοι
Ceterum num omnes qui dicuntur revera fuerint I80cratei diiudicari non potest tantum vero constat inter eo etiam acritici antiquioribus multos viros claro salS relato eSSe.
Quod quidem ad indicem Pseudoplutarchi attinet, Ephorus, Theopompu8, Theodecte a Dionysio p. 616,12, Lacritu a PSeudo-demosthene XXXIV, 15 inter Is0crateos collocantur; Leodamas ab Aeschine ΙΙ, 38 0rat ii celeberrimu appellatur. Ita ille inde Pseud0plutarchi nullum affert nomen, in quo offendamuS.
Τ Ηaupt, de Isocratis epistulis I VI VIII. I ipsis e 1873. ' nomen Lycurgi v. 48 excidisse estermania vidit. Nu0 1 si ad