De jutro ecclesiae acquirendi et possidendi bona temporalia : dissertatio canonica ...

발행: 1892년

분량: 211페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

- l35 Siam Spectat, textu supra citati evidenter stendunt jus celesiae juxta S. Augustinum, nequaquam a lege civili, sed ab ipso Christo repetendum SSe. Quanam igitur ali 0 ne verba superius allegata expli-

eanda sunt ΤRe quidem terrenas quascumque condidit Deus in usum et utilitatem hominum quae tamen omnes ad ab Solutum essentialeque Dei 0 minium pertinent, juxta illud Psalmistae ab Augustin relatum D0mini est terra et plenilud ejus Μ 1j. Res illas Deus h0minibus p0ssidendas dedit vj qu0d utique n0n ita aecipiendum est quasi Deus ipse partem b0n0rum ab un0 quoque possidendam p0Sitive determinaverit ideoque de divin0 jure sit ut hi divile sint, pauperes illi sed Deus, qui paupere et divites de uno lim seditis a . adultates temp0rales ita

hominibus in communi concessit ut earum procurationem a distributionem ipsis commendaverit οj. Hanc vero bonorum divisi0nem, hominibus moraliter nece S Sariam, illius auctoritatis est in odietate ordinare atque Sancire cui ipso aturae jure s0cietatis tuiti atque gubernatioc0mmittitur, ad 00que eorum per quo si jura humana. . .

Deus distribuit generi human is 3 . Neque hae diversa

se invicem ullatenus excludunt, jus nempe aequirendi proprietatem in ipsa hominis natura sun dari bon0rum divisi0nem in praesenti h0 minis conditi0ne necessariam eSSe, Simulque determinatae rei appr0priationem a pu-

152쪽

- H36 blica societatis auctoritate in commune bonum moderandam atque regendam esse. Sicque aliquo sensu diei potest unumquemque Secundum jus imperatorum terram Suam OSSidere, atque de re aliqua pronuntiare uiae villa mea est hae domus mea n lin quin lamen ipsius pr0prietatis undamentum in civili lege reponatur neque ab arbitrio principis pendeat ut eae circa rerum proprietatem leges edantur quibus etiam naturalia ivium

jura pessum dentur.

Ea igitur est argumentatio S. Augustini 00ntra Donatistas Expr0brantibus illis b0na ipsorum sectae Ecclesiae catholicae addicta suisse, Augustinus, ad hominem argu men laudo reponi : Quonam jure decertare ullis Anhumano Non utique ad eas leges prov0stabilis quae bona temporalia a vobis re nomine est lesiae D 2 , quatenus scilicet haeretica secta vestra eclesiae opponitur 3j, possideri prohibuerunt. Et lamen res ita ab ipso De0,

auctore naturae. Ordinatae Sunt, ut terrenorum principum

sit hominum iura in commune odietatis b0num, regere, determinare a sancire. Quanam ergo ronte, Si regum auctoritatem respuatis modo illos appellatis in bonorum transmissione vel possessione a publiea potestate determinatos vel approbatos Τ Donatistae, jus imperat 0rum

3 Hanc suam mentem apertissime explanat S. AUGUSTINUS Quisquis ex occasione hujus legis, quam reges terrae Christo Servientes, ad emendandam vestram impietatem promulgaverunt, res proprias vestra cupide appetit, displicet nobis. Quisquis denique Isas res paupertim, et e basi-rica conoreuationa m quas Sub nomine Ecclesio tenebatis, quo omnino non ebentur nisi ei Ecclesiae ut o vera Christi Ecclesia est, non per

justitiam, sed per avaritiam tenet, displicet nobis is Dist. XCII, cap. XII. n. 50. Εd MiGNE, P. L. XXXIII, col. 345. s. sist CLXXXV, cap. IX,n. 36. Εd MiGNE, P. L. XXXIII, col. 809.

153쪽

rejiciendo, eo ipso jus illud repudiant cujus ordinatione

bonorum portionem aequisivisse eo utendunt ij. Pergit vero S. D 00l0r an forsan divino jure concertare proponitis Sed tunc illud unice quaerendum est quaenam nempe sit vera Christia eclesia. Hane autem disertissimetes latur Augustinus res suas ure non mere humano, sed altiori possidere ipso scilicet divino jure qu0 existit. PRΓDENTIL ΑΓRELI Us. - Prudenti carmina'. dia doni Laurentii memoriam celebrant. Postquam narravit ipSeres Ecclesiae Laurenti creditas suis se uii primus Septem viris ui stant ad aram proximi, Levita sublimis gradu Et caeteris praestantior Claustri Sacrorum praeerat, Caelestis areanum domus Fidis gubernans clavibus Volasque dispensans pes o 2j has voce in Ore S. Martyris ponit si Dum tota digestim mihi Chiusti Supelle scribitur 3 . S. HIER0NYMUS. - De natura juris est lesiae ejusque bonorum charadiere non uno in odo mentem Suam Hieronymus patefacit. Ad ep0tianum ipse scribit u Amico quippiam rapere surtum est Ecclesiam fraudare, Sacrilegium est. Λ0cepisse quod pauperibu er0gandum est, et esurientibus plurimis vel cautum esse velle, vel timidum aut ilod pertissimi sceleris St, aliquid inde subtrahere omnium praedonum crudelita-

I Hoc utiquo loco totus est Augustinus in urgenda regum auctoritate, quam Donatistae spernebant; quod in hujusmodi scriptis polemici attendendum est. 2 Per Si han6n, II, 3T-44. Eil. IGNE, P. L. LX, Ol. 293. 3 Loc. it., 29, 30. Ibia. , Ol. 305.

154쪽

te in superat s ij. Et ad Paulinum de b0nis De dieatis

his loquitur verbis Memento nanis et Sapphirae. Illi sua timide servaverunt; tu c0nsidera ne Christi substantiam imprudenter effundas is et . In Commentur in Matth. de principibus aderdotum a senioribus disserendo qui post 0mini resurrectio- nem militibus pessuniam dederunt ut hi corpus Christia dis stipulis sublatum s se ementirentur, Hieronymu Shae coasione e0s etiam carpit qui rebus Euolesiae abutuntur Illi qui debuerant converti ad paenitentiam, et de Sum quaerere resurgentem perseverant in malitia, et est uniam quae ad usus templi data suerat, vertunt in redemptionem mendauit, si qui antea triginta argente0S dederant Iud se proditori. Omnes igitur qui stipe templi et his quae conseruntur ad usus stelesiae abutuntur in aliis rebus, quibus suam expleant voluntatem, similes Sunt Seribarum et sacerdotum, redimentium mendastium, et Salvatoris sanguinem v 3J Ipseque paulo infra eorundem Scribarum a Phari-88J0rum hypocrisim retuderat utpote qui Sanguinem quidem effundere non vererentur, pretium Ver Sanguini SQ in Orbonam, hoe est in agophiladium et dona Dei mittere noluerint ιὶ S. GREG0RIL MAGNUS. - Praeclari S. Pontificis judicio si qui res ad deles iam pertinentes c0mmissa Sint,

I Epist. LII n. 16. Ed. 1GNE, P. L. XXII, col. 539. 2 Epist. LVIII n. T. Ed MiGNE, P. L. XXII, col. 584. 3 Comment in Mait., lib. IV, in cap. XXVIII, V. 12. Ed MIGNE, P. L. , XXVI, col. 226. 4 Dia. lib. IV, in cap. XXVII, v. 6. md MiGNE, P. L. IXVI, col. 2l3.

155쪽

ipse Ecclesiae si non restior Sed inimicus potius D existens, abstulerit Suisve commodis applicaverit, id re mente4acrilega n persecisse denuntiatur i). Bona Eeclesiae relicta S. Gregorius ad Savinum sub diastonum seribendo vindieat uia vero comperimus duas unetas substantiae suae praedictum testatorem delesiae sancti Georgii, ubi sepeliri voluit legavi SSu, curae tuae sit ut easdem duas uncias, si necdum completae Sunt, praedi et loco modis omnibus vindicare debeas, ut piae voluntatis intentio, etiam invita haerede ad effectum per omnia perdudatur, nec in hae re amplius differri quae relata sunt patiaris. Nam sacrilegium et contra lege e8t, si quis quod venerabilibus oeis relinquitur, ruus voluntuti studii8, ui tentur erit cornpendiis retinere δε 2 .gra. Doctrina contentu uictis Summorum Pontificum a Conciliorum de jure Ecclesio acquirendi et possidendi bona tem porrelia.

Ecclesiae dost trinam addiscere cupienti quid ustulentius ac tutius praeberi p0ssit quam illa doctrina quae in Ponti sit cum atque Constitiorum deerelis et constitutionibus splendide innotes eat Testantur enim praestantissima illadostumenta eamdem Ecclesiae suisse de jure suo pr0prio atque libero, quibusvis historiae suae temp0ribus, apertam mentem X preSSamque doctrinam. Haec autem ecclesiastica monumenta, quod ad rem

nostram altinet, si ad eorum objectum respiciatur, in

I Epistolarum lib. X, epist. I. Ed. MisΝE P. L. LXXVII, col. l065 sq. 2 Diu epist. V. Ed MiGNE, P. L. LXXVII, col. I 070.

156쪽

l40 duplicem classem apte jam distribueris quatenus sive principium ipsum juris eclesiae divinitus c0ncessi reperiatur explicite declaratum cujus idcirco uris violatio pro Sacrilega damnetur: sive principium illud habeatur implieit agnitum statutis legibus quibus celesta jusliberae bonorum suorum administrationis exercuerit i).Cujus utriusque decretorum specie quaedam, inter ea quae apertius ad scopum nostrum laetant stitabimus: non enim ea omnia quae hae in re prolata Sunt c0ngerere prop0nimu S, qu0 nec nece Ssarium S Set, quum delesiasticae proprietatis historiam terere non intendam US, ne hujus nostri peris limitibus permitteretur sed illa tantum colligemus quibus eam semper sui S Se quam diximus Ecclesiae doctrinam, manifesti8Si me Stendatur. Traditionem Ecclesiae prius exhibebimus quae in Cori ciliis particularibus exprimitur ad uost trinam Conciliorum generalium et ad decreta Pontificum dein deveniemus. I. Ei decretis Congiliorum particularium. De b0nis Ecclesiae, quae juxta Canones ApoStolorum, ab episeopo et quidem v velut eo contemplante, ω Θεουἐρορωνῖος η 2 administrari debent, utpote quae Dei sint,

si et του Θεου D 3J, Seu si re domini M. et κυριακὰ D 4 , in quibus justum est apud Deum et homineS. παρα Θεωκαι ανθρωποι D 3 ut celesia detrimentum non patiatur,

de b0nis illis antiquissima jam Constitia sollicile decernunt.

157쪽

eum episcopus non est, presbyteri vendiderint placuit, re SeiSSO contrae tu ad jus ecclesia8ticum revocari s s). Cone Gangrense circa medium saec. IV et de rebus Ecelesiae oblatis sequentia disponit Si quis blationes celesiae extra Ecclesiam aesti pere, vel dare Voluerit, printer conscientium piscopi, vel eju8, cui hujuscemodi olliei commissa sunt, ne cum ju volueritaster concilio, anathema sitas 3 Si quis dederit, vel acceperit oblata prurier epi8copum, vel eum qui conStitutus 3 ab eo ad dispensandsim misericordiam pauperibus et qui dat et qui adstipit, anathema sit η ι . Cone Antiochenum 34l in neeniis diutum inter celebres illos XXV canones, plura de temporalibus Ecclesiae rebus habet Can. XXl his sunt Elelesiae sub omni solicitudine, et conscientia bona, et fide, quae in Deum est, qui cuncta considerat judieatque serventur quae etiam disponenda sunt judicio et p0 testate pontifidis, cui eo inmissus est p0pulus, et animae iis in uolesia congregantur ... an. XXV Epis00pus est lesiasticarum rerum habeat potestatem, ad dispensandum erga Omnes qui indigent, cum summa reverentia et timore Dei Participet autem et ipse quibus indiget si tamen indiget . . . Quod Si contentus istis minime uerit; 00nvertat autem res celesiae in suos usus d0m08li 00S et

158쪽

l42 us Ecclesiae 00mm0da vel agrorum fructus, non eum presbyterorum con Scientia dia00norumque pertractet sed h0rum potestatem d0 me Stici suis, aut propinquis, aut spatribus, siliisque committat . . . Syn0d pr0Vinciae CenaSiste persolvat. Si autem et aliter ceu Setur epi Se OpUS, aut presbyteri qui cum ip80 Sunt, qu0d ea quae pertinent ad delesiam, Vel ex agris, vel ex alia qualibet ecclesias-li ea saeuitate sibimet usurpent . . . et hos oportet corrigi,

sancta syn0d id quod c0nde stet appr0baut lj. In canone sub n. Ll Concili Carthaginensi III 397 adseripi u qui XXX lI' est 60die is eanonum Ecclesio Africanue 3 , atque Concilii Carthaginensis XVI vel VlΙ-419 esse videtur 4 res Ecclesiae res dominios

Vocantur, quarum in VaSi crimen esse pronuntiatur. Item inter antiquos illo canone S, qui tamen erronee

Cone Carthaginens IV 398 tribuuntur at praecipitur,

Explieita sunt verba Concilii asensis Vaison - 442 :

uiui oblationes defunctorum fidelium detinent, et ecclesiis tradere demorantur, ut insideles sunt ab ecclesia abjiciendi quia usque ad exinanitionem fidei pervenire certum est hanc divinae pietatis exacerbationem inua et

159쪽

tores, ne credentes judicium Dei habendi sunt. Unde et quidam Patrum h00 seriptis suis inseruit congruente Sententia, qua ait ramico quippium rupers, furtum δι eocle8ium 'audare suerilegium n 1j. Quod decretum

memoratione Arelatense II 452j can. XLVII 2j. Plura sub Symmacho Pont. 498-5l4 u de rebus

ecclesiae conservandis , magna suerunt auctoritate praescripta. In Synod Romana a. 502, quum perled tum esset statutum a Basilio lateo a praetorii praesecto, regi Sque do acris vices agente, sub pontificatu S. Simplicii 467-483 latum quo statuto prohiberetur inter

alia ne quid omnino bonorum celeSis alienetur, inter-p0sita in eodem anathematis adlusque nulli lati paena, si Saneta Synodus dixi Liquet secundum pro Secutionem venerabilium Datrum no Strorum Laurentii, Petri . . , nec apud nos incertum habetur, hanc ipsum Scripturam nullius 33 momenti quam, etiam si aliqua poSSet Subsistere ratione, modis omnibus in synodali conventu provida beatitudinis vestrae sententia enerυari contiente-bat, et in irritum deduci ne in Xemplum remaneret praesumendi quibuslibet luteis quamvis religiosis vel potentibu3, in quaeumque eivitule quolibet modo liquid decernere de ecclesiasticis facultatibus, quarum Soli8 sacerdotibus disponendi indiseusse a Deo cura commiSSa. docetur a). His autem pergitur verbis Symmaehus

160쪽

tatibus convenire, ut agnoseant omnes. . nihil me magi SStudere, quam ut Salvum esse possit quod mihi est a Deo sub dispensutione commissum sed et quibuslibet successoribus Deum limentibus gratum esse debeat, et ad oelesiastiei custodiam putrimonii pertinere. Sancta Syn0dus dixit Issimus provisionem vestram necessariis studere et ideo in ustra est potestate sequenda dis-p0nere Symmadlius episeopus ecclesiae catholicae urbis Romae dixit : ... Hi erg0 perpen Si S, . . Sanei mUS, Ut nulli p0stolicae sedis praesuli, a praesenti die. liceat praedium rusticum, quantaeeumque uerit vel magnitudinis vel exiguitatis sub perpetua alienali 0 ne vel communicatione ad cujuslibet jura transferre. Ne cujus quam excusentur neces Sitatis obtentu quippe cum n0n Sit pers0nale, quod l0quimur ne aliqui clericorum vel laicorum sub hac ecasione ad depta tueatur. . D uam legem Pontifex et ad 0 man0s presbyteros extendit quia nefas dictu est, obligatione, qua Se per caritatem Christi e0nnectit summus Pontifex, ea h0minem secundi in eculesia ordinis non teneri. D Haec vero in OS, qui alienare tentaverint, pinna sertur, ut donator, alienalor, a Venditor, honori sui amissione mulctetur , atque praeterea Statuitur ut qui petierit, aut adceperit, vel qui presbyterorum, aut diaconorum, Seu desen Sorum danti subscripserit, quo iratus Deus anima percutit, anathemate feriatur D tandemque ideat quibus eumque celesiasti eis personis vocem contradi otionis afferre, et ecclesiasti ea auctoritate sulciri, ita ut cum Ductibus p 08Si alienata reposeere ne aliquo e ante tribunct

SEARCH

MENU NAVIGATION