De jutro ecclesiae acquirendi et possidendi bona temporalia : dissertatio canonica ...

131쪽

li, lia XII in Aeta Apost de poena Ananiae et Sapphirae divinitus immissa At dixerit fortasse quispiam, uerbi S si me cum illa Sapphira autum esse. Quid quaeso, distis Quae acerbitas Si is qui ligua collegit in sabbato

lapidatur, multo mugis qui suoru diripit etenim pecunitellite jum uero erant. Itaque qui Voluit sua vendere et dare deindeque subripit, sacrilegus certe fuerit. Si vero is qui ex Suis Subripit. Sacrilegus est, multo magis is qui ex alienis. Ne putetis enim, quia jam non ita it. nec statim sequitur ultio, hae impune fore. Viden h00 in crimen voeari quod cum illa pecunias storas legisset

de illis subripiat Aunon inquit poteras illis venditis ut propriis uti num prohibitus es cur subripis, postquam promisisti Τ. . . Sucrorum enim inpilatio ιεροσυλ ια, sacrilegium admodum gravi est dilecte, et magno contemptu plena. Neque Vendere Degimus, inquit, neque pedunia e Venditi adceptas dare tu id ex proposito tu seu istici cur ergo eae acris pecuniis furatus es A principio retinere portuit, et non promittere

nunc autem, p0Siquum conSBCravera Subripiens, majussa erilegium admi8isti. Nam qui aliena rapit sorte X alienarum rerum cupiditate rapit: tibi vero licebat tua habere. Cur ergo illa sacra reddidisti, et postea rapuisti Ex magno contemptu id sedisti. Facinus veniam non habet, excusatione caret D l .

In Romil. II in Epist. II ad Timoth. de sauerdotibus n0n judicandis disserit At inquies ille pauperibus

non erogat, neque re et admini Strat. . . Vitam tuam serulare. Non suraris sed rapis sed vim inser et alia innumera Similia perpetras. MI seu dico, non Turtum

132쪽

- li, laudatis absit; sed adrymas undens si quis talis uerit, nedum approbem. Quantum enim malum sit sacrilegium hi χροσυλία ne dici quidem possit. . tu de sacerd0te dicis, non sum sicut iste astrorum expilator χροσυλος)... l . Quum igitur res 00lesiae datae eo ipso Deo saeratae sint diligentiam in administrandis Ecclesiae saeuitatibus adhibendam pluribus urget Chrysostomu quam curam dissicilibus aderdotii muneribus e censet Porro tales viduas sumptibus Ecclesio ali id et a D 20 supplicium et spud homines insam iam summamque damnationem parit, beneficorumque animum Segniorem estistit. Nam quis umquam velit pecunias, quu Christo dare us8u est,

iis largiri, qui Christi nomini calumniam pariunt v vj. In omit. XXI in pist. I ad Cor. Chrysostomus

fideles ad eleemosynam largiter dandam hortatur hos proseramus obtentus, ne in defensionem no Stram conserre putemus quod stelesia multa possideat. Cum enim saeuitatum ejus magnitudinem perspicis, cogita etiam inscriptorum pauperum gregem infirmorum multitudinem, innumerarum expen Sarum OeaSione ἰcuri0se inquire et scrutare : num impedit, imo parati sumus ad rationes vobis reddendas ... Ecclesia impendere nee esse habet, viduarum coetibus, Virginum ch0ris, hospitum adventibus, peregrinantium aerumni S, Vinctorum alami latibus infirmorum et mutilorum nece SSitatibus aliis hujusmodi occasionibus ... Nunc enim, ut jam dixi, rationes vobis reddere parati sumus. Si autem secus res se haberet, et si d00tores haberetis corruptos, qui omnia raperent et avari Ssent, neque Si purgatio

133쪽

di Ve Stra SSet eorum nequitia ... Nam et udas apostolus erat host tamen nihil umquam uerorum e ilatores et avaros excusabit. Neque poterit quis accusatus dicere Enimvero apostolus su erat, sacrorum e ilator et proditor sed host nos maxime supplicio tradet et damnabit. quod non aliorum malis ad sanam mentem reducti

S. AMBR0SI Us. - Quum magno Ambrosii nomine ii qui celesiae in bona temporalia jus proprium atque independens denegant interdum atque recenter adhuc uin abusi fuerint in d00 trinam S. Mediolanensis piseopi

paulo accuratius inquirere, eamque aliquanto alius X ponere proponimuS. Hoc autem eo ordine peragemus,

ut primum mentem Ambrosii de conditione rerum Ecclesiae temporalium aperiamus, a dein objectiones ex operibus hujus Patris desumptas diluamus.1 seu id senserit Ambrosius de conditione temporalium bonorum Leelestin JLuculenter ouet Ambrosius a in deles iam in bona sua verum firmumque jus habere, quod non magis vi0lari potest a jus proprietatis cujusvis privati jus imo quocumque humano jure SanctiuS, si quidem ipse profitetur Res Ecclesiae saeras esse, neque absque aeri legio rapi p0Sse atque propterea

siastiques. rotis aeria nation. - CL quae in resp. R. prί dict. nrtic Praeclaro Acripsit in eod. periodico cl. DR BECRER I 889 nn 65. 66. - f. tium MAMAciri, et uiritio libero uella Chies ut a quistare et a possedere enitemporari lJ69, t. II, Part. II, p. 2l, Ss l.

134쪽

- li rin stipem saecularem qua lalem in bona Ecclesiae nullum prorsus jus habere. a S Ambrosius docet verum, proprium sirmissimumquθju8 Ecclesiae in res suas cornpetere Mentem ipsius interitos praesertim eventus deprehendimus qui conligerunt quum Imperat0r Valentinianus II instigante matre ustina Imperatrice orianis addicta. a. 383, ab Ambrosiop0stulavit ut sive Basilica Portiana extra urbem, siVella silica ova in ipsa civitate sita, Arianis traderetur. Quid responsi protulerit Ambrosius audiatur. si Mandatur denique orade Basilistam. Respondeo Νe mihi fas est tradere ne tibi accipere, Imperat0r, HX pedit. Domum privuli nullo pote jure temerare domum

Dei iistimas auferendum' i s. Meministis etiam qu0d 00lum est hodie Nabuthe

Sanctum Virum OSSeSSorem vineae Suae interpellatum petitione regia ut ineam Suam daret . . . regem contri S

talum esse, quod sibi esset alienum jus relatione justune statum, Sed muliebri e insilio deceptum Nabuth viles suas vel proprio cruore defendit. Si ille vineam non tradidit suam nos trademus celesiam Christi tu η. Cum esset propositum utraeelesiae vasa jam trade-iemus hoc responsi reddidi me si de meis aliquid

so Sceretur, aut fundus , aut domu . aut aurum,

aut argentum, id quod ei juris 8set, libenter offerre teniplo Dei nihil posse deeerpere, ne tradere illud, qim custodiendum, non tradendum acceperim. Deinde consulere me etiam imperat0ris saluti quia nec mihi expediret tradere, nec illi accipere accipiat enim vocem

I Epist. XX, ad Sororem, . I9. Ed. MiGNE, P. L. XVI, col. 999. 2 Sermo contra Auxentium, . IT. Ed MIGNE, P. L. XVI, col. I0I2.

135쪽

li 0 liberi sacerdotis si vult sibi esse consultum, recedat a Christi injuria i n. Eademque habet Ambrosius in epi8t ad Sor. Resp0ndi, qu0 erat ordinis, templum Dei a saeerdote tradi non p0880 2 s. Neque ea tantum occasione assultatum Ecclesiae inviolabilitatem asserit Ambrosius. Hae quidem, si ei Spicaci providentia , in charitatis ossicia impendi possunt; at Sestus absque rimine distrahi nequeunt. In lib. I deos totis ministrorum scribit S. Episcopus si Laurentius

qui aurum e lesio maluit rogure pauperibuδ, quum perSecutori re8er Pure, pro singulari suae interpretationis Vivastitate saeram martyrii aecepit coronam. Numquid dietum est saneto Laurentio : Non debuisti erogare the- Sauro Edele Siae, vasa Sacramentorum vendere Τ pus est ut quis si de sincera et perspicae providentia munus hoc impleat. Sane si in suu aliquis derivat emolumenta, crimen e8 in vero pauperibus erogat, captivum redimit misericordia est o 3j.b S. Imbrosius Oeet res colesiue uias Deo Su

Sacrilegium admittit qui res celesiae diripit Sunt qui opes suas tumultuario mentis impulsu, non judicio

perpetuo, ubi ecle Siae contulerunt, postea revocandas putarunt quibus nec prima merce rata St, nec Secunda; quia nec prima judicium habuit, et ecunda habuit uerilegium δε ι . Aurum quod in captivorum redemptionem profundit

136쪽

l20 Ecclesia vere aurum Christi diei meretur Quam pulchrum, ut eum agmina captivorum ab celesia redimuntur, dicatur : Hos Christus redemit Ecce aurumqu0d probari potest, ecce aurum utile, ecce aurum

Christi quod a morte liberatis l).Quumque conveniretur Ambrosius ut basilicam Arianis traderet Absit a me ut tradam Christi vereditatem. Si ille Nabuthe patrum haereditatem non tradidit, ego tradam Christi huereditatem is vj.

e S. Imbrosius docet prino em oecularem nullum jus habere in res EccleSitie. Qui firmius a generosius eclesiae independentia affirmari p0ssit Quum renueret tradere re Christi haereditatem n addit Besp0ndi ego, quod sacerdotis est quod imperatoris est sacta imperator Prius est ut animam mihi quam fidem auseratis 3 . - Convenior ipse a comitibus et tribunis, ut basilies seret matura traditio, digentibus

imperatorem jure Suo uti, eo quod in potestate ejus essent omnia. Respondi, si a me peteret, qu0 meum SSet id est standum meum, argentum meum, quidvis hujus modi meum, me non refragaturum quamquam Omnia quae mei Sunt, es Sent pauperum verum ea quin uni divinu, imperatorio potestati non 88 subjecta Si patrimonium petitur, invadite : Si orpus, occurram. Vultis in vincula rapere vultis in mortem voluptati est mihi. Non ego vallabor cireum susione populorum, nec altaria

137쪽

Ibidemque paulo infra mandatur denique ora lebasilicam. . . Allegatur imperatori licere omnia ipsius esse universa . Respondeo : Noli te gravare, Imperator, ut putes te in ea, quin divinu sunt imperiale reliquod jus habere. Noli te ext0llere, sed si vis diutius imperare, est Deo subditus Scriptum est quae Dei Deo, quae Caesaris Caesari ad imperatorem palati pertinent, ad Sacerdotem Leelestin Publicorum tibi moenium jus om-

br0sius, Sed celesiam persequuntur D 3 . u0 modo autem posset S. Pater jus Ecclesiae saeculari potestati subjicere, qui ipse celesiae independentiam maxima auctoritate affirmat Imperator enim intra e le8ium, non Supra Ecclesiam est l. Quando a Theod0sio postulat ne Christiani ad reparandam Synag0gam e0gantur, patrimonium delesiae n0n imperiali favore acquisitum distit, sed si patrimonium quod avore Christi acquisitum est Christianis is 5j. Deposita Ecclesiae saeta adversus Imperatoris cupidi-lalem S. Ambrosius constantissime deflandit. Ipse ad clericos suos scribit u Meministis ipsi quoties adversus regales impetus pro viduarum, immo omnium dep0 sitis certamen Subierimus Commune h00 0bis eum mihi , 6 .

138쪽

Becensque tunc exemplum proserta eclesiae Ticinensis repetita imperatoris praecepta quibus u non posse obviari ferebant B se egalum est et exp0sita divinae legis auetoritate et serie lectionis et Heliodori periculo, Vix tandem rationem imperator aecepit δε ij. Ea denique citabimus quae Ambrosius de oseph 0 narrat, qui nempe totam terram AEgypti aequisivit u ut tributum constitueret, praeter p0ssessionem lamen Sacerdotalem, quam a tribulis immunem reservavit ut apud Egypli 0 qu0que inviolabilis haberetur religio asser d0 talis , 2 . ΙΙ00 nobis ani comparatum videtur utra Ambrosius inelytus uris celesiae assertor atque defenS0 agno S-eatur. Ad objectiones ex ipsius operibus petitas luto

devenire OSSum US.

2 fefelluntur objectiones ei operibus . Ambrosii petitos. st Primus ac praecipuus qui objicitur locus is est si Si ributum petit imperator non negamuS. gri Ecclesiae s0lvunt tributum si agros desiderat impera tor, potestatem habet vindicandorum nemo nostrum intervenit. Potest pauperibus collatio populi redundare non faciant de agris invidiam, tollant eos si libitum est imperatorici non dono, sed non nego D 3j. His verbis defensores re jurium nationis is confii tentem reum manifestissime deprehendere autumant. Quibus responsum facimus itala S. Ambrosii verba utique eo modo explicari non possunt, ut doctrinae ab

2 Dist. XXXVII n. 1l. Εd. Mis NE, P. L. XVI, col. 1086. 3 Sermo contra Auxantium, D. 33. Ed MIGNE, P. L. XVI, col. 10 7.

139쪽

sermone unde desumuntur instantius 8Severasae, manifestissime contradicant Iamvero, si allatis verbis agnosceret Ambrosius jus imperatoris ut bona stetesiae sibi ut sua legitime vindicaret sibi ipsi quam manifestissime contradiceret. Si enim eodem jure denegetur traditio basilies a traditio domus aut undi cujusque privati, quin imo si quicumque opes suas celesiae contuleritea Sque p0Stea iterum occupare velit saepilegii reus efficiatur, si Christian0rum templum ipsius Christi haereditas sit, si igitur res ad deles iam perlinentes e ip80Saerae sint, si Ecclesiae facultates si sumptus sint ge-n0rum s s quas postulanti imperatori jure denegaverit

S. diastodiis Laurentius, verbo si quaestumque pr0priiae privali asterdolum juris non sint ipsis non imperatori tradenda sed custodiendia commissa sint in quae saeculari 0 testali, sicuti in celesiam ipsam ius com pelat nullum eum haec omnia pa)distentur et inculcentUr, agnoseere lamen imperatorem b0na celesiae sibi jure in distare posse plane repugnans est et absurdum. Is igitur allegati 0 ei sensus esse nequit et reVera, aliter optime, modoque c0ntextae orationi apprime congruo explicantur Ambrosii verba el Faelum Ambi 0sius respicit, non jus allegat. 00lesia in possidendis agris, legibus vectigalia inducentibus se sub istere n0n renuit. Ecclesia b0na si velit imperator occupare id lique,

cum ipsi vis armala praesto sit, peragere valet. pSe Ambr0Sius, quem modo dicentem audivimus Si patrimonium petitur, invadite si corpus, ecurram Si ame

140쪽

peteret quod meum SSet,... me non refragaturum qui

in eodem Sermone paulo infra protestabatur u0d imperatoris est, saetat imperator Prius est ut animam mihi quam idem auserat is i), eodem nunc sensu dicit: si Tollant agros, si libitum est imperatori an impera-l0ri agnoscat Ambr0sius iis patrim0nium invadendi aut animam auferendi Attendendum siquidem est ad eventus circumstantias ipsam Catholicorum basilicam, aeraque vasa, 0 mites a tribuni p0stulabant, hanc tradere Ambrosius constantissime denegat patrimoninui meum, ait, invadite meipsum in vincula, in mortem rapite: agros Ecclesiae tollite potest pauperibus c0llatio p0puli

redundare, basilicam autem Arianis non tradam. Hisce jam compertum est hanc interpretationem verborum Ambrosii, si potestatem habet vindicundorum agr0rum D qua contenderetur verbis illis verum jus imperatori agnosci, prorSu rejiciendam SSe pauca tantum addemus, ut ostendamus a VoceS, quae ab adversariis urgentur, ab Ambrosi saepius alio en Suadhiberi. In ipso hujuse sermonis initio, narrat S. EpiS00pus ab imperatore mandatum esse ut ipse quo vellet abiret hinc u et si qui vellent, sequendi potestatem haberent δε q). Moxque declarat se tin omnem subire paratum esse sei licet u ut si ille asseret, ait, quod solet esse regiae poteδ tutis ego ubirem qu0d Saeerdotis esSe consuevit δε aj. Et eadem ratione infra Habemus adversarium qui lasses sit . . . aede pii tentandi liuiusmodi pote8t