De moribus Germanorum ; et, De vita Agricolae

발행: 1809년

분량: 285페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

AD VITAM CN. JUL AGRICOL T. 255 abscissum apud barbaros ostentui habobatur. Penetrata inde provincia, iurpaneus Castella urbesque XPugnabat, Cunctaque praedabundus late

populabatur. Nec jam de limine imperii et ripa, sed de hibernis legionum, et possessione dubitatum. App. ChronOl. pag. 460. FusCus, junCtis navibus

in modum pontis, Danubium transmisit cumloctissimis militibus: liostemque ggi CSSUS, Sed post ruenta proelia oppreSSUS, temeritati Poenasiuit. Tum Cura belli Juliano omni issa, qui reni Romanam restituit. Interini Domitianus in Pannoniam venerat. Quadisque et Marcomannis insensus, quod opem adversus DBCOs non tulissent, intulerat bellum. Iis pacem orantibus, despecti legati alii, Cum preces iterassent, Caesi. Ortiuini, hac atroCitate in furorem versi bellum suscipiunt;

victusque et in fugam ConjeCtu, Domitianus. App. Chronon pag. 46 l. d. gnati. J Ita quoque verbo e r IGNUMSus est Lucretius IV. 007.

Reges expugnant, capiuntur, proelia miscent.

y ' Et Ripa Danubii et Rheni, qui erant imperii limites.

78 1isceps agebatur. 4 Praeceps a PeriturUS. . Sortiretur. J Duo consulares antiquissimi Asiam et Africam sorte ducebant utram scilicet

earum regeroni.

*' Occiso Cit ioci. ' De quo Suetonius in Domit. X. O icam Cerealem in ipso sine prsconsulatu interemit, quasi molitorem ΠOVRPUm et Um. δ' Dυmiliano eremptam. occiso Civica Dec

272쪽

256 NOTE ET EMENDATIONES Agricolae deerat consili lim iit invidiam Principis timorot, nec Domitiano Xemplum, ut virtutem innocentis opprimeret. δ' Mi sibi ratias. Cato Caligulae agebant gratias et quorum liberi occisi, et ilorum bonaiablata erant, Senec de Tranquillit animi, XIV. Et apud Senecam de Ira, II. 33. Notissima et Ozest jus, qui iri cultu reelim conSentierat: cum illum quidan interrogaret, Quor'rodo rarissimam rem in auid consecutus esset, senectutem ρ InjuriaS, inquit, accipiendo et gratias agendo. '' Salarium. J Salarium illud fuisse decies ses- tortium, Gallicae monetae libras I94, 53l, videtur ex Dione LXXVIII pag. 899. Hanc enim

' Videt esur emisse. Noluit Domitianus videri CmisSe Salario, quod vetuerat: nam a Principe vetitum, o Agricola provinCiam adiret. -' Odisse, quem Leseris. Id maxime viget inpotentio ruin injuriis. Unde Seneca, o Ira, II. 33. Hoc habe it pessi )ruin antini magnil fortundi resole=rtes, rios Leserunt, et OderlGὶt.*' a1nam fati/mque. Id eCCIVere mulli, qui sub Nerone et Domitiano famam mortemque

β' Quibus moris est. J Quibus moris est illicita, Contumaciam nempe et inanem libertatis jactatiouem, mirari.

273쪽

AD VITAM N. JUL AGRICOLAE. 257 ' itraneis et an ig)rotisqrte. Manet adhuc Graecium Antiphili epigramma, quod cum Latina interpretatione rotii vide in Notis et Emon dationibus ad cap. 43. Viri eruditi ad Agricolam referunt Graecum Antiphili Bygantini, epigramma ibri olim in Agricolae villa inscriptum, quod nunc eXstat in Anthologia, Libr. L Tit 27.

Eleganter vertit eruditus rotius in s. latina sua Anthologia:

Quo sontis latices, quo copia vestra rem sit 'Perpetua Solis quis calor hausit aquas ZAgricolae luctu Consumimur illius, ante Humida, nun fiunt pulverulenta, Siti.

' Aliud agens populi s. Hic popul US, rebus suis intentus, quique aliud agit, Uam virorum illustrium morte Curare. ' Ad i more ausim J Assirmat Dio LXVI. pag. 755. Tacito non diligentior, Sed Praeceps magis, et deterioribu pronUS. 2' Sello et quinquagesimo anno. Proclivi librariorum errore Criptum videtur LVI. Pro LIV; et emendandum quarto et quinquageSimo. Nutit Sest enim Agricola Idibus Juniis, seu die lS Junii, Caio Caligula, tertium Consule, et Solo, Uno

Urbis condita DCCXCIII, Jesu Christi 40. Excessit decimo Kalendas Septembres, id est, die 23 Augusti Pompeio Collega et Cornelio Prisco,

274쪽

258 NOTAE ET EMENDATIONES

Caium putem, tertium Consulem fuisse solum ac sine collega testantur FaSti Tndobonenses, C. CAESARE III SOLO. Cur solus tertium Consulatum

inierit, vide in Supplemento Annal. VIII. 29. Fieri autem potest, ut Agricola mortem obieritSeXt et quinqua CSimo anno. Tun Agricola non erit natus, Caio Caesare, tertium Consule: sed biennio ante, Cum Caius, mortuo Tiberio, iactus est consul primitin Caius tertium Consul, solus magistratum Lugduni iniit non, ut quidam voluere, soliti facta rinCipum in pravum inter. pretari, Superbia negligenti ave, sed quod defunctum sub Calendarum diem Collegam absens non rescisset. Sul'. Ann. VIII. 29. pag. 3I9. d. 28 Specios. contigerant. J Honestae ac satis amplae. Errat ergo Dio LXVI pag. 754. qui Agricolam in ignominia et paupertate reliquum vitae tempus, Principe Domitiano, transegisse

' Durare in hac h/ce. J Mellius in hanc lucem. Sensus autem est: nam sicut in iis iniquissimis Domitiani temporibus grande solatium ferebat durare in hanc beatissimi speculi lucem, a Principem Trajanum videre, quod augurio Votisque apud nostras aures ominabatur ita quoque feStinatae mortis grande Solatium tulit evasisse poStremum illud tempus, quo Domitianus, non jam per intervalla ac spiramenta temporum, Sed Continuo, et velut uno icto, rempublicam XhaUSit. α' Aureurior usque. J Augurio votisque dignum se praestabator anus, qui patrem habebat PatriCium, Consularem, B triumphalem, et ipse militari laude clarescebat, innutritus bellicis lau-

275쪽

dibus. Vide Plinium in Panegyri C. Cap. 9 et I 6.

Jam autem supra dictum de Vespasiano, Hist. I. 50. Erant, qui Vespasianum et amna Orientis

β' Ie)npublicam ea hausit. J Hanc Domitianis: vitiam notat indignabundus Ju enalis Satyr. IV. 50.

Atque utinam hi potius nugi tota illa dedisset

Tempora saevitiae Clara quibus abstulit UrbiIllustresque animas impune, et vindice nullo. Sed periit, postquam Cerdonibus esse timendus Coeperat ho noCuit Lamiarum caede madenti.

Obsessam curiam. Hae in Contigere ranno Urbis conditae DCCCXLVIII. -' Tot consularium. I De his Consularibus viris nobilissimisque eminis vide Appendicem Chro nologicam, in qua Domitiani re prosequemur. Nec pudor fuit T. Flavium Clementem reum subdere licet Consul PrinCipis Collega ac patruelis foret. Ob Christianam religionem, urguebatur impietatis in deos; ideoque serme in ipso Consulatu interemptus. Eamdem ob causam Flavia Domitillarius uxor in Pandatariam insulam relegata, ut et in Pontiam altera Domitilla, pariter Flavio sanguine orta. ulla re magis Domitianus muturavit sibi exitum licet et alias nobilium c pydos ediderit: quas intor Acilius Glabrio Consularis et exsul occisus est ut rerum noVarum molitor App. Chron. pag. 466. d. '' Carus Metius. Carus et Massa, nequissimi delatores, hominem nequiorem Se Heliodorum sormidavere Unde Juvenalis Satyr. I. 35.

Quem Massa timet, quem munere palpat

Calus.

276쪽

260 NOTAE ET MENDATI ΟΝΕs Quem ad locima notat vetus Scholiastos Iuvenalis: Massa morio friasse dici rD et Carus mimuS-Hi Neronis fuerim liberti et deliciae Argiis is sed

neqrtissimi delatores ..-Massa autem et Camis, Heliodoro deferente, occisi sunt: cujus futuram delationern ita metuebant, ut ei r/nera darent.

De Caro Metio nominil habet Pliri ius I. p. 5. et VII. p. 27. Vide et Martialem XII. 25.

Una adhuc censebatur victolia, multi postea innotuit.

β' Albanam arcem. J Albani, nunc Albano, ad duodecimum ab Urbe lapidem, via Appia, at Xerat, Seu egregia Domitiani villa Monent adhuc amplissima ejus ruders, qua summitatem montis, ubi Alba erat, pertingunt; egregiaque XtADt vestigia in Principum Barberinorum hortis. Vide eruditum Corra dinum, Vetus Latium, Tom. II. Pag. 90 Deia arce Iuvenalis, Satyr. IV. 145.

Quo Albanam dux magnus in arcem Traxerat attonitos, et sestinare Coactos.

' Sensentia Messalini. J ondum in Urbe, sed

tantiim intra Albanam arcem StrepEbant Sanguinariae Messalini sententire. Catullus Messa linii CaeCus erat, eoque ad omnem Domitiani

libidinem projec tior, ad scelera audacior de quo Plinius IV. p. 22. Incidit sermo de altillo

Messalino, qui tum imbus orbatus, ingenio octo Drala incitatis Uddideras. Non erebatur, NOHerubeScebat, non miserebatur. Stepidi a Domitiano non Secus ac tela, riae et ipsa citra et prodida feruntur, in optimum quemque contorquebatur. Adversus mortisorum huneshominem

intonat Juven; itis, Satur. IV. 1l 3.

277쪽

AD VITAM CN. JUL AGRICOLAE. 26 I

Et cum morti sero prudens Veiento Catullo, Qui nunquam visae flagrabat amore puellae,

Grande, et Conspicuum nostro quoque tempore monstrum, Caecus adulator, dirusque a ponte atelles,

Dignus Aricinos qui mendicaret ad aXeS, Blandaque deveXae jactaret hasta rhedae.

δ' Massa Bebius. Pessimus quoque delator, de quo jam dictum supra. Tunc Coleribus suis insaniis, PS reus erat, accusantibus Baeticis; qua de re vide, inter Testimonia I et erum, Plinium VII. Ep. 33. ' Rehimum. Helvidii Prispi laudati salpra Hist. IV. filium, amicum Plinii Junioris, qui

inultum eum non passus est Helvidius Priscus, regione Italiae, Tarracinae muni Cipio, Cluvio patre, qui ordinem prinii pili duXisset, ingenium inlustre altioribus studiis juvenis admodum dedit: non, ut

Pleiique, ut nomine magnifico Se ne tium velaret sed riuo firmior adversus fortuita Om- Publicam capesseret oCtores sapientiae secutus est qui Sola bona, quae hone,tu, mala tantum, quae turpia potentiam, mobilitatem. Ceteraque CXtra animum neque ionis loque malis rad- numerant. Quaestorius Adhu C. R Paeto larasea gener delectus, e moribu SOCeri nihil aeque a libertatem hausit Civis, senator, BritUS gener, amicus, Nun Ctis Vitae ossi Cil equabilis, mpum

Ep. IS Porro Senator erat Tacitus, et Cum Publicius Certus Helvidio manus intulisset, eumque in carcerem duXisset, id sibi senatoribusque omnibus cit mini duCit quod etiam queritur Pliniusto c. it. Inter multa Scelera multorum, 'illum atrocius videbatror, suam quod in Senatu senator

278쪽

26 2 NOTAE ET EMENDATIONES scrialori, praetorius consulari, udo manus intulisSCt. q Rusticique visus Supplebat Illustr. Huetius. Nos aurici et Rustici risus De atione, nos Λ ecio innocenti sanguine perfudit Bene quidem.

At Delius, ut puto, e s. emendaretUr, NOS Mauricum Rusticumque didisimus. Fratres enim dLIOS, Inguine, Virtute, Causa Conjunc tissimos, diviserant, Cum auri cum Xilio Rusti Cum morte multassent Arulenus autem Rusti Cias, quod Parti Thrase se vitam Cripsisset, UmqUC Virum appellasset sanctissimum Herennius Senecio, quod Helvidium Priscum laudasset Helvidius, illius, quod quasi scenico Todio, sub fersona Paridis et Oenones, dit ortium Domitiani

cum Tor tractaSSet, morte damnati sunt. InoXilium pulsus est Junius Mauricus, Rustici frater. Vido Suetonium in Domit . . TaCitum UPTI, Vit Agri C. Cap. 2. Plinium III. Ep. ll. Dionem Libr. LXVII. pag. 76O.

Subscriberentur. I Et in crimen vocarentUr ' Si Dus ille vultus. J Undo Plinius in Pan gyrio XLVIII. Ipse Domitianus occursu quoquctvisuque terribilis, superbia in fronte, ira in oculis, emineus pallor in corpore, in ore im- fAdentia rufo rubore si usa. Vere Seneca Ep. XI. Quidam numquam madis, qua/n cymerubuerint, timendi sunt, quasi omnem Esr cundiam es t ferint Sylla tunc erat TiolentisSimus, cymbaciem ejus sanguis DC ISCVat. Innocentiam principi donares. Tamquam pro virili portione Domitianum absolveres, teque

279쪽

AD VITAM CN. JUL AGRICOLAE. 263 constaritia et alacritate tua non intercet tum veneno probareS.

β' Ante uti trienniiDii. Quartum jam annum Roma aberant Tacitus ejusque Xor. Ob hujus absentis Casum iis ante quadriennium Periisse Agriculam Scribit. β' Poticioribus tamen lacrymis. J Egrogi dictum, Ut Cetera Agricolae Suprema maximo Sensu

βδ Ut sapientibus placet. Epicurei animas

Cum Corpore Xstingui docuere Socratici et Platonici eas immortales esse pronuntiarunt. Inter utrosque mediam viam ingreSSi Stoici, magnas quidem animas elic es suturas, et aeterna sortituras SCriPSere quae tamen, cum Deo et Dum erit iteriti ista moliri, labentibus cunctis, Et PSae, Ar uruinae ingentis acCessio, in antiqua elementa er- tendae sunt. Vide Senecam, Consol ad Marciam,Cap. ult. Melius veriusque Macrobius, in omnium Scipiunt l. 4. Obtinuit non minit de incorporaliscite animZe qumn de immortalitate

sententia eamque Nationum omnitin ConSensu

adstruit Tullius Libr. I. Tusculan. UaeStionum. py Temporalibus laudibtis. In hac Agricoliti vita, nihil ad poetiCam Pompam Comi ΟSitum,

omnia ad lugentium modostiam exaCta. Inde non immortales, Sed temporale tantium et Perituras laudes promittit Tacitus. Nec aliter egregius virtutis laudator et auctor FrederiCus II l. Cum Henricum, russiae Principem laudaret, scripsit: Prince, qui saUie combien Cous 'etis Cher. Combre votre per Sonne 'eloit precisuse: Si lu

280쪽

264 NOTAE ET EMENDATIONES. vota des Disant perit se aire ense)idre de moris,prgie attention a uri et oi qui ne Doris ut pasinconnue soro re que e fragile monument, leseul, helas que D uis erigerra et Otre memo ire, volis sol eleve. 'ohe illi Prince Henri, par S. M. e Boi de russe observaverim in Lujus laudationis Conclusione egregiam inesse Taciti

imitationem, aut potius eumdem naturae enSum

atque impetum.' φ SimilitudDie de oremus. Ita optime emendavit eruditus rotius Perperam in libris editis, militum decoram uS. δ' Fa=namque. Iallet Muretus strvia=1r. Quod quoque nobis plurimi iam placet. Quis enim serat famam anim complectant tir maXime Ciam OX Sequatur, forma mentis a terna et infra in Dialog. de Oratoribus, Cap. l. dum formam sui quisque et animi et ingenii redderet Famam tamen retinuere interpretes Plurimi. β' Superstes erit. J Non modo aperstes erit Agricola Sed ejus vita absolutissimum laudationis eXemplar Semper habebitur. Id unum, ad amplificandam et apud nos aeternandam Agricolae famam, OptaVerim, ut vita haec, quam Illustrissimus Nivernensium dux Gallico sermone reddidit, publici juris fiat miro tum virtutum et literarum Certamine quis eorum sit mimus, isne qui ita ViXerit, an qui ita scripserit, an qui ita suerit interpretRtUS.

SEARCH

MENU NAVIGATION