장음표시 사용
31쪽
talionem Jam J. B. Gai in notis suis, ne ver ita, ut debuit improbare. Ubinam, quaeso, e pompam ulisse, dixit Gorgo 'Ldcuta quidem est de pompa, Seu mentionem fecit pompae illius, quam eo ipso tempore ad Adonidis sestum celebrandum in regis aula parare dicebatur regina; at se idisse istum pompam, ne verbo quidem Indicavit hoc enim Praxinoa suspinata tantum est; et ex hac suspicione issestim optatio est enata, ut Gorgo ea, quae sorte vidisset, benigne sibi enarraret. - Π, salsam istam explicationem Si mittamus, quam parum latine, quam foede ac barbare, quod ad temporum modorumque usum attinet, vir bonus iste loquitur Parum modo ei suboluisse videtur de illa Ciceronis Llege, quae monet, latine
loquentibus nobis non solum dendum esse, ut verba viseramus ea, quas nemo jure reprehendat, sed etiam gi et casib us estemporibus, et genere et mιmero ea ne conservanda, ut ne quid perturbatum ac visorepans aut praeposterum sit ut non discerptis sententiis, non praepoSteris temporibus, non confusis peraonis, non perturbato ordine dicamus ea, quae dicenda fi
beamus. Parumque idem Harlesius eiusdem Tullii curare videtur edictum Tusc. ΙΙ. 44 Si Grammatim is professus quispiam barbara Ioquatur,... hoc turpior St, quod in eo ipso peccat, jus profitetur cientium. Adolescentullis sane e Suprema Grammatices classe vix elapsus, necdum ad studia, quae Vulgo dicuntur humaniora aggressus, Splendidissimum istum Doctorem, multorumque librorum editorem atque Xplanatorem edoceat, illud nidisses pro uideris, illudque idem pro conspicatas Vel quae vivi, in illa verborum collocatione sermo enim rectus est omnino non esse serehda ut taceam, Verbum δεῖν, quod in textu ter tantum apparet, in praeclara ista Hartesii versione quater apparere. Turpiter igitur abeat magister cum Versione sua Illud Moισα non cum antecedente εἶπας, quod eidem
32쪽
istimaneat viam, Sed cum insequenti, per ellipsin mimo, λήγοις 'el με esse ungendum, aequo algus eg0 Sentit
Gregor Cor. V. 93, qui quamquam zontra metrum, e sum 21 ita exhibet: γ Πες - lam, καὶ ἐδασα - - μὴ ἐδοντι. 10 Si, quod per codices licet, iusseremus cante alterus cis, tum καὶ esset serendum. Summus odostedus emamus, ceteroquin de Theocrito restituendo atque explicando quam optime meritus, audaciuS, et Mima ex parte sonora eodices et veteres editiones rerum ordinem, quod ad versus 23-26 altinet, ita immutavit: δ)
, - αῖρος ἐμν φίλαι, -- ὰπέσβας. μ 4 , θω utim, caprae mihi sunt carae, tantini tu mihi eam obiisti μ etsi interprete. '. ,Ηa familiari locutione Gorgo hi uicit, quin idisti, es,potuis narrare etiam ei qui non sidit. D meque enim, opus ut codicum Scriptura ιπας καὶ in παις κεν mute- si tu vet. Corint, editione, quam tum a. 1828 adhibui versus est scriptus itidein sere, quod supra monui, in cod. Paris me A. In celebratissima illa disputatione, quae inscribitur Scholae Theo- erile modostodi Hermanni, A in Ephomerid. immermann sisAIlgemelne Schulteitunge a MDCCCXXXII, auae. 132-134. . cisaubonus in ed. Moret. in marg. adspripsit:.ra narra in D non vidit ea quore dicis e vidisse perperam ἐδεῖσαι cum antecedenti εἶπας Jungens, quamquam in ipsa illa d. Moret. ut in codd. Parisinis meis post εἶπας interpunctionis signum apparet, quod non delevit annotator ille doctissimus aliis in locis ibidem nonnulla delevit ac refecit pro sua de istis rebus sentestis.
33쪽
i, uir. Provectu solarem habet indicativus praeteriti Laoristi
'ἡSop. R., . . . Proinoa quuma Ponde oe-οις Mis ἐπτα, . :: filia suis pro rei explicatione haesit tum est, o signi- , , Musat, non se ita amam esse ut Gsgonem, sed valde laneoupatam rei domesicae et pueri cura. μ- ui sit negare, hancce Hemanno excogitatam, partium distri lionem non modo, quod ad s-um attineat, defendi posse, imo vero etiam esse ingeniosam Λ ipsi genio suo pr claro a sere divino hac in re, ut alias promiscue in critica lacienda, nimium indulsisse mihi quidem videtur summus ille vir, quum non modo in meis codd. Parisinis, sed, quod quidem ex editionibus criticis, quae mihi ad manum sunt inter eas novissimae quoque Jacobsiana, Boissonad. Ziegler. Ameis. desumi potest, in ne uno quidem codice S et in no una quidem veteri editione talis distabuli versuum appareat. Et quis homo doctus a sanae mentis infitias ierit, talem partium distributionem non minoris osse momenti, quam ipsius temtu verborum immutationem Τ uuare non possum non mirari, quod non modo Meinestius et quidem ne verbo quidem defensionis causa in notuli ed. 1836 addito Zivlerusque, qui Hermannum producit auct0rem, sed etiam meisius, cui aequo atque mihi ipsi et probissimo antiquae a seripia veritatis defensori, o A. Iacobsto, in ed. oinica est persuasum, coNTEA ODIcM NIL ESSE TENTANDLM, Jnon solum, ut in limis et Moschi d. recto secit . Iacoba, textu subjecerunt, sed in textum receperunt prorsus immutatam illam rerem distributionem. Amei: s quoque, ut clariSS. Me eLHS,
in notis criticis editionis Parisina suae pag. XV. de hsto immulatione laeti omnino cProbavit ac defendit autem, idque sagacissime, in Jata. et MolI Ephem. a. 1846, p. 100-107, ubi
J De hujus ipsius carminis versua, κα--έρω ἔν αποικεῖς Ameisius in ed. Parisin sua p. XIV. not. 1 observat: , π aurim omnium M -rum scripturam vitare. mutari idem vir doctus in loco, quem supr. notavi, hac sua religione, ut videtur, salva omnium amrumueri
34쪽
Zeuschii, Doederitae meaque opuscilla Theocritea recensuit.)Dccasione hac data annotavarim, in ed. AIdina, itemque in Parisina GouRMONTE sI, illud ἐν ολβιον sic habent, quod doleo, pro ὀλβιαν Ἀλβια παντα Gorgoni assignari, inde ab v. 25 aut in As
ειδες, χων ειπας, ἐδοῖσα κτλ. dat utraque)Praxinoam incipere verba
sacere et pergere ad. V. 34 usque, ubi Gorgo Praxinoae hylem laudat fibulatam. Ante versuri 25 in uid et, quae sequitur illam Go montem Clitera Gorgonem denotans) et in sequenti versu I Praxinoam signisscans mihi videtur omissa. In serioribus edd. saltem omnibus, inde a Camerariana a cf. Haganoana a. 1530 usque ad Veschenarianum, neque hac exsepta, versus 25 si orgoni est adludicatus idque meo quidem arbitratu recte. - Quod summus G. Hermannus, quod uxv. 25 Spectat, de familiari locutione sive de proverbio cogitavit, secit id praeeunte sam divo Frid. Iambrio cujus hoc de loco Sententiam summa cum laude auctoris repetivit vestem n cado. 253 est aute haecce , Vera videtur lectio, a Meminio lin ed. a. 1825 in ordinem recepta non tamen existimaverim, Praxinoam narrationem rei ab amica exspectare. Unde enim suspicetur illam Jamai quid de sesto vidisse Est potius PROVERBIALI Loc Io eu dum est, ut ipsae rem videamus de iis enim, qua Ure fidisti Oculis, aliis, qui non viderunt, narres ἡ-Tres 'rectius in proverbiali locutione vertit, quam Herman w, potuisti mrmrs. μVide supra.J Ita simul intelligis, qui stis , hi masculinum genus m μὴ δόντι positum sit ris annot ad Id. XL 75. μAt simile quid iam I. B. Gisio videtur suboIuisse, quum in altera editionum suarum, splendidissima illa, i quod ad D mam attinet Praxinoa responsum inde si his M'-ολμηπαντα usque ad τῶ Ποντιμ ita liberius certet iranstulerit
litterature resque a College de France, ὲ Paris, 'an IV.
35쪽
hnovos Vult nectere Sermones. mos ut praecidat Gorgo, habeundum esse monet ἔστειν ωρα κ μ J, nec monet, pistolum, Sed, ut re et sacto animum Suum declaret, prius- ri,quam a MVR PT inoa Gorgo per errorem scripsitIverba,ilotis niviercipis uermonem in eorum locum quae dictura illo ιυ. - t. --ζε τι, inseri ἔροιν se κει i. et ' ius Iai , ,
Ad quin Iopum observarim, scholion illud in od Parisino meo A supra IJ - scriptum, , ως δῆλονοτι, contra Ame Sium φperto, et pro me M. Forio V. C. Zetrachioque sortiterpungre Iid inciquae melinis hac de re disseruit in Jata. et KIou ubem. R. 1846 p. 104, ubi Zelgschii de isto versu disputationem recensuit.) mota orth. novissimus Theocriti editor Anglus G. Re manni hujus loci interpretationem quamquam comprobos e sum a tamen, praeter necessitatemhita censuit immutandum:
missonassi in altera ed. a. 183 7), quod miror a doIeo, do interpretando versu 25, ima forma in codicibus HSS. a paret inperans μ' i
36쪽
in textus recepit, sine ulla fere dubitatione seductus s. Rem manni observatione quam scripsit a. 1810. Vid. I. A. Jacobs.
not. Supplem. p. 433YMoes: hquum dicendum fuisse et oμωνεῖπας κε fit mihi quidpin videtur legisse Soholi&tes, qui
adnotavit: ἐκ το των διηγησαιο αν W.J videtur vulgus hoc consormasse adsimilitudinem talium, ε μονάς ἐμινην. pMon mimos si haberemus, saepius parum profutura esset grammatica. μCujus sententiae Hermannianas partem quidem retulit in notis)Boissonadius his verbis: Iam sententia stare videlire, eonfom
Denique audiamus de male vexato hoc loco, interpretum cruce, praeclaram illum λεξικογραφον E. Mercherinn, qui omnibus iis, qui in isto versu 25 explanando de properbiali locutione cogitarunt, palmam mihi videtur ereptisus, non in eo, quod nonam ex illo elicuit sententiam, am quod cognitam jam nosis quibusdam iisque munitissmis, ori or mi argameae tis duo ad explidalionem καὶ eos uidias in apodori admiuenda inimi, insigni et rara O est ingeni ad , --Dmnino invenisso atque in lucem protulisse mili videtur vir doctissimus si disputatione, Mam fri cindimui, py ses sq. . Ipsius verba, quod ad exponendum versus nostr sensum speetat, haec sunt: Unsere theocritische Stelle Mese alao drille cy-,teinius m liberaeue sein quorum tu aliquid vivisti, a M
duo ad innandam an ei sententiam attinet, primo adn. cuni καὶ τοτε et is, in apodosi apparens istissutal, 218 9, deinde ad Hebraicum ' saepius ut 6ene Aia, ly ix 4 IR34 D itidem adhibitum, denique ad Romanu. ι--ii estis modo usitatum ut Plaut Bacch. 2, 3, 45 Epid. 2, 2, 35.
Most 5, 1 9. s. Cic. Iegg. 2, 4, ubi aliter Ieg. oress. D nos millit aercherus. Huicce Mercherianae interpretationi praecipue saxe scriptio oodisum meorum, quorum uterque post laces vidit notiondin, alter C eomma, alter A vel pumetum exhilydi l
37쪽
Haec haetenus de dissicillimo lio versu quaImpiam vel istis ejus interpretandi atque explanandi nunc temporis naen quae supra exposui, ea, ut iam mortui, ante nonnulla exeogitavi lima mihi praesto sunt rationes de qua re in nota Versu 25 subliciinda paucis gam. . Ad alteram igitur locum, qui non minus, quam prior, vexavit interpretes, nunc progrediamur, serram citieia 50, in quo quid
sibi velit ἐρειοί, et relinquendumne sit an immutandum, parum consentiunt explanatores. Edd. Gosin. Camerar P Brisb. I
et III , II. Steph. . min.), Vimon. a. 1620, Wechel. Paris 1543 itemque recentiores inde ab Reiskiana et ala ad
Λmeisianam usque ad unamimnes vulgatam scriptionem ἐρειοί, codd. Qer C autem parum modo di ersa. ριοὶ offerant, quae ,,π--- cossicum lactio videtur summo G. Hemanno. Alit aliter autem hoc ἐρειοί vel Ἀριοι corrigendum censent:
spini m. 1620 oi perniciosi vel detestati martono;
non minore cyminbore, qua liuolu, diligentissitne pervolutavi, ab summo Virs, R A Wolf, i ilalus, qui illum Schol. omnibus ceteris longe anteponendisin, et ex diligenti Scholiasiarum evolutione, ut omittamus cetera sommoda, veram doctrinam grammaticam hauriendam esse censet. Sunt iritus vertit haeo Proteu. sp. IV. γε dam ais pausu verbia a b in nobis es in ne meriti- να --, quiprianis duos Iliadis eoaera Venetos in pria re moruli cum ea Scholiorum foveris,cetiae . . . mino crvicise frammat- ιιι iis non modo Malactis, εὐ-mbus omnium poriarum Sc Maala Iove anueeuius ι porro cap FI. hae nequaequam me poe- et an a audii, tuae. . . in diaetaeis senos ammaacorum actum . moisurum eo gno Φου- - , - - ad Me opus aB M omnem
38쪽
' 26 in mentem venerat quod mutato tantum Spiritu, etiam . . Mius dios ille heros, sanae religionis non minus, quam doctrinae, lanissimus defensor quondam, Imbavi et v th betaminiae 9:1J postea vero. i. m. tum quam de Adoniag. commenta edidio, quid verin esset, nesciri 3 est B se M. Quis, quaeso, lucem audeat afferre, ubi talis vir densam cal ginem, qua involutum Se queritur, perrumpere se posse desperati Attamen prae aliorum conlecturis ab Toupis excogitatam e ποί
de qua es aut ad Tit. I, 12 sibimplacere, ibidem vir
clariss affirmat idem sentiunt Ahi ardius et Bindemannus G. Hemannus in schol. Theocrit. ἔριθοι Conmes ad vastehidigoandum mercenarii administris', Boissonad in ed. II. ἐρισταί conlecit se in textum recepit, subjecia notula haece si dicum scripturam ἐμα et Φιοι mutavi in Φισται, temere quidem, lateor J. Denique Zieglerus in no ad h. TY, missus virorum doctorumconjecturis alecit duas alias f. c., nempe hω- L . obscuri s. subdoli gloss. cod. Vat. B. --- Zie ero hane coisset stabitu videtuo, et ἡ βρωμ i. e. had omnes malos lusus arcte eo uncti J. Ego vero, qui
in tanta manu scriptorum cθdd. crina tantaque lectiomun variarum ubertate conjecturas ad unam omnes extorres agendas censeo, et
in mea editione revera agam, cum illi illud ἐρειοι relictum volo. uuid enim prisci Theocriti carambus est cum isto recentiorum partim male ano, partim distorio as ridiculo, ad antiquitatis indolem parum Geommodalo et ubivis sere superauo multiplice fetu, quem magna ex parte nimia o
'cultriem fingua yraeeae, nemnem ut Hister in si s Me aeriplare edendo proficere posse risi simia eurru sectioris praece u inorum eo ε- sterit, et ad vim a rationes ea aminaveru - - Divus Rebes. alter sane Theocritus, in prae octionibus suis eth inteis αραμ videtur comprobasse vertit enim , iner Wie de andere,
Huectis eaesim lauti eve deI, quod mecum communitavit Frid. Fr6Mich, Hebelli quondam auditor de quo viro praestantissimo
39쪽
ut genimum, sinandum et, piam ad a- deducam idemque atque ἐρα-- deno aes in os ina eorum vi , a Macta, streusMinge Levis, vertendam arbitror. Stat mecum Zamagna, qui vertit iraque praeaces. Illud 4ρειοι Tetinendum censeo, etiamsi, quod Falctenario videtur nusquam alibia occurrat. Ego quidem, quo id mem exemplo, non habeo. Sed raritas: ipsi h maritu, Irarem docinnarum lusinus Fe bis utor, hi h usmodi vocibus, quas poeiae pro praesenti necessitate DMnt, nona minuit fidem alia, praeter Do
Reiam quidem aeque atque ego: ἐρ- intacuo relinquit, at, Theocriti spiritu sorsitan divimus avitus subtilissime mireque usi sulet, ii interpretatur: ,,ἐρ - uersi, Bo sippellaemus Bara o stems,h---, Massiis e sinpete R.
- Me quum typis jam mandata essent, Basilea reduc vide quam in librorum meorum imme ad edit Gosari TENSEM annotavi nonnulla, quae ibi data occasione B Mamra, sin simus Horatii cultor hac de re meeum conmunicavit, subjicienda initi sunt rasa. Vir doctissimus enim aut ι moei. e. exituri 'emribam intimet vivo . in bina legendum, aut eris, quum μιοι quod ad 'mam remeat omnino graecum is sit, ινηι quo ut i a monui, optim quique ood Merissimi , conuatim excisuri, pro diuidum in tot uiue recipiendumn esse censet ac rectissimis. Minas emihi ideiur, quare equidem recipiam ρισι producta syllaba inedia A. ,
40쪽
V minet. Amolli compleiactarierare Q S, quaeso tam pauci tuiquam verbis in laevaque imo rantiae, intinnanitatis, Illustiuae Spe una edidit, quot MMy .itaque hoc loco Reisia 2 - Nonne boo est non modo Graecae linguae scientiam F orsus dimeri unde lenia vocem ἐρ- est ita deducturus, ut a Bauem Ue mai denotet t) sed omnem simul humanitatem ac Iustitia sensum deposuisse Numlatuit Reishium inhominem istum ἀριστοκρα--τατονή pvum comtare, utrum ipso illo tempore in eorum qui vomere terram, an eorum qui calamo chartas cetratu interdum uexararent, numero atque ordine plures Subjectioresque , eam' inqique platim sentinae τω hPubel et si danaille ' adscriberentur, digniores invenirentur num latuit istum, ipsa illa aetate Multos mperioris conditionis homines et iniet hos, . quod admol deplorandum est, passim docis quoque viros rastitime qui, quod ad virtutem,llustitiam vitaeque innocentiam, quod adi ver bonestique studium, quod ad animi sortitudinem et ingenii liberalitatem attinet,
parum satisfacerent iustae exspectationi; ut, si iidem reviviscerent et nobis ob oculos nunc versarentur, simpliciuin illorum i moribus
quidem rudium, at virili in enlo rectique sensu pilaeditorim ara torum Uuρη- istorum, quq hqtayi,iculli orum seu honoratiorumequi vocari inno amabant, homuncionum eoru es sorsum valere atque aequiparare credereιρον Coegralviendi sibi amoolas
nostri, meso sanam istam Boishii de hominum dignitate eooinnam,
ex Od. , t ειυς ερον quam δ-- interpretantur ii, quibus illa aeque sui obseura a slege a que m Minoo Stepvno in Ind. Ib . R Sint a parte agricolarum humanissimus ille, quem pie colo, M. Tullius, qui vi Verr. Aia. II. lib. III, 11, 27 aratores χνα - -