De Motu animalium, Jo. Alphonsi Borelli,... opus posthumum. Pars altera

발행: 1681년

분량: 528페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

, 8 I . AL. BORELLTCapi q. De gulum in Secundo idipsum septum e statu sinuosim tu respi- sursum extuberante deprimitur, explanaturque.Qui δῖμ''iβ' propter fovea, qua septum traΠsuersum intra pectui excavaba postea repletur depresso, complanamquc ipso septo . Et hinc resultat thoracis inura similii sphaerodi , seu otio dissecto, cuius, vertex est tutu tum , & ceruix basis vero est planum septi transuti si , a quo absciniuitur . Talis autem septi depressio necessario auget capacitatem thoracis .Et prius a mu seulis intercostalibus. ampliata fuerat latitudo,& cras sities pectoris . Ergo necessario a musculorum inter costalium , & septii transuersi actione cauitas pectoria dilatari debet . Ed intra pectus exinanitum aer νi ponderis , & elasticae facultatis eius insitivari deabet .. Igitur motus. inspirationis. efficietur studi

dico

PROPOS.. XCI.

completur actio inspirationis a simplici receptione aeris intra pectus amplificatu a musculis intercostalibus, & diaphragmatis; sed praetereae requiritur nouae actio compressiua facta a resilitione costarum .. Quia post dii atationem pectoris aer ambiens*0di profluit ast replendam illam cauitatem,oportet , Vt a xvi , qui pectus repleuit , eandem saxam consstentiam retineat, quam habet externus aer, ps' pterea quod externus. cum interno' aequilibratus ii, eadem' regione aerea quiescunt, & ideo nullam νj Ii ut m exercebunt. Verum ad dilatandos subii: sesimas,

182쪽

DE MOTU ANIMALIUM .

thio, alios canaliculos pulmolaum3qui clauduntur a b C:ν. r. ηγου eonniventia parietum mollium, requiritur vis allia respi- 'tui motiua , & inulto maior vis requiritur ad insuta

2,dum exceptum in brachijs , & amplis spatij,

ulmonum grandi impetu intra eosdem canaliculos , Vt 6scium cunei eXerceant. Sicut cum manibus sollem , aut utrem dilatamus,aer ambiens sponte suetaeedit ad implendam illius cauitatem, at ibidem sum ja tranquillitate quiescit. Si postea velimus carbones accendere, aut e fistulis folli annexis sonos musitaeos elicere, requiritur actio contraria, nempe constrictio ab alia causa, quae follem comprimendo, aerem in eo contentum e primat. Eodem modo potentia , quae thoracem comprimit , & aerem in eo inclusum vehementer impellit, non potest esse vis musculorum intercostalium,& diaphragmatis, quia hi dilatare tantummodo thoracem possunt, non vero constringere . Nec praeterea esse potest vis musictilortim pectoraliu, quia nil conferunt ad respirationem . Igitur impulsio illa vehemens aeris in pulmonibus existentis efficie-tllr ab alia causa diuersa a vi musculorum pectoris ;quae,ini fallor,sic indagari poterit. Cogita facies tabellarum follis coniunctas retineri c0mpressione machinae chalybeae, tanquam a praelo. Tunc si manibus dilatare follem velimus,oportet, Vt machinae resistentiam superemus, camque distraha-

cessante manuum tractione, vis machinae grandi impetu resiliet,ut ad pristinam eius relaxatam con gdrationem restituatur, & proinde vehementissime

aerem exu it .

iς parit thorax est veluti sollis , qui undique ς'*pressus retinetur a tot machinis, quot sunt costae ;

183쪽

Igo Is. AL. BORELLI Cap. . De Vero in actu inspirationis violenter distrahi hiis motu respi- et dilatantur una cum folle thoracis a contracti6h /xi'di musculorum intercostalium . Ergo subito postqvasti, cessat eorum tractio, necessario machinae Omnium co starum derelicti, et sui iuris factae exercebunt nate. talem si iam indolem resiliendi, et ideo grandi impeii constringent thoracem . Et sicuti in solle, nisi valuit la claudatur , illius compressio inutilis, vel saltem hi rtim proficua est, quia aer retrocederet, et non ex primeretur per fistulam violento cursus sic pariter sit. cesse est, ut rimula epiglottidis a suis musculis cliv. datur, et tunc constrictio spontanea costarum conet sabit aerem intra bronchia pulmonum contentum, Lmulque eum impellet; quare a duplici vi, scilicet a praedicto impulsu, et a vi elastica, quae machinula ae ris compreta se dilatare conantur, insinuabitur per omnes diuerticulos, et recessus pulmonum, inflabitq; eius vexiculas,et sic sanguinem in vasis collateralibas contentum exprimet,elutriabitque.

In expiratione placida , et naturali non eijcitur aer avi motiva vllorum musculorum, sed consequitur ex quiete , et defectu actionis musculorum intercostalium, et ex relaxatione dia-phragmatis, et ex rimae epi-glottidis dilatatione. a .fον. y, ut dictum est y Naturae indigentia non exp tur a simplici aeris inspiratione, sed praeterea requit tur compressio validissima, quae sit a resilitione cost

184쪽

DE MOTU ANIMALIUM.

iis, eumque talis actio compressitu fieri non possit , Ciν. m. ne arcte clausa fuerit rimula epiglottidis : Igitur eo motu re*i- minimo tempore, quo talis compressio fit,exire aer ab ostio clauso tracheae non potes . At poterit sane exile subito, postquRm talis sollicita compressio comple ii est . Plia nempe immediate aperire potest ostium tracheae; & tunc aeris effugium e pectore subsequi debet, absque eo, quod ab aliquo musculo expella-iur; nam si musculi actio est eius contractio, plane diaphragma nil prorsus agit. inando relaxatur sponte, scilicet quando reducitur ad pristinam suam situ

tionem sinuose incuruatam intra thoracis cauitate in ;ex quo pr0inde fit, Vt aer cogatur cedere locunta

subintranti diaphragmati, quod fit egrediendo per

Praeterea ipsemet aer in pectore compressus, sit naturali vi elastica quaerit locum, ubi expandi possit,& ideo sponte per os egreditur absque eo, quod ab aliqua vi, & actione musculorum eijciatur.

Expiratio violenta adiuuatur a compressione costarum, do a musculis abdominis. C stat experientia in motu concussitio tussis, & in ' j simili biis vehementissimis expirationibus , quod Rstu expressionis aeris vehementer thorax,& abdo-ς0nstringittir. Hic certe a suis musculis compri- Φxpr. Et ideo viscera impelluntur sursum tanta Vio qntia, ut diaphragma turgefactum intra pectoris ca Wxψxςm propellatur , ob cuius aduentum aer hinc

185쪽

motu respi- gi ab alia causa non potest , quam a resilitione ori

rationis.

His praemissis ,considero, quod urgente necessitates tussiendi, primo copiose aer inspiratur, postea apetita rimula epiglottidis, subito musculi abdomini,

totalis vis resilitionis costarum adhibentur a Natuti, ut aerem effundant rapidissimo vento , quo bronchii pulmonum abstergere, & currere possit eijciendo me. cuosos succos, sic enim periculum suffocationis euia latur , & tollitur molestia,qua nerui asperae arteriae itaritantur.Igitur in hoc casu, praeter causas superitis ex positas,concurrunt musculi abdominis, & diuturni otresilitio costarum.

In expiratione non e cuantur pulmones omnin0, sed semper in eis remanet don exigua moles aeriS.

Hoc suadetur, quia substantia pulmonis non est solida, &constipata, sed continet plures cauitate iquae ab aere replentur ; & Dista expiratione remanent quoque dilatatae, quia tracheae, & bronchia puli 'o num constant ex frequentissimis anulis cartilaginei iqui stringi non possunt, & ideo constituunt fistulit apertas , & ampliatas : similiter reliqua substantiao pulmonum constat ex innumeris vesiculis, in quihy dvsinunt bronchia , quae non possunt constringi ali ΤeXacte non replerent thoracis amplam cauitatem tales fistulae, & vexiculae post expirationem non ip

186쪽

DE MOTU ANIMALIUM . 1 8 a

lentura sanguine, Iel ab alio suςς0 i igitur coguntur Cipi ν. Dei

Ethan, ab aere prius ingresso . motu respi- Inca eribus: hoc sensu patet ; remanent .

pulmones eorum adeo eXpansi, ut thoracis cauitatem exacte repleant,& bronchiae , & vexiculae ab aere occupatae conspiciuntur ..

In viventibiis animalibus quoque remanere copia aeris in pulmonibus: post expirationem consuetam confirmatur , quia post placidam inspirationem mensurari potest eodem syphone stiperius exposito, moles

aeris leuiter expirata , quae in aestate I 8. vel ao.. digia aes cubicos occupare solet,& completa tali expiratione possumus praeterea exuctando emittere e pector alterum tantum' aeris. in eodemsyphone, nempe aliOS .ro. digitos cubicos. aeris quod licet fiat valida abdominis: compressisne, a quassi tum transue iam sinuO- se incuruatum ad instar cunei: pulmones: intra. thora ceri existentes: comprimit ,. exprimitque aerem intaeis contentum,tamen hoc est signum euidentissimum, qu0d pulmones: post lenem expirationem non erant2t0rsus aere exinaniti .. Hoc insuper Confirmatur,quia

post insufflationem cogimur effcere subito grandem di, α extensam inspirationem , ut nimirum compensari p*stdispendium aeris,qui in pulmonibus stagnare,& persistere debet ..di i plus, expirari es quam inspiremus: in placidaebi pitatione, noli quia copiosi em aeris substantia mi*lςiamus, ut aliqui censent , . sed quia idem aer in spiri y tu a caliditate viscerum rarefit, ideo, maiorem ino

'xigm: aeris non aliterat, icilicet congeriem machi VM spiralium non auget , neque condensaricum fici

187쪽

et τε IO. A L. BORELLI l

cap. q. De OXtrinsecum respectu aeris. Hoc euidense motu respi- confirmatur ex eo, quod differentia inter aeream in rationi spiratum, & expiratum,multo maior est hyeme, qua aestate , prout maiorem proportionem habet conden satus aer hyemalis,quam aestiuus rarefactus ad calidi.

talem viscerum.

Varia structura thoracis, & modi respirandi in diuet.

sis animalibus considerantur. I ab I 8. Fig. 7. Omnia animalia , quae in aere vivunt,per vices e

Cipere intra pectus, & mox eijcere aere manifestum est: Sed piscium maxima pars , loco aeris per Vices aquam suscipiunt, & emittunt, & proinde opus respirationis fluido aqueo videntur pisces exercere Smictura quoque thoracis , & pulmonum diuersa est, animalia terrestria, exceptis testudinibus, &aljjieiusdem generis, osseas costas discretas habent , sti eodem modo efformatas , quae desinunt in procosq=cartigilagineos , quibus sterno alligantur. Volatili carent costis mendosis, sed tum costae CB, FE,IΗ,tpra earum appendices BA, ED, HG osseae sunt, quae in gulos flexibiles constituunt in B, Ε, Η, sursum veri Τiugulum inclinatos ; sim liter connectuntur eaedes, appendices cum sterno vasto osseo RS in A, D,Glλὴ

gulis pariter flexibilibus . Adsunt postea muscisti ip .ercostales pariter decussati , quorum fibras quδὴ '

188쪽

e ex quo fit , ut dirigantur costae, proindeque ina mori Esestruallum inter sternum ADG , & spinam CFI, au

reatur , ut capacitas thoracis crescat; & consequen- aer ambiens succedat ad illud spatium replen- iaeterea volatilia non habent diaphragma carnosum, sed membranosum, & multiplex per imum venirem in varijs locis expansum; inseruiet igitur, ut patietes; nec inspirationem adiuvabit, ut in animalibus terrestribus contingit, cum careat fibris muscultas. Insuper habent volatilia pulmones perforatos, &costis adhaerentes. In ijs tamen aeque ben8 vasa pulmonum constringuntur , ut sanguis elutriari possit a resilitioηe costarum comprimente aerem in thoraco exceptum, ut supra dictum est . Genus testudineum costas discretas non habet, sed osseo thorace unico, & continuato ad instar fornicis

teguntur. Ob id flecti, & agitari non possunt, nec habent diaphragma, de officium pulmonum supplent

duae vesiculae oblongae continentes vas a sanguineata , quae non implentur, & exinaniuntur aere per vices , sed semper inflatae perseuerant, nec renouatur aer in Ri , nisi ex parte. Ad receptionem noui aeris,quando deficit , conferunt musculi externi pelli adhaerente ,qui sinum interne excavatum constituunt quando R0d agunt: at quando eorum fibrae contrahuntur , qdc musculi una cum pelle externa explanantur, &py0inde cauitas interna pectoris ampliatur, & aer ad replendum illud spatium. P0stea per vices vesiculae, & aer in eis contentus

189쪽

p. m. De thericis vesiculas contexentibus , &ab internis diu motu respi- sculis; ex qllo fit , ut aer vi elastica , qua praeditus ea ratio ι contundat, & pinset vasa in vesiculis contenta, toideo sanguis e canaliculis arteriosis ad venosa eis

trietur.

In insectis postea fieri respirationem, eodem , aut analogo modo supradictis,coniicitur ex obseruationi biis Malpighianis. Nescio tamen, an splendor cicin dulariam fiat ab aeris inspiratione,aut a systole cordia

prope caudam existentis. Puto tamen, tunc splandorem apparere, clim pellis externa thoracis distenditutob eius plenitudinem, quando scilicet corrugationes opacitatem inducentes distenduntur, explanantur.

In piscibus bronchiae infra fauces apertae sunt, ita quibus plures pectines curui costantes ex innumeris filis rubicundis pendulis complectentibus vasa, quae sangu nem e corde exceptum transmittunt. Hi pectines vices pulmonum supplent. Nam aqua copiose excepta, dc a bronchijs compressa ad instar praeli vascula illa contundendo , & pinsendo sanguinei

elutriatur .

Tandem animalia amphibia, ut sunt cetacea 0m'nia , quae pulmones habent simili modo efformatos, ac aut malia terrestria, etiam aerem respirant except0 tempore illo, quo demersa degunt,tunc enim aer in bronchijs polmonum conclusus per vices contusus λmusculis pectoralibus sanguinis elutritionem efficit Adnotaui in delphino epiglottidis efformationem di uersam ab animalibus terrestribus,elongatur Vald perpendicula i iter versus palatum, ut eius rima sup ζ' aquam in ore existentem emineat, caeterum costis

190쪽

ousculis absque diaphragmate respirationis efficere

Videntur.

De vis respirationis primario. Solemne est Naturete, unica actione, & eodem instrumento plura commoda acquirere . Hoc praecipue in respiratione obseruatur. Et quia maxima vii litas, quae a respiratioue affertur,est vi conseruatio, ideo merito haec primaria appellari potest. Videndum igitur est quomodo tam insigne bonum producat , &quibus actionibus mechanicis ad hoc opus consequeduinutattur . Et primo reijci debent fatis opiniones, 2 deinde verisimiliore; sustituendae sunt.

PROPOS. XCVL

Respirationem institutam non esse ad refrigerium , dc ventilationem. flammae, & caloris cordiS.. Aaliquorum, opinio, , quod respiratio conferat caloris vitalis conseruationem, originem ha-hyit ex similit1idine quadam nominis, & ex analogia 'pςr Uonisaeordis,& ignis culinae, & ideo flammam 'it lem in corde residere censuerunt; sicuti ligneaia in lignis accensis ardet; & quia ignis clausus RVit extinguitur,& e, contrae ab aeris ventilation ψηψhcatur , i & crescit; eodemque modo absque resse P qti0de vita animalis extinguitur, inu it pectu qV0d imaginata illa fiamma vitalis in corde resi A ae a: MDS,

SEARCH

MENU NAVIGATION