장음표시 사용
81쪽
septima, uvus ex Germanis, qui scurrarum oscia substinebat, ingressus dormientibus cunctis solo tantum Imperatore intervigilante visios ea. Cui Alexander, quid est hic, inquit, contubernalis p Num aliquid de hostibus nun- sp at ilia metu perterritus , sperans non posse feevadere, quod in tentorium Principis irruisset, ad contubernales suos venit, eosque ad durum Principem interimendum cohortatus in, qui sibilo plures armatique iu-gres inermes, Θ ob stentes conti vcarunt, ip1umque pluratas ictibus confoderunt. ΙΙoc in loco , elli non diem neque mensem, sed horam dumtaxat mortis Alexandri Lampridius prodiderit; inde tamen quo anni tempore a Maximino patrata ea fuerit , argui facile polle, V.C. Contendit. Siquidem hora hac , ait Pag 77.,
diei fere septima, seu prima post meridiem, qua Germanus ille Imperatorem occisurus tentoria visus es ingredi, VERUM ίVAMVIS NON SIT, ut mox videbimus, Alexandrum interemtum a Maximi fuisse, hoc tamen aestivo tempore conti se, jam satis Lampridius onendis. Benim si rempore alio id e visi et, credi vix posset, ac ne vix quidem, milites, in que Principis excubias, atque adeo cunctos, ut ait, in tentoriis degentes, post convivium homno ita obrutos fuisse, ut prodi tentoria potuerint. Su -hj icit vero: uua vero diei hora id acciderit, Herodianus
tradit lib. 6. cap. 9. Inquit enim: rite inκτὸς διαδραμου gκατα τὸ περι ολψμν: nocte exacta, quum jam luce ceret.
Si Herodiano, quem postremo laudat V. C., fides hac in re adhibenda, profecto non solum verum non erit, quod ipse monet, Alexandrum illa hora diei fere septima interfectum fuisse; sed& totam illam Lampridii narrationem purum putum Commentum esse, pronunciandum. Videatur ipse Herodianus lib. 6. caP. S.&9. ubi alio. eoque toto caelo diverso modo rem
alarrat, Sed quid Opus est, ut totam illam Lampridii
82쪽
Sm. ALEXAENDRI AUG. CAP. VII 63
narrationem rejiciamus p Satis iuperque mihi est, si ex ea rejiciatur, quod falsum esse, ipse V. C. ultro fatetur: nimirum si cum illo affirmemus, non bora diei fore septima, seu prima post meridiem Alexandrum inisteremtum futile, sed nocte exad D, quum jam lucesceret, seu bora diei prima, quo tempore mirum profecto non est, aut incredibile, lomno cunctos indulsille. Sed ait: si tompore alio id eυenisset, credi vix potest, ac uevis quidem, milites ipsasque Principis excubias, atque adra cunctos in tentoriis degentes post convivium somno ira obrutos fuisse, ut prodi tentoria potuerint. An forte hora illa prima diei pranderat imperator, pranderant milites, iomnoque post ipsum convivium eadem hora omnes se dederant ρ Si hoc sibi velit, atque huc spectet Cl. Viri argumentum , non dubito , quin ultro quoque concellurus sit, quovis anni tempore id insolens esse; neque inde propterea deduci posse, ae ilate Poti US, quam alio tempore contigille. Si autem relicto Herodiano , velimus cum Lampridio , Alexandrum vere hora illa diei fere leptima post convivium occisum Dille , neque hinc certe colligi potest, aestivum tum tempus fuille. Etsi enim
frequentius, libentiusque ael late meridiano somno vacemuS, minime tamen absui dum est, aut intuetum, ut alio etiam tempore eidem poli ipsum convivium indulgeamus. Etenim, ut elegantcr Lucretius lib. 4.
Deinde cibum sequitur Fomnus: quia quae facit merHaec eadem cibus in venas dum diditur omnis
E eis: O multo sapor ille gravissimus exstat,
uuem latur, ct laseus captus. Augulius apud Suston. in ejus vita cap.78., quod De his, quae gerebat post cibum. inscr ibitur,quov is anni tempore, ut videtur, dormiebat. Post cibum meridianum ita, ut
83쪽
qui cebat, appofisa ad oculos manu. Et Seneca ep. 83., de iis loquens, quae poli prandium ipse agebat: donmto, inquit, minimum, conquetudinem meam nostri, De.
jungendi morem, id est leviter qui elcendi, ac pausandi in meridie, aliis quoque jam communem fuit se, docet lib. De tranquill . animi versus finem, dum, Iuidam, in ciuit, medio die ivIerjunxerunt, ct in postine. ridianas horas aliquid levioris operae distulerunt. Quae verba ita explicat J. Liplius: significat autem eos in meridie aliquid cibo, ac dem somno dedise, mox rediisse ad
operas , Dd leviores. De Commodo etiam tellatur HerodianuS lib. i. cap. i7., eum pridie Calendas Januarias,
quo die interfectus fuit, in cubiculum de more meridie dormiturum se recepisse. Non ergo incredibile est, Alexandrum etiam, cjusque milites secundum Lampri- dii narrationem stilli quidem, ut infra, alia obellent alio quoque ab aestivo tempore, nimirum circa diem X lx. Martii, quo mense, neque multum intempellivae esse solent meridiationes, post prandium dormiisse. Uerum ad Herodianum, quem V.C. quod ad horam necis Alexandri, ut aliud inde argumentum eliciat, sequutus est , redeamus. Hora diei prima , seu uocte exacta quuo jam lucesceret secundum Herodianum Alexander interfectus est: ac quum idem mox subdat, ipsi Alexandro tum nunciatum a quibusdam
fui sie, adesse Maximinum, pulveremque, haud procul
excitatum Uderi, observat V. C., mane, horaque illa prima diei non alia anni parte quam aestiva Pulvcrem. c quorum pedibus, in Germania praesertim, ubi hoc accidit, cxcitari potu ille. Num vera observatio is haec sit, nostra haud muI- tum interest , onvelligare. Illud certe verum, exploraeumque existimo, his, A similibus cloquentium prae se C
84쪽
SEU ALEXA RI AUG. CAP. VII. 6s
tium,atque ornatorum Hilloricorum,qualis est Herodi. . anus,loquutionibus nimium non esse intillendum, quum aliqua, quae ad cultum potius, atque elegantiam narrationis , quam ad rei gelbae veritatem pertinent, addere nonnumquam ii soleant. Hinc putaverim verba illa ex. Herodiano modo recitata, ut & quae statim ab eodem
subjiciuntur,nonnisi hujus generis periphrasneste, qua
ivlaximinus una cum suo cxercitu, ac magna quidem celeritate, qua utplurimum ciscitur, ut pulvis attollatur, adventare significetur. Aγγειλαντων πιν , ὁτι δἐν.
ναγ πλεμυς εγαόυεται. Rauriesulibus quibWdam adesse Maximinum ,pulveremqueprocul excitatam videri, ac voces inagliae multitudinis exaudiri. Has magnae multitudinis voces, verisimile certe haud videtur, a militibus
Maximini, dum ad tentorium Alexandri veniebant, editas fuisse, quum illud ejusdem Maximini, ut cap. praeced. narrat idem IIerodianus, consilium fuisset, ut 'blatis armis etiam praeυento rumore se avdrum iam rei totius luarum opprimerent: quo nimirum, milites ejus, ac stipatores re sentita perterriti, aut sponIe cum reliquis consentirent, aut certe dum smparati essem, nihilque ejusmodi expectarent, etiam ingratis subi gerentur. Si autem auditae hae ni it itum voces nonni ii R hetorica periphrasis habendae. , qua iidem approperare milites signincantur, idem quoque de conspecto procul pulvere existimandum. Praeterea, neque certum omnino esse, reor, necem Alexandri cum in modum, quo traditur ab Herodiano, re vera contigisse. Hujus narrationem cum ea,
quam habet Lampridius, prorsus pugnare, eXPloratum est: ac licet Herodianus Alexandri aetate floruerit, Lampridius vero multum eo posterior fuerit; hic nihilominus invita Alexandri concinnavia historicos ejus I temin
85쪽
temporis , O maxime Acholium, qui ct itinera hujus
Principis Icripsit, sequutum 1 e esse cap. 64. testatus est. Quin & Scriptores non defuisse, cap. 63. animadvertit, qui occidendi Alexandri hanc caussam fuisse traderent : quod Mater ejus relicto bello Germanico Orientem adjactantiam sui vellet redire, atque ob hoc esset iratus exercitus. Sed haec ab amatoribus, subjicit, Maximini ficta sinit, qui videri noluerunt Imperatorem optimum ab amco suo interfectum corura jura humana, atque divina. Cujus quidem generis videtur elle aplamet Herodiani narratio, qua nimirum cap. 8. ideo milites in Alexandrum conspIraste, ac Maxaminum Imperatorem
consalutalle, dicuntur, quod is stub matris auctoritate adhuc esset, nihilque non ex arbitrio, consilioque illius administraret, besiumque siegniter, O timide gereret ratque ipse Maximinus, quum jam ad Alexandrum venisset, hortans commilitones cap. 9. inducitur, ut mulierem raedam , ct pusillum adolescentem etiamnum flubmatris strvitio, satim desiererent sque viro forti, proloque adgregarent. Unde non mirum, si & Capitolinus in Maximinis duobus cap. x3. de ipso Herodiano scribit, quod Maximino sn odium Alexandri plurimum savit, & Uossius de Hist. Graec. lib. II. Cap. IS. de eodem loquens, veritati, inquit, etiam puduit, nisi quod Ades ejus nutet in Alexandro O Maximino. Multa certe in ipsa Herodi ani narratione deprehenduntur, quae, ut monet quoque Tillemontius nota x. in Alexan. , minus verisimilia videntur. Ac primum
illud est, quod Maximinus palam, & aperte in Alexandrum Conspiraverit, seque necis illius auctorem prodiderit. Quod sane pluribus, quae habet, ac fomian ex Acholio, Lampridius, non quidem quod ad mortis. seu proditionis genus, in quo Herodianum,
di Lampridium discrepare jam manisestum, sed quod
86쪽
ad alia etiam . quae post mortem Alexandri patrataiunt, adversatur. Mortem ejus, ait Lampridius cap. 6 3. . milites, O qui exauctorati ab eo quondam fueram, gravi me tulerunt,atque auctores caedis trucidarunt .... Se natus eum in Deos remist. Cenotapbium in Gallia, R
maesepulcrum amplifimum meruit. Datisum Odries. qui Alexandrini appellati sunt: Adita sensi visas m tris nomine, atque ipsius, quae hodieque Romae reli sis'
me celebratur. Mirum autem, ae plane incredibile iOret, hisce honoribus, tum in Gallia ubi occisus fuit. tum Romae. quo sorte ejus cineres. amplissimo illi se. pulcro inferendi, missi fuerunt, eum post mortem honestatum fuisse, si a Maximino, cui post eum impe-Lium delatum est, palam. aperte ue interfici, jussus fuisset. Porro inter Deos, eum relatum fuisse, testantur etiam duo illius argentei nummi apud Mediobarbum Pag. 32s. , in quorum priori parte legitur: DIVO
ALEXA ROr in posteriori vero CON CRATIO.
ac in altero eorum visitur Aquila, in altero Ara cum igne. Deinde aeque incredibile est. Alexandro eam. dem conspirationem innotuisse: nam major proculdubio, atque exercitatior, secundum eumdem Herodianum ., exercitus pars apud ipsum versabatur, Maximinus enim solis tyronibus praeerat; unde recte illi Cum iisdem tyronibus venienti, veteranis suis copiis occurrere potuisset, eique istiter resistere. Demum, ut
miram illam militum omnium ab Alexandro desci. scendi facilitatem praeteream, quis Alexandrum Credat, pusillo adeo , infirmoque animo fuisse , ut re Primum nunciata , vesano similis, lacumansique, tremens e tabernaculo prosilierit. nunc Emaximinum perfidum, ingratumque vocans, nunc tyroneSaccusans qui neglecto I aeramento, adeo proterviter id facinus --. derenι : quum vero significatum, Maximinum jam ad-
87쪽
ventare, rurius in planitiem egressus milites convoca. rit, rogaritque, ut se defenderent, tuerenturque: aepoliremo quum Maximini exercitus in conspectum veni siet,tremens atque exanimatus in tabernaculum redierit
matrique implicitus, ct conquerens, atque incusans, quod ob tuam ratia pateretur, exspectarit interfectorem p Mulierem pro se , aut puerulum hic describi nemo non
videt, non vero Imperatorem in bello agentem, maximumque exercitum moderantem. Qua constantia
animi is fuerit, satis vel inde elucet, quod sub ipsa imperii initia Antonini, & Magni nomina sibi a Senatu oblata, invicte adeo repudiaverit, ut quemadmo-
modum ait Lampridius cap. a. , mulio clarior visus es alienis vominibus non receptis, quam si recepisset, atque ex eo constantiae, ac plenae gravitatis famam obtinuit. I antae vero in milites ipsos, ut tradit idem Lamprid. Cap. sa. , severitatis fuit, ut Depe legiones integras exauctoraverit, ex militibus uuirites appellans, nec exemcitum unquam timuerit, idcirco quod in vitam suam dici nihil posset. Alias militum seditiones, & tumultus,
antea,ut apud Lampridium cap. 3.,& s4., expertus fuerat, quas tamen, tanta erat auctoritate, solo sermone
compescuit. Sed & mortem eum contemsilla , inde ostendit ipse Lampridius cap. 62. , quod, quum Thrasibulus Mathematicus ei dixisset, nece Palem esie, ut gladio barbarico periret, primo laetatus est, quod sibi mortem betaicam, σ imperatoriam crederet imminere: deinde disputavi stenditque optimor quinque violenta morte consumtos Tantumque animi habuit, ut putaret se Diis comparandum fi in bello periret. Uno verbo, tota hujas
Imperatoris vita a Lampridio conscripta, ne dum mortis ipsius narratio, rejicienda penitus foret, fabulisque accensenda, si verum sit, Alexandrum, ut narrat Herodianus, conspirationis nuncio accepto, vesano limitem, lacry-
88쪽
SEV ALEXANDRI AUG. CAP. VII. 69
lacrymantem, trementem e tabernaculo prosiliisse, &Maximino dem Prodeunte, trementem Iterum, & exanimatum in tabcrnaculum rediisse, ibique Matri implicitum infantis instar, interfectorem exlpectasIe.
At fatendum etiam , illud vel in Lampridii, qua
mors Alexandri describitur, narratione, maxime m-
vetat intile elle, quod hora illa diei fere septima squocumque anni id tempore acciderit,) quum Germanus ille tuntorium Principis ingressus fuisse dicitur, cuncti dormirent, loluique Imperator intervigilaret. Ne que enim credi potest, In castris Alexandri, qui tanta, ut ex eodem Lampridio didicimus, in milites fuit severitate, corruptam adeo, neglectamque disciplinam militarem fuisse, ut omnibus, atque adeo ipsis Principis excubiis, nili hae quoque in necem AIexandri contentillant, somno tunc licuerit indulgere. Etenim etsi tradat ipse Lampridius cap. 39., Alexandrum quum,
sive in Britannia, sive in Gallia, interemtus fuit, cum paucis fuilla; id tamen non ita, ac si de privato quopiam homine sermo esset, intelligi oportet, sed de
Principe, de Imperatore, quem partem saltem aliquam sui exercitus, eximios plures viros, ducesque, stipatores, excubias secum habuisse, atque has, quum ille poli convivium in tabernaculum meridiaturus se recepisset, majori diligentia, ac vigilantia, quo pauci res eo loci degebant, munus suum obiisse, centendum. Ex his apparet, quam utraque, Herodiani scilicet,&Lampridii de morte Alexandri,narratio incerta sit: multumque probabile videtur, ab amatoribus Maximini
post mortem ipsius Alexandri varios compositos, ac in vulgus i parios rumores futile, varieque a variis, quo magis ejuidem Maximini facinus occultaretur , eam seditionem narratam . Sed baec, ita de nonnullis, quae
ab aliquibus serebantur, testatur, ut supra etiam no
89쪽
tavimus, Lampridius cap. 63., ab amatoribus Maximi ni Ua linit, qui videri noluerunt, ImperaIorem optimum ab amicosιo interfectum contra jura tamava, atque divina. Id unum ergo, ut innuere videtur idem Lam. prid. cap. 39., hac in re Pro cerio habendum est, eum a militibus occisum fuisse: quo vero modo, qua hora. quave captata occasione. incompertum. Denique agemtem eum cum paucis in Britanina, verba sunt Lampriis dii, ut alii volunt, in Gallia , in viso, cui Siclia nomenes, non ex omnium sementia, sed latrocinantium modo
quidam milites, O M praecipue, qui Heliogabali praemiis omerant, quum severum Principem pati non poseui. occiderunt. Multi dicunt, a Maximino immissos orones. qui ei ad exercendum dati fueram, eum occisi e . multi aliter. a militibus tamen constas, quum injuriose, quasi in puerum eumdem, O murem ejus avaram, θ' cupet mmulta dixissent.
Ea tria G. Vignotii argumenta ex tempore necis Maximini petita. Ex Herodiano coiasti nequit, Uruari minum occisum fuisse ae latis tempore. Aquildensis ob-Adio ituo tempore a Maximino coepta: ac qua ratione diam G Herodiano diuturna, O inexplicabilis. Huisus a Maximino ante Aquiadae ob dionem transem sus Sontium : quamvis a Lampridis confusus eum Natione. Etiam ante Ous fluvii trajectionem Aquileis diu a copiis Gu ximini oppugnata.
QV m dmodWm e tempore mortis Alexandri
duo argumenta Q.Vignotius hausit,ut ipsum Alexandrum non verno, sed aestivo tempore imperio potitum fuisse, ostenderet: ira tria
90쪽
Sm. ALEXANDRI A G. CAP. VIII. r
tria alia argumenta elicit e tempore mortis Maximini, qui post Alexandrum annos tres , paucosque ali. uot dies imperium occupavit. Hoc autem primum. Ierodianus lib. 8. cap. s. postquam Aquilejae obsidicinem , subquai pie demum Maximinus a militibus fuisinterfectus fuit, recensuisset, inter alia, quae defatigati ipli milites subibant, Incommoda, haec etIam comin
memorat. Exercitus vero omnium rerum egenus, excia
sis feracibus arboribus, agroque omni ab ino pervastato Iub tentoriis tumultuarie factis , de Lant: maxima vero pars sub aperto caelo tolerabant imbres, atque δε- lem Ait vero Vir Cl. pag. 79. imbres quidem quo. Cumque anni tempore moleste homines ferre , sed solis radios, militibus praecipue duriora pati litis, nonnili aestivo tempore graves, ac molestos accidere potuisse. Ut ex solis radiis , qui graviores aestite militibus accidunt, probat Vir Ct, aestivum tum tempus fuisse. ita contra ex imbribus, qui vere copiosiores ingruere latent, ac propterea molestiores eo tempore militibus sunt, probaru ipse possem, vernam potius, quam aestuvam tempestatem tum fuisse. Uerum eorum verbo rum , sub aperto caelo Iolerabant imbres . atque bolem non alium esse sensum crediderim, quam milites incommodo illi, sub dio, sive sol. live imber esset, agendi, fuisse obnoxios, ut ut demum molestiores
itidem fuerint imbres, aut solis radii. Sed vergit Vir CL
Herodianus ibidem ita mortem Maximini contigisse narrat. Iuum igitur ad hunc modum moenus, alisque inops exercitus esset. repore dum sub tentorio qui scit Maximinus, vacuo die a pugna, quumplerique, si tin tabernacula, aut in suas qui quenationes concelsissem.