Rerum Frisicarum historiae libri 10. Ad illustrem ac generosum dominum D. Ennonem, ... Autore Vbbone Emmio Frisio Grethano

111쪽

Lia an T E R et i ' s. 9squr cum Ditimis Labuere , donec se antinus fraude Vortigerni hominispotentissublatus, si

ν6que eius callido eiusdem Hortiar ni astu in re numsub, titulusest. Quo regium nomen tenente cum denuo pristini hostes grauiter insun berent,

Brittones cum accuratis precibus ad Aetium Romanum, praesidem Vallia legatos miseere,qui aux

Ita ab eo contra Barbaros sagitarent. Sed cum Aetius adreprimendum 1 ttilam vasta torem summo animo ct viribus intensus tum esset, impetrare nihil potnerunt. . Sic consternatis ad uersa fortuna imitonum omnitim animis Uor tigemus, quod diu cupiuerat, occasone utendum ratus regem Constantinum cum interfici, ct -- nigrosscelaris, quos picione omnem ase amoueret sonfestim vetat vindex necis regiae Oicissim occidi curat . Tum non inuitis tonibus regnum ipse occup at cum duo regis casifratres impuberes etiam

tunc in Vallica Britannia procul abessent. Regno Occupato, cum neque fidei, neque viribus suorum contra hostes Sotos 2 Pictos satis fideret, peregrina auxilia circumstexit. Itaque ex consenses populsui Saxones euocat, qui, quod piraticam ex

ercerent per omnes maris oras noti erant.Saxonum

nomen rum late patebat, nec θ tantum, qui vera Saxonicigeneris erant. ita vocati vulgo sunt, apud extreos praesertim odomnespromiscue, qui in ocea num usque Germania illamparte ropter Albim,

112쪽

94. R E R. F a i s. si ris T. Oviod ne nunc quidem insolitumest,alias populualiorum uicinorum, qui fama ct potentias antecedunt, nomine censeri. Inter reliquos vero Frisy, qui haud latis admodum terminis in Oceani litore, O hεdis, ita tum quoque Saxonibus caturisius praetoriantur, Saxonum nomine ope sunt a vei ribus comprehensi: quaeque coniun mi copys patrata ab stri insunt, Samnibus sere uni signata. Quemadmodum hac quoque tu re, qvam nunc exponimus, accidit. Igitur egente Saxonici no

minis petito a Tritonisus exercitu . Engi ius O. Horsafratres Martia indole viri, quisur quare

darum nouarum opum cupiat flagrabant, occ sisne oblata Viro laeti validam iuuenum manum . vicinis populis celeriter conscriptam tribus longis nauibus imponunt, et in Britanniam transmisi uti Quamquam non d mi autores, γ, non evoca

inpatria sed Ponteflua pratandianimo ad insulam forte aduenientes, more suo, cum ab rege solicitaties ni ,δμη ijs eius addixisse autument. Aqua

opinione nec me abhorrere fateor. Hi statim in te ram egregi adiuncitis ibi insulano ι auxilidis in hostem Puctum Scotums contendunt, alio commissi ignem visioriam referunt, eius rei Eratia, τι conuenerat, liberali eum primis 'penais a Trito hibus donantur. Oua fama per Uermania oram

vulgata, siue ab Hengisto Horsaque per nuntios exciti ue ab iisdem domum a Mortigerno rege haec Musam remisiis, conscripti virum Menim au

113쪽

Lia ER T E R T a v 'Stores tradunt longe maiore quam prius multitudi ne ex issim gentibus viri ui ct foemina naues conscendunt, magnaque classe completa, quasi non ad bellandum,sed ad ha itandum irent,su Trita .miam contendunt. Secuisque horrursum abyseunt

ut maior peree eorum numerus utriere quam exis pedi restibifritones arbitrarentur. Ager tamen ormnibuι in parte insevia a gnarin , pedesque data haeconditione, uti ivissim pro communisalute,r triue Fritonum regione contra hostes militarent semperquein armis parati essent. Sed deducita

exercitus huius non eadem omnibus est sententia, dumsibi quisique, aut sevuenti eos vindicare,or , .nemquegeneris diuers huc illuc trahere student ita calor ramen eorum numerus, qui qu'd ones eos communiter, receptoque more appellari se pud criptores inueniunt, Saxoniae quoque asserendor esse sine controuersia, contentant. De quo quanquam litem mouere illis nolim; tamen Erquid contra ex usurpatione lata nominis Scrixanici ad idulatis, quo Muta sunt, quoque aurores illi veteres scri erunt, non incommori dicimicisiim psit,expe Humi s interea committo, di nos annalibus non destitus haud contemnodis,

qui Frisiosetiam hos ipsos fuisse astiment, vicissim

non ignorare eos volo. Derum non urgeo,ut dixi, stut cuique animus est ta argumenta hac habere seno.Quinim. Saxonum se uini ratres hosfuio, haud negaremus: agnosco libens,nohaham

114쪽

96 R E R. F R 1 s. H I s T. gis ob causam nam nominis Saxonici ille u non multum me moueo quam quod Aedum summum

autorem, patrem eorum nobis monstrare videam Vetelum, quem nemo unquam Saxonica gentis

principem juste dubitauit: fateorque uberi audi

is me haud posse nostratium nonnullos , qui visa bul, prougnent iura ac Bedam eludant. per δε-ptionem e patris domo principis Frisiorum, in do mumV euit aut materni transisse comminiscuntur sue illi Cappidisint MMarienses aut Sulco nes, siue patronus illarum Sufidus. Contra quos ut Te si mea, ct annalibus quos cita mi , honos pariter constet, cateiaque etiam inter stransentiant, rectius forte mihi dicere liceat, ex aeonibus in Frisicamgentem eadoptatos; aut prompterea,quo ristici principis domum propinqua cognatione attinerent, piraticaque,genere belli tum honorato, imprimis delectarentur, cuius summatis oportunitatemportus ills ac litora Frisie continuo

fractu, a Sestio in Danos extens naberent, compluresque nost gentis studi' eius in inuenirent, apud Frisiosfrequentius,quamap Saxones C, p, illorum mores, tinguam, habitum instituta es imitatos, postremo pro Frisidis vulgo vel imps habitos. Sed ea rursum ut qui que volet, si,

habeat. De exercitu vero quem in Britannia

i emfratres duxere,quin Frisios pene plures qsam Saxonas habuerit, haud dubitandum puto. Namque non si ustum Frim per oram maris, litora st

115쪽

L 1 n E R TERTIV s. 97 rtus omnes obsidens, Saxonasique amari seiungens necitem exsitusquens usus maior rerum maritimarum expeditiors ratio is, populo hoc, quam,llo, non Evim ct eum Frisit coniunctio tanta, quaistam dixi, non alia plura idvero illimum faciunt: nec lingua Hodo εAnglica, quam eoum hi insisti inuexere , eum nostrate longe maior quam cuisSaxonica, aut Germanica rum qua uis similitudo idem arguit , eerti qua conuincit: nee item annales sibilim uostri in hane nos pententiam vocant, sedautores etiam optimi; quorum testimonio hae res omnis constat haud aliud nos sentire permittunt. Etenim Beda Anglus histest em maioribus ortus, de quibus di istamus, qui eum 'PUi- o lisque eius Carolo. Martelloiu vivis fuit, quanquam multitudinem eam om nem,qua in Britanistam duce Hengisti venerit, exrribus maximis Vermania populis, Saxonibus

Antis His collicta fuisse initio historiasuo scribat, ' os me eum ἐν exproo nomine non recenseat, tam is, Uin re vera sit, posterimequidem euidente eclarat. Nee ensim tantumposteros ho rum colonorumVilfridum, Ulcbertum, Villibror dum, aliosque complures ex Anglia venientes μμ

syr Euangelium de forsa sua voce annunciasse

memorat, quod in aliena diuersaque lingua haud Fromptum erat, verum etiam de Egberio Anglo- saxone senach oreta agens Idro Wωρx. his omnino verbis scribit. Idem opere inito a populis. 9 vem

116쪽

98 R E R. F R I s. H I s Gierbum Dei aliquibuι eorum,qui nondum audierant,gentibus Euangeliendo committere propo-μιt. Quarum in Uermania plurimas nouerat esse nationes,a quibus Angli vel Saxones, qui nunσ Britanniam incolunt , genu originem duxi noscuntur. Vnde hadtenus avicinuenieinitona

corrupta germans nuncupantur . Sunt autem

FREso Nas, Rugy, Dani, Huni, antiqui Saxones. Boructuari'. Sunt etiam ali' perplures .dem iupartibu populi paganis adhuc ritibus seruientes. Quibus verbis quid potest omnino ad hane rem dici euidentius'Nam ct pluresexprimunt popules, qui uno Saxonum vel Anglorum nomine tum vvLgo' unicomprehensi, Frones,qui Frisiuunt, velut pracipuosacplurimos,primo loco collocant,ct demum ususSaxones antiquos, dest qui vera gem-ris Saxonicis uerunt, in partem tantum vocant. Pari claritate Marcellinus quossi, Beda coetanem,

ac gentis eiusdem, qui cum Villibrordo ex Anglia misim ipse, docenῶEuangeli ministerium perHi- fiam,parte que vicinas obivit, cuique praeclarum pietatis S doctrinarsimonis exhibet Lud rus Ularum es Saxonum Euangelista. Is ergo in vita

ciuidberii gentilissui,s laborum soci', primi apud Ultrauctinos Episcopi, quam ad 9regorium I M. eius oppidi ocuumseri tita ait. I t icter ius sitiebat salutem omniu hominum, ct pracipue

frianorumFrisio rum,et Saxonum,eo quodAngli

m iasti propagati sint. Et ibidem de Visubrordo,

117쪽

ac Suidberto, reliquisique eremo sociys, ὸ quorum numero inefuit, ex εAnglia ad docendum missis loquens. uuoniam, inquit, sancti dotiores pro

pagati fuerunt in Vlia de stirpe Friserica OSaxonica, idis conuenienterpotuerunt ys pradicara

Euangelium Ohristi lingua Germanica. Hoc sane teste qui desse suisqueμανι ea scribit et pietatis

eximia laude clare maiorem requirere nodebemus Sed alium quoque vide. atatiuiam isti, qua illa in Britanniam expeditio accidit, haud paulo pro piorem, fide ct claritate praestantem, Procopium Casaris enax in cuius de bello cyothico libro Ior. haec leguntur: Britanniam insulam tres numerosis simae gentes 1ncolunt, quarum unicuiquesum Rex imperat . nominantur hae geres quili,FRIso Es,et qui eum insula cognatu nomen haben Britones. ει quiddesideres ampliusulas vix addere libet,quod Leidensium sennales habent, idem expre reconfirmans; olubrordum nimirum eum sociyr ex Britannia venientem in malachriamprimum anu lisse, atque euangelium lingua Frsonit quasi i- sonem Frisoniblupraedicasse. Et,quod tydem memorant, Hengistu duce quemnisium vocant, insidian rem'rtigernore suis occultamandata dedisses mane patris,que Britones no intelligebar, his verbis, Nimet oure saxen: Quo. ego authoritate nec ad irrio, nec demst. Mitto etiam, quodexrida huc erri

sole mutuquenta ab Epicuosanat si dicere iussum gege,quodlinguaAnglorum sit vox Ulamandi cor

118쪽

se. Superuacanea enim in reclara tali,m cout i

cturarum auc/vatio. Nec ista tantum a man vox apud Uos Frim est, Ied eius generas tania issias copia, ut qui ha ex Auticosermone arimere vehi, maiorem omnino totius Iermonisparte tollerς mcessum tabeati, Tam magna est utrissi que lingua etiam hodie tam multapoi saecula d , ranr Unita e Linguarum autem amitari, gentis mcognationis maximumst refui3 a mentam, Daqueti reeonclud mus, quantopo pinqμ or Fris quam mmca Anglicana linguas, Μηυ plures q-γη exHisa, quam Saxonrae

colones, qui eam crediderunt, in Bruanniam im

cepi exstUrientium vocab-m agris acceptis,cta irare quos regia cum Britonibiti iuncta fuam V regerem re GEris,ducis minae pulchritudinis, qua illectis fuit, in uxoremduxit ortiter primum cum hombus maiust Scori pugnare,eo

que extra Adriani vallum submoueis. Britonibuν ruta quietem praestare: mox numero aucti,acrebus omnibus censimati paulo insilentiuscum vicinia δες, agere,inde ceu fieri solet ad comensionem, ex contentione ad iniurias ae arma venire. Quodpm es mi , ἀιm diuersitate religionis animi eorum tris

119쪽

nimis, Hengiosilia, facilipersuasit. vi Saxones in integrum restituitos. foederibus sibiIociaret inequibus regnipost ionem contra hostes retinere non pqser. uoa foedera cum sancienda selelmi die coram proceribus Tritonum essent, dicitur Hengistus νηιrum regem insid3s circumuenis, adductis secum comitibus sub veste telo ac cinctis, subisque periculo consternatis Brito

120쪽

το rege , an collud Ie , ct dolignaro non facile quis dixerit. EXU certe Impore in rura Vortigerno cum Hengisto s Saxonibus quoad vixit amicitia constitit. terum epatriane reuom sit Hengom quo post Vortimeriis victoriam redicrit, v quWaamvrile animaduerto, an vero ad hoc vesque rem min Tanei substiterit cum delecta manu, 6Aod Teda innuere videtur, nec id quirim mihi liquet. Hoc auum satis constat, ita instructum in la

ramuam esse regressum, ut vim rumuit Ariam Tritonum, aut inside leuitatem metuere non habet et opus. Peinde etiam acceptis nouιs 3n Cantio

sedibus olue in Uermaniam ex voluntate regis Io ceri reuersum usummet , siue per legatos aut tu ras suo missi maior populari seuorum mnia rimanem excivisse:denique pluribus in dies eodem se e Germania conferentibui toti iam infulaeformi-4ubilam extitissected repraesertim cum Pictis ini .

od cum animaduerterent adi me, erectis ramaltius animis, insolentius etiam segeure,frumen rum, stipendia, agrρs nouos , maiora indus postulare, in detrectantes arma ct vim verter , ct pr ima quaeque inuadere ceperunt. Mox Gἡ-rio quoque egressi inusique lat, us, abys post alia in

potestatem redactis, trans Humbrum etiam loca κω pauca occuparunt. Interim vero dum ista