장음표시 사용
311쪽
2o2 DE GUBERNATIONE MON. QUOAD ORDINAR.
punire Monia Iem delinquentem extra Monastirium. α8. Potest punire Monialem delinquentemseandat e extra Clausuram , Iicet aliὰs degeres in
MOniales subsunt Ordinario quoad electionem Abbatissae, etsi Ilar
3o. Item ei subfunt quoad bonorum
temporalium admini strationem ex fiuIIa Gregorii XV., qua ta- meu non comprehendit Mouia- Iium Praelatos earum bona in terdam admini trantes; hae rationes non reddendae sponte et ad eas vocandi etiam Praelati re.
gulares , quibus seo sim reddi debent, eis redditaesint Episeo. po coram illis et es hi non possinterei, ut redditioni praefatae in
3 I. Bem quoad Monasteriorum constructionem: idque ex decreto Sacra Couregationis; vi cujus tamen nou requiritur eonfensus Abbatissae aliorum Conventuum , ut novum Monasterium Montalium fiat.
3 a. Item subfunt quoad exeundum eoausura , quoad reeipiendum intra illam. 33. Contionaturi Monialibus petunt benedictionem ab ordinario. 34. Celebraturi in Ecelesia monialἰum non petu ut licentiam ab Ordiis
nario ioei. Quae res I. qualiter Moniales de jure communi subjiciantur potestat ἰ Ordinariorum. I. R θ. Uod , cum omnes per sonae Religiosae , seclusis peculiarib , privilegiis de iure communi debeant esse sub evra , ac potestate Episcopi, in cuius Territorio degunt, iuxta c. contra morem d. IoO. ubi dicitur ominnes Ecclesias, & loca Sacra in unaquaque Dioecesi constituta esse Episcopo talis Dioecesis subiόcta et quo modo Saarea to. q.
de Reiff. trais. 8. l. a. c. I. n. II. dicit exemptionem Religiosorum ab Episcoporum iurisdictione , non solum non esse de juret Divino, sed potius esse quamdam quasi dispensationem ipsius iuris Divini, quod de
se erat indifferens et eadem ratione dice
dum est etiam Moniales iure communi esse subiectas ordinariis , qoippe quae nec habent ullum indultum speciale, vi cuius dicantur exemptae a potestate Episcopi; &alioqui ut Religiosae non gaudent Priviis legio exemptionis ἔ cum potius tamquam accessoriae Religionibus virorum debeant esse subiectae ordinariis , sicut sunt & viri Religiosi , accessorio sequente naturam principalis . a. Dixi, seclusis peculiaribus Privilegiis r eum enim ii odo viri Religiosi fere omnes communiter indultis Pontificis exi mantur ab Ordinariorum aurisdictione ε &alias Moniales fruantur omnibus Privit eis
giis sui ordinis quorum ipsi sunt capa inees ) etiam ipsae censeri debent exemptaea dicta iurisdictione,nisi aliunde iterum ex legitima potestate iis subiiciantur, sive in totum quo pacto in praesentia plura Monialium Monasteria subiiciuntur Episcopo Diceee sano in omnibus, S per omnia sive ex parte ; sicut de facto Moniales subiectae Sedi Apostoli eae vigore Concilii
Trid. 1yas. de reg. e. 'subiiciuntur ordinario loci quoad observantiam Clausurae , immo & omnes aliae modo superius explicato; nec non quoad plures alios cavsus infra proponendos . Quaeres 2. ssa Moniales de facto subj eiantur ordinario loci, qua sint exemptae ab illius jurisdictione.
3. Resp. Qiiod,cum iuxta dicta l. pr ced. qu. F. huiusmodi quaestio sit facti, de de facto Iuristonsultus non respondeat Leum quem ἔ.7. f de Iudis. ideo eius reso in Iulio peti debet necessario ex tenore pri vilegiorum uniuscitiusque Monasterii, iuxta c. porro de privit. qiuippe aliqua Monialium Monasteria sunt immediate subie
cta sedi Apostolicae c quod tamen est ra
312쪽
rum,eum raro expediat ) alia Iubsunt eu hernationi Praelatorum Regidarium sui Ordinis ; alia denique plene subjacent Ordinariorum iurisdictioni , & q ioad Personas, & quoad bona temporalia. Notat au
tem Suar.fup. triact. s. l. I. c. I a. n.6., quod
quando Papa Monasterium aliquod Montalium subjicit soli sedi Apostolicae c quod
utiq. ae potest facere cum pendeat ex ipsius voluntate, ac privilegiis ) tune necesse est, ut alicui vices suas committat , qui in rebus necessariis exerceat iurisdictionem circa Moniales , maxime in foro interiori, Dic magis ire cessarior quare in Concit.Tria dentia. IV. e. 8. haec habentur. Monasteria Sanctimon aliam Sedi postolicae immediare , etiam sub nomine rapitulorum
docum 7ue nuncupentur, ab Epis opis tamquam dict.e sedis delegatis gubernentur non
obstantibus quibusumque ; intellige gubernatione spirituali , non temporali: sic enim declaravit Sacra Congregatio teste Tamb. d. II. de jur. Abbatus . qu. 3. n. F. Barbosa l. 1. de jure Eccl. c. I a. n. 38. Qilaeres 3. An Moniales in iis, in quibus subjiciuntur ordinario loci , subjiciantur etiam ejus Vitario generali , immo capitulo , Scde vacante.
. Rup. Subiici , & Vicario genera li , ut pote constituenti unum , ac idem tribunal cum suo Episcopo ; & Capitulo ,
Sede vacante, tanquam soccedenti in ea Omnia , qt ae concernunt iurisdictionem Episcopalem,inter quae sine dubio est etiam potestas in Moniales subiecta et i colligitur ex Barbosa allet. Ioa. de OD. Ep. n. a 8.,& est eommunis doctorum . Di uitas major ost, an mearsus Geinueratis possit exercere tu Moniales Iurisdictionem competentem ordinario tamquam
Sedis Apostolicae delegato . s. 'eo. Posse;& probatur, tum quia delegatus principis potest sublegare ; sicque de eo non procedit, quod delegatus neq it sublecare ε tum quia iurisdictio ex Principi; privilegio competens, non per sonae, sed perpetuo dignitati, aut ossicio. non est delegata , sed ordinaria I potestas autem ordinaria utique potest det gari , desumitur ex Saneb. l. a. de matri QqO. n. I . ubi late, aliis pluribus citatis, hane quaestionem proseqititur. 6. Illud etiam hic plaeet addere,quod, eum Capitulum , Sede vacante , possit illa omnia exercere , quae iure communi pertinent ad ordinariam iurisdictionem Episeeopi, exceptis nonnullis in iure speciali-liter prohibitis, sicut fatentur Doctores ex cap. eum olim de inhor. obed. Sc ex alia parte Iurisdictio in perpetuum commissa muneri Episcopali ex delegatione Sedis Apostolicae non in bonum Episcopi,
sed subditorum , in quos ea exerceri debet tamquam ex o Te o, non sit delegata, sed potius ordinaria, ea consequenter transit in Capitulum , sicque Capitulum tempore Sed is vacantis exercere poterit in Moniales ea omnia , quae praestare posset Episcopus tamquam Sedis Apostoli ineae delegatus. Quae rus q. Aa Moniales exemptae ab
Ordinarii jurisdictione pullat ei se subjicere, saltem de consentis suorum Superio
T. fleo. Probabile esse, quod possint,s id eedat in bonum ipsarum .sicut re vera potest cedere in non paucis casibus t ita
tatis ; & probatur, tum quia quod ob gratiam alicuius conceditur , non est in eius dispendium retorquendum rex. 6 I. in s. sicque cum exemptio Religiosorum inducta sit in favorem Religionis c ut scilicet Religiosi Deo quietius famulentur in iis,
quae quietem, ac favorem Religionis concernunt non debent esse Religiosi deterioris conditionis , quam alii de Dioecesi non exempti; tum quia volenti, & eonsentienti non fit iniuria r in casu autem , quo necessaria sit, aut admodum utilis
cessio exemptionis,pere prcho iam censetur tota Religio consentire. Quae rationes intentum probare videntur tam de renuntiat in ne exemptionis absolute saeta ut si aliqua Religio subiiciat ordinariis locorum Moniales sibi immediate subditas censens prudenter id expedire ab bonum Ordinis quam de renuntiatione solum facta pio aliquo catu particulari , y. g. ad Obti
313쪽
294 GUBERNATIONE MON. QUOAD ORDINAR.
nendam aliquam absolutionem, aut dis.
8. oppositum tamen sentit, aliis reis latis Tamb. fi p. qu.q. num. 2. dieens proinhabilius esse , quod non possint Regulares dimittere Moniales , neque Moniales se subiicere ordinario : cum , dato privilegio exrmptionis, Papa se constituat velu.ti immediatum Superiorem Religiosorum exemptorum, scque non possit absqtie eius praeiudicio cedi dicto privilegio: sicut nec potest Clericus unius Diceeesis se subiicere ordinario alterius Dioecesis , sine licentia proprii Episcopi, eius iurisdictionem prorogando , ut satis clare habetur in e p. Iba Massi de foro compet. iraeres S. expediat bono spirituali Monialium , ut potius regantur per Omdinarium Dei, quam per Praelatos ordinis
s. Re p. PorteL p.2. resp. mor. ζ Iu I3. n. a. non expedire, sed interdum melius esse , ut regantur a Praelatis Regularibus orditiis t probat tum ex eo , quod
Eugenius IV. Moniales S Clarat,ex primaria sua institiitione subiectas gubernationitin his Cardinalis, progressu temporis commisit regimini Fratrum Minorum. sentiens illas melius ab his gubernandas , quam a praefato Cardinale, idqtae ce Mirum in malu et bonum spirituale ipsarum ; tum quia Praelati Regulares maiori studio. ae vigi- Iantia insistent utilitati spirituali Montalium . ut pote agnoscentes illas tamquam membra sui ordinis,sicque bonum illarum reputantes veluti proprium et quo modo Urbanuq IV. auctor secundae regulae S.Clarae in eius confirmatione dicit se earum regimen committere Cardinali Protectori Ordinis Minorum, qui ordinarie eas visitaret per ipsos Fratres Minores r idque ne aliis ipsae essent differentes in diversis modis vivendi quod tamen eveniret, si eae regeremur ab eo , q i ignoraret vitam ,
S mores Fratrum Minorum ) tum quia Praelati Reg lares , cum sciant se, peracto regimine, subiiciendos esse rigidissimosyndicatui, cautius procedunt in gubernatione , stii dentqtie pro viribus qDam optime satisfacere muneri suo, abdicatis a se quibuscumque aliis curis extraneis e
quod haud potest ita bene praestari, audsperari de Ep scopis, quippe qui distinentur tot aliis occupationibus extraneis , 5c alias ex metu syndicatus excitari non possunt ad munus suum rite explendum rhaec Portet. quam probabiliter , viderit ipse,& colligatur ex quotidiana experien intia . Illud certe posset hic addi, Moniales opera Confessariorum Regularium caeteris paribus melius , ac utilius pota dirigi ad religiosam perfectionem comparandam, quippe qui plerumque vacant acquisitioni illius, aut saltem indieare possunt media ad illam comparandam uti iora ; idque ratione status, quem profitentur .
ipsorum Relistiosorum , quod ipsi exerceant Moniali iam gubernationem , iudicent ii , qui tot annorum experientia discere potuerunt quid boni, malive in hoc insit . Certe Alexander IV. insigne beneficium se eonferre credidit ordini Min
rum , dum teste Cafarub. in comp. v. Mo. niales num I. per Bullam ei concessit,quod eius Fratres non teneantur suscipere curam quarumcumque Monialium praetextu quarumcumque litterarum Apostolicarum,
quae de praesenti indulto plenam, ex ex. pressam mentionem non faciant, nisi Romanae Ecclesiae essent immediate sobiectae . Sic enim S. P. N. Ignatius par. 6. constit. ωρ. 3. num. 3. existimavit consultum
fore Religiosis Societatis , ut non susci
perent curam animarum , neque mulie
rum Religiosarum , vel aliarum quarum C timque , ut ordinarie illarum Confessiones audiant, vel ipsas regant: sic mihi constat viros Religiosos, graves , doctos ,
ac zelantes , quam maxime optare a te ab indicare curam quamcumque etiam Montali lim proprii ordinis , forte een lentes illam esse minus expedientem bono spirituali Religionis i si e denique S immi Ρontifices ducti bono spirituali, sive ipsorum Religiosorum, sive Monialium, si Ue uir rumque , plura Monialium Caenobia su
traxerunt administrationi Regularium , eaque commiserimi ordinariis locorum ,
314쪽
CAPUT X. SE Io I. SUBSE Io I. 29s
et Iod non Deerent, si putarent id ipsis
Religiosis, ac Monialibus non esse expediens , utile , inutio & necessarium. Ut proinde non abs re latorum sit referre , quae habet Sanctus Bonaventura de puriti conscientiae eap. I ex Sancto Augustino tSermo, inqu't, brevis, O rigidus eum Mulieribus est habendus r nee tamen quι afauctiores fuerint, ideo minus eavendae rquae enim sanctiores fuerint, eo magis allicliant , O sub praetexta blandi sermonis imisiscent se vitiis impii mae libidinis . Crede mihi, Episcopus f m , in christo loquor , mentior et cedros libani, idest contemplationis altissima homines , O gregum arietes, idest magnos Praelatos Ecelesiae sub hae spe corruuse reperi, de quorum
casu nov magis praesumebam, quam Hiero-omi, Ambrosii. Haec S.Bonaventura , quae utinam interdum ipsa experientia non confirmarentur; usu ipso docente amicitiam , ae familiaritatem Montalium, quae ex spiritu videtur incipere , tandem desinere in cirnem , cum gravissimo dedecore status Religiosi , iuxta illud Apostoli Galat.3. Sie stulti estis, ut, eum spiritu eo
peritis , nunc carne consummemini. Quocirca S. Francisicus, teste eodem Sancto B naventura, suos studiose admonebat, ut
caverent a Fceminis. Quia , inquit, eoli quium eum foemina extra confessionem, eamque brevem , inutile est , O perieul Ibm:quod confirmabat S.Xa verius his paucis verbis r Majori periculo, quam fructu aditur femina . Ad quod item facit, quod Seraphicus Franciscus s. pe animo turbato dicere solebat, Timeo, ne , dum Deus no his abstulerit uxores , Diabolus nobis procurazerit sorores ; ut refert adiuus ad
annum Iaas. num-qq. narrans , quod eum
Fr. quidam Stephanus de lieentia Visitatoris ad Moniales aceessisset contra praeceptum ipsius S .prancisci,& ab eo veniam peteret de hae culpa ; S. Patetr illum graviter increpavit, iussitque Mense Decem
bri suis indutum vestibus in frigidissimum amnem immergi, dicensi Extingue bat aqua scintillas, quas in te lenis, O mitis , sed periculosus ignis aereηditi lava , O
a serae bis undis secretas sordes, quae, to
inscio , tιθι forte bae erant. Cuius rei ea est ratio , quod Fae ininae , ut monet sanctus Antiochus Abas hoci .i8. in ip l o aditu primae conversationis multa cum leni tale loquuntur , & prono in terram vultu continenter illacrimantur , reverenter ad modum habitum, motumque corporis ementiuntur; suspiria attollunt amarulentiae plena; de sanctimonia . aut castitate .
etiamnum interrogant; magna cum UO- luptate auscultant disserentem r alter, at
que alter mox congressus superiora illa sensim repellit, ae repudiat i audaciorcs dehine fictae sermones texunt, qui prα molli quodam lenocinio demulceant, &quamvis ipsae nolint, ad turpitudinis assectionem invitent. Quaeres 6. Qualiter Moniales subjiaciantur ordinario quoad receptione mi
II. Resp. Subitet tum quoad taxationem dotis, eo modo , quo diximus c.3. Dct. a. qu.3. tum quoad explorationem voluntatis puellae reeipiendae ; eo tamen modo, quo diximus hie eap. a. feae. I. qu. . tum etiam quoad definiendum ipsum numerum Montalium recipiendarum juxta
di cta ibi qu.6. Quaeres 7. Bi quibus subjiciantur Moniales ordinario loci quoad emittendam profesyonem religiosam. Ia. Rrap. Subiici quoad explorationem voluntatis ante professionis emissionem praemittendam, uti docuimus Dp. c. 3. Dct. I. qu. a. & quoad bonorum renunti
tionem iuxta Decretum Concilii Tridentini fessas. de regul. e-I6. a nobis relatum, ac explicatum Dp. c.2. β 2.3. per
Moneo hie obitet, quod , quamvis
plures DD. apud Sanct. l. 7. mor. cap. 8.n.9I. dicant in bona Novitii decedentis absque renuntiatione, aut Testament succedere Monasterium , exclusis haeredibus ab intestato; oppositum tamen Omnino sustinendum putat Castr. Palaus tr. I s. d. I. p. I 6. n. I. aliis pluribus citatis; &probat . quia Novitius non est Religiosus cum e T. ctu , nee bona sua Monasterio dicavit per ingressum , sicque nulla adest ra-Dj0itigod by Corale
315쪽
296 DE GUBERNATIONE MOM QUOAD ORDINAR.
tio , ob quam Monasterium ei succedat ab intestato et qua de re Saneh. loco citato , O Saar. to.3. de Relig. l. s. c. I S. v.f.
Quaeres 8. Quo jure Moniales subji-eiantur ordinario loci quoad approbationem Confessari, tam ordinarii, quam extraordinarii .
II p. subitet ex Constitutione Gregorii XI . , quae incipit Inscrνtabili ;& quidem eo modo, quo dicemus infra
Quae res s. Quo jure Moniales subjiciantur proprio Ordinario quoad obsem viantium festorum ab φso legitime institutorum; nec non censurarum , atque inter
dictorum , quae forte ab eo ferantur . Iq. Subiici ex decreto Concilii Tridentini sessas. de regu l. cap. I 2. a nobis adducto L pra eap.6. q. t 3. quod sine dubio assicit etiam Moniales exemptas . aeres io. In quibus subjiciantur Moniales ordinario quoad Clausuram , etsi alias sint exempta s. 'so. Subiici quoad custodiam, quidem Clausurae Monasterii eo modo,
quo diximus e . . DLI. I. qu. . , quoad egrediendum vero ex ipsa Clausura in ea-sbus permissis ea ratione, qua explicavimus citato e . . sed . a. q. s.; ite n quoad recipiendas intra Clausuram Personas existraneas in casibus necessariis , aut alias concessis, ut constat ex dictis allegato cap. . sed . 3. qu.32. odsi hae occasione quaeras , an Omdinarius possit probibere Monialibus, etiam exemptis, sub pana excommunicationis, ne accedant ad loquendum eum Personis extraneis ad ipsas accurrentibus , vel ne diu- eius loquanta ν eum dictis Personis , ostio Monasterii aperto, aut ad fenestellas earentes eratibus .
16. I p. Posse, non dubitans custodiam Clausurae Monialium fuisse comminsam a Concilio Trident. Ordinariis locorum , non solum quoad materiale ipsius, sed etiam quoad formale; uti declaravi- Inus si pra east 3. f ct. I. quaest. 6. Moveor , quod dictunt Concilium fess. a s. de regul. eap. s. pracipiens Ordinariis, ut in omni
bus Nonialium Mon steriis sibi subjectis
Ordinaria , in aliis vero Sed s Apostolicae auctoritate Clausuratu Sancti noni alium , ubi violata fuerit, diligenter rellitiit, scubi inviolata eli, conservari maxime procurent . haec addit i inobedientes , atque contradictores per censuras Ecclesiasticas , aliasque poeuas, quacumque appellatione postp sita , compescentes , invoeato etiam
ad hoc , si opss fuerit . auxilio brubii δε-
eularis i quod ei fi concedere ordinariis. ut Clausura: Obiervantiam procurare possint , etiam per censuras Ecclesiasticas, Aequidem etiam in Monasteriis Montalium exemptarum, tamquam sedis Apostolicaede legati ; unde fit, ut in tali casu praefatis Monialibus non prii sit priWilegium exemptionis , quippe quod solum operatur , ut ordinarii non possint pote itate ordinaria procedere contra dictas Monia istes per eensuras Ecclesiasticas: quod non evenit in praesenti casu . 17. Quod si Moniales etiam exemptae subjacent censuris latis ab Ordinario in materia concernente Clausuram formaliter sumptam modo supradicto ; a forti ri poterit ordinarius serre censuras con tra indebite accedentes ad Monasteria dictarum Montalium exemptarum; cum sic ille operetur tamquam Sedis Apostolicae delegatus , sicque eius potestati obstare non possit favor exemptionis competens praefatis Monalteriis et quod non procede ret , si ordinarius operaretur ex s a potestate ordinaria r cum paria sint , locum esse extra Dioecesim, ac esse exemptism ἔ& alioqui extra territorium ius dicenti non paruatur impune : sed de hoe alibi iinterim qui vult, consulat Tambsup d. zy. quaest T. 18. Accedit quod vi Constitutionis Gregorii XV. editae s. Febr. I 622., quae incipit Iscrutabili, poliunt Ordinarii quinties , εἰ quando opus fuerit , punire , de
corrigere quascumque personas, tam Regulares , quam Saeculares , quae forte deis linquant circa personas intra septa degentes , aut circa Clausuram , vel circa bonorum administratione in Monasteriorum Montalium , etiam Regularib s su
316쪽
CAPUT X. SECTIO I. SUBSE Io I. 297
Apostolicae delegati. Puto autem per Verbum illud delinquant eirea Personas intelligi solum delictum contra castitatem tquippe quod potest frequentius intendi ab iis , qui accedunt ad Monasteria Monialium, ideoque opus erat, ut effractori aliquo remedio caveretur ἔ proportionali ter , ut diximus in tract. de prohibit. e.2. qu. 14. probabile esse violationem Clau- furae Monialium ob malum finem specialiter reservatam a Clemente VIII. in suo illo decreto derogatorio , intelligi tantum de malo fine contra Cassitatem t ita
docti viri consulti, & satis probabiliter;
maxime attenta doctrina generali, quod ubi agitur de paenis, stricta facienda est interpretatio: & quod in legum interpretatione potius sequenda est mens Legislatoris , quam verba; sicut pluribus iuribus citatis ostendit La ym. l. I. irae I
Is. Illud etiam hie placet meminisse,
sacram Cardinalium Congregationem demandato Urbani VIII. die as. Nov. I 623. coneessisse Ordinariis locorum , ut qua tenus sibi visum fuerit in Domino expedire , Iicentiam eoncedere possint per vices ad summum quolibet anno cui cumque Regulari, ut Moniales sibi in primo , & secundo tantum consanguinitatis gradu coniunctas convenire, & alloqui possit; id vero non aliter, quam servata ad unguem forma inferius scripta &e. Qua de re late in nostra tractat. de probia
ao. Caeterum pro intelligentia decreti Sacr.Congregationis iussu Urban.VIII. editi, & paulo ante allegati aliqua breviter advertenda sunt, & quidem I. Ο dinarios vigore illius non teneri dare liocentiam Regularibus, ut possint adire M niales modo dicto eonsanguineas ; sed solum posisse , si attentis praesentibus circumstantiis iudieent id expedire . Colligo ex verbis illis decreti Quatenus sibi
id est ordinarii visum faerit in Domino
Adverto a. Quod si Monialis invisenda a Regulari sit exempla , licentia peti debet tam ab Ordinario, quam a Pra lato Repulari Monialis r nam in relato deo
creto dicitur, praedictaque licentia obte
ta ab Ordinario ab alio, ad qηem o
ctet eam eo edere; etsi evenire possit ali ineubi inductam eme consuetusne in petendi dictam lieentiam solum ab ordinario. Adverto Quod si praefata licentix
detur non servatis omnibus iis , quae praeseribuntur in Decreto, de ri Fore iuris Gnseri debet invalida t eum in Decreto dicatur i si lo eorum ordinarii per plurea vices , vel in ulteriori gradu coniunctis , aut aliter quam super dicta forma licentias concesserint; Regulares poenis supra. dicto Deereto contentis, ae si nullam licentiam obtinuissent, eo ipso se noverint addictos ; & praeterea addatur in eodem
Decreto, ordinarios non posse dare talem licentiam aliter, quam servata ad unguem forma inseripta . Concedo tamen , quod eum in eo decreto extent aliquae conditiones levioris momenti qualis est, quod praescribatur certa hora aecedendi ad Monasterium , quod assistant Moniales Avis sculatrices, quod Confessarius Montalium intersit & assistat quas constat experientia non ubique observari, consequenter si qua talium conditionum omittatur, no a
ideo irrita debet censeri lieentia; idque ob
doctrinam, quam tradit ex Decio, ac Felino Naidus v. actus. num.33. actum scialicet non vitiari ex omissione formae, si forma sit modici momenti , praeterquam- quod non est novum, legem aliquam acce piari secundum unam partem, S non s eundum aliam , ut erudite ostendie Baiadeli. l. s. d. I 8. num. 2 . consentit ex par te Sanctorus in cap. II. COU. min. stat.7quaest. I. Quod autem dixi tract. s. e.6. nu. 38
Bordonum docere Episcopos posse in praesentia dare Resularibus licentiam accedendi ad Moniales in die Mercurii A. te porum quod item docet Leastria v. --niales nam. 23. reiicit Diana par.9. tr. rest. 3 s. ex eo quod, licet q. Tempora in ordine ad rubricas disserant a vigiliis , in ordine tamen ad finem intentum a Papa prohibente , ne in vigiliis Regulares ae cedant ad Moniales, non disserunt; eum
317쪽
2o8 DE GUBERNATIONE MON. QUOAD ORDINAR.
in q. temporibus militet finis quoad lioe intentus respectu Vigiliarum ; qui est ut Noniales in diebus jejunii non distrahantur ab oratione et unde hic procedit regula duri statum ς ubi est eadem ratio , est eadem Iuris dispositio: l. illud J. ad lex. aquil. , de quod ratio legis magis , quam verba , spectari debet l. scire 6.aliud j de
Adverto A. Qiiod si contingat Religiosum habentem licentiam accedendi ad aliquam Monialem non posse accedere
die statuta, aliqui viri docti putant non esse improbabile iit m vi dictae licentiae
posse accedere alia die , si parum temporis intercedat, nullum subsit periculum scandali, fle dies, qua acceditur, alias non si vetita ἔ probantque ex eo , quod superior in tali casu quoad mutationem diei non censetur invitus, cum statim fieri censeatur, qDod fit paulo post , de parum distans nihil distare censeatur t vel certe , si est invitus, est soli im invitus q oad modum; quod non s ficit, ut utens licentia
dicat r peccare mortaliter quo modo DD. apud Legiam lib. a. cap. I a. num q9. dicunt non peccare mortaliter illum, qui occulte
accipit aliquid ab eo, qui est invitus solum quoad modu ra: sic illi; quam probabiliter , viderint ipsi . Adverto s. Quod si Religiosus aecedat ad Moniales eum licentia ab ordinario inique obtenta , eo quod is illam deb isset denegare, non est tutus in conis scientia , siquidem ubi requiritur licentia, intelligitur legitima, idest i iste, ac rationabiliter concessa ; cum idem sit non
esse , uel esse minus competens, ut notat fiald. ρx Eutrio v. licentia num. I , &verbuit licentia impoliet voluntatem,
non liberam , sed prudentiae arbitrio consonam, adeoque facere aliquid cum licentia invalida idem sit, ac facere sine ulla
licentia r eonstat autem licentiam datam a non tente dare, sive absolute , sive in tali casu esse nullam . Adverto 6. Non esse tutum in conis
scientia Religios .m, qui habens licentiam accedendi ad unam Monialem loquitur cum alia ; dc ratio est , quod licentia non
operatur ultra intentionem concedentis suffcienter expressam ; licentia autem ac-eedendi ad Moniales ex intentione concedentis extenditur solum ad consanguineas in primo , & secundo gradu; ut Constat ex Decreto supra relator intellige , nisi parvitas materiae excuset cui si urbanitatis causa aliquam aliam Monialem fa- lutet , aut paucis alloquatur e quod si usus est in contrarium , omnino videtur extirpandus, cum sit abusicis , & corruptela .
Adverto 7. Religiosum , qui associat alium Religiosum cum debita licentia accedentem ad aliquam Monialem, non posse & ipsum loqui cuni illa . Ita me ci
tiam alloq iendi M uiales non extendi ad Regularem socium , tum quia , ut Religiosiis obtineat licentiam loquendi cum Moniali b is , requiritur iusta causa cap.'epistiloso de statu Monach. talis autem Causa non est associatio ut sie; tum quia q iod dicitur , de connexis isse idem iudicium , verificatur solum , quando ea sunt inseparabilia, non item quando unum stare potest sine alio quo eas i non sumus
in connexis , scd in separatis . Guar. qu. pra I. c.3q. Oazeta Cons. 232. nu. I. R eularis a. item , 8c socius in Iocutione cum Monialibus non sunt connexi; cum habens licentiam loquendi possit aeque bene loqui , absque eo quod socius loquatur . Adverto 8. Qiod si eootingat Religiosum habere necessitatem aecedendi ad aliquam Monialem in loco, ubi ille ex iusta causa incedit incognitus , mutato habitu quod interdum potest evenire , &de facto evenit) potest talis Religiosus
vi praesentis concessionis Urbani VIII. in visere pr.efatam Monialem de licentia omclinarii illius loci ; seruatis tamen omnibus conditionibus orae scriptis indicto decreto aeque , ac si accederet in proprio
habitu Faerss II. .an Moniales subjaceant
Ordiηario quoad hoc , ut absque eius licentia conveniri non possint , ac vim
318쪽
CAPUT X. SECTIO I. SUBSECTIO I. a Ga
' a I. Subiaeere, etiamsi alias sint exemptae, si quidem talis sit consuetudo loci, ut absque licentia ordinarii non adeantur Nonasteria Monialium , quantumvis exemptarum: sic quippe statuit Sacra Congregatio teste Tamburino sup .
d. 26. qu. 2. ., nimirum hac in re servandam esse uniuscuiusque loci consuetudinem, ut vidimus e. . sect. D q.7. f.quod δε quaeras. Addit Monachus par. s. instruct. --niat. , ex Barbosa in Colle Ian. v. Moniatium Clausura , in licentiis , qtiae poli Ordinarii subscriptionem subscribuntur a Praelatis Regularibus ad adeunda Monasteria Monialium ipsis subjectarum , ex declaratione Sacrae Congregationis non Posse quidqi iam addi, aut tolli per ipsos Praelatos Regulares ex iis , quae in praefatis licentiis apposita sunt ab Ordinario
ad accuratiorem Clausurae ob Iur vanistiam a Quaeres Iet . qualiter Mouia-Ies subjaceant visitationi , ae eorrectioni Ordinarii. zz. Resp. Subiacere quoad obser antiam Clausurae , etiamsi sint exemptae , ideoque eas posse quoad Clausuram visitari ab F piseopo , eiusve Vicario Generali, quoties ipsi, id videbitur expedirer
idque ex decreto sacrae Congregationis, quod allegat Vald. v. Mouialis num. 3. addens eiusnodi facultatem non debere e tendi ad inquirendum occulte de erratis earumdem Montalium i si qii idem
hoc est quid diversim ab observantia Clausurae, euius inquisitio , accura solum committitur a Concit. Triden .s s. et . de regu l. e. F. a diversis autum non fit illatio . Quin etiam notat 'cald. nu.q. M -niales degentes in civitate , sed subiectas alteri ordinario, visitari posse ab Episcopo illius Diorce sis , in qua degunt ἰ aeque, ac possunt visitari Moniales subiectae Re gularibus t istas vero posse visitari qooad
observantiam Clausurae per praefatum ordinarium , etiam absque interventu dictorum Regularium. 23. Quod vero spectat ad Moniales
Sedi Apostolicae immediate subjectas no
licet eae sint exemptae ab Ordinarii juri Ddictione , possunt tamen ab eo visitari , tamquam a delegato Sedis Apostolicae, Squidem non solum quoad Clausura n , sed etiam quoad alia ; aeque ac possunt visitari Moniales immediate subsectae ipsi met Ordinario I idque ex Decreto Concilii Trident. flisaq. de regal. c.f. relato hic
quaesi. a. a . Addi Tambur. num. 3. ex Barbo D alleg. 7 . de osc. v. num. 2 o. aliis , posse Episcopum visitare personas Saeculares, hue stegulares exercentes curam animarum personarum saecularium annexam ipsarum Montalium Mon alteriis: in iis ramen solum , quae spectant ad curam
animarum et idque ex Decreto Conciliis pra eis. II. quod etiam notant alii Do in
Au autem ordinarius post vim i ferre , octia Monasterii Munialium frange do in casu, quo juxta dicta habeat jus illas Q tandi , impediatur .a . v p. Barbosa num. 22. ex Ianoe. Abb. Fusco, campan. , ac Genuensi, quos sequitur Tambur. nu. ordinarium posseis tala proposito vim inferre , & quidem
etiam excomunicando impedientes, etiam
non adhibitis solitis monitionibus; in ips, tamen actu violentiae sibi illatae , S conseqtienter titulo iustae defensionis i id
quippe non solum tacite censetur concensum ordinariis a Ρapa supremo omnium Montalium Praelato , sed etiam est de iure naturae , vi cuius potest quilibet servare propria iura contra in Wasorem, ut colligiis tur ex eap. si vero alicujus , defent. exis commvn., cap. significasti a. de homir. servatis tamen servandis, de quibus optime Bonae. d. a. dr contr. q. ult. DEI. I. p. 8.num. I. , quae doctrina eii vera , etiam in eventu , quo Ordinarius procedat tamquam Sedis Apostolicae delegatus: quod in specie advertit Barbosa n. 23. uae res I 3. virum possit Ordinarius
coercere , ae punire Moniales etiam exemptas de livventes
a 6. Reis. De facto punire in materia Clausurae; idque iuxta aliquos ex Concilio
319쪽
Tridentino op. cap. y. talem potinatem quoad hoc tribuente Episcopis per ea verba r inobediantes, atque contradictores pereensuras Ecelesiastieas , aliasque poenas , quacumque appellatione postposita , compe-
sentes; & hoe c inquiunt illi ne aliis
inanis prorsiis, ac frustranea sit iurisdictio ordinarii supra Moniales , etiam exem-Ptas , quoad Clausurami praeterquamq uod cui datur iurisdictio , ea quoque concelsa Videntur, sine quibus iurisdictio exerceri nequit; sicut in re non dissimili notavit
ris. qu. F. Immo dicit Barbosa Dp. alle-
sum fuisse Episcopum in Moniales, alioqui exemptas , habere iurisdictionem, etiam in iis, quae pertinent ad rerum spirituali .m curam : sicque conseqirenter
concedit huiusmodi Moniales possie puniri ab ordinario , si delinquant in materia rerum spiritualium. 27. Unde infero , quod eum ex dictis supra r Episcopi durisdictionem habeant in
Noniales etiam exemptas quoad observantiam Clausurae,& in iis, quae pertinent ad spiritualium retum curam , stante tali decisione, sequitur Moniales dictas non posse puniri ab ordinario in quacumque alia materia delinquanti nam exceptio firmat Regulam in casibus non exceptis . modiamen non facit, quominus ordinarius posset punire Monialem exemptam , quae forte delinqueret extra Μonasterium: cum
certum videatur,etiam Moniales exemptas
comprehendi sub Deereto illo Concilii
Trid. F. 6. de reform. cap.3. quod sic habet et 2 emo Regularis extra Monasteriam degens etiam fui ordinis nivilegii praetextu tutus censeatur, quo minus, si deliquerit , Ordinario loci tamquam super hoea Sede Apostoliea delegato secundum Can nicas Sanctiones visitari, puniri, O corrigi
An autem Moniales , etiam exempta
subjaceane dispositioni concilii Tridentini,
qua extat in sei .as. de regul. cap. Iq. bis
Regularis non subditus Episcopo , qui intra Monasterii claustra degit, de e
tra ea ita notorie deliquerit, ut populo standalo sit, Episcopo instante , a suo Suis periore, infra tempus ab Episcopo praestingendum, severe puniatur, ae de punitione certisrem Episcopum faciat i sin minus , a suo superiore officio privetur , & deli quens ab Episcopo puniri possit .a8. Subiacere , At probatur ex eo quod tabe Deere tum loquitur generaliter de Regulari non subdito Episcopis;
lex autem generaliter loquens , generaliter debet intelligi; S ubi ius non distinis guit, nec nos distinguere debemus a nee obstat quod textus loquitur de Regulariis bus masculis, ut constat ex iis verbis Rogularis non subditus Episcopo i siquidem Maseulinum , ut diximus, concipit Foemininum, quantum ad mentem Legislatoris, ut notat Glossa lib. I. f. de verb. signific.& notant DD. Quare si Monialis exeminpta , sine debita licentia exiens e Monasterio committeret extra illud delictum
aliquod scandalosum , posset ordinarius etiam vigore huius Decreti illam punire, si Praelatus Regularis ab ipso legitime admonitus in eam indebite non animadverteret i quamquam , etiam secluso illo Decreto , possiet Ordinarius procedere ad inversus dictam Monialem taliter deli pque tem tanquam ream fractionis CIausurae idque ex potestate ipsi eo npetente circaeustodiam Clausurae Monialium , etiam exemptarum , eo modo , quo superius explicavimus.
Quae res Iq. maliter subjicianturniales ordinaνiis , quoad electionem Abb
as. Subiici ex Constitutione Gregorii XV. cuius initium est Inscrutabiali edita s. Februarii I 6aa. quae sic habet r e similiter post Discopus una eum Superiori s Regularibus quarumcumque M. batissurum , Priori rum , Praefectarum , vel Pr ostiarum eorundem Monasteri νum electionibus per se , vel per alium interesse , ac praestare , ab ue tamen ulla ipsoram Monasteriorum impensa . Qua de
Quaeres Is. In quibus Moniales subj cerat Ordinario Lei quoad bonoram is
320쪽
mm admisistrationem etiamsi alias sint
o. Rup. Subiacere tum in eo , qti potest Οidinarius ex causa rationabili monere Praelatos Regulares , ut amoveant
ab administrandis bonis Montalium eos , qui ad tale munus deputati sunt . ipsi' ie Praelatis id nee re detrectantibus, aut negligentibus, ipsemet ordinarius amovere pote it dictos administratores , quoties, Squando opus esse iudieaverit: tum in eo , quod ordinarius singulis annis , adhibitis etiam Praelatis Regularibus, potest a praefatis administratoribus, tam saecularib as , quam Regularibus, exigere rationes adminis rationis, & ad id eos compellere iuris remediis. Conitat ex citata Bulla Gree rii XU. Inscrutabili, ubi haec expresse ita tuuntur, attributa etiam ordinariis facultate , ut ii tamquam Sedis Apostolicae delegati possint punire dictos adiit inistratores, sive saeculares, sive Regulares, qui forte delinquant circa praefatam administrationem . Ubi obiter notandum, vigore praefatae Bullae non concedi locorum oriadinariis ius di signandi, a it approbandi dictos ad ninistratores, cum de hoe ibi nulla fiat mentio , & alioqui a diversis non fiat illatio; praesertim quando agit 0r de praeiudicio tertii, sicut de tacto aettur in
praesenti casu ; constat autem quod habere ius amovendi administratores bonorum, ut sic, non est formaliter habere ius illos
eligendi, aut approbandi illos, sed quid
longe diversum. Cum autem plura dubia possint o currere circa practi eam intelligentiam praefatae Bullae Gregorii XV. placet ad eorum resolutionem aliqua hie notare ex Sanctoro in constit. Mis. eap. II. stat. 7.qu. 3. sicqDe. Noto I. Praelatum Regularem Monialium , qui earum contractibus interest , & consentit, multaque fieri iubet circa Eeclesiam, & eonventum illarum, non de here ut administratorem sisti eoram Episcopo ad rationes reddendas ; c im Praelatus non sit administrator , sed Superior
administratores deputans , ct collega Episeopi quoad rationes reddendas; ut constat ex verbis illis Bullae Gregorii, adH-bitis etiam Superioribus flegularibus. Noto a. Administratores Montalium non teneri reddere tales rationes sponte, aut ad id se offerre ἔ eum verbum reddere
sit relativum verbi petere . ubi aliud lege non cavetur , ac Iure divino aliud non disponitur c ut in furto commodato&e.
quomodo uxor tenetur reddere debitum,
sed petenti, di servus tenetur ad officia ,
sed iussus ex L i. f. Titiui Udesides comm
liberto Noto 3. Episcopum non posse exige re has rationes , nisi vocato Praelato Monialium ; idque ex verbis Bullae Gregorianae supra citata adhibitis etiam Superioriabus Regularibus εἶ partisula enim etiam est implicativa , ae exprimit maiora expressis;& alias sumus in materia odiosa, quae prae ripit ordinariam iurisdictionem Praelatis
Regularibus competentem quoad exigendas praefatas rationes 3 unde ii non adhibentur ut testes, sed ut collegae ἔ adeoque
administratores non tenentur reddere rationes Episcopo, si is non vocet dictos Praelatos; nec is potest contra administratores procedere remediis iuris . Noto A. Administratores, ubi rati nes reddiderunt Episcopo , teneri eas iterum reddere Praelatis Regularibus ἔ cum Episcopi firctio non tollat ius ordina
rium ; & per Bullam Gregorii novum
onus sit impositum administratoribus, non autem adempta facultas Praelatis Regularibus , ipsis alias competens . Noto F. Praelatos Regulares non a
stringi ad audiendas eiusmodi rationes eo ram Episcopo , adeoque ad id non posse ab Episcopo eo gi per censuras: nam Bulla non dicit jussis , sed adhibitis Superioribus Regularibus t quo modo dicimus adhibitis testibus , quos constat non posse cogi, sed rogari, praeterquamquod cum hoc Ius sit favorabile Praelatis Regularibus, ac odio sum Episcopis; illi possunt renunciare Iuri suo, maxime si iam praefatas rationes viis
Quaeres i6. eo modo Moniales exemis pia subjiciantur ordinario loci, quoad con