Augustini Mariotti Romani presbyteri S.T.D. Epistola qua C.V. Paschali Magnonio auctori dissertationis de veris Posidoniæ & Paesti originibus commentariolum de nummo Neptuni argenteo incuso dono mittit sive ad commentariolum Mantissa

발행: 1764년

분량: 48페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

com. par x Ix ,δε confirmant tui, tab. I. , exprimi nummi profecto dimidiata dissyllabam perlegenda est χασκδενες , aut etiam contracte πανωδωνες, h. e. Neptuni, scilicet uter que Neptumis . Contra enim oggeret nemo, in dimidiata illa dyssillaba legi posse nomen, adjectivum Populi, h. e. Posidoniorum , non autem substantivum Neptuni, nam Posidoniatae, sive Posidonii, aut Neptuni adjective enunciantur ασειαν , vel Ma κώ- , numquam vero substantive ma Aώνει, vel re μνες

isterum denique illud est, quod pag.

xxxi ejusdem Comm. aliquid, ut par erat, de loco, in quo cuias videri posset meus nummus obiter tamen, subjiciens , dixi, illum fuisse Pindoniam, quidem vel urbem, ut Strabo, vel opidum, ut Plinius eam vocat, ac, dicta put. subtexui autem Posidonia opidum maritimum in Lueant a Sybaritis conditum, quod postea nuncupatum es Paestum ut Auctor Straho lib. f., hodie Pesthiive Plesti; quo loci conditum a Sybaritis Posidoniam intelligo eo sensu , quo Strabo indicat, ad cujus auctoritatem refero me , i ut usus est etiam verbo condere Paullus Merula, cosmoer lib. . c. 26. pag. I 38 edit. ant. Dev Strabo conditam ποσειδγνία tradit in litore a Sybaritis Ne. De

32쪽

De hac autem novissima assertione quid verbis opus est Tota tua Dissertatio contra doctissimum, itemque erudirisssimum, verbo, ut vere IIum vocitas, contra τ πανυ Mazochium illud probae, ad evidentiam usique Commonstrat, eam urbem , non antea Rasum,

sed primo Posidonium, postea vero Pae uri

nominatam fuisse . Quae , quum ita sint, deberem nunc vicem reddere, tuamque, meam etiam, immo no stram confirmare sententiam Ueruntamen tam luculenter a te, ac nervos rationibus ex topographia, ex vera hermeneutices, ac ex Vetustissimis nummis, monimentisque petitis aia serta est, ut nil ultra probationem admittat Deinde, severiora studia, quibus ex instituto addicor , geniales musas non nisi raptim a risque subsecivis, nihi sinunt ut colam Nihilominus adnec stam animadversones quasdam lectione operis Mahochiani mihi subortas , quas tu, Magnoni mi eruditissime, munusculum ve. Iuli Ievidenses, crasso filo , ut cum Cicerone loquar, accipies, atque ut a veri inquisitionis amore, non quidem ab animo pugnandi

Cum tanto viro, ac tam verendo sene prose

33쪽

Itaque praestantissimus ille vir Mahochius

in praeelaro opere ad TabuIas HeracIeenses, edito , decem ab hinc annis, Neapoli , in Col. lectaneo de Paesti originibus suam profert se n. tentiam, dicens , eam urbem, Posidoniam, vocatam fuisse primo Paestum, deinde a Sybarbiis Posidoniam, tertio denique restitutum fuisse Paesti nomen a Romanis, quum Lucanis de victis, eam Coloniam deduxerunt . Tu, Ma gnoni Clarissime, quidquid rationum prolatum a Marochio est , disiecisti, protrivisti. Atenimvero systema quoddam Maxochius efformavit, jecitque aliqua fundamenta , quibus politis auctores ipsi , quorum verba sunt manifestissima Herodotum , cymnum Chium ac Sir bonem intelligo, systemati illi inservire, vellent, nollent , debuere . Tu illorum textus ad germanum sensum restituisti, ego vero systema nonnihil moror Ena sema. I. asseris Mazochius, ante omnes, primos Italiae colonos fuisse Drrhenos quo autem fine

id asserat, clue explicat, Diatriis de PV.orig. m.

34쪽

e. I. : Si queras quosnam hos incolas priores illine exturbatos intelligat, Strabo , non aliud licebit reponere, quam fuisse primitivos illi Desilaonditorei Phoenices quos indicat Soli. nuch, h. e Tyrrhenos, quippe maris vrrheni accolas, quod cεκτ non alia de eaussa Drrbe-num vocalatur suam quia ANTE Graecorum eo

allatus colonias a Tuscis, io Drrhenis totum

accolebatur.

Bona verba, quaeso. Non Iatet me , qua stionem de primis Italiae colonis, multis, iisque non levibus, intertextam se difficuliatibus, quae magnorum Virorum Ugonii Richii, MaLfei, Gorii, aliorumque ingenia exercuerunt. Atenim vero in tanta rerum antiquitZte, atque obscuritate, nisi partium studio volumus praeveniri, ac ferri, ad duo, invicta prorsus, cono fugiendum esse mihi videtur, scilicet ad monimenta, quae oculis cernimus, ac sensibus patent, ad Seriptores, quantum habere possumus, vetustissimos. Utraque autem amaZochii parte minime state deprehenduntur. Etenim, si monimenta inspicias , dices profecto, non phoeniciam sed aliam Tyrrheno non habuita originem, quam Ee ptiam . Genus armorum, ac

vestium, habitus ipse corporis, cum schola I quor , figuratum, ratio assidendi in conviviis,

35쪽

sacrificiorum ritus, ac phynges, hieroglyphi ea in urnis, ac vasis, ceterisque id genus, insculpta ad oculum id commonstrant, ut saepe in fictilibus vasis etruscis, quae in Bibliotheca Vaticana sunt, deprehendere volupe mihi fuit , ε observavit etiam Bonarotius, g. 28. 7.dem Giunt ut Dems. Scriptores quoque Mazochio adversantur. Antiquissimos profero, videlicet Antiochum S . rue anum Xenophanis filium scriptorem , ut illum cum Dionysio vocat Fabricius , Sibi.

- Θων, ac Timae antiquisrem , qui eruin scularum bisorium libris ix a beato ad Obmpiadem xx xxiv. Ο συwραμμα- ταλ- compo-stim , de aere idemAthenienjemmem in scribendis Cenealogiis nulli secundum appellat Ην

licarnassensis, lib. I. antiqv. in princ. - αλ- ratio γενεαλογον δνος δεύτερον , aliosque vetustissimos, quorum testimonio usi sunt ipse Dionysius , a Strabo. Audiantur jam praecipui Strabo , lib. 6.

tiochus in opere , quod de Italia conseripsit, Cis hanc

36쪽

hane regionem ait, Italiam appeIlatam fuisse ac de ea se scriberes prius autem dictam fuisse Oenotriama ad quae verba C saubonus in notis, pag. ad. : Videtur utulus hujus Uri fuisse ἰ-λ- οἰκη ισφ. Ita enim laudatur a Dion yis. Et autem liber ille Antiochi periit, tamen illam ipsum Oeum , quem eitur Strabo , reperiamus apud Dion sum . Dionysius Halicarnassaeus , A. R. lib. I. pag. Io edit. xoniens. n.

tem Syracusanus, antiquissimus historicus, ubi de Italia condita agit, veteres colonos recen sens,, quam ejus partem singuli occuparint, ait, Oenotros primos post hominum memoriam in ea habitasse sic autem ille Ars s. Θνοφα-

quae verba, quoniam aliorum interpretatio non arridet, sic vertou Antiochus Xenophanius haec fide dignissima, ac manifestissima, utpote ex vetustissima traditione accepta de Italia scripsit: hane terram, quae uuae Italia voeatur, ab antia quo

37쪽

I xxvii quo possederunt Oenotri - . um Dionysus hoe

πεισηγει- . Oenotrus vero cum majore exercitus parte ad alium sinum appulit, ab occidente Italiae latus alluentem , qui tune Ausonius ab accolis ausonibus dicebatur. Sed squamo rheni impetio maris sunt potiti, nomen muta vi in illud , quod nunc retinet. Ni equidem e Iarius, nil vetustius ad verissus Marochium adferri potest. Hinc veroThe dorus Rychius in praeclarissima Dissertatione deprimis Italiae colonis, quae habetur ad calcem Annotationum Lucae ΗοIstenti in Stephanum,

edit Lugd. Hat. MDCLxxxiv. , in Canone Chro nico Iatino, graeco, qui continet annos Dc cc. ante primam ΟIympiadem , statuit adventum in Italiam Ausonum anno Per. Iul. Io 3 cI a xxvi. ante ΟIymp. DCcxeri. 'iugorum a), 3 ann. x Fuere autem Petiliis ipsi Graeei: -- o A.

38쪽

xxxviii

quod, quum in lingua Iatina disi nominis radices non inveniantur, sed in phoenicia, lebrat. ca, Phoenices ex Dora urbe profecti P cestum . condiderint Datque iccirco errasse Salmasium ad Solinum , qui dixit 'esum eis nomen ex posidonio graeco corruptum; nam 'stan, Peson, a quo deinde factum dicit 'esum, significat hebraica lingua ex tesum, quod mari convenit: hine Neptuno commodissime aptatur. Non

ri hue quoque suis migrat onibus pervenisse Pelasgorum gentem, ae a me abollieis a vaganda Pelasgos denomi. Datam ubi Casubontis: Bene hau et , quo locus ille, ad quem nos rejicit Strabo, non utercidit, ex quo elle fuit nobis hunc locum emendare , iro iam γε ν ram lect onem videre , quae est vino agantes Umira quamquam ante Casa ubonuin idipsum expressi rat in notis ad epist. Sappho , quas Francisco ragonici Ferdinandi Regis Neap. F. insicripsit, inter Heroides , quae dicuntur P. Ovidii Nai sag edit risien. D Xx II., D initius Calderinusci iidem ab A ben .ensibus appellari seu t--- . . . ob as umerrores

39쪽

Non infitior, ex verborum etymo multa Scriptorum intellectui accomoda corrivasse , ut potissimum Samuel Bochartus , quem in hac re sequitur Mahochius, in Geographia sacra com monstrat. Veruntamen id est, quando cetera, quod minime contingit in specie nostra, respondent alias, si argumenta ejusmodi ex se vale rent , nociva multa, ac pernicios Reip. literariae, immo Religioni ipsi obvenit quandoque possent tantum abest, ut Iidissimum , ac cer. tum argumentum ex etymo semper desumit, Ieat. Exemplum do etymologiae nominis Orphei a Vossio datae . Vir docto , loquitur de Vos Fabricius , ibi Graec tom. I. lib. I.

videtur confictum , quod Atis arabibus es scire, novisse, unde Aris, ste Orpheus sciens, eruditus, doctus. Euemadmodum e nullum ait fuisse Musaeum, sed id nominis esctum a Mu , e . iam, quod a dii ars, disciplina. Nuod argumentum si valet, exspectabis ut veniat, qui similiter probet, nullum fuisse Moysem - hinc Vosso, dissentit Thomas Bur tus, .s Archol Phli . cui adjiciuntur Obsetvatores Hallenses c. 6. 29.

Porro, quum longissime petita sit istha e

40쪽

derivatio 'stan, extensum, quae ne duim ri, sed caelo, ac terrae etiam convenit, videtur , aliter fuisse instituendam argumentatio nem . Nam primo, si agochi licuit ex tam longe petit etymo Scriptorum testimonia clarissima pertrahere ad alium sensum, cur ego non potero ex ratione propius deducta negare id, quod Mazochius clare adfirmat , videlicet, non inveniri in lingua latina aesti radices λCerium est, Thurium, quae fuit altera Lucaniae urbs, quum in Pop. Romani potestatem venit, permutaIse nomen iis enim placuit, ob copias illve immissas, illam appellare copiam , ut etiam observat Thomas de Pi-nedo in Stephanum de Urbibus, edit. Melid. MDCLXXVIII., par. 62O. n. 74. tuque ipse Magnoni eruditissime, praeter Golletium, tab. LI. n. x. numum profers Copia inscriptum . Ergo similiter, cur dici non potest, quod devictis a Romanis, proculcatisque Lucanis, qui Pomdonia Sybaritas expulerant, ut Strabo, lib. s. post ea verba Habitatores autem superius commigraverunt a te discussa, recte in terpretata, Suspag. xv. subdit: boe; b c - μνοι μίν κοίνους ρω -ιο istiuris τι πολιν his Lucani poseu Lueanisque deinde Romani ademerunt urbem 3 urbs Postdonia ab iis voca.

SEARCH

MENU NAVIGATION