장음표시 사용
191쪽
, adbuc is , adhuc ea . ' Reliqua assixa sumit a nominibus,m 'ν adhuc tu Mast. adhuc tu sem. a ν adhuc nos ; adhuc vos mata adhue vos sem. α αν adhuc illi; adhue illae . Sic etiam υκ vel ν κ non; ut a re Vel da non ego ; -'a, s vel non ille ;n ip Μ vel- non ilia . Reliqua sunt ipsa nominum assixa Iut inon ru mata non tu sem. - 1 a 'N non nos P 4 vel ; non illi.
tantum nimii , & , abjicitque ter
minationem d. 'ut am veI ,rgri vel ecce ego ἰ mri vel fari ecce . ille. iReliqua. ex affixis: nominum ; ut eeee . illa '&c. eadem ratione, ut
- 'Eadem assxa , sumit in fco ; mutat. tantum in punctum Sceva , quod
192쪽
a 4 Grammaticae Hel kae , cum affixis constructis retinet ; ut ramo
. . 3)-ubi ξ: solum et affixa nominum adsciscit , deponitque terminationem m. ut 3, Μ ubilis tibi: ilisto Pu vel
. . . Praepostiones cum affixis. .
re pluralium nominum capiunt affixa ;mutant. praeterea. breve punctum in longum analogum ; ut is ad te , tibκ ad eum &c. sic ,π super mσ io et 'super eum &c. Sed cum affixis constructis. mutant punctum breve in bre-
193쪽
Ita. prorsus ety ς .utet que ad mo , que ad eam. z .. Uerum variN post 'eadem, , affixa semusine mutatione punctorum , abiecta taintum terminatione ) ; ut ps ες
mo sub , vel pro recipit etiam . assim
pluralium nominua, cum mutatione ultimi s- in Sceva; ut inren sub me &C. sed. invenitur. quoque iant ri isib ma &c.& se nn pro eis. I Sequentes . praeptationes ,, affixa a ueac nothea singulare , recipiund , eamque subeunt punctorum mutationem quam prae se serunt exempla ,
me ; 'ma praeter te ς neque cum aliis, affixis invenitur . propy r, Urara propter me s in zyppropter cum &c.
194쪽
r 6 Grammaticae Hebraitae Uerum Pu inter nonnulla etiam , quae nomen plural. affixa recipit ; ut
ya pro, ri a Vel 'ma pro me ,ς uriga pro nobis: cetera , ut nomen num singularis . l29' propter propter me , sic cetera , ut nomeni fiugulare : a Verbo autem habet tantum I ut pro
Denique' praefixum n , quod praepositionis . loco in . oratione : adhibetuC , affixa fere ut nomen . singulare: recipit , , di in me ἰ ηα in maic. u in te sem. in in eo, ma in ea, ua in nobis - in
195쪽
Thematis. Litterae Radicales. ' 'iae & Thema semper obibunt. Litterae Serviles , Serviles inter ober
In . qua Vocum parte litterae Serυiles fiant Radicules, 'in. media , aut extrema voce linara
In mediar at Mn quit Radicalis ubique Vim gerere; utrum si , tentando emrunditur , an non .
196쪽
I 8 Grammaticae Hebraliae In vocibus Hebraicis , quae Versiculis tum superioribus , tum his postremis continentur , litrerae tantum spectandae sunt . Itaque in priore versiculo Radieales litterae , in altero Serυiles recensentur : nec secus accipiendae sunt voculae his tribus postremis versibus consignatae. enim quatuor Serviles complectitur, quae in media , aut extrema dictione si occurrant , vicem Radicalium gerunt.
eaedem tamen solent in principio quoque dictionis Radicales fieri . Porro in voce Serviles quatuor comprehenduntur , quae in media dictione Radientes evadunt : at vel initio nonnunquam , aut fine vocum pro Radicalibus habendae sunt . Denique tres SerGiles in voce tum initio , tum medio , tum fine dictionis fieri Radicales posunt. Vtrum autem cum hae , tum reliquad Serviles non in locis hic certo definitis positae , sint Radicates nec ne , id vero est , de quo tentando inquiratur neces.se est .
197쪽
Cap. V. De Inυestii Radicis. Ira Regulae investigandae Radicis. i I. Ut pateat Radis , Serviles abiice
primum pPraesto est actutum; rria F rum eis-menta supersης. Ut Radix vocis cujuspiam inveniatur, removendae ab ea sunt Serviles litterae ciuibus exactis , si tres Radicatis supersint , hae Radicem constituent . Sic et ς' a Radice 'ao ortum ducere patet , abjectis nimirum Servilibus v
II. Si duo tune superent , si Nun Iod adice eorum Principio; a) aur medium Uau o
Si vero , Servilibus summotis , duae tantum Radicales superent, hoc nacto
i) Vel enim earum principio a. aut
198쪽
rgo Grammaticae Hebraieae .) additur e sic eraκ derivatur a Radice eha ,' a V statuit a Radice vrr . Adverte , duobus Verbis na), &adjiciendum esse nam prius e it a Radice na, accepix , alterum est ab Inusitato ν' commρψμ ' . , α χ) Vel inter eas interliciendum elix : ita no proficiscitur a Radice eat aliquando interponendum est H sicn in est a Radice 'U fuere . 3 Vel earum fini littera ri adminuenda est: sic 3 gignitur a Radice nes. Vel denique altera earum est geminanda : ita napo ortum ducit a Radice apo .
III. Littera s , abjectis Servilibus , una supersi , Nun sbi praeponar , aut Iod ; He
pone sequatur , Cum autem una Radicalis post abjectas Serviles remanet , tunc Illi a , aut s 3 3 praeponendum est , n vero suΙfigendum : sic ': progignitur a Radice nae& i inino a Radice n):,
199쪽
IV. Si demum alnorme , implexMmquoquid ingruat, usus a pedis, o cunctis potior sollertia
Plures voces in Hebraicis Bibliis occurrunt , quarum forma cum sit prorsus an Omala ; earum Radix 'per superiores regulas haud facile eruitur; at usu tam ea discitur. At quisquis haec ipsa Rudimenta sollerter pervolutaverit , pluscula in iis sparsim inveniet , unde vel harum vocum Radicibus extricandis aditus aperitur .
200쪽
De Nominum Constructione . Substantiva, & Adjectiva . si Stai Substantivo quaeυis Adjuncta
praeire ς ia) βuae Genus , aut Numerum male jungere saepe notabis
adjecta regendis r. vi Ingeminans vox res partit; 3) minuitque , vel auget . EXEMPLA. 1) Nomen Substantivum usque praeponitur Adjectivo , Participio, aut Pro nomini; sic dion tu Filius sapiens. Prov.
X. I. Saepe tamen adiectivum praeponitur substantivo r quod non pauca indicant Scripturarum exempla.
