장음표시 사용
41쪽
67 v. CM. CICERO ATTICO SAL. Apud to est, ut volumus. Mater tua et soror a me Quintoquo fratro diligitur. Cum outilio sum locutus. Is sibi negat a suo procurator quicquam scriptum esse et miratur istam controversiam fuisse, quod ille recusaret satisdaro amplius ab is non peti. Quod te de Tadiano negotio decidissa scribis, id ego Tadio et gratum esse intellexi et magno opere iucundum Illo noster amicus, vir mehercule optimus et id mihi amicissimus, sans tibi iratus est. Hoc si quanti tu aestimes sciam, tum quid mihi elaborandum sit, scire possim. L. Cincio HS cctoo ccios cccc pro signis Megaricis, ut tu ad me scripseras, curavi. Hermae tui antelici cum capitibus aeneis, do quibus ad me seripsisti, iam nunc me admodum 15 delectanti Quare velim et eos et signa si cetera, quas tibi sius loci et nostri studii et tuae elegantia esse videbuntur, quam plurima quam primumque mittas, et maximo quas tibi gymnasi xystique videbuntur esso. Nam in eo genere sic studio esserimur, ut ab is adiuvandi, ab aliis prope reprehondendi rosimus Si Lentuli navis non erit, quo tibi placebit imponito. Tulliola, deliciolas nostrae, tuum munusculum flagitat et me ut sponsorem appellat mi autem abiurare certius est quam
67 v. Chr. CICERO ATTICO SAL. Nimium raro nobis ab is litteras adseruntur, cum et multo tu facilius reperias, qui Roma In proficiscantur, quam ego, qui Athenas, et certius tibi sit m esse Romae quam omini is Athenis. Itaqua propter hanc dubitationem meam brevior haec ipsa epistula est, quod, cum incertus essem, ubi
esses, nolebam illum nostrum familiarem sermonem in alienas
Signa Megarica et Hermas, de quibus ad me scripsisti as vehementer exspecto. Quicquid eiusdem generis habebis, dignum Academia tibi quod videbitur, no dubitaris mitters otarcas nostrae confidito. Genus hoc est voluptatis meae; quae
γυμνασιωδη maxime sunt, ea quaero. Lentulus naves suas
pollicetur. Poto abs te, ut haec diligenter cures Thyillus te orogat et ego eius rogatu Ευμολπιδῶν πάτρια.
42쪽
5 cum esso in Ceramico Verum tamen cum ibi essem, Roma Puer a sorore tua missus epistulam mihi abs te adlatam odit nuntiavitquo eo ipso dis post meridiem iturum eum, qui adis proficisceretur. Eo factum est, ut epistulae tua ore scriborem aliquid, brevitato temporis tam pauca cogerer
Primunt tibi do nostro amico placando aut etiam 2 plane restituendo polliceor. Quod ego etsi mea sponte ante faciebam, eo nunc tamen et agam studiosius et contendam ab illo vehementius, quod tantam ex epistula voluntatem eius reiis tuam perspicer videor. Hoc is intellegere volo, pergraviter illum ess offensum; sed, quia nullam video gravem subesse causam, magno opere confido illum fore in officio si in nostra potestara. Signa nostra et Hermoracias, ut scribis, cum com 32 modissimo poteris, velim imponas, et si quod aliud οἰκεῖον eius loci, quem non ignoras, reperies, et maxime quae tibi palaestrae gymnasiique videbuntur esse. Etenim ibi sedens haec ad to scribebam, ut me locus ipso admoneret. Praeterea typos tibi mando, quos in tectorio atrioli possim includere, as et puto alia sigillata duo. Bibliothecam tuam cave cuiquam despondeas, quamvis acrem amatorem inveneris; nam ego omnes meas Vindemiolas eo reservo, ut illud subsidium so- nectuti parem. Do fratro confido ita esse, ut semper volui et elaboravi. 5s Multa signa sunt eius rei, non minimum, quod soror praegnans est. io comitiis meis et tibi me permisisse memini et ego iam pridem hoc communibus amicis, qui te exspectant, praedico, te non modo non arcessi a me, sed prohiberi, quod intellegebam multo magis interesso tua te agere, quod agendum 3 esset hoc tempore, quam mea te adesse comitiis. Ῥroindo eo animo te velim essρ, quasi mei negotii causa in ista loca missus esses me autem eum et offendes erga te et audies quasi mihi, si quae parta erunt, non modo, praesente, sed per te parta sint. Iulliola tibi diem dat, sponsorem mea appellat.
CICERO ATTICO SAL. Et mea sponto faciebam antea et post duabus epistulis 1 tuis perdiligenter in eandem rationem scriptis magno opere
43쪽
sum commotus. Eo accedebat hortator adsiduus Sallustius, ut agerem quam diligentissime cum Lucceio de vestra vetero gratia reconcilianda. Sed, cum omnia secissem, non modo eam voluntatem eius, quae fuerat erga te recuperare non potui, Verum no causam quidem elicere immutatas voluntatis. Tametsi
laeta ille quidem illud suum arbitrium et ea, quae iam tum, cum aderas, offendere eius animum intellegebam, tamen habet quiddam prosecto, quod magis in animo eius insederit, quod neque epistulae tuae neque nostra adlegatio tam potest Milo delere. Quam tu praesens non modo oratione, sed tuo vultu illo amiliari tolles, si modo tanti putaris, id quod, si me audies et si humanitati tuae constar voles, certe putabis. Ac, ne illud mirere, cur, cum ego antea significarim tibi per litteras o speraro illum in nostra potestate fore, nune idem videar diffidere, incredibilo est, quanto mihi videatur illius voluntas obstinatior et in hac iracundia obfirmatior. Sed haec
aut sanabuntur, cum Veneris, aut i molesta erunt, in utro culpa erit.
Quod in epistula tua scriptum erat me iam arbitrari designatum osse, scito nihil tam exercitum esse nunc Romae quam candidatos omnibus iniquitatibus nec, quando futura sint comitia, sciri Verum haec audies do hiladelpho. velim, quae Academiae nostrae parasti, quam primum mittas. Miro quam illius loci non modo usus, sed etiam stogitatio delectat Libros Vero tuos cave cuiquam tradas nobis eos,
quem ad modum scribis, conserea. Summum m eorum
studium tenet sicut odium iam ceterarum rerum quas tu incredibile est quam brevi tempore quanto deteriores offensurus sis, quam reliquisti.
CICERO ATTICO SAL. Aviam tuam scito desiderio tui mortuam esse et simul quod verita sit, ne Latinas in officio non manerent et in montem Albanum hostias non adducerent. Eius rei con- solationem ad te L. Saufeium missurum esse arbitror. Nos hic is ad mensem Ianuarium exspectamus ex quodam rumore, an ex litteris tuis ad alios missis nam ad mora sonihil scripsisti . Signa quae nobis curasti, ea sunt ad Caietam exposita. Nos ea non vidimus neque enim exeundi Roma potestas nobis fuit. Misimus, qui pro vectura solveret. emultum amamus, quod ea abs te diligenter parvoque curata
Quod ad me saepe scripsisti de nostro amico placando, seci et expertus sum omnia, sed mirandum in modum est
44쪽
animo abalienato quibus de suspicionibus etsi audisse te arbitror,
tamen ex me, cum Veneris, cognosces. Sallustium praesentem
restituere in eius veterem gratiam non potui. Hoc ad toscripsi, quod is me accusare de te solebat. In se expertus est illum esse minus exorabilem meum studium nec sibi ne tibi defuisse. Tulliolam C. Pisoni L. f. Frugi despondimus.
Monate des J. 66 v. Chr. CICERO ATTICO SAL. 1 Crobras oxspectatio nos nobis tui commoves perci quidem, cum iam te adventare arbitraremur, repente ab is in mensem Quintilem reiecti sumus. Nunc vero sentio, quod commodo tuo sacere poteris, venias ad id tempus, quod scribis; obioris Quinti fratris comitia, nos longo intervallo viseris, 1 Acutilianam controversiam transegeris. mo me etiam educaeus ut ad te scriberem admonuit. Tutamus enim utile esset aliquando eam rem transigere. ea intercessio parata et
os et fuit. Nos hic incredibili ac singulari populi voluntate 2
do C. Macro trans ogimus. Tui cum aequi fuissemus, tamen 2 multo maiorem fructum ex populi existimations illo damnato cepimus quam ex ipsius, si absolutus esset: gratia cepissemus. Quod a m de Hermathena scribis, per mihi gratum 3 est Est ornamentum k ademiae proprium meae, quod et Hermes commune omnium et Minerva singulare est insignos eius gymnasii. Quare velim, ut scribis, ceteris quoque rebus quam plurimis eum locum ornes. Qua mihi antea signa misisti, ea nondum vidi in Formiano sunt, quo ego nune proficisci cogitabam. Illa omnia in Tusculanum deportabo. caietam, si quando abundare coepero, ornabo. Libros tuosa conserva et noli desperaro eos me meos facere posse. Quod si adsequor, super Crassum divitiis atque omnium vicos et
prata contemno. Dissiligo by Ooste
45쪽
tar vor dem 17. Juli 65. CICERO ATTICO SAL. o Potitionis nostrae, quam tibi summae curae esse scio, huius modi ratio est, quod adhuc coniectura provideri possit. Trensat unus . Galba Sine suco ac sallaciis mors
1 Davo sprichi Cicero is de im Jahre 4 gehallenen Bede pro Plancio g 20: Quid ego de me, de fratre meo loquar Ouorum honoribus agri ipsi prope dicam montesque favebant ... 22 Seine onsulmahlWurdo gemrderi duro die tota denique ea nostra ita asper et montuosa et fidelis et si leae et fautriae suorum regis ... Diyilige by o
46쪽
maiorum negatur. Ut opinios hominum, non aliona rationi nostras fuit illiu hae praepropera prensatio. Nam illi ita
negant vulgo, ut mihi se debero dicant. Ita quiddam spero nobis profici, cum ho percrebrescit, plurimos nostros amicos inveniri. Nos autem initium prensandi sacer cogitaramus eo ipso smpore, quo tuum puerum cum his litthri profieisei cineius dicebat, in campo comitiis tribuniciis a. d. XV Kalend. Sextiles compotitores, qui certi esse videantur, Galba st Antonius et Q. Cornificius. tuto te in hoo aut risisse aut1 ingemuisso. Ut frontem serias, sunt, qui etiam Caesonium putent. Aquilium non arbitrabamur, qui denegavit et tur vit morbum et illud suum romum iudiciato opposuit Catilina,
si indieatum erit meridis non lucere, certus erit competitor. Do Aufidio stras alicano non putorio exspectar dum scribam. 1 De iis, qui nunc petunt, Caesar certus putatur. harmus cum Silano contendero existimatur; qui sic inopes et ab amicis et existimatione sunt, ut mihi videatur non esse δυνατον Curium obducere. Sed hoc praeterio nemini videtur. Nostris rationibus maximo conducero videtur hormum fieri cum a Caesare. Nemo est enim ex iis, qui nunc petunt, qui si in nostrum annum reciderit, firmior candidatus sors videatur, propterea quod curator est via Flaminiae quas cum erit absoluta, sano lacilo ei ac libenter municipes ceteri consuli acciderint. Ῥetitorum haec est adhuc informata cogitatio. a Nos in omni munero candidatorio fungendo summam adhibebimus diligentiam et fortasse, quoniam videtur in suffragiis multum posse Galli h cum Roma a iudiciis forum refrixerit, excurremus mense Septembri legati ad isonem, ut IanuarioreVertamur. Tum perspexoro Voluntates nobilium, scribam ad foris. cetera sporo prolixa osso his dumtaxat urbanis competitoribus. Illam manum tu mihi cura ut praestes, quoniam propius abes, Pomp ei nostri amici Nega me ei iratum fore, si ad mea comitia non venerit. Ἀtquo haec huius modi sunt.
Sed est, quod abs te mihi ignosci pervelim. Caecilius, 33 avunculus tuus, a P. Vario cum magna pecunia fraudaretur,
agere coepit cum eius fratre A. Caninio Satyro de iis rebus, uas eum dolo malo mancipio accepisse s Vario diceret. lna agebant ceteri creditores, in quibus erat L. Lucullus et P. Scipio et is, quem putabant magistrum ore, si bona venirent,4 L. Pontius. Verum hoc ridiculum est o magistro. Nunc
cognosce rem Rogavit me Caecilius, ut adessem contra Satyrum.
Dies sero nullus est, qui hic Satyrus domum meam ventitet; Observat L. Domitium maximo mo habet proximum fuit et mihi et Quinto fratri magno usui in nostris petitionibus. 4 Sans sum perturbatus cum ipsius Satyri familiaritate tum Do 4miti, in quo uno maxime ambitio nostra nititur Demonstravi
47쪽
hae caecilio simul et illud ostendi, si ipso unus cum illo uno
contenderet, me ei satis acturum fuisse nunc in causa universorum creditorum, hominum praesertim amplissimorum, qui sine eo, quem Caecilius suo nomine perhiberet, saetis causam
communem sustinerent, aequum esse eum et officio meo con 1sulere et tempori. Durius accipere hoc mihi visus est, quam vestem et quam homines belli solent, et postea prorsus ab instituta nostra paucorum dierum consuetudine longe refugit. Ab is peto, ut mihi hoc ignoscas et me existimes humanitate esse prohibitum no contra amici summam existima Iotionem miserrimo eius tempore venirem, cum is omnia sua studia et officia in m contulisset. Quodsi voles in me esse durior, ambitionem putabis mihi obstitisse. Ego autem arbitror, otiamsi id sit mihi ignoscendum esse, ἐπεὶ Ουχ ερηιον ουδε βοείην'. IbVides enim, in quo cursu simus et quam omnes gratias non modo retinendas, verum etiam acquirendas putemus. Spero tibi me causam probasse, cupio quidem certe. Hormathona tua valdo mo de loetat et posita ita bello est, ut totum gymn ium eius νάθημα esse videatur.
Brio 10 im Jahro 6 v. Chr. CICERO ATTICO SAL. L. Iulio Caesare, C. Marcio Figulo consulibus designatis filiolo me auctum scito salva erentia. Abs te tam diu nihil littorarum Ego do meis ad te rationibus scripsi antea diligenter. Hoc tempore Catilinam, competitorem
nostrum, defendere cogitamus. Iudices habemus, quos Voluimus, summa accusatoris voluntate. Spero, si absolutus Merit, coniunctiorem illum nobis fors in rations petitionis sin aliter acciderit, humaniter seremus. Tuo adventu nobis Opus est maturo; nam prorsus summa hominum est opinio tuos amiliares nobiles homines adversarios honori nostro fore. Ad eorum voluntatem mihi conciliandam maximo te mihi usui σε fore video. Quare Ianuario mense, ut constituisti, cura ut
50쪽
Mitto Januar 2 v. m. Q. METELLUS Q. F. CELER PROCOS. S. D. M. TULLIO CICERONI. Si vales, benest. Existimaram pro mutuo inter nos Is animo et pro reconciliata gratia nec absonis ludibrio 1 assum iri nee Metellum fratrem ob dictum capit ac fortunis per te oppugnatum iri Quem si parum pudor ipsius defendebat, debebat vel amilias nostrae dignitas volmeum studium erga vos remque publicam satis sublevare. 1 Nunc video illum circumventum, me desertum, a quibus minime conveniebat Itaque in luctu et squalore sum, qui pro 2 vinciae, qui exercitui praesum, qui bellum gero. Quae quoniam nec ratione nec maiorum nostrorum ementia administraatis, non erit mirandum, si vos paenitebit. Is tam mobili in ius 1 meosqu esse animo non sperabam. Me interea nec domesticus dolor nec cuiusquam iniuria ab re p. abducet.
e, am 20. Januar 62 V. Chr. 20 M. TULLIUS M. F. CICERO Q. METELLO Q. F. CELERI
Si tu exercitusque valetis, benesta Scribis ad mo loci
existimasso pro mutuo inter nos animo et pro ro- conciliata gratia numquam te a me ludibrio laesum ε iri'. Quod cuius modi sit, satis intellegere non possum, sed tamen suspicor ad te esse allatum m in senatu, cum disputarem permultos esse, qui rem p. a me conseriatam dolerent, dixisse a te propinquos tuos, quibus negare non potuisses, impetrasse, ut ea, quae statuisses tibi in senatu do mea laudos esse dicenda, reticeres. Quod cum dicerem, illud adiunxi, mihi tecum ita dispertitum officium fuisse in rei p. saluto retinenda, ut ego urbem a domesticis insidiis et ab intestino scelere, tu Italiam et ab armatis hostibus et ab occulta coniuratione defenderes, atquo hanc nostram tanti et tam praeclaria muneris societatem a tuis propinquis labefactatam, qui, cum tu a me robus amplissimis atque honorificentissimis ornatus esses, timuissent, ne quae mihi pars abs te voluntatis mutuas tribueretur Hoc in sermone cum a me exponeretur, quae mea exspectatio fuisset orationis tuas quantoque in errore M versatus essem, visa est oratio non iniucunda, et mediocris quidam est risus consecutus non in te, sed magis in errorem meum et quod me abs te cupisse laudari aperte atque ingenue confitebar. Iam hoc non potest in te non honorifico esse