장음표시 사용
71쪽
misit, et de sermonibus, quos ab illo et Romae apud amicos tuos et in itiners habitos putas, ecquid tantum causae sit, ignoro, sed omnis in tua posita est humanitate mihi spes huius levandae molestias. Nam si ita statueris, et irritabiles animos esse optimorum saeps hominum et eosdem placabiles sol ess hanc agilitatem, ut ita dicam, mollitiamque naturae plerumque bonitatis et id quod caput est nobis inter nos nostra sive incommoda sivo vitia sive iniurias esse tolerandas, sacile haec, quem ad modum spero, mitigabuntur; quod ego ut saetas to oro. Nam ad me, qui te unico diligo, maximerio pertinet neminem esse meorum, qui aut te non amet aut absis non ametur.
Illa pars epistulas tuas minime fuit necessaria, in qua exponis, quas facultates aut provincialium aut urbanorum commodorum et aliis temporibus o me ipso consule praeter Ismiseris. Mihi enim porspecta est et ingenuitas et magnitudo animi tui; neque ego inter me atque te quicquam interesse umquam duxi praeter voluntatem institutae vitae, quod me ambitio quasdam ad honorum studium t autem alia minime reprehendenda ratio ad honestum otium duxit. Voracio
quidem laudo probitatis, diligentiae, religionis equo me tibi
neque quemquam antepono, amoris ero erga me, cum is fra
terno amore domesticoquo discessi, tibi primas defero. Vidi enim vidi penitusque perspexi in meis variis temporibus et sollicitudines of astitias tuas. Fuit mihi saepe et laudis asnostra gratulatio tua iucunda et timoris consolatio grata. Quin mihi nunc to absonto non solum consilium, quo tu excellis, sed etiam sermonis communicatio, quae mihi sua-Vissima tecum solet esse, maximo deest quid dicam in publicans re, quo in genere mihi neglegenti esse non licet, an sola forensi labore, quem antea propter ambitionem sustinebam, nunc, ut dignitatem tueri gratia possim, an in ipsis domesticis
negotiis, in quibus ego cum antea tum vero post discessum fratris te sermonesque nostros desidero Postremo non labor meus, non requies, non negotium, non otium, non forenses ab res, non domesticae, non sublicae, non privatas carere diutius tuo suavissimo atque amantissimo consilio a sermon possunt. Atque harum rerum commemorationem verecundia Saepe impedivit utriusquo nostrum nunc autem ea fuit necessaria propter eam partem epistula tuae, per quam te ac mores 40
tuos mihi purgatos ac probatos esse voluisti. Atque in ista incommoditato alionati illius animi et offensi illud inest tamen commodi, quod et mihi et ceteris amicis tuis nota fuit si absto aliquando anto testificata tua voluntas omittendae proVinciae, ut, quod una non estis, non dissensione ac discidio vestro, sed 45 voluntate ac iudicio tuo factum osse videatur Quare et illa,
72쪽
quae violata, expiabuntur, et haec nostra, quae sunt sanctissime congemata, suam religionem obtinebunt. Nos ni in re publica infirma, misera commutabili 8que Versamur. Credo enim te audisse nostros equites paenes a senatu esse diiunctos qui primum illud valdo graviter tulerunt, promulgatum ex senatus consulto fuisse, ut d pis, qui ob iudicandum accepissent, quaereretur. Qua in re decernenda cum ego casu non adfuissem sensissemque id equestrem
ordinem ferre moleste neque aperte dicere, obiurgaVi senatum, 1 ut mihi Visus sum, summa cum auctoritat et in causa non Verecunda admodum gravis et copiosus fui. Eces alias desidia sequitum vix ferendae quas ego non solum tuli, sed otiam ornavi. Asiam qui de censoribus conduxerunt, questi sunt in senatu se cupiditate prolapsos nimium magno conduxisse, ut 1 induceretur locatio, postulaverunt. Ego princeps in adiutoribus arius adeo secundus; nam ut illi auderent hoc postulare, Crassus eos impulit. Invidiosa res, turpis postulatio et comsessio temeritatis. Summum erat periculum, ne, si nihil impetrassent, plane alienarentur a senatu. Huic quoquo rei sub- ad ventum est maxime a nobis perfectumque, ut frequentissimo senatu et liberalissimo uterentur, multaquo a me do ordinum dignitato si concordia dicta sunt Q. Decembr. et postridio. Neque adhuc ros confecta ost, sed voluntas senatus perspecta unus enim contra dixerat stellus consul designatus eratque dictus rus, ad quem propter diei brevitatem perventum non est, heros illo noster Cato. Sio ego conservans rationem in 10stitutionemque nostram tueor, ut possum, illam a B conglutinatam concordiam. Sed tamen, quoniam ista sunt tam infirma munitur quaedam nobis ad retinendas opes nostrasso tuta, ut spero, via quam tibi litteris satis explicaro non possum, significatione parva ostendam tamen stor ompeio familiarissime. Video, quid dicas. Cavebo, quae sunt cavenda, ac scribam alias ad te de meis consiliis capessendas rei publicae plura. as aue colum scito consulatum habere in animo statim is petero. Duo enim soli dicuntur petituri, Caesar cum eo
coiro per Arrium cogitat et Bibulus cum hoc so putat per C. Pisonem posso coniungi) Rides Non sunt haec ridicula, mihi erodo. Quid aliud scribam ad te, quid multa sunt,
. sed in aliud tempus. Quo nos te tempore exspectare velis, cures, ut sciam. Iam illud modeste rogo, quod maxime cupio, ut quam primum venias. Nonis Decembribus.
73쪽
am 20. Jan. 60 v. Chr. CICERO ATTICO SAL. Nihil mihi nune scito tam deesse quam hominem, scilicet eum, quocum omnia, quae me cura aliqua adficiunt, uno communicem, qui me amet, qui sapiat, quicum ego omnia loquar, nihil fingam, nihil dissimulem, nihil obtegam. bost enim Dater φελέστατος et amantissimus mei ellus non homo, sed o litus atqu siser his dii tud mera'. Tu autem, qui saepissime curam et angorem animi mei se mons et consilio levasti tuo, qui mihi et in publica re sociussit in privatis omnibus conscius et omnium meorum sermonum et consiliorum particeps esse soles, ubinam es Ita sum abris omnibus destitutus, ut tantum requietis habeam, quantum cum uxor si filiola et mollit Ciceron consumitur. Nam illas ambitiosas nostrae fucosaeque amicitiae sunt in quodam splendore forensi, fructum domesticum non habent. Itaque, cum bono completa domus est tempore matutino, cum ad forum stipati rogregibus amicorum descendimus, reperire ex magna turba neminem possumus, quocum aut iocari libere aut suspiraro familiariter possimus Quare te exspeetamus, te desideramus, te iam etiam arcessimus multa sunt enim, quae me sollicitant anguntque quae mihi Videor aures nactus tuas unius m 25bulationis sermone exhaurire posse.
Ac domesticarum quidem sollicitudinum aculeos Omnes et scrupulos occultabo, neque ego huic epistulae atque ignoto tabellario committam. Atque hi nolo enim spermoveri non sunt permolesti, sed tamen insident et urgent sos nullius amantis consilio aut sermone requiescunt in republica Vero, quamquam animus est praesens, tamen vulnus etiam atque etiam ipsa modicina efficit. Nam, ut ea breviter, quae post tuum discessum acta sunt, colligam, iam exclames necesso est res Romana diutius asstare non posse. Etenim post prosectionem tuam primus, ut opinor, introitus fuit in causam fabulas Clodianae, in qua ego nactus, ut mihi videbar, locum resecandas libidinis et coercenda iuventutis vehemens fui et omnes profudi vires animi atque ingenii mei non odio adductus alicuius, sed spe cor Mrigendas et sanandas civitatis Adflicta res publica est empto constupratoque iudicio. Vide, quae sint postea consecuta. Consul est impositus is nobis, quem nemo praeter nos philosophos aspicere sine suspiritu posset Quantum hoc vulnus l
74쪽
facto sonatus consulto de ambitu, de iudiciis nulla lex perlata, exagitatus senatus, alienati equites Romani. Sic illo annus duo firmamenta rei publicae per me unum constituta evertit; nam et senatus auctoritatem abiecit si ordis num concordiam diiunxit. Instat hic nunc ille annuso gregius. Eius initium eius modi fuit, ut anniversaria sacra Iuvontatis non committerentur; nam M. Luculli uxorem emmius suis sacris initiavit Menelaus aegro id passus divortium socii. Quamquam ille pastor Idaeus Menelaum solum com1 tempserat, hic noster aris tam Menelaum quam Agamemnonem liberum non putavit. Est autem C. Herennius 4 quidam tribunus pl. quem tu fortasse ne nosti quidem; tametsi potes nosse, tribulis enim tuus est, et Sextus, pater eius, nummos vobis dividero solebat. Q ad pio bom . Clodium 1 traducit idemque fert, ut universus populus in campo Martio suffragium de s Clodi ferat. mune ego accepi in senatu, ut soleo, sed nihil est illo homine lentius. metollus est consul egregius et nos amat, sed imminuit auctoritatem suam, quod
habet dicis causa promulgatum illud idom do Clodio. Aulia autem filius, o di immortales quam ignavus ac sine animo miles quam dignus, qui Palicano, sicut facit, os ad male audiendum cotissio praebeati ingraria autem promulgata est a Flavio sano levis eadem sero, quas fuit lotia. Sod interea πολιτικος νη ουδ ονα quisquam inveniris potest; qui poterat, familiaris noster sic est enim volo tohoc scire) omphius togulam illam pictam silentio iustur
suam. Crassus verbum nullum contra gratiam. Ceteros iam
nosti qui ita sunt stulti, ut amissa ro publica piscinas suassore salvas sperare videantur. Unus est, qui curet constantia ad magis et integritate quam, ut mihi videtur, consilio aut imgenio, Cato qui miseros publicanos, quos habuit amantissimos
sui, tertium iam mensem vexat neque iis a senatu responsumdari patitur. Ita nos cogimur reliquis de rebus nihil decernere, antequam publicanis responsum sit. Quare etiam legationes a reiectum iri puto. Nunc vides quibus fluctibus iactemur, et, si ex iis, quae scripsimus tanta, etiam a me non scripta perspicis, revisenos aliquando et, quamquam sunt haec fugienda, quo te Voco,
tamen fac ut amorem nostrum tanti aestimes, ut eo vel cum . his molestiis perfrui velis. Nam ne absens censeare, cur ab edicendum et proponendum locis omnibus sub lustrum autem censeri germani negotiatoris est. Quare cura, ut squam primum videamus. Vale. x Kal. Febr. Q. Metello L. Afrani COSS.
75쪽
am 15 Milr 60 v. Chr. CICERO ATTICO SAL. Non modo si mihi tantum esset otii, quantum est tibi,
verum etiam si tam breves epistulas vellem mittere, quam tu soles, facile to superarem et in scribendo multo ossem crebrior quam tu. Sed ad summas atque incrodibiles occupationes meas accedit, quod nullam a s volo epistulam ad te sine aliquo argumento ac sententia pervenire. Et primum 19 tibi, ut aequum est civi amanti patriam, quae sint in re publica, exponam deinde, quoniam tibi amore nos proximi sumus, scribemus etiam de nobis ea, quae scire te non nolle arbitramur. Atque in s publica nunc quidem maximo Galliolos bolli versatur metus. Nam Haedui fratres nostri pugnam nuper malam pugnarunt, et Helvetii sino dubio sunt in armis excursionesque in provinciam faciunt. Senatus decrevit, ut consules duas Gallias sortirentur, dilectus haberetur, Vacationes ne valerent, legati cum auctoritate mitterentur, qui adirent roGallias civitates darentque operam, ne ea se cum HelVetiis
coniungerenti legati sunt Q. Metellus Creticus et L. Flaccus et, τὸ ἐπὶ τῆ φακῆ μυρον, Lentulus Clodiani filius. Atque
hoc loco illud non queo praeterire, quod, cum de consularibus
mea prima sors exisset, una voce senatus frequens retinendum 25m in urbs censuit. Hoc idem post mo ompsi accidit, ut nos duo quasi pignora rei publicae retineri videremur. Quid enim ego aliorum in me ἐπιφωνήματα exspectem, cum nee domi mi nascant 24 Urbanas automos sic o habent. agraria lex a MFlavi, tribuno pl. vehementer agitabatur auctor o Pompeio quae nihil populare habebat praeter auctorem. Ex hac ego lege secunda contionis voluntate omnia illa tollebam, quas ad privatorum incommodum pertinebant, liberabam agrum eum, qui . Mucio L. Calpurnio consulibus publicus assuisset, Sullanorum hominum possessiones confirmabam, Vol terranos et Arretinos, quorum agrum Sulla publicarat neque diviserat, in sua possession retinebam unam rationem non reiciebam, ut ager hac adventicia pecunia emeretur, quae ex
novis vectigalibus per quinquennium reciperetur Huic toti orationi agrariae senatus adversabatur suspicans Pompei noVam quandam potentiam quaeri; ompeius vero ad voluntatem perferendae legis incubuerat. Ego autem magna cum agrariorum gratia confirmabam omnium privatorum possessio -
76쪽
nos is nim est noster exercitus, hominum, ut tuto scis, locupletium populo autem et ompeio nam id quoquo volebam satis faciebam emptione, qua constituta diligentor si sentinam urbis xhauriri of Italia solitudino frsquontari posse arbitrabar. Sed haec tota res interpellata bello refrixerat Metellus est consulsans bonus et nos admodum diligit illo alter nihil ita si, ut plane, quid emerit, nesciat. Haec sunt in re publica, nisi stiam illud ad rem publicam putas pertinere, Herennium
1 quendam, tribunum pl. tribulem tuum sano hominem nequam atque egentem, saepe iam de . Clodio ad plobem traducendo agere coepisso. Huic frequentor interceditur. Haec sunt, ut opinor, in re publica. Ego autem, ut semel Nonarum illarum Decembrium 1 iunctam invidia ac multorum inimicitiis eximiam quandam atque imis Ortale in gloriam consecutus sum, non destiti eadem animi magnitudino in re publica vorsari et illam imstitutam ac susceptam dignitatem tueri, sed, posteaquam primum Clodi absolutions svitassem infirmitatemquo iudiciorum 2 perspexi, deindo vidi nostros publicanos facile a senatu diiungi, quamquam a me ipso non divellerentur, tum autem beatos homines, hos piscinarios dico amicos tuos, non obscuro nobis invidere, putavi mihi maiores quasdam opes et firmiora praesidia esse quaerenda. Itaque primum, eum qui nimium a diu do rebus nostris tacuerat, ompeium adduxi in eam voluntatEm, ut in senatu non semel, sed saeps multisque verbis huius mihi salutem imperii atqus orbis terrarum adiudicarit; quod non tam interfuit mea nequo enim illa res aut ita sunt obscurae, ut testimonium, aut ita dubiae, ut laudationem desis derent quam rei publicae, quod erant quidam improbi, qui
contentionem foro aliquam mihi cum ompeio ex rerum istarum dissensione arbitrarentur. Cum hoc ego me tanta familiaritate coniunxi, ut uterque nostrum in sua ratione munitior et in re publica firmior hac coniunctions osso possit. Odia 3 autem illa libidinosas si delicatas iuventutis, quae erant in m incitata sic mitigata sunt comitate quadam mea, me unum ut omnes illi colant; nihil iam denique a me asperum in quemquam fit nec tamen quicquam populare ac dissolvitum, sed ita temperata tota ratio est, ut rei publica como stantiam praestem, privatis meis rebus propter infirmitatem bonorum, iniquitatem malevolorum, odium in me improborum adhibeam quandam cautionem et diligentiam atque ita, tametsi his novis amicitiis implicati sumus, ut crebro mihi vase illo Siculus insusurret Epicharmus cantilenam illam suam: si Mφε καὶ μέμνασ' ἀπιστε, o θρα ταυτα τῶν φρενων.
77쪽
Ac nostras quidem rationis a vitae quasi quandam formam, ut opinor, Vides.s Do tuo autem negotio saepe ad me scribis. Cui
mederi nunc non possumus est enim illud senatus consultum summa pedariorum Voluntate nullius nostrum auctoritate ac stum. Nam, quod me esse ad scribendum vides, ex ipso sen tu consulto intellegero potes aliam rem tum relatam, hoc
autem de populis liberis in causa additum. Et ita actum est a P. Servilio filio, qui in postremis sententiam dixit, sed immutari hoc tempore non potest. Itaque conventus, qui 10 initio celebrabantur, iam diu fieri desierunt, a si tuis blanditiis tamen a Sicyoniis nummulorum aliquid expresseris,
velim me facias certiorem. 10 Commentarium consulatus mei Graeco compositum
misi ad te. In quo si quid erit, quod homini Attico minuscis
Graecum eruditumque videatur, non dicam, quod tibi, ut opinor, Panhormi Lucullus de suis historiis dixerat, se, quo facilius illas probaret Romani hominis esse, idcirco barbara quaedam et soloeca dispersisse apud me si quid erit eius modi, me imprudente erit et invito Latinum si persecero, ad te mittam. 20 Tertium poema exspectato, ne quod genus a me ipso laudis meae praetermittatur. Hic tu cave dicas: τίς πατέ αἰνησεις
Si est enim apud homines quicquam quod potius sit, audetur,
nos vituperemur, qui non potius alia laudemus Quamquam non ἐγκωμιαστικα sunt haec, sed ἱστορικά, qua scribimus. ε11 Quintus frater purgat se mihi per litteras et adfirmat nihil a s cuiquam de to secus esse dictum. Verum haec nobis coram summa cura et diligentia sunt agenda; tu modonos revise aliquando Cossinius hic, cui dedi litteras, valde mihi bonus homo et non levis et amans tui visus est et talis, 30 qualem esse eum tuae mihi litteras nuntiarant. dibus Martiis.
v. Chr. de bald araus CICERO TUCO SAL. Cum e Pompeiano me Romam recepissem a. d. vi Idus ab
Maias, Cincius noster eam mihi abs to epistulam reddidit, quam tu Idibus Febr. dederas. Et nunc epistula littoris his respondebo. Ac primum tibi perspectum esse iudicium de te meum laetor, deinde te in iis rebus, quae mihi perius a nobis atque nostris et iniucundius actae videbantur, ιο moderatissimum fuisse vehementissime gaudeo idque neque amoris mediocris et ingenii summi ac sapientiae iudico. Qua de re cum ad me ita suaviter, diligenter, officiose, humaniter
78쪽
scripseris, ut non modo te hortari amplius non debeam, sed ne exspectare quidem ab is aut ab ullo nomino tantum cilitatis ac mansuetudinis potuerim, nihil duco ess commodiusquam do his rebus nihil iam amplius scribere. Cum erimus congressi, tum, si quid res feret, coram inter nos conferemus.
Quod ad me deos publica scribis, disputas tu quidem 2
et amanter et prudenter, et a meis consiliis ratio tua non abhorret; nam neque de statu nobis nostras dignitatis est recedendum neque sine nostris copiis intra alterius praesidia 1 veniendum, et is, de quo scribis, nihil habet amplum, nihil excelsum, nihil non summissum atque populare. Verum tamen fuit ratio mihi fortasso ad tranquillitatem meorum temporum non inutilis, et meherculo rei publicas multo etiam utilior quam mihi civium improborum impetus in o reprimi, cum 1 hominis amplissima fortuna, auctoritate, gratia fluctuantem
sententiam confirmassem et a spe malorum ad mearum rerum
laudem convertissem. Quod si cum aliqua levitato mihi faciendum fuisset, nullam rem tanti aestimassem sed tamen a me ita sunt acta omnia, non ut ego illi adsentiens lovior, sed utro illo me probans gravior videretur Reliqua sic a me aguntur et agentur, ut non committamus, ut ea, quae gessimus, fortuito gessisso videamur. eos bonos Viros, illos quos significas, et, eam quam mihi dicis obtigisse Σπαρταν non modo numquam deseram, sed etiam, si ego ab illa deserar, tamen in meas pristina sententia permanebo. Illud tamen velim existimes, me hanc viam optimatem post Catuli mortem nec praesidio
ullo nec comitatu tenero. Nam, ut ait Rhinthon, ut opinor, οἱ μὲν παρ ουδέν εἰσι, τοῖς δ' ουδὲν μέλει Mihi oro ut invideant piscinarii nostri, aut scribam ad tos alias aut in congressum nostrum reservabo. curia autem
nulla, res divellet, vel quod ita rectum est, et quod rebus meis maxime consentaneum, vel quod a senatu quanti fiam, minimo me paenitet. De Sicyoniis, ut ad te scripsi antea, non multum a spei est in senatu nemo est enim, idem qui queratur. Quare, si id exspectas, longum est alia via, si qua potes, pugna eum est actum, neque animadversum est, ad quos pertineret, et raptim in eam sententiam pedarii cucurrerunt. Inducendi senatus consulti maturitas nondum est, quod neque
a sunt, qui querantur, et multi partim malevolentia, partim opinione aequitatis delectantur. Metellus tuus est egre-5gius consul unum reprehendo, quod otium nuntiari e Gallia non magno opere gaudet. cupit, credo, triumphare. Hoc
vellem mediocrius; cetera egregia Auli filius vero ita se gerit, ut 4 eius consulatus non consulatus sit, sed Magni nostri πωπιον.
79쪽
6 Do sis scriptis misi ad te Graeco porfectum consulatum meum Eum librum L. Cossinio dedi. ut toLatinis meis delectari, huic autem Graeco Graecum invidere. Alii si scripserint, mittemus ad te; sed, mihi crede, simul atque hoc nostrum legerunt, nescio quo pacto retardantur. 7 Nunc, ut ad rem meam redeam, L. Papiriusia eius, vir bonus amatorque noster, mihi libros eos, quos Sor. Claudius rotiquit, donavit. Cum mihi per legem Cinciam icors capere Cincius, amicus tuus diceret, libenter dixi mo accepturum, si attulisset. Nunc, si me amas, si te a me amaricio scis, enitere per amicos, clientes, hospites, libertos denique ac servos tuos, ut scida ne qua depereat; nam et Graecis iis
libris, quos suspicor, et Latinis, quos scio illum reliquisse, mihi vehementer opus est. Ego autem cotidie magis, quod mihi de forensi labor temporis datur, in iis is studiis conquiesco. Per mihi, per inquam, gratum feceris, si in hoc tam diligens fueris, quam soles in iis rebus, quasmo valde vello arbitraris, ipsiusque Paeti tibi negotia commendo, do quibus tibi illo agit maximas gratias, et, ut iam invisas
nos, non solum rogo, sed etiam suadeo ad Dissiligo b c Orale
80쪽
I, Cicero praetor oratio do Manilia Pomprius ege Mithridates Bria 9 - ad Au L,
lege Cicero egiunt die emerbuncumdas onsulat Briefas, ad Au. I, I
Cicero mit C. Antonius Hybridarium Konsul gewllhit M. Tullius Cicero C. Antonius Hybrida coss. Mithridates ' Pompeius ordnet dio Provinge undineicho desistens Hinrichiunide Catilinarier in Rom streten des Iribunen Metellus gem den vomaonsulat abiretende Cicero D. Iunius Silanus L. Licinius. Murena coss. Caesar praetor Stroit Cicero mi de Metellern Brie I - ad Fam. IQ. Metellus Ciceroni Bris Ix- ad Fam V, a Cieero Q. Metello Bris I - ad Fam V, Cicero Cn. Pompeio Freve de Clodius ei est dor
Bris Ix- ad Fam V, 6 Cicero P. Sestio Pomprius tandet in Brundisium