장음표시 사용
61쪽
devinctam beneficio consulis. Tertius est Catulus, quartus, si etiam ho quaeris, Hortensius. Consul autem ipse parvo animo et pravo tamen cavillator genere illo moroso, quod etiam sina dicacitate ridetur, facis magis quam sacetiis ridiculus, nihil agens cum re publica, seiunctus ab optimatibus, a quo nihil ssperes boni rei publicae, quia non vult, nihil speres mali, quia non audet. Eius autem collega et in me perhonorificus stpartium studiosus ac defensor bonarum. Qui nunc leviter inter so dissident. Sed vereor, ne hoc, quod infectum est, serpat
Ionius. Credo enim te audisse, cum apud Caesarem pro is populo fieret, venisse eo muliebri vestitu virum, idque sacrificium cum virgines instaurassent, mentionem a Q. Cornificio in senatu factam is fuit princeps, ne tu sorte aliquem nostrum putes); postea rem ex senatus consulto ad virgines et ad pontifices relatam idquo ab iis nefas esse decretum deinde exos senatus consulto consules rogationem promulgasse; uxori Caesarem nuntium remisisse. In hac causa is amicitia P. Clodi duetus operam dat, ut ea rogatio, quam ipse fert et seri ex senatus consulto et de religione, antiquetur Messalla vehementer adhuc agit et severe. Boni viri precibus Clodi removentur a causa, 20 Operae comparantur, nosmet ipsi, qui Lycurgei a principio fuissemus, cotidie demitigamur, instat et urget Cato. Quid multa vereor, ne hae neglecta a bonis, defensa ab improbis magnorum rei publicae malorum causa sit. Tuus autem illo
amicus scin quem dicam γ), de quo tu a m scripsisti, raposteaquam non auderet reprehendere, audare coepisse, nos,
ut ostendit, admodum diligit, amplectitur, amat, aperte laudat, occulte, sed ita, ut perspicuum sit, invidet. Nihil come, nihil simplex, nihil ἐν τοῖς πολιτικοῖς illustro, nihil honestum, nihil forte, nihil liberum. Sed haec ad te scribam alias subtilius adnam neque adhuc mihi satis nota sunt, et huic terras filio noscio cui committere epistulam tantis de rebus non audeo. Provincias praetores nondum sortiti sunt. Res eodem est loci, quo reliquisti. τοποθεσίαν, quam postulas Miseni et uteolorum, includam orationi meae. A. d. III Non. 35 Decembr. mendose fuisso animadverteram. Quae laudas exorationibus, mihi crede, valde mihi placebant, sed non audebam antea dicere nune ero, quod a te probata sunt, multo mi ἀττικώτερα videntur. In illam orationem Motollinam addidi quaedam Liber tibi mittetur, quoniam te amor nostri ιοφιλορρητορα reddidit. Novi tibi quidnam seribam quid etiam Messalla consul Autronianam domum emit HS xxx1il. Quid id ad m02 inquies. Tantum, quod ea emptione et nos bene emisso iudicati sumus, et homines intellegere coeperunt licere amicorum 45
facultatibus in omendo ad dignitatem aliquam pervenire.
62쪽
Τeueris illa lentum negotium est, sed tamen est in spe. Tu ista confies. Α nobis liberiorem epistulam exspecta. VI Kal. Febr. M. Messalla, M. Pisone coss.
am 13. Febr. 61 v. Chr. CICERO ATTICO SAL. Vereor, o putidum sit scribere ad te, quam sim Ioccupatus, sed tamen ita distinebar, ut huic vix tantulas epistulas tempus habuerim atque id ereptum e summis 10 occupationibus. Prima contio ompei qualis fuisset, scripsi ad te antea, non iucunda miseris, inanis improbis, beatis non grata, bonis non gravis itaque frigebat. Tum isonis consulis impulsu levissimus tribunus pl. Fufius in contionem producit Pomphitim. Res agebatur in circo Flaminio, et erat in eo 1 ipso loco illo dis nundinarum πανηγυρις Quaesivit ex eo, placeretns ei iudices a praetore legi, quo consilio idem praetor uteretur. Id autem erat o Clodiana religione ab senatu constitutum 'um ompeius μαλ αριστοκρατικως locutus est senatusque auctoritatem sibi omnibus in rebus maximi videri 20 Semperque Visam esse respondit et id multis verbis. Postea Messalla consul in senatu de ompei quaesivit, quid de religione et do promulgata rogatione sentiret. Locutus ita est in senatu, ut omnia illius ordinis consulta γενικῶς laudaret, mihique, ut adsedit, dixit se putare satis ab se etiam de
ab istis rebus esso responsum Crassus posteaquam vidit illum eXcepisse laudem ex eo, quod hi suspicarentur homines ei consulatum meum . placere, surrexit ornatissimeque de meo consulatu locutus est, cum ita diceret, se, quod esset senator,
quod civis, quod liber, quod viveret, mihi acceptum referre;
a quotiens coniugem, quotiens domum, quotiens patriam videret, totiens se beneficium meum videre'. Quid multa totum hunc locum, quem ego Varie meis orationibus, quarum tu Aristarchus es, soleo pingere, de flamma, de ferro nosti illas ληκυθους), valde graviter pertexuit. roximus Pompeio sedρbam. Intellexia hominem moveri, utrum Crassum inire eam gratiam, quam ipse praetermisisset, an esse tantas res nostras, quae tam libenti senatu laudarentur, ab eo praesertim, qui mihi laudemissam eo minus deberet, quod meis omnibus litteris in Pompeiana laudo perstrictus esset. mi dies me valde Crasso adiunxit, et a tamen, ab illo aperte tecto quicquid est datum, libenter accepi. Ego autem ipse, di boni quo modo ἐνεπερπερευσα μην novo auditori ompeio Si umquam mihi περίοδοι, si ιμπαί, si ἐνθυμηματα si κατασκευαὶ suppeditaverunt, illo
63쪽
tempore. Quid multa clamores. Etenim haec erat ποθεσις, do gravitat ordinis, de equestri concordia, de consensione Italiae, do intermortuis reliquiis coniurationis, de vilitate, do otio. Nosti iam in hac materia sonitus nostros. Tanti fuerunt, ut ego eo brevior sim, quod eos usque istinc exauditos putem. 55 Romana autem se res sic habent. Senatus Aoειος παγος mi constantius, nihil severius, nihil fortius. Nam, cum dies venisset rogationi ex senatus consulto serendae, concursabant barbatuli iuvenes, totus ille grex Catilinae duco filiola Curionis et populum, ut antiquaret, rogabant. Piso 10 autem consul lator rogationis idem erat dissuasor. Operae Clodiana pontes occuparant, tabellas ministrabantur ita, ut nulla daretur vet1 nosAs . Hic tibi in rostra Cato advolat, commulcium isoni consuli mirificum iacit, si id est commuLcium, O plena gravitatis, plena auctoritatis, plena deniquoris salutis Accedit eodem etiam noster Hortensius, multi praeterea boni insignia vero opera Favoni fuit. Hoc concursu optimatium comitia dimittuntur, senatus vocatur. Cum decerneretur frequenti senatu contra pugnante Pisone, ad pedes omnium singillatim accident Clodio, ut consules populum cohortarentur ad roga Iotionem accipiendam, homines ad quindecim Curioni nullum senatus consultum facienti adsenserunt, ex altera parto facile cccc fuerunt. Acta res est. Fufius tribunus tum concessit. Clodius contiones miseras habebat, in quibus Lucullum Hortensium, C. Pisonem, Messallam consulem contumeliose laedebat asm tantum comperisse omnia criminabatur. Senatus et doprovinciis praetorum et de legationibus et do steris rebus decernebat, ut antequam rogatio lata esset, ne quid ageretur. Habes res Rom. nas. Sed tamen etiam illud, quod non speraram, audi Messalla consul est egregius, sortis con 30stans, diligens, nostri laudator, amator, imitator. Illo alter uno vitio minus vitiosus, quod iners, quod somni plenus, quod imperitus, quod ἀπρακτοτατος, sed voluntate ita καχώτης, ut Pompeium post illam contionem, in qua ab eo senatus laudatus est, odisse coeperit. Itaque mirum in modum Omne a 35s bonos alienavit. Neque id magis amicitia Clodi adductus fecit quam studio perditarum rerum atquo partium. Sed habet sui similem in magistratibus praeter Fufium neminem Bonis utimur tribunis pl. Cornuto vero seudocatone. Quid quaeris γ Nunc ut ad privata redeam, Πυκρις promissa a 40 travit. Tu mandata effice, quas recepisti. Quintus frater, qui Argiletani aedificii reliquum dodrantem mitra Dccxxv, usculanum venditat, ut, si possit, emat Pacilianam domum. Cum Lucceio in gratiam redii. Video hominem valde petiturire. Navabo operam. Tu quid agas, ubi sis, cuius modi ista res Gsint, fac me quam diligentissimo certiorem. Idibus Febr.
64쪽
cICERO ATTICO SAL. Asiam Quinto, suavissimo fratri, obtigisse audisti. 1 Non enim dubito, quin celerius tibi hoc rumor quam ullius nostrum littera nuntiarint. Nunc, quoniam et laudis avidissimi semper fuimus et praeter ceteros φιλέλληνες et sumus et habemur et multorum odia atque inimicitias rei publicae causa suscepimus, παντοίης αρετῆς μιμνησκεο curaque effice, 1 ut ab omnibus et laudemur et amemur. ruis de rebus plura 2 ad te in ea epistula scribam, quam ipsi Quinto dabo a movelim certiorem facias, quid de meis mandatis egeris atque etiam quid de tuo negotio nam, ut Brundisio profectus es, nullae mihi ab is sunt redditae litterae Valde aveo scire,1 quid agas. Idibus Martiis. Bris 21 ad Fam VII, 23), gestarisbe aut dem Tusculanum etwacim uni 1 v. Chr. 2).
Tantum quod ex Arpinati veneram, cum mihi ario litteras Iroddita sunt, ab eodemque accepi Aviani litteras, in quibus
ad hoc inerat liberalissimum, nomina se facturum, cum Venisset,
qua ego Vellem die. Fac, quaeso, qui ego sum esse te estne aut tui pudoris aut nostri primum rogare de die, deinde plus annua postulare Sed essent, mi Gallo, omnia facilia, si
et ea mercatus esses, quae ego desiderabam, et ad 25 eam summam, quam Volueram. tamen ista ipsa, quae
te misso scribis, non solum rata mihi erunt, sed etiam grata plane enim intellego te non modo studio, sed etiam amore usum, quae te delectarint, hominem, ut ego semper iudicavi, in omni iudicio elegantissimum, quae me digna pus taris, coemisse. Sed velim maneat Damasippus in sententia; prorsus enim ex istis emptionibus nullam desidero. Tu autem ignarus instituti mei, quanti ego genus omnino signorum Omnium non aestimo, tanti ista quattuor aut quinque sumpsisti. Bacchas istas cum Musis Meteis comparas. Quid simile Pri-35 mum ipsas ego Musas numquam tanti putassem atque id mcissem Musis omnibus adprobantibus, sed tamen erat aptum bibliothecas studiisquo nostris congruens Bacchis vero ubi est apud me locus 'At pulchella sunt. Novi optimo si saepe vidi. Nominatim tibi signa mihi nota mandassem, si pro-ε bassem. Ea enim signa ego emere soleo, quas ad similitudinem gymnasiorum exornent mihi in palaestra locum. Martis
65쪽
vero signum quo mihi pacis auctori Gaudeo nullum Sa- turni signum fuisse; haec enim duo signa putarem mihi asis alienum attulisse. Mercuri mallem aliquod fuisset felicius, puto, cum Avianio transigere possemus. Quod tibi ostinaras trapezophorum, si te delectat, habebis; sin autem ss Entsentiam mutasti, ego habebo scilicet. Hsta quidem summans ego multo libentius emerim deversorium Tarracinae, ne semper hospiti molestus sim. omnino liberti mei video osse culpam, cui plane res certas mandaram, itemque uni quem
puto tibi notum esse, Aviani familiarem. Exhedria quaedam 10 mihi nova sunt instituta in porticula usculani. Ea volebam tabellis ornare etenim, si quid generis istius modi me delectat, pictura delectat. Sed tamon, si ista mihi sunt
habenda, certiorem velim me facias, ubi sint, quando arcessantur, quo genere Vecturae Si enim Damasippus in sententiacis non manebit, aliquem seudodamasippum vel cum iactura re
Quod a m do domo scribis iterum, iam id ego proficiscens mandaram meae ulliae ea enim ipsa hora acceperam tuas litteras Egeram etiam cum tuo Nicia, quod is soutitur, ut scis, familiariter Cassio. Ut redii autem, priusquam tuas legi has proximas litteras, quaesivi de mea Tullia, quid egisset. e Liciniam se egisse dicebat sed opinor Cassium
uti non ita multum sorore, eam porro negare Se Rudere,
cum vir abesset est enim prosectus in Hispaniam Dexius , 5 illo et absente et insciente migrare. Est mihi gratissimum tanti a to aestimatam consuetudinem ita victusque nostri, primum ut eam domum sumeres, ut non modo prope me, Sed plane mecum habitare posses, deinde ut migrare tanto opere festines. Sed ne vivam, si tibi concedo, ut eius rei tu cupi sodior sis, quam ego sum. Itaque omnia experiar; ideo enim, quid mea intersit, quid utriusque nostrum. Si quid egero, laciam, ut scias. Tu et ad omnia rescribes et, quando te exspectem, facies me, si tibi videtur, certiorem.
Juli 1 v. ChriCICERO ATTICO SAL. Quaeris ex me, quid acciderit de iudicio, quod tam praeter opinionem omnium actum sit, et simul vis scire, quo modo ego minus, quam soleam, proeliatus sim o Respondebo tibi στερον προτερον, λιηρικως Ego enim, quam diu senatus auctoritas mihi defendenda fuit, sic acriter et vehementer proeliatus sum, ut clamor concursusque
66쪽
maxima cum mea laude fierent. Quodsi tibi umquam sum visus in re publica fortis, certe me in illa causa admiratus esses. Cum enim ille ad contiones confugisset in iisquo meo nomino ad invidiam uteretur, di immortales quas ego pugnas et quantas strages edidi quos impetus in Pisonem, in curionem in totam illam manum feci quo modo sum insectatus levitatem senum, libidinem iuventutis Saepe ita mora iuvent te non solum auctorEm consiliorum meorum, Verum
etiam spectatorem pugnarum mirificarum desideravi. Ῥοstea 10 Ver quam Hortensius excogitavit, ut legem de religions Fufius tribunus pl. ferret, in qua nihil aliud a consulari rogation disserebat nisi iudicum genus, in eo autem erant omnia , pugnavitque, ut ita fieret, quod et sibi et aliis e suaserat nullis illum iudicibus effugere posse, contrari velai perspiciens inopiam iudicum neque dixi quicquam pro testimonio, nisi quod erat ita notum atque testatum, ut non possem praeterire. Itaque, si causam quaeris absolutionis, ut iam προς τὸ προτερον revertar, egestas iudicum fuit et turpitudo. Id autem ut accideret, commissum est Hortensi consilio, qui dum a veritus est, s Fufius ei legi intercederet, quae ex senatus consulto serebatur, non vidit illud, satius esse illum in infamiarolinqui ac sordibus quam infirmo iudicio committi, sed ductus odio properavit rem deducere in iudicium, cum illum plumbeo
gladio iugulatum iri tamen diceret. ει Ss iudicium si quaeris quale fuerit, incredibili
exitu sic, ut nunc ex eventu ab aliis, a me tamen ex ipso initio consilium Hortensi reprehendatur Nam, ut reiectio
facta est clamoribus maximis, cum accusator tam qURm censor bonus homines nequissimos reiceret, reus tamquam clemensa lanista frugalissimum quemque secerneret, ut primum iudices consederunt, valde diffidere boni coeperunt. Non enim umquam turpior in ludo talario consessus fuit, maculosi senatores, nudi equites, tribuni non tam aerati quam, ut appellantur, aerarii. Pauci tamen boni inerant, quos reiectione fugare illo's non potuerat, qui maesti inter sui dissimiles et maerentes sedebant et contagione turpitudinis Vehementer permovebantur. Hic, ut quaeque res ad consilium primis postulationibus re 4 ferebatur, incredibilis erat severitas nulla varietate sententi rum Nihil impetrabat reus, plus accusatori dabatur, quam
4 postulabat; triumphabat quid quaeris 3 Hortensius so vidissotantum nemo erat, qui illum reum ac non miliens condemnatum arbitraretur. Me vero teste producto credo te ex acclamatione Clodi advocatorum audisse quas consurrecti iudicum facta sit, ut o circumsteterint, ut aperte iugula sua pro ι meo capitel. Clodio ostentarint. Quae mihi res multo honorificentior visa est quam aut illa, cum iurare tui cives Xeno-
67쪽
cratem testimonium dicentem prohibuerunt, aut cum tabulas Metelli Numidici, cum eae, ut mos est, circumferrentur, nostri iudices aspicere noluerunt. multo haec, inquam, nostra res maior. Itaque iudicum vocibus, cum ego sic ab iis ut salus patriae defenderer, fractus reus et una patroni omnes concide srunt a m autem eadem frequentia postridie convenit, qua- cum abiens consulatu sum domum reductus Clamare praeclari Ariopagitae se non esse Venturos nisi praesidi constituto. Resertur ad consilium. Una sola sententia praesidium non desideravit. Desertur res ad senatum. Gravissime ornatissime 10 que decernitur laudantur iudices datur negotium magistratibus. Responsurum hominem nemo arbitrabatur.
οπμως δὴ πρωτον πυρ ἔμπεσε Nosti Calvum x Nanneianis illum, illum laudatorem meum, de cuius oratione erga me honorifica ad te scripseram. 15Biduo per unum servum et eum ex ludo gladiatorio confecit totum negotium arcessivit ad se, promisit, intercessit, dedit. Iam vero O, di boni, rem perditami etiam noctes certarum mulierum atque adulescentulorum nobilium introductiones nonnullis iudicibus pro mercedis cumulo fuerunt. Ita summo dis 20
cessu bonorum, pleno foro servorum xxv iudices ita fortestamen fuerunt, ut summo proposito periculo vel perire maluerint quam perdere omnia. xxx fuerunt, quos fames magis quam fama commoverit. Quorum Catulus cum vidisset quendam, Quid vos' inquit, praesidium a nobis postulabatis an as ne nummi vobis eriperentur, timebatis γ' abes, ut brevissimo potui, genus iudicii et causam absolutionis. Quaeris deinceps, qui nunc sit status rerum et qui meus. Rei publicae statum illum, quem tu meo consilio,
ego divino confirmatum putabam, qui bonorum omnium con 30 iunction et auctoritate consulatus mei fixus et fundatus
videbatur, nisi quis nos deus respexerit, elapsum scito essedo manibus uno hoc iudicio, si iudicium est triginta homines populi Romani levissimos ac nequissimos nummulis acceptis ius a fas omne delere et, quod omnes non modo ashomines, Verum etiam pecudes factum ess sciant, id alaam et lautum et Spongiam si cetoras huius modi quisquilias statuere numquam esse factum. Sed tamen, ut te de re publica consoler, non ita, ut sperarunt mali tanto imposito rei publicae Vulnere, alacris exsultat improbitas in victoria. Nam Gplane ita putaverunt, cum religio, cum pudicitia, cum iudiciorum fides, cum senatus auctoritas concidisset, fore ut aperte victrix nequitia ac libido poenas ab optimo quoque peteret sui doloris, quem improbissimo cuique inusserat severitas con-
68쪽
sulatus mei. Idem ego illo non enim mihi videor insolinteris gloriari, cum de me apud te loquor, in ea praesertim epistula, quam nolo aliis legi - idem, inquam, ego recreavi adflictos
lini mos bonorum unum quemque confirmans, excitans in
sectandis vero exagitandisque nummariis iudicibus omnem omnibus studiosis ac lautoribus illius victoriae παρρησιαν eripui,
Pisonem consulem nulla in re consistere umquam Sum RSSus,
desponsam homini iam Syriam ademi senatum ad pristinam suam severitatem revocavi atque abiectum xcitavi, Clodium 1 praesentem fregi in senatu cum oratione perpetua plenissima gravitatis tum altercatione huius modi ex qua licet pauca degustes; nam cetera non possunt habero eandem noquo vim neque Venustatem remoto illo studio contentionis, quem ἀγῶνα vos appollatis. Nam, ut Idibus Mais in senatum convenimus, si rogatus ego sententiam multa dixi de summa re publica arius illo locus inductus a me est divinitus, ne una plaga accepta patres conscripti conciderent, ne deficerent vulnus esse iusmodi, quod mihi nec dissimulandum nec pertimescendum videretur, ne aut ignorando stultissimi aut metuendo ignarissimis iudicaremur bis absolutum esse Lentulum, bis Catilinam, hunc tortium iam ess a iudicibus in rem publicam immissum. Erras, Clodi non te iudices urbi, sed carceri reser Varunt neque te retinero in civitato, sed exsilio pri-Vare voluerunt Quam ob rem patres conscripti, erias git animos, retinete vestram dignitatem. Manet illa in s publica bonorum consensio dolor accos sit bonis
Viris, virtus non est imminuta nihil est damni factumno Vi, sed, quod erat, inventum est. In unius hominis perditi iudicio pluros similes sperti sunt.' Sed quid 10a ago paene orationem in epistulam inclusi. Redeo ad altercationem. Surgit pulchellus puer, obicit mihi mo ad Baias fuisse. Falsum, sed tamen quid hoc Similo ost', inquam, quasi dicas in operto fuisse.' Quid', inquit, homini Arpinati cum aquis calidis γ' Narra', inquam, patronos tuo, qui Arpinatis aquas concupivit' nosti enim Mari
nas. Quousque' inquit, hunc regem feremus γ' Regem appellas', inquam, cum Rox tui mentionem nullam fe e si ii γ' illo autem Regis hereditatem spe devorarat. Domum , inquit, emisti. 'Putes' inquam, dicere Iudicos emisti. Q Iuranti', inquit, tibi non crediderunt.' Mihi vero , inquam, xxv iudices crediderunt, xxx I, quoniam nummos ante acceperunt, tibi nihil crodiderunt.' Magnis clamoribus adflictus conticuit et concidit. Nostor autem status est hic Apud bonos iidem sumus, II 45 quos reliquisti, apud sordem urbis et faecem multo melius
nunc, quam reliquisti Nam et illud nobis non obest, idori
69쪽
nostrum testimonium non Valuisse missus est sanguis invidias sine dolor atquo etiam hoc magis, quod omnes illi fautores illius flagitii rem manifestam illam redemptam esse a iudicibus confitentur. Accedit illud, quod illa contionalis hirudo aerarii, misera ac ieiuna plebecula, me ab hoc Magno unico diligi sputat, et herculo multa et iucunda consuetudine coniuncti internos sumus usque eo, ut nostri isti comissatores coniurationis barbatuli iuvenes illum in sermonibus Cn. Ciceronem' appellent. Itaquo et ludis et gladiatoribus miranda ἐπισημασιας sius ulla pastoricia fistula auferebamus. 1012 Nun est exspectatio comitiorum in quae omnibus invitis trudit noster Magnus uti filium atqus in eo neque auctoritate neque gratia pugnat, sed quibus hilippus omniae astella expugnari posse dicebat, in quae modo asellus onustus auro posset ascendere. Consul autem ille deterioris histrionis 1ssimilis suscepisso negotium dicitur et domi divisores habere; quod ego non credo. Sed senatus consulta duo iam facta sunt odiosa, quod in consulem acta putantur, Caton o Domitio postulante, unum, ut apud agistratus inquiri liceret, alterum, 13 cuius domi divisores habitarent, adversus rem publicam Lure 20
autem tribunus pl. qui magistratum in simultate cum lego Aelia iniit, solutus est et Aelia et Fufia ut legem do ambitu ferret, quam ille bono auspicio claudus homo promulgavit. Ita comitia in a. d. v Kal. Sext. dilata sunt Novi est in lege hoc, ut, qui nummos in tribu pronuntiarit, si non dederit,issimpune sit, sin dederit, ut, quoad vivat, singulis tribulibus HS
ci cio 1 debeat. Dixi hanc legem . Clodium iam ante servasse pronuntiare enim solitum esse et non dare. Sed heus tu videsne consulatum illum nostrum, quem Curio antea αποθεωσιν vocabat, si hic factus erit, saluum mimum futurum 30 Quare, ut opinor, φιλοσοφητέον, id quod tu facis, et istos consulatus non flocci facteon. 14 Quod ad mo scribis te in Asiam statuisse non ire, equidem mallem, ut ires, ac vereor, ne quid in ista re minus commode fiat; sed tamen non possum reprehendere consilium astuum praesertim cum egomet in provinciam non sim prosectus.15 Epigrammatis tuis, quas in Amaltheo posuisti, contenti erimus, praesertim cum et Thyillus nos reliquerit, et Archias nihil do mo scripserit. Ac vereor, ne, Lucullis quoniam Graecum poema condidit, nunc ad Taecilianam V1 fabulam spectet. Antonio tuo nomino gratias egi eamque opistulam Mallio dedi. Ad hocido antea rarius scripsi, quod non habebam idoneum, cui darem, nec satis sciebam,1 quo darem. Valerio to venditavi. Cincius si quid ad me tui negotii detulerit, suscipiam; sed nunc magis in suo est occu- 46patus in quo ego ei non desum. Tu si uno in loco ea futurus,
70쪽
crebras a nobis litte ras xspecta ast plures etiam ipso mittito. Velim ad mo scribas, cuius modi sit Ἀμαλθεῖον tuum, 18 quo Ornis tu, qua G2r0θεσια. et quae poemata quasque historias
de 'Aμαλθεία habes, ad mo mittas. Lubst mihi acoro in Arpinati. Ego tibi aliquid de meis scriptis mittam. Nihil
am 5 Deg. 61 V. Chr. CICERO ATTICO SAL. 16 Magna mihi varistas voluntatis si dissimilitudo 1 opinionis ac iudicii Quinti fratris si demonstratas si ex litteris tuis, in quibus ad mo pistularum illius
exempla misisti Qua ex o et molestia sum tanta adfectus, quantam mihi meus amor summus erga utrumque Vestrum 1 adferro debuit, et admiratione, quidnam accidisset, quod adferret Quinto fratri meo aut offensionem tam gravem aut commutationem an tam voluntatis. tquo illud amo iam anto intellegebatur, quod is quoque ipsum discedentem a nobis suspicari videbam subesse nescio quid opinionis incommodasa sauciumque esse eius animum et insedisse quasdam odiosas suspiciones. Quibus ego mederi cum cuperem antea saepe et vehementius etiam post sortitionem provinciae, nec tantum intellegebam si osso offensionis, quantum litterae tuae declararant, nec tantum proficiebam, quantum volebam. Sed tamen hoc a me ipse consolabar, quod non dubitabam, quin to illo aut Dyrrachi aut in istis locis uspiam visurus esset quod cum accidisset, confidebam ac mihi persuaseram fore ut omnia placarentur inter vos non modo sermone ac disputatione, sed
conspectu ipso congressuque vestro. Nam quanta sit in Quintos fratre meo comitas, quanta iucunditas, quam mollis animus et ad accipiendam et ad deponendam offensionem, nihil attinet me ad te, qui ea nosti, scribere. Sed accidit perincommode, quod eum nusquam vidisti. Valuit enim plus, quod erat illi non nullorum artificiis inculcatum, quam aut officium auta necessitudo aut amor vester ille pristinus, qui plurimum valere debuit Atquo huius incommodi culpa ubi resideat, acilius possum existimare quam scribere vereor enim, ne, dum defendam meos, non parcam tuis. Nam sic intellego, ut nihil a domesticis vulneris factum sit, illud quidem, quod erat, eos 40 certe sanar potuisso. Sed huiusce rei totius vitium, quod aliquanto etiam latius patet, quam videtur, praesenti tibi commodius exponam. De iis litteris, quas adris Thessalonica 4