장음표시 사용
681쪽
tur indoctrina L . Thomae,Vbi s Upra negantis expresse, naturam diuinam in abstracto supponere personis,vel vi Ce versa nomina persbnalia in Concreto neque in abstracto supponere pro natura in abstracto, quanuiS ad inuicem verificentur,qula non Obulat relationis oppositio. Tenemus itaque completissimam esse distributionem cuiuSlibet tCrmini si distribuatur pro omni illo pro quo supponit. Neque vero supponievel accipitur nisi pro illo quod signia ficat. Et eadem est ratio de hoc syllogismo expositorio, haec essentu est pater, est haec essentia es Filim, ergo Filim es Pater. Non enim est legitimusmam habet defectiam extrinsecum: quia mu tatur quid in aliquid, vel quia fit argumentum ab idelica ad formalem, 1eua minus formali ad magis formalem. Id quod addiderim propter illam
solennem disputationem interTheologos; An relationes formaliter inestia dantur in essentia. Quidam enim negant cotineri formalit er relationes in Rr a essena
682쪽
essentia. Alii vero partem assivi au-uam sequuntur. Quibus equi deis fi- heter astentjo propter limplici; re Adiuinae essentiae, quae cum relatio bus personalibus nullam compst fo-nem, ne metaphysicam, quide , mittit. Verum est tamen,qu'd sitineri formaliter,intelligatur sesum
nostrum modum concipiendi .n'hi Continentur relationeS aut propriexa tes personarum in essentia. Et si umodo intelligerent sequentes partem negatiuam, certa est sententia. HOC enim est, quod nos diximus, nomeρ
essentiale in abstracto non signific vrelationes nec personas. Sed quia ips essentia, vel Deitas secundum se cintrinsece in sua diffinitione, si dis nitio potest dici rei infinite pqrfectψincludit omnia, quae est, magis sor- maliter, qua homo includit naturam animalis cum rationalitate ; idcirco negari non potest,hanc propositione; Deitas in Pater, es. formalem ex parte rei significatae: sicut haec mirasin Trinitas tersonarum. Nihilominus in hac propo Cp
683쪽
Cap. X. de intra Log.interm divin. 619 inositione, Pater in sitim, fit sensius formalis non solum secundum m8dum significadi terminorum, sed etiam ex parte rerum significatartim, qtiae sent formaliter oppositae relationes realiter distinctae. AC propterea illa propositio est falsa & haeretica. Neque enim est sensus illinas, Patere res quὶect sibus, nam haec propositio vera est siquidem pater esto una reS, scilicet, una deitas, quae est filius. Μerito itaque diximus in illa Consequens tia fieri argumentum ab identica ad. formalem vel a minus formali secundum modu significationis & nostrum
modum Concipiendi, adlocutionem magis formale etiam ex parte rerum
significatarum,& hoc est mutari quid in ad aliquid.
Ad secundum argumentum nego Consequetiam propter defectum extrinsecum , quia mutatur appellatio Nam minor praemissa, est affirmativa
Vera, quia CXtrema Verificantur adiu-- uice ratione identitatis rei ficate. At vero in conclusotie. 6sλλ et diuina Er 3 rturait,
684쪽
generat,Pia verba generare, eladi dictivum , dc applicat actionem gendi irandi ad suppositum significatumno mine, Esentia, pro quo supponit lo- quor de supposito termini essentia, qPro quo supponit, non aute de supposito in quo existit, illud enim est pessona, pro qua Deitas non supponit, cum igitur dicimus , Deita1 g erat, pr dicatum applicat suum formale ad suppositum significatu persium fiab.
stantivum quod est Deitas, cui non competit generare, ut quod generat, alias q uod generatione procedit esset realiter distinctum ab essentia generante. Vnde defectus est variatio appellationis ex parte verbi adiecticii, quod in maiori applicat suum formale significatum ad suppositum Patr&, quod est ipsa per na generans sigrii-ficatap substantivum,Pater,per quoaraon significatur essentia, qua rivis de
illa veri ficetur in minori. At vero iri coclusione minor extremitas aCCiPi- tur, Ut suppositum, quod gen Crat
685쪽
cap.xde Artes Og in term.divin. 'rquia essentia significatur in abstracto& actiones dicuntur esse suppositoria: nam si haec ratio Qta sussiceret etiam haec esset falsa. Deitas creauit mund m,qus vera est& catholica. Sed potissi
a latio est & unica, quia id pro-c dit ab aliquo per generationem debet esse simile in natura & distinctum in per na. At vero Filius in diuinis
proprie procedit a Patre per generationem umilis quidem in natura, sed . realiter distinctus in persona. Non igitur potest dici filiusgenitus ab essentia, aqua realiter non distinguitur. In actionibus vero diuinis ad extra,Constat ea , quae procediit, realiter disti n- fui a Deitate, neque opus esse, Vt haeqns: similitudine specificam in natura, cum non sit processio naturalis univoca cum processionibus ad intra, V.de respectu actionum ad extra quidquid Deo vel perinis Conuenit, praedicatur etiam de ipsa Deitate: neque est aliqua disterentia inter quod est & quo est. Ad tertium argumentu aliqui solet
686쪽
Liber quintus, respondere medium;hic esse terminum singularem eo quod communis est: tribus per nis. Verumtamen haec communitas non destruit rationem terapini singularis, cui per accidens est ut res illa singularis , quae significatur,sit realiter com m uniS trib. s per nis. Haec enim communitas non est ex modo significandi termini, sed ex infinita perfectione rei singulaxis significat quae cadem omnino est tres res&vna singularissimares. Pater enim & Filius &S piritus sanctus non solum quilibet eorum est hic Deus, sed idem omnino hic Deus,cuiusDei tas unica singularissima est. Quamobrem existimo ad rationem syllogistandi sum cientissime; his Deus essetCrmi num singularem ,& ex illis praemissis male infertur, ingenitinebi Mero seq uia mutatu r qu i d in ad aliqid ut si diceres, hic molino J actio i, sic
Sed contra sit,hic Dem, est terminus singulatis stim ciens ad expositorie syllogi Zaui im, erit ociam sufficiens ad
687쪽
Cap.x de Arte Logisterm.disin. 633 oppositionem contradictoriam: verbi gratia, hic Dem generar, hic Deus nong
nerat,erunt Co tradictoriae.Conseques est falsum: nam utraque videtur Vera. Assirmativa quidem, nam,
supponit pro Patre ac proinde, si P ter generat & Pater est hic Deus, e go hic Deus generat,similiter probatur negativa vera. Naim, hic Deus, etiasupponit pro filio propter modum significandi in concreto , ergo si filius non generat & filius est hic Deus, ergo hic Deus non generat, Vbi non videtur aliquis defectus committi ex praedictis.
i , Huic argumento respondeo. Concedo sequelam sed nego veram esse negativa. Nam ille terminus, quamuis supponat pro filio ad enunciandum de illo quamlibet actionem vel passionem: tamen no limitatur ad supponendum tantu pro filio, quando de illo negatur aliqua actio vel pas sto, quae conuenit huic Deo, ratione alicuius suppositi,ac proinde idem est dicere thi em non generat, ac si dine- ό Rr F rc ,
688쪽
res,nusium suppositumpro quo supponit,
Deuσgenerat, supponit autem pro Per ergo si hic Deus non generat, Pter non generat. Et hoc fortassis et
quod ex doctrina D. Thomae aliqassirmant quod quando praedicatuest notionale, trahitur subiectum: standum pro illa per nacui comptitilla noti Sed profecto arbitror hanc do stnam verificari no ex modo significadi terminorum, maxime si dicamiDe- generat Dem non generat, quae esunt contradictorita ex parte rei sigificatae, qui est unicus singularissim Deus. Sed,puenire ex hoc ipso qui hic Dem ex modo significandi in coCreto habet supponere pro omni lhente hanc Deitatem. Vnde in pipositionibus assirmativis. 'bicatum est aliquod notiori se suffci praedicatum verificeturdqte illam Deitatem invexq ' ρος sitione negativa requirituris veritem eius, quod praedicatR xem'u tur ab omni habente lianc Deitate
689쪽
x de Artes siet interm. divin. 63Iquia omnis habens hac Deitatem est: hic Deus singularissimus. Et hac via melius videtur satisfieri sophisticis aragumentationibus gentilium aut limreticorum, si no fingamus aliam Dia- Iedhicam in locutionibus diuinis. Sed supposito nostro mysterio,si ab hoc Deo singulari aliquid remoueatur,neces. est remoueri ab omni habente hanc Deitatem. Et quia sint tres personae sibsistentes in hac Deitate,necesse es: si ab hoc Deo remoueretur generare, remoueatur etiam aqua uis persona. Non tamen neces
i se est, si hic Deus generatot omne habens hac Deitatem generet: scd sitfficit, quod aliquis habens hanc Deitatem generet Quamobrem omnes liqpropositiones verae sunt. Hic De-g hic Deus generatur, hic Deus sistat, hic Dems ruor, semper osten gentes Emilem Deum, non tam e verifican-tds' propositiones pro eodem 'su pposito physico & incommunicabili., Ad quartum argumetum respondetur ex pt cedenti doctrina negado
690쪽
636 Liber quintuου, Omnos illas consequentias esse syllcgismos. Eterima quidem defectui
habet intrinsecum, quia medium iaffirmativa minus formaliter tenetia quam in negatiua,qui est defectus it trinsecus: sicut in hac consequenti Haec amo non espassio, hac alitio es mrW,ergo motus non spassio. Nam in m. iori praemissa negativa subiectum ipraedicatum distinctas relationes in portant, & in diuinis oppositas : a propterea Verificatur negatiua , linon generat, & in minori no est illa fomalitas oppositarum relationum, sic licet, filius est Deus. Deinde etiam e
dcfectus extrinsecus Cum infertur.ego Dein non generat. virtualiter e
quasi argumetari a non distributo a distributum ex parte minoris CXtrimitatis. Quia cum in diuinis non snisi unicus singularissimusDeus,si illnon generat, nullus Deus generat, a proinde nullus habens Deitatem g nerat. Sed vice versa in assirmativi