장음표시 사용
671쪽
Cap. X. de Artes Log. in term.divin. 61 Obseruandum est autem , duplici via praedicta argumenta possed iii olola Theologis. Prima via Communis Est,
quam sequitur Doctissi mus Magi iter
SotO,aC praeceptor noster intractata de terminis diuinis, libro quintouuarum Summularum. Pro cuius intelligentia notat ex aliorum opinione terminos diuinos esse in triplici disserentia. Alii sunt essentiales, alii personales,& alii notionales. Terminas est entialis, ut aiunt, est terminus, qui supponit pro essentia dc qualibet persbna diuisim, ut hoc nomen, essentia, hoc nome, Dem, Terminus personalis est, qui pro una persona divisim supponit, non tamen coniunctim pro pla-xibus, ut hoc nomen, persona, hoc ΠΟ-mC,Pater. Sed terminum notionalem
dicunt esse, qui pro pluribus personis
coniunctim supponit, non tamen diuisim,ut hoc nomen Trinitaue, ho Cnomen, personae, in numero plurali. At vero iis Dialectici terminis abuttitur Contra eorum significatione dcvsum
672쪽
σi8 Iliber Onturimis confundunt terminos. Aut enim requiritur, ut terminus sit essentialis, quod supponat immediate pro essentia& persona; dc sic hoc nomentis,non esset essentialis, quia non supponit immediate pro persona. A ut satis est, quod supponat pro essentia Scpersona, siue immediate, siue mediate,&sic hoc nomen, Pater,esset essentiale, dc hoc nomen estentia esset perisenale. Deinde contra rationem est asserere hoc nomen,persona, in num
ro singulari esse personale & per nae
in plurali esse notionale. Et praeterea dicere hoc nomen, Trinum&in plurali esse notionalia, est Contra Communem scnsum. Theologorum in Isentem. 28. se 29. & contranNom. llari quaest.3r. Notio enimestratio innotescendi siue cognoscendi diuinam personam, quatenus ab Elia distinguitur, ut inquit Augustisma P de Trinitase cap. 7. Alia est notio, o pater intelligitur ingenitus, κώ qtur qua intelligitur genitori: que notionea diit ad - stilico ci ibi
673쪽
Cap. X de Artes Eoontermatum. 6I9sciuicet nocibilita Paternitaου, liuio, Processio, se Spiratio, ergo nomen, Trim vi,quod pro tribus persenis supponit, non est notionale. Multo ergo melius nomen essentiale in diuinis dicitur esse , quod per se dc immo diate dc formaliter essentiam significat, siue in abstracto ut, ira, tas,ianitaου; siue in Cocreto ut ris,mus, boni-- . Nomen autem personale
est, quod per se dc immediate signifi-Cat personam, Vt, Paviter, Filius, Spiritus sanct-,spersona, spes , in plurali, dc Trinitas,quod est nomen personale collectivum. Tandem notionale n me est, quod significat notionem per modum actionis vel passionis,utgen
ratre, mera A generans semism. Errant praeterea moderniores illi
Dialectici opinantes nomen essentiis in stracto no selum sapponere prorit ilia immediate, sed etiam meai tumo persona. Neql enim distinguuem veri ficari terminum de aliquo dc suppμnere pro illo. Et consequenter aiunt , nomen essentiis in abstracto
674쪽
posse dupliciter distribui vel partiCL
lari Zari. Vno modo coplete,alio modo incomplete. Complete qiatesCndistribuitur pro significato mediatC&immediato: incomplete VCro, Π Uado solum distribuitur pro significato immediato. Et multa alia dicunt,q Uae vel recensere pudet. Inueniunt Cnim modum sita falsa Dialectica, quomodo haec propositio est: falsa: omnis essemiis diuina est Pater, & haec sit verat, liqua essentia diuina non est Pater. Nam si in uniuersali distribuatur Complete nomen, essentia, accipitur etiam pro personis,& sic est falsa quia non omnis per na est Pater. Et in negativa dicut nomen essentia particulari Zari pro aliqua persbna quae non est Pater. Sed valeant hi Doctores, qui non solum . ignorant proprium modum loquendi,sed pericu lose&temerarieloquuntur. Cum enim in diuinis non sit nisi unica simplici si ina & singularissima essentia,idem est dicere, es nudium et Pater,&,omnis essentia diuina est pater. Contra quos vehementer inuehitur 1 l
675쪽
Cap. x de Artessili in rem. in. 62r praefatus magister noster Soto. Nos vero D. Thomae doctrinam per Omnia sequentesm I p. q. 9.a tis , .F. 6.negamus nome essentiale in abstracto posse supponere Operina,nec nomen' senale supponere pro esIentia, quanuis Vtrunque nomen veri ficetur de alterius significato, dicimus enim: Paterea essentia, oressentia est Pater , propter identitatem estentiae cum patre, non tamen idcirco Concedimus nomen
essentis, accipi pro patre, vellater pro essentia. Cum enim voces sua significata mediantibus conceptibu S reprς- sentent, nihil aliud significant, quam . quod in conceptu repraesentatur secundum modum significandi ipsius
conceptus, & quia cum aliquis conceptus repraesentat aliquam naturam in abstracto, non repraesentat habentem illam naturam, neque immedia- te,neque mediate, ac proinde neque potest: supponere pro habente naturam. Nam suppositio non solum est verificatio de aliqua re, sed est acceptio termini pro re quam significat. Vnde
676쪽
611 Liber quint π, Vnde si terminus non significat ali- tuam rem non poterit pro illa accipi nec supponete: quan uis poss1t veri fi-Cari. Terminus enim qui supponit aliqua re, ponitur vice illius ad de--nciadum de illare actiones vel passones inli rei conuenienteS. Quemadmodum utimur hoc termino stomo, ad enunciandum de illo actionem vel passionem significatam per verbum. ut homo ambutit,homo dissurat:&quan. uis materia dc forma hominis non differant realiter ab homine, tame quia in abstracto significant humanae naturae partes, non dicimus, materia se forma currit, Vel humanitas quo niam actiones ic passiones stat suppositorum, abstracta vero nullo mo
do significant supposita, licet propter
identitatem rei de illis aliquando ve-rificentur. Et eadem est ratio de nomine significante suppositum in concreto, siue significando naturam in Concreto: ut hoc nomen, Deus, siue significando proprietatem persdnae, ut hoc nomen, Neutrum enim pOLerit cu
677쪽
Cap. X. de inteflget interm. n. terit supponere pro essentia in abstracto: quanuis de illa verilicetur. Notandum est secutido, in Trinitatis sacratissimo mysi erio,hanc quasi maximam propositionem a Catholicis amplectendam esse:Indianisomnia sunt unum, ubi non obuiat relationis oppositio. Circa quam maximam intendimus explicare, quo pacto non repugnet principiis Dialecticae, quae naturali lumine nota sunt. Id quod non aliter inciemus, quam soluendo argumenta contrariorum assignantes communes desectus,qui in mἁis conseqxtentiis, quae fieri solent in materia physica aut metaphysica , assignari lent: quibus abunde fit satis iuxta documenta Dialectica: etiam dissolvemus paralogismos, qui fiunt in locutionibus de mysteriis fidei Catholicae
Nunc igitur ad argumenta,quae in principio huius quaeshionis proposita sunt,respondeamus. Ad primum
norum est negare, illum esse syllogismum
678쪽
6α Liber quintus, cgisimum in Dam quia intrinsecum defectum habet in medio , quod non quc distribuitur complete. Nam ut com- buaplete distribueretur deberetdistribui buti pro omni re, quae est essentia diuina: rasedes1cesset falsa maior: quia fieret seno atq; sus,omnu res quae es essentia diuina spa- inutter,ubi licitum estet demonstrare sub illo illa distributione Filium,autSpiritum' festi sanctum. Sed profecto hic modus re- serit spondendi nunquam mihi placuit et- suo
iam ab adolescentia. Cum enim syn- Nec CatUOrema,omnit,ex modo suς signi- abstficationis habeat distribuere termi- deqinum, cui adiungitur pro omni suo si- sentgnificato,pro quo accipitur iuxta exi- eem gentiam copul ,non video qua ratio- desine non distribuat essentiam diuinam, Thopro omni suo significato pro quo sup- sinet
ponit vel accipitur. Neq; video quo- temmodo satis fiat gentili argumentanti torrContra nostram fidem, & volenti pro- ibare esse Contra principium lumine plurnaturali cognitu ; Dici de omni,quod ita a
exercetur in hac Consequentia ; omnu
679쪽
t o Can se inteflog.interm.disin. es riter. Non enim intelliger, quomodo nomen Deitas, non distri-Duatur coplete: sicut humanitin distribuitur complete in thalc,omnis humani- raseu composta ex materia o forma. De-
'iq; hunc modum respondendi non inuenio in Diuo Thoma. Nos vero in illo paralogismo non assignamus defectum intrinsecum quin potiuS ascserimus medium distribui pro omnisho significato , pro quo acCipitur. Neq; enim concedimus naturam in abstracto significare personas, sicut neque nomen personae significat eΩsentiam in abstra sto,q uan uis ad inuicem verificentur. Assignamus autem defectum extrinsiecum, quem Diuus Thomas appellat fallaciam dictionis,suia mutatur quid in aliquid Nos autem hunc defectum ab identica ad formalem locutionem nominamus. Et insuper proferimus simile exemplum in physicis. Nam haec cosequeb-tia apud Pnilosephum no valet, omnώ
680쪽
616 Liser quin is equia medium non distribuatur complete, sed quia fit argumetriis ab id& vatica ad formalem. Nam maior & mi nor verificatur in sensu identico:con- Le yclusio vero importat oppositas rei, tortiones in utroque CXtremo. Et fit sen- . dati sus , quod qua ratione actio com- . essparatur ad agentem . Comparatur e liti
iam ad passum. Q d falsissimum est. lNam alia est relatio motus ad agen- illitem, alia ad patientem , quanuis se- hi si, Cudum signincationem huius termi- qudni, indifferens sit, ut possit veri- ye ficari de actione vel passione, etiam si Minon significet determinate actionem, tilpneque determinate passionem. R ob stondebir itaque CatholicusGentis
sicut tu negas praefatam consequem l et tiam, quae videbatur esse in Dardi, ita tali ego nego tuam consequentiam pro, liuiter similem defectum. Docet enim eunos fides nostra,tres per nas diuinas i errconstitui & ad inuicem differre solis iste relationibus realibus,quae fundantur ut in processione unius perspnae ab alte larra. Et hic modus respondendi funda-