장음표시 사용
41쪽
Fr. Robertus Clementis Rostomagensis S. Theologiae Doctor, dum esset Ρrovincialis an . 1409 die l4 M i a Paulo II reuuntiatur Episcopus Hipponensis, et Suffraganeus Rotho- magensis. V. Herr. torn. 2 pag. 341 et Elafium pag. 603.
Fr. Jacobus Anxuerit, Gallus, an . I 536 dio G Septembris inauguratur Episcopus Chalcedoneusis, et Suffraganeus Card. Ludovici de Borbonio in administratione Ecclesiarum Senonensis, et Lauduneusis in Gallia. Vide Herreram lom. I pag. 44l, et Elssium pag. 305.
Fr. Christianus do Alta Ripa, Gallus, sacrae Theologiae magister qui a Gams dicitur Christophorus Tristan doΗaute Rive, an . 1408, die 17 Septembris eligitur Episcopus Trecorii in Britannia minori. Anuo insequenti intersuit concilio Pisano. Rexit suam Ecclesiam usque ad obitum, qui contigit an . 14l T. Vide Galliam sacram Claudii Roberti pag. 492 n. l05. Gauis pag. 642, Herreram lom. I pag. l47, et Moroui vol. 79 pag. 228.
Fr. Fridoricus de Muehihausen, Borussicus, vir fuit vidi tutibus, ac d0ctrina excellens, qui apud suos summo tu honore habebatur. An. l39l dio 22 Jan. a Bonifacio IX in locum Card. Joannis de Novo Castro qui Antipapae adhaeserat, suffectus suit ad regendam Ecclesiam Tullensem sub Archiepiscopatu Trevirensi. Non reperitur illius nomen apud Sammarthan0s, quia eamdem sedem Tullensem post praelatum Joannem de Castro Novo occupavit Guarinus ab
42쪽
Αnti papa intrusus. Fridericus autem noster an. 1392 ab Archiepiscopo Moguntino in suum eoadjutorem assumptus suit , et anno insequenti haereticae pravitatis Inquisitor constitutus. Cum laudabiliter per plures annos episcopali muneri satisse isset, tandem hujus peregrinationis cursum complevit Moguntiao dio 30 Junii an . 1401, et apud nostrates sepelitur. Vide Herreram lom. I pag. 239, Eissium pag. 2IT, et Η0hn. pag. 75.
Fr. Raphael Monso, Barcinonensis, Renati de Ando gavo d'Αngibin Siciliae Regis, ot Provinciae Comitis consessarius, an 1463 eligitur Episcopus Venelao in Provincia. Plura beneficia in suam ecclesiam contulit, quorum ut memor, et gratum Capitulum se ostenderet, decrevit ut singulis annis in perpetuum suis sumptibus illius annive sarium celebraretur. Nam Cathedrale templum organis instruxit, ae decoravit, et pretiosissimis ornamentis locupletavit cidem Capitulo unum Clericatum adauxit, eique Prioratum univit SS. Petri, et Joannis de Gandli, ut de Pugetono, D. Lamberti sepulcrum an . 1468 reseravit, ejusque caput in argentea theca inclusit, caeteris reliquiis in sepulcro relictis. Habitationem S. Laurentii de Varo an . 1485 hominibus triginta donavit ut ipsi, et eorum succesSOres t nerentur propriis sumptibus habere naviculam ad transvehendum de ripa ad ripam Vari, amore Dei et absque mercede, homin0s animalia, et res quascumque. An. l487 per procuratorem intorsuit concilio Aquarum Sextiarum, complevitque cursum peregrinationis suae die 2 Octobris an . 1491. Illius corpus in cathedrali humo mandatum suit. Consule
Galliam Christ. tom. 3 , col. 1226, Herreram lom. 2pag. I 86, Eissium pag. 599, Moroni vol. 90, pag. l 9, et Gams pag. 65l.
43쪽
Fr. Bernardus Aggerius Ep. Carinulae in Campania. V. pari. I. pag. 60.
Fr. Petrus de Bruntquello Ep. Civitatis Novae in Istria. V. pari. I pag. 70. Fr. Petrus de Anguiscen Ep. Montis Flasconis in Patrimonio S. Petri. V. pari. I pag. lib. Fr. Petrus Ameb Ep. Senogalliae in Piceno. V. pari. I pag. 159. Fr. Arnoldus de Carcassono, Gallus, an . 1439 renuntiantur Episcopus Bodonas in Epiro. Vide Herroram tom. I pag. 40, Eissium pag. 84, et Torellium tom. si pag. 706. Fr. David Gallus S. Theologiae Doctor dicitur a nostratibus in scientia atque vitae integritate conspicuus, qui post Provincialatus munus laudabiliter gestum inauguratus suit Episcopus moenaia. Videtur tamen aliqua litterarum commutatio irrepsisse in tituli episcopalis scriptionem, ac legendum potius esse Rusensis, qui titulus est in partibus infidelium. Ponitur nostratis Davidis Episcopatus ad an. 1327. Variis a Galliarum Rege legationibus modo in Burgundiam, et modo in Brabantiam nobilitatus suisso sertur. Vido Hurreram lom. I pag. I95, Eissium pag. lGI, Torellium tom. 5 pag. 436, et Lauteri vol. I pag. 204. Fr. Gulielmus do Normandia , alias do Francia , S. Theol. Lector, qui suit Prior Rhodiensis coenobii, et Praeses Capituli provincialis Termo Sanctae an. 1425 , paullo post idest l426 inauguratus suit Episcopus Se-
44쪽
riensis, alias Seron sis in Palaestina, uti conatat ex Regestis Generalium. Vide Heri eram lom. I pag. 296, Eissium pag. 259, et Torellium tom. 6 ad an . t 426. n. 10. Fr. Hyacinthus Lo Blanc, Gallus , Prior coenobii Aquensis an . 1728 a Benedicto XIII inauguratus suit Episcopus Joppes in Palaestina. Eodem anno menso Majoadsuit eidem Summo Pontifici DD. Fr. Antonium Blanchiuinoritam consecranti. Vide Diarium romanum ad pra satum mensem, et annum pag. 5, et Reg. I Generalis Bel
Fr. Petrus Robini, Gallus, Tolosani coeuobii alumnus, vir ob sanctimoniam, ac doctrinam in Gallia apud omnes in magno pretio habitus, anno 14 is erat Provincialis Narbonae , quod munus gerebat etiam an . l433, quo Episcopatum Hipponensem obtinuit. Vido Pamphilum sol. 73, Anastasim Gratiani pag. 153. Herroram lom. 2pag. 266, et Ossinger pag. 753. Fr. Petrus de Tolosa, Gallus, alumnus coenobii Gonoae, alias Goaunae in dioecesi Adurensi, an . 1490 cum esset Episcopus Voriensis di Veria) in Macedonia consecravit ecclesiam praefati coenobii. V. Horr. tom. 2 pag. 3 is, et 267, et Ris. pag. 585.
In Germania quoquo Augustiniana Eromus jam indea tempore magnae ordinis unionis cum illustrium doctrina ac pietate virorum multitudine tum insignium coenobiorum copia fi0rore coepit, prout apud nostrates Herreram, Ossin-ger, Lubin, Lanterii atque alios videro licet. Antequam do
inserno specu venenatum caput attolleret Lutheranae naeresis Diuitiam by Corale
45쪽
teterrimum monstriam extabant in illa regione ne finitimis provinciis Eromitant Ordinis coenobia plusve minusve gentum, ex quibus in prausentiarum perpauca tantummodo supersunt in Bavaria, Bohemia, Moravia, atque Polonia ;caetera autem ab initio infaustae Resormationis usque ad praesentes hos dies diversis temporibus hostilium pot0statum iteratis ictibus succubuorunt. Nuue autem ut ad scopum nostrum propius accedamus, qui Dimirum est ut hoc in loco de nostratibus Germanis Episcopis verba faciamus operae pretium cum nostro Felice Milensio in suo Alphabeto Augustiniano pag. l08 animadvertere existimamus quod sere omnes quotquot ex nostris suere Episcopatum in Ge mania consecuti, suerunt Episcopi titulares et et adjutores
aliorum Episcoporum, propterea quod pingues Episcopatus ad quos jus praesentationis Vel ad Principes, vel ad Canonicos spectabat, vel ipsorum Principum consanguinei vel ipsi Canonici adipiscebantur; nam ut plurimum Principes suos consanguineos, et Canonici aliquos de ipsorum gremio praesent aut. Quare sero semper in Germania iidem
erant Episcopi qui viri nobiles atque Romani Imperii Principes et ipsi negotiis secularibus frequenter implicati, necnon haud raro bellis etiam gorendis intenti amplissimos
illos Episcopatus rite administrare nequibant; unde necessitas exorta est atque consuetudo habendi Episcopos sus-haganeos Seu coadjutores, quales inter caeteros suero nostratos sequentes sere omnes.
Amentinae sedi s ventina Aug. D. SULFr. Nicolaus, Bicli Germanus, vir maXimae venerati0nis, excellentiae et doctrinae, suit Episcopus titularis Rosensis di Rosa) in Syria, ot suffraganeus si vo coadjutor Argontinensis. Obiit Hagonoac die 22 Septembris an. 1475, fuitque penes nostrates cum sequenti epitaphio tumulatus
46쪽
α Fr. Nicolaus Bieli Episcopus Rosensis Ord. Erem. S. Augustini R. I. Ρ. Ex nostrate Antonio Hota pag. li 2, et ex relatione P. XIag. Pii Kellor. Basileae Mi Basilea D. Aug. SusC Fr. Bonisaeius, Germanus, de quo jam pari. I pag. 42 Verba fecimus, quique omnino diversus est ab alio nostrate Episcopo Bonifacio qui fuit Suffraganeus Tridentinus , et postea Episcopus Bosae in Sardinia, sub titulo Episcopi Bosnensis alias Bosoniensis in Illyrico ab anno 1289 usque ad 1299 Suffraganeum egit Episcopi Basileensis. De hoc
Augustini auo Praesule plura extant scriptorum testimonia, quibus asseritur variis in locis episcopalia ossicia exercuisse, praesertim plura templa, atque altaria in illa regione consecrasse. Vixisse Videtur usque ad praelatum au. I 299. Nominatur ab Herrera tom. 1 pag I04, a Moronio Vol. 67 pag. 42, et in aetis Societatis Ulmensis 187l lase. III pag. 92. Fr. Nicolaus Friog de Brisaeo de superiori Alsatia oriundus in Italia studiorum cursum complevit, evasitque vir sacris profanisque litteris egregie ductus. In suam Germaniam reversus nostrates alumnos primum Heidelbergae philosophiam , ae deinde Argentinae sacram theologiam docuit. Anno 1448 electus suit Prior coquobii Friburgi Brisgoviae, et 1459 die l3 Deeombris Episcopus Tripolitanus, et Suffraganeus Basileensis. Inter caetera quae exercuit ossieta pontificalia Nicolaus noster an . I 479 Sacro Pentecostes die DD. Gasparem Zu-Rhein Episcopum ele-etum Basileensem solemni pompa c0nsecravit. Suae Augustinianae Religionis, quae illum enutrivit et exaltavit, minime oblitus, illam prout potuit semper adjuvit, ac praesertim coenobiis Basileonsi, et Brisacensi multa bona lar-
47쪽
gitus est. Postquam per annos circiter 40 episcopale munus summo cum studio obiisset, tandem moritis plenus annos natus plus octoginta Basilens hujus peregrinati0nis cursum
explevit die II Julii an . 1498. Laudatur a n0stratibuAAntonio Holin pag. 220, et Philippo Elmis pag. 514. Reliquit manuscriptum libellum de mothodo concionandi.
Fr. Joannes Vennoherus de Meppis in sua Germania Eremitanum Ordinem amplexus studiorum causa in Italiam Venit, atque postquam in Bononiensi Universitate theologicis disciplinis operam navasset, ibidem doctoralem lauream accepit. In Germaniam reversus Osnabrugensis eoenobii prioratum obtinuit an . 1476, quo tempore a Supremo Ordinis Moderatore facultatem impetravit episcopalem dignitatem acceptandi. Dicitur suisse insignis theologus, vir eximiae integritatis, et pietatis, liberalissimus in pauperos, atque devotione erga Dei param sine originali labe conceptam flagrantissimus, de quo singulari illius privilegio insignem tractatum edidit. Videtur circa praelatum an . 1476, et non antea , quamvis otii secus scripserint , Episcopus Larismo in Syria) et Suffraganeus sive eoadjutor Ι)D. Henrici de Schwaraburg Archiepiscopi Bremensis, ct Episcopiae Principis Monasteriensis inauguratus suisse. Ex hac vita migravit Joannes Vennolier an . t 496 circa festum S. Martini. De illo mentionem faciunt ossiuger pag. 583, Mar-raeeius in appendi e ad Bibl. Marianam pag. 66, Herroratom. I pag. 435, Dominicus Mansi Bibl. tom. IV pag. 104, et Lautori vol. 2 pag. 97, ubi scriptorum ejus catalogum
48쪽
45 Coloniae Mi Colonis Aug. D. SU.
Fr. Joannus do Alen, Germanus, anno 1400 erat Episcopus titularis Cyrenes in Lybia, et Suffraganeus sive eoadjutor Frideri et III Archiepiscopi Coloniensis, quo nomino plura pontificalia ossieta exercuit. Ex manuali authenti eo Archidioecesis Coloniensis edit. 1869. Fr. Theodorus do Castor, Germanus, vir fuit amoeniOrum litterarum amantissimus, qui eruditorum sui temporiis amicitia atquc familiaritatu honestabatur. Ex Priore conventus Coloniensis evasit Episcopus Cyrenensis , et Suffraganeus Coloniensis. Curtis documentis constat illum ab an. 1506 usque ad 15I4 munera pontificalia gessisse; ast dies obitus illius ignoratur, licet videatur ante an. 1525 ex hae vita migrasso. Ex historia Coloniensi Fr. Ennen, et ex prausato Manuali Coloniensi.
Constantiae mi Costa vj Aust. D. SufFr. Tholomaeus sive Bartholomaeus, Germanus, quIab Hurrera dicitur Episcopus Bardensis alias Buduensis. et a Lanteri Bardanensis , sin Dalmatia) rectius a nostrate Pio Kollor appellatur Episcopus Sardensis, sive Surdanensis di Sardes in Lydia. Hujusmodi menda praesertim ante
artum typographicam inventam nominibus propriis locorum facile amanuensium incuria subrepebant. Episcopatum obtinuit circa an. 1374. Ipse Τholomaeus in suis actibus episeopalibus se nominavit venerabilis Patris ac Domini
Rudolphi Episcopi Constantiensis in juribus pontificalibus
plenario vicesgerentem. Unus suit e dii eo m Legatis aban. I 285 ad 1287 ad Honorium IV missis ad impetrandas
indulgentias pro nosocomio Lucernae construendo. Videtur obiissu circa praelatum an . l287. Consulo IIerreram lom. 2
49쪽
pag. 448, Torellium tom. 4. ad an. 1274 n. 20 ubi dicitur Concilio Lugdunensi intersuisse, Areti v. dioec. Friburgens. pag. 2ll-2I2, et Netigari Episcopatus Constantiensis tom. 2 pag. 267.
Curiae Rhaetiorum sedi Cois AU. D.
Fr. Videricus vel Utricus Scultetus Scul theiss) e nobili familia de Lontaburg, S. Theologiae Doctor, vir suit cum
generis nobilitate, tum scientiarum ad Virtutum splendore valde conspicuus. Erat enim, ut Scribit Ossinger, rhotor,
philosophus , theologus , historicus , et expositor merae Scripturae excellentissimus. Α Joanne XXII anno l332 in Episcopum Curiae in Rhaetia et in S. R. Imperii Principem selectus suit. Thomas Herrera tom. 2 pag. 501 citans Chrouicum Alberti Argentinensis causam et initium 'illius promotionis ita deseribit : Matthias filius Henrici Comitis de Bucchehe, et Landgravit de Burgandia, et uxoris ejus filias Comitis do Strasburg habuit consessorem se. Utricum de Lentgburg Lectorem ordinis Eremitarum S. Augustini, qui in magnam familiaritatem rationu ipsius Domini Matthiae assumptus, tandem post multos labores, post Domini
Matthiae obitum per ipsum Papam Joannem XXII) in
Curiensem Episcopum est promotus. Hic Augustinensis strenue se tenens Dominum de Vatet antiquum Ecclesiae Curiensis perseeutorem usque ad ipsius de Vata mortem persequi et destruere non cessavit, qui ant0a Episcopos Curienses et Dominos ei assistentes destruxit. Quare ascriptoribus Utricus noster appellatus suit Ogregius bellator. Pugnavit etiam an . 1346 coiitra Ludovicum de Branden- burg illegitimum Ludovici Bavari filium, a quo tamen victus, et captus est, eodemque tempore libertate donatus. Bonaot redditus suae Ecclesiae ampliavit; emit enim a nobili viro de Landario duas arces amplissimas et maximi pretii
50쪽
Juvaltam, et Rietborgum cum omnibus bonis et agris ad eas pertinentibus. Aliquandiu spem aluit propter animarum pericula eliminanda Imperatorem Ludovicum Bavarum Romano Pontifici reconciliandi, qua do causa an l338 una cum ullis Legatis Avenionem ad Benedictum XII se contulit. Verum cum videret vir reetae intentionis, speetataeque morum integritatis Imperatorem sua perversa agendi ratione novas in dies cum Summo Pontifice inimicitias conflare , omnemquo pacis conciliandae spem fuisse sublatam, illo
tandem relicto, totum se Clementis VI partibus mancipavit. Fridori et III Austriae Archiducis per aliquot annos praeceptor suerat, et Imperatori Carolo IV ob suas egregias virtutes se aeceptissimum reddidit, a quo propterea an. 1354 potestatem accepit singulis hebdomadibus Fuerelanaviau nundinas habendi, et praeterea singulis annis bis comitia solemnia cogendi, in quibus ei vel supplicium de reis sumero liceret. Tandem eximius Praesul de sua Curiensi Ecclesia optime meritus dio 25 Martii an. 1355 ex hae ad aeternam vitam migravit in oppido Sargautio, Sargans unde paullo post ad suam cathedralem Basilicam solemni pompa translatus suit. Rexit illam dioecesi in an . 23. Duillo mentionem faciunt Ossingor pag. 828, Uandolphus pag. 346, Lanterivol. I pag. l 22, Gulielmus Eysougrein in
catalogo testium veritatis sol. l34, et Bueelinus in Rhaotia Saucta et profana pag. 269-276.
Fr. Joannes Berger, Germanus, fuit Episcopus Bellinensis di Bellitia) in Phaeniet a maritima, et Suffraganeus Frisingensis, et Brixinensis di Brix in) in Bavaria et Comitatu Tirotensi ab an. 1480 usque ad l48l , quoad meliorem vitam dio 26 Junii transivit. Tumulatus suit in nostra Ecclesia Monacensi. Apud Ordinem officium