Rhetorica ad Herennium ex recensione Petri Burmanni

발행: 1823년

분량: 778페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

RHETORICORUM

versu; aut ab alicuius interpellatione , aut arrisione; et si promiserimus, aliter , ac parati suerimus, nos esse

dicturos, nos non eodem modo, ut Catteri soleant, verba

fac lutos, quid alii soleant, quid nos facturi simus, breviter exponemu S.

7. Inter insinuationem ,. et principium hoc interest: principium huiusmodi debet esse, ut statim, apertis his

rationibus, quibus praescripsimus, aut benevolum , aut nitentum, aut docilem faciamus auditorem. At insinuatio eiusmodi debet esse, ut occulte per dissimulatio

. Princ tum huiusmndi. Sic MSS., qnos vidi, sex, cuin ed. Mediol. ivulgo male addebant quod vel quia . Sed et eirasmodi est iii sex mcorum et ecl. Omni boni. UvD. Uuod Prinemium huiusmodι debet esse. I res GryPh. ananuscripti quod non habent: quae eadem lectio ita nonnullis ini Pres ais habetur. LPOD. Victor. Ald. Lumbin . quod retinent: in iisdem Grypti.

Iibris aeque perscri sinatis legitur sequenti versu. II n. - eriis riationibus. lti nullo meorum est his, quod addidit Grnevius. Sed quibus Praebent MSS. et edd. UvD. - Quibus PraescriPsιmus. I la codices. non ut Vulgo , quas. L. LL. - Eiuamodi debet esse. Voss. Pr. acc. ed. Med. hia Aut ab ah ivs inter ellatione, autorrisione etc. I tu exemplaria nostra Omnia. Lambinus iurisione maluit ;oblitus turpiter, id verbum patillo

ante positum hac ipsa in re. GRVTER. Hic quoque satis magna variCtPs. Nomi ullus edd. ab alicιιius inter Py datione , aut arrisione. Iu Ersuriensi totus loeus sic logitur: Historia, Mensu, Glιter ac Imrati jucrimus , nos esse H cturos ab alicuius interPe ilatione aut

orrisione, nos non eodem niOdo, ut

caelori solent , Verba Iacturos. Non male , nam tu sequentibus non addi

tur nos non eodem modo etc. et, quid aliἰ soleant etc. non additur atra ac

si Promiserimus. Ita Duisti. haec tantum discrepant a vulgatis : irrisione ibi scribitur pro arrisione, Si PVOmiserimus deleta copula et, quae in edd.

exstat. ut caeteri solent, iacque ac Er

rari. Et, quod alii soleant. Pro quid alii soleant. Iuterpellatio est, quum alterius sermone interrumpitur oratio, aut singitur interrumpi. Gl ΚV. Ab a1 risione Astabili tillocutione ad aliquem cum iucundo risu , unde recreari potest animus defessus. LONG. Quod principium hiatismodi esse, debet Quod expunxi auctori in te Puteam Eisuri. Duish. cod. MeuS CO-dex : quia Princi 'ium huiusmodi esse debet. Εisuri. etiam pro huiusmodi scribit e tonoui. GIIAEV. Apertis rationibus, quibus Praescri-ysimus Est ob antiquitus crisis, ut Pull. nostris , nitorumque; vulgata, quas Praescriysimus. Genus dicendi e Graecia est, inquit Guiliclinius, qui item monuit ubesse Fabr. Vertis, ac Probat. Gnv T. Λdprobaut Ersuri. Putcuti. nisi quod meus, et Duisb. addunt his, iaPertis his rationibtis, uti bus Praeacrpsimus , quod recepi.

122쪽

AD HERENNIUM LIB. I

nem eadem illa omnia conficiamus, ut ad eamdem commoditatem indicendi opero pervenire Possimus. Verum hae tres utilitates tametsi in tota oratione sunt comparandae, hoc est, ut auditores sese perpetuo nobis attentos, dociles, benevolos praebeant; tamen id per exordium

causae maxime comparandum est. Nunc, ne quando vitioso exordio utamur, quae vitia vitanda sunt, docebo. In exordienda causa εervanduin est, ut lenis sit sermo, et usitata verborum consuetudo, ut non apparata Oratio esse videatur. Vitiosum exordium est, quod in Idures Causa S potest accommodari: quod vulgare dicitur. Item viliosum est, quo nihilo minus adversaritis potest uti: quod commune appellatur. Item illud, quo leviter comitism. Ovn. In direndi vere PerDenire. Ita solus ex meis dat V s. sees Celeti eum edd. pp. in d. vere Menire. Mox sint con . in NM. IV. Inoti quando pitioso eaordιo titiamur. quando Nilio in ea ordio tittimur, Grypti. A. BnvT. - Viennuia fiant. vos . see. Leid. qu. eum ed. Mediol. sint. Ovυ. - Et tisitata M. e. ID NSS. qui tuor et ed. Diti tith. tit: hene. Ed. Miuiol. et tia tis. IDEM. - Quo nihilominus. Leid. sec. quod n. IDEM. - Quo leoiter commvitiato. Duae posteriores voce quatis perscripsimus. Edd. Apertis rationatis, quas praeserimimus. CRAE-

IIIa omnia e sciamus ) Eriart. Omnia illa e sciamtis. IDEM.m aM eamdem e mmouistitem Er- .suri. Vt per eamdem commou latem. Cea Lua In dicendo per enire ) Sie restiitii conieetura ductus. Nnm perspicue germana , et recta seriptura sucraba seripioribus librariis depravnta, qui mex die uo per . dicendo opere secis sent. LANs. Sie Lambinus ex coni eiura : in aliis Edd. et NSS. Putean. Etstiri. me et in omnibus, quos ego consultii eodd. est, in uicendi operem enire. Al. in dicendi opere Menire. At in dioenuo pervenire est mera Lam-bi ni coniectura, quam ego recipere nou fitian ausus, quamvis eam receperint praeter Lambinum Mamitius, et Gruterus. GRAE . Vertim hae ires uiditates ) Εrsuri. Veram hae res tititittites. Milii per suasum est tituitates esse interpretationem magistri, quae in eontextum irrepsit, quam si deleveris. et lege ris Qx Ersuriensi: mirum hae res, etsi in tota oratione sint compiarandiae, omnia erutit planiora et leuius fluent. DEM. In ea dienda eausa ) Ets. Ean

Quo nihilominus Ers. Quia nihil

mistis. IDEM.

quod commune n Petiori potest. IDLΜ. Quo leoiter commutato ad et sarius

123쪽

RHETORICOR valmutato adversarius poterit uti ex contrario. Item vitiosumost, quod nimium apparatis verbis compositum est, aut nimis longum est, et quod non ex is in causa natum videtur, quod separatum vocatur; in quo etiam iranslatum includitur) ut proprie cohaereat cum narratione:

titistitit a Voss. et Leia. O. et e l. Omniti. in quibus quo ad, era. ex contrariti poteril vel potest titi; in ed. Med. q. -υ. ea eontrario te iter

tem aeque in Aldi . et in Vietorii editione, equidem in eam suspicionem

venio . ut ea tanquam redundatilia inducenda censeam. Sapiunt certe ne-oeio quo pacto seduli hominis explicationem. Ne satis Ciceronis se latentia tui ellis retur . veretitis. Illud save on,ittendum non est . a Lumbitra, in iis vexbis. quae inox sequuntur . Degationem addi . Hi non proprie eo haerecit eum Darratione e quod ille . qua ratione adduetus secerit, d/bet. lavrux - Cohnereat eum narratisne. V s. teri. eOh. narrationi. Ed. Nud. conoenivit. UvD.

poteris uti eae eontrario. Piis. Quo

Atii nimis Angum ) Dieatit eausam, qui sie intitarunt. Nos in omnibus le- sin iis . atit nimium longum . quod mihi non ingratius aecidit . quam nimium strinnitim r ant ni iv I Verrin. nimium diligentem. Nugna antem huius loci iti MSS. mutatio. et licet in

ipso contextu non habeant omnes, tamen in margine agnosciant hic argui

exordia, vulgare, commiane, commutabile, longum , s paratum, tranΝln- iam , contra praecepta. Itoque quum p rcilii, hi litrae alia appellationes hiae ivueeine , ut . certe nou minus Pro Lailiter atigebitur, ea contrario P teris titi, quod eommtitialiti dieitur, et in fine , atauisorem , quod contra P Uae pia ae ineseia, appellatur. Vtique idem tenor per omnia seruandus suit, nec apparet haec esse sciolorum. Gn . Ersuri. Putean. Duisb. mutis . nimium Ion m prae se serunt: qtiod in suis quoque Cronouitis invenit, probavitque . quia di tur , ut nimiam quan-rum e sod Duishtirg. recte quoque prius est non agnoscit. In praecedentibus verbis Ersuri. Quod nimium U-mra E EDNositum est, pro a Paratis

serebis . id uod ne non displicet. CRAEv. Atit nimium long m Codex Traiecti Bus N. Vt non proprie eohiae eat Quis Non videt, negationem hie desiderati in libris vulgatis, in quibus legitur.

tit proprie cohaererat eie. separatum enim est id, qtiod non cohaeret. LANu Revocavi veterem scripturam a Lam bino foede eieci: in, immis a voce ne-gniiva non, quae in nullis visa mihi

124쪽

AD 1 IERENNIVM I. IB. I 29 et quod neque benevolum, neque docilem, neque atten

tum facit auditorem. 8. De exordio satis dictum est: deinceps ad narrationem transeamus. Narrationum tria sunt genera. Vnum, quo exponimus rem gestam, et unumquodque

trahimus ad utilitatem nostram, vincendi causa: quod pertinet ad eas causas, de quibus iudicium futurum esti Alterum genus narrationis est, quod intercurrit nonnunquam fidei, crimitiationis, aut transitionis, aut

8. Satis dierum est. NAS. VI. et ed. Med. Satis erit d. ovI,. - timqtio e . Voss. et Leid. teri. eum ed. Omnib. Vnum est eiam e . Leid. Pr. ea. Med. tiniam, eum exi'. in Al. raritim est quo. Ovai. - Quia pertinet ad eas eritisas. Quod maa a Pertinet Grypti. Α , in Oeteris maei me abest. Et palillo post . duo verba Mel lutidalionis in eiusdem manu cr. B et C uoti habetitur. Ba. - Fidei. criminutionis. Voss. pr. Leid. pr.ed. Mediol. fiet vitie erim. in reliquis et edd. aute Graev. acie staei vitie membranis, scriptoris irae sententiae Prorsias est contraria; admissis qui

genera. Ersuri. meus. et edd. Donis nullae: nurriationum generia tria sunt. IDEM Uniam. exponimus rem gestam Ees. Vnum est etim exponimus rem gestiam. IDEM.

ou trahimus ad utiAlatem n striam , Mincendi causa Saepe non tarramus ita, ut gesta res est, et non

malitiae , sed victoriae causa. Vt pro Nilotie Cieero Reii non solum iu de- Aeriptione itineris, sed etiam in ver-hi, a Milone de Clodii morie dictis,

quae a Clodio dieta esse ait. Talis

etiam magna ex parte est sinonis apud Naronem narratio. I Oxtra. Atieram genus niarrationis est Εr- surt. At erum geritia eae narrationis. GaaEv.

Quod inter reis nonnian am fidei craminvitionis , aut transitionis Sie reposui ex Ptilentii eodice . deletia voculis titit, quae in volgatis habentur, qtiou inter init nonnian iam citia

fies atia erimi conis; primum ane nee Easuriensis agnoscit, in quo te situr: Qtiod inter reis nonnunquam sues, aut criminari is Narrationis autem hoc gentia Teapelluntici vocatur digressorium. IDEN.

in Verrem illud : Nonne ira, tit, omnibtis nol/s taeentibus, ipsae te itinetabulae eon mnare Possent. Cedo. quaeso. e icem, vir mer , ostende. Videres ne loliam Ana nomen dolestim esse in latura p et quae sequianti T.

Pliares tales narrationes in iisdem verrinis hahes. CAPIDv R.

125쪽

nHETORICORUM alicuius apparationis, vel laudationis causa. Tertium genus est id, quod a causa civili remotum est; in quo

tamen exerceri convenit, quo commodius illas superiores narrationes in causis tractare possimus. Eius narrati

Dis duo sunt genera: unum, quod in negotiis; alterum, quod in personis positum est. Id, quod in negotiorum expositione positum est, tres habet partes, sabulam,

historiam, argumentum. Fabula est, quae neque veraS, neque verisimiles conlinet res; ut hae, quae tragoedis traditae sunt. Historia est res gesta, sed ab aetatis nostrae memoria remota. Argumentum est ficta res, quae tamen fieri potuit; velut argumenta comoediarum . illuderim. OvD. - parationis Mel laudationis e. Suprase. in Voas. pr. Melia lifieationis di desunt Mel tritidiat. a Leid. leat. eatisci vitil vitalionis M. Med. aue pro Mei iti duobus aliis. Is ΕΜ. - e hue, quaa trias aedist ditae sunt. Voss. pr. eum duobus Leid. et ed. Med. tit hae sunt . deinia tragoedia voas. see. in tragoediis Leid. duo: erias uiis M. Med. a ι - pararisma Dei Iatidationis eritisa Εrsuri. Amariationis causa. GALEv.

Etenim ut sistii Ptil. Afrisarii 1tim mitialem e noscatis , Oxpidum ram ram Cariaviginienses quo diam e να-rant. quod herar in primis Sicilias Hiarum et ornatam . et quae sequuti tur. In illis Verrinis auut omnia getieris narrationtim exempla plura et elegantissima. TDIITA. Vt hae. ne tragoeuiis Iradi avia e ) Sie sane et plures M,S. Disi quod in plerisque opinor. tragoedis, quod ipse video in duobus. Seu interito erat ut Mee stine quae tragoedia, quae superseribendo aucia sunt usque in tragoeclia stitit traditae. Plane persuadeor esse hie aliquid ineoneinnum; itii mo sere illud tradi via ortum ex suis Perseripto tragiciae, quae erat expositio τω, auricio se Oecilia: sorsan euim ex Letione antiqua NM. quam Posui. palebit auctorem serii fissu et tis hae auiaeciae truso das. GaUN. Vt hae sunt. via tragoedis tradita sunι Vulg. Vt hae . qucia tragoediis traditas sunt. Al. edd. Vt hae iae in tragoedias e uitiae sunt. Er . ei Pii testi. hiae atine, γώ meditarria litiae sunI. In meo MN. est: hia ς ε ia tragoedia truditiae sunt. Becesei tragoedis ex hoc et tiliis NM. Diei-itie iii illud Tueiti l Annal. p. 1 rCliaris seriploratis memoriata aurae. Gaagu. MS. Titi ieet. etiam legit, quiae a tragoedis tria filiae sunt. BuBN. Argumentum est feta res Sie ac eipiitie apud Suet. Cilig. 57: Pa

126쪽

genus narrationis, quod in personis positum est, debet habere sermonis festivitatem, animorum dissimilitudinem, gravitatem, levitatem, spem, metum, suspicionem, desiderium, dissimulationem, misericordiam, rerum varietates, fortunae commutationem, Insperatum incommodum, subitam laetitiam, iucundum exitum rerum. Ve-

goediis M. Omnita traditae deest Leid. qu. ID. - GraM. ιeMitatem. Sicii tium IV ex meis cum ed. Mediol. tu al. lenit. male. Ah omuibus abest

errorem. ID. - Dissimulationem , errorem. Estorem neque in manu

,eriptis legitur, neque in quibusdam impressis. Ald. Vict. Leonic. Lam-hini editio habet. Ba. - Hortunae commutagionem. Voss. Ree. Leid. quis commutationes I contra Marietatem est in Leid. Pr. et teri. OVD. nus. Aliud gentia nareationis. IDEM. Quod in Personis Positum est Haec narratio vocatur Wreδεικτικἡ hae ἡ περι των προσώσων , quae Personarum liabet fictionem. Hoc geuere

comprehenditur, quidquid est apud

Poetas de Personis quas vel verae suut, et notae, vel fictae. Verae Sunt, quue aliquando fuerunt, quibus quum ora

tio ficta attribuitur, ἡθοποιια dicitur; ut quum Cic. loquens de reP. iutroducitur. Quum vero ab inseris quasi

excitatur Persoua nota, vocatur εἰδωλοποιια. Persouae sciae sunt vela errem inanimatarum , aut ratione carentium , quibus sensus deest, quae προσωοπometa appellatur. Exempla

sunt upud Ciceronem in Verrinis Siciliae loquentis; pro PIaucio Reipublicae; apud Poetas, Famae, Iuvi

Animorum dissimilistidinem Iu

GMaseuatatem, ianualem Haec uouvidetur inter hos animorum impetus habere Iocum, et quum senilem hic , ac iuvenilem habitu in in uuat, malo

eum alio m. leriιatam, quod noudubito in pluribus exstare libris. Nam quod sequitur murem dicat enim Gruterus ubi legerit e res plano expuli, quum nuspiam firmetur. GRo-

Grapitalem , leritatem , vem Vulgg. Gramialem , lenitatem , smmo Recte leseitatem ; et sic etiam Puteani eodex. IDEM. Ita et IIS. Traieci. et nonuullae editiones. BuRN. Dissimulationem , miserιcordiam Interserunt recentiores, errores. Sed non comparet in ullo Pall. aut editione veteri. GavT. Vt nee in MS. Traieet. BVRΜ. Dissimulationem, misericordiam Vulgg. Dissimciliationem , errorem .

misericordiam. Errorem recte ex-

Sic semper optimi et antiquissimi codices. GRAEΥ.

127쪽

III IETORICORVM rum haec in exercendo transigentur. Illud, quod nil veritatem pertinet, quomodo tractari conveniat, ape

9. Tres convenit res habere narrationem, ut brevis, ut dilucida, ut verisimilis sit: quae quoniam fieri oportere scimus, quemadmodum faciamus, Cognoscendum est. Rem breviter narrare poterimus, si inde incipiemus Narrare, unde Hecesse erit: et si non ab ultimo initio repetere volemus; et si summatim, non Particulatim narrabimus; et si non ad extremum, sed usque eo, quo OpuS erit, prosequemur; et si transitionibus nullis utemur; et si non deerrabimus ab eo, quod eo Perimus exponere; et si exitus rerum ita exponemus,s. Tres res eonoenia A. Sic NSS. VI cum edd. pp. vel tres res habe

Q. vulgo Ires eon υ. res h. Mox liacida voss. sec. OvD. - Qtio opus erit prosequemur. Leti l. pr. fuerit , ac peraequemur verissime NSS. O. pro aequamur Ed. Mediol. IDEN. Persequemur . quomodo emeti sat Laiuh. ouetori tale manti scriptorum innixus , legendum. Bn. - verimus exponere. Leid. teri. ea cerpsimus eaponere Mel coeperimus dicere. OvDEX.- mitus rerum ita exponenitis. Probo, quod eum Ersuriensi dant Vcisa. tres et Leidd. pr. see. mnemus. ID. Lia e Onemus. Dia ponemus duo Verum haec in exercendo transiis

gentar Sie habent libri manu ripti. Naee autem reserenda sunt ad id, quod supra dixit: Tertium genus

est) Put. Quemadmodum faciamus

demonstrandum est. IDEM.

Si inde ineli emtis narrare Duisb. Si inue ea erimus narrare. IDEN.Ab ultimo initio repetere ) Habuerim vorabulum initio pro glossatoris em hiemate. GavTEn. Male. Is ab ill- timo initio repetit rem, quum ineipit narrare de iis rehus. quae Ionge anteeedunt hoe tempus, quo id conti git, de quo narrare coeperunt, et ad

rem nihil pertinent; ut si quis donobilitate Romana velit narrationem instituere , et incipiat narrare de adventu Aeneae in Italiam. GnΑΕv. O opus erid Prosequemtir Erissuri. et Lainb. ed. ΘΟ πω erit Per

128쪽

AD HERENΝIVM LIB. I

ut ante quoque quae facta sunt, sciri possint, tametsi ea reticuerimus. Quod genus est, si dicam, me ex provincia redisse, prosectum quoque in provinciam intelligatur. Et omnino non modo id, quod obest, sed etiam id, quod neque obest, neque adiuvat, Salius est praeterire. Et ne his aut saepius idem dicamus, cavendum est: etiam ne id, quod semel supra diximus, deinceps dicamus, hoc modo: Athenis Megaram oesperi Moenit Simor Vbi adoenis uexaram, insidias jecit Dirymi: Insidias postquam fecit, Mim in loco attulit.

Ceypti. B C quibus Leonte. suffragatur. Ba. - Ea retieuerimur. E meistia hahet solus Leid. qu. in caeteris nos r. nisi quo4 VOss. teri . neutram voeem agnoseat. Leid. tert. tiacuerimus. O D. - Quod gentis est. Nieetium Voss. pr. lerti edd. pp. q. genus est hoc moEO Leid. qu. In al. q. sentis. IDEM. - Quod semeι diximus. Ita legendum eum Errari. Et edia Iediol. vulgo semel supra, vel supra semel: rectius scieritis deineops dat etiam Leid. qu. ln. - Quod semel supra diximus. Semel in trihus Goph. manuferiptis non exstat. Exeu si hahent; in his etiam Leonte. Ba. Noue,t in Cod. Lips. Ean. - Athenia Megariam. MSS. D. ei ed. Umn. habent Megarum . etiam in seq. versu . nisi quod illic in Voss. pr. xit MVarim , pro Megariuem, ut est apud Cie. V in Verr. eap. 25 r de Megara sing. tium. vide me ad Suet. I ih. cap. 4. OvD. - Vim in I. virtutis. Leid teti. Attilii, male. V. me ad lib. II de Inv. e. 42. - Vim illi in Ioes attulit. Illi quod a caeteris ubest, ex Grypti. Λ addidimus. Ba. Tiametsi ea reli erimus Sie r seripsimus ex Duisburgeri si et Lam hinianis. Volg. Tametsi nos relicti rimus. Dein in sequentibus verbis x Puteani eod. adleei est, quod gantis est, quod in vulgulis desidera

et Lain hin. ed. sed uulgg. Me ex Pr Mineia rediisse. IDEN.

Et omnino nrin modo id quoa obest Eriart. Et homini non modo id quoi

2ri id quo. sem l stipra diximus , de eops uterim ) Omittit Eanrt sis supra ; Herito. Dui AhiirgenMis commode quoque addit, saepius deinceps dicamus. IDEM.Athenis Megaram Pes . adi enit Simo ete. Versus sunt iambei tres equod animadversum indieavit Auratiis primum Memmio, deinde mihi

Insidiatur antem legondum. Non. t t

insidiatiar Dirgini, eontra Pall. et Ctii liel m. neque versiis labat; tib orbe tiar enim prima xyllaba a sne n leeedentis. Sed et idem edittie murat il

lud in loco praeter auetoriintem mem-hransrtim e notatque e Mestigio, sta

129쪽

RHETORICORUM

Rein dilucide narrabimus, si ut quidque primum gestum

erit, ita primum exponemus; et rerum ac temporum ordinem conservabimus, ut gestae res erunt, aut ut

potuisse geri videbuntur. Hic erit considerandum, ne quid perturbate, ne quid contorte, ne quid ambigue, ne quid nove dicamus; ne quam in aliam rem transe mus; ne ab ultimo repetamus; ne longe persequamur ἔne quid, quod ad rem pertineat, praetereamus; et si sequemur ea, quae de brevitate praecepta sunt; nam quo brevior, eo dilucidior et cognitu facilior narratio

- Me quidqua primum gestam erit. Abest primum a Vosa. pr. Leid. lerti id quod Dr. M. Ned. Dun. - quid noDe. Suspeeta haec mihi sunt. In V MM. ponuntiae ante τὰ na quid ambigue. In duobus. et ed. Ne dio . ante τὰ na quid conrorte. Mit simplieitar de lueida et bene ordi- mala narratione. OvD. M qtita perturbata, ne quid e moria eis. In duo-hua Goph. B C. ne quia per turbate , na quid noMe dicamus, no qtiam in

viliam ram etc. alteri cum Excaesis con enit. BR. - Si sequemur M. NM.tra Lamhini editiones ex coniectura , im illiavi attulit. In loco est eommo do Io . seu suo nut opportuno tempore. ut saepissime apud Comi eos. Ga Evam quidque primum eril Ees. Vequidquid pristim gratiam erit. IDEN. Ne quid perturbate. - tu e- Orte . ne quid ambigue. ne quiu noMe ΕΗtiet. Ne quid pereuriale . ne quid

in dieamus. IDEN. Fortuγια te Ne eonlaudamus Ordinem temporum. GRAAv. contor e Si confundamus rerum ordinem, quod si rerum , quae mu- iungi dehebant, transpositione , et Non necessariorum interpositione. ID. Ne quid no- dicamus ) Ersuri. Ne id nota dioiamtia . quod verius puto. Nova hie sunt inusitata. quae in t lilius Musis numqu'm acciderunt. aut solent accidere, aut auspeetum reddant narrationem. Nine hie exponit Mich. Toxila, et qui eum se quitur , aut deseri hit, Aldus Matiu- ii. , de novis verbis, et con orga de hyperbalis intelligit. Sod non hieioquitur de doti hus dictionis , seu

eloetitionis. sed de rebus, quae Nar ratidae auut. IDEN. vim in aliam rem transeamna Ne omissis rebus ad praesens nego titim perlitientibus non narranda atque aliena narremus, sive tit digres sionea sugiamus. Imm.

Ne longe persequamin Al. Ia

longe Prosequamur. IDEN.

aequemur era. IDEN.

Nam Mo δι-ior. ditaridior Ersuri. Nam quo ινελον. ditaridior. et cognitia faritior aria oriatio. verum tamen est illud Horatii: me isessa Iahoro . obstrus fio. Itaque illati, heevitatem intelligit, in qua nihil omittitur. quod ad rem pertinet.

sed omnia, quae non ad eam Apectant, et ad nostrum notitiesunt, quod lumrirgemus, institutum. Praetereuntur.

quum non dicimus omma, quae dici

130쪽

set. Verisimilis narratio erit, si, ut mos, ut opinio, ut natura postulat, dicemus; si spatia temporum, Pers narum dignitates, consiliorum rationes, locorum opportunitates constabunt: ne refelli possit, aut temporis parum fuisse, aut causam nullam, aut locum idoneum non fuisse, aut homines ipsos sacere aut pati non po-

VI persequemur. in Leid. qu. sis. Ovn. - Verisimilia n nrratio erit. Leid. terti M. Mediol. siet. Voss. pr. est. IDEM. - Ne refelli possit. Ne r ferri possit Lamb. edidit: mantiae rapti eodem consensu. et impressi. ne possunt Egregie IIoeatius 1 ordinis

haec Artus est, ei Mentis . aut ego Iallor. Vt iam nune dierit, iam nune

de vita dies meroque disserat . et

Praesens in lemma omittat. ln.

Verisimilia narratio eris 3 Frsuri. Verisimilis narrario fet. ID.

Ve mos , vi opinio, ut natura positi-

Λι) Iras scilicet religionis. id ext.

universorum . qui eat Ohservandus. Nam omnia fere maiorum institutis

itidi nitir, ut ait C. Nepos in prooemio. Sed tamen ibidein addit illos

esse ea Pertes Maesertim , hoe est indoeios, idiotas, wi niRu rectum, nisi ou ipsortim moribus eonMeniat , pr labiani. inici vel est omnium . vel

maioris partis, vel meliorum. Vt si quis in terris, superstitionibus antiquis etiam nilne in tanta Euangelii et bonarum artium luce. obnoxiis, velli tueri opinionem a Gallis, Belgis, et aliis enitioribus gentihu, merito proba

tam , sagas et venescas, quales putantur et habentur vulgo, nullus esse, sed esse miserarum anicularum aut meras Praestigias, nugas. ac an iales ineptias, ae superstitiones, aut malevolorum eriminationes mendaeissimas, ut non faminis. sed vaeerris sitit coercendae, is ludat operam.

GPa. si id quod diei mus nec a no- ira natura, nec ab illius, de quo dirimus, nee eorum . pro quibus . vel eontra Mos agimus, alienum sit. Non enim consentaneum est, ut de pudieitia agat leno, de eastitate meretrix. Nam: Quis tuleris Graeae a de sedili ne querentes' Ga Ev. Consiliorem raraones 3 Pul. confialiorum narrationes. ID.

Ne refferri possie Sie restitui, assis prohoia Memmii et Aurati coniectvra. RUostri antem dictum accipio pro respondendo obitet, et ut vulgus loquitur, replietiri. Gius signis rationis quum exempla multa sint, tinum mihi nune occurr t. Aead. Quaest. lib. IV

in extr.: Sie ego nunc tibi refero, am em sine seientia esse non 'osse. Et ori pro Care ina : Hie est mtiem defensi

m refelli possit ela. Aprum hule

loco verbum . itaque acumen laudandum Aurati ae Memmii. eoniectantium reuerri, sed non id etiam inserendum in eontextum eum Lambinianis, repugnante omni supellectile li

brorum nostrorum calamo exaratorum.

SEARCH

MENU NAVIGATION