De coniunctivi et optativi usu Euripideo in enuntiatis finalibus et condicionalibus [microform] : Dissertatio ... quam ...

71쪽

silium se interficiendi mutes Vorbis sequentibus quibus auem parvum adhortatur, ut sibi auxilium erat, cum

secum lacrimetur, illam non itane desperare demonstru-tur. Elmsteius Hipp. 1088 confert

δρασω ταδ' εἰ μη τοῖς μῶς πείσει λογοις, ubi Theseus Hippolyto minatur. ossius a forma πεισθησε ortum eSSe πεισθῆς probabiliter coniecit. auehio damnant v I 240 non assentiendum St.

Alio loco Euripideo non invenimus. Apud Sophoclem quattuor locos reperimus M. 496, r. 198. 874, O C. 442), quorum unum At. 496 Bothius, quem Dindorsus et Naucrius secuti sunt, correxit. f. etiam Lobookium Od. III ad h. l. In O C. 509 Diud Ori. Opt. legit. In Aesch. Pors. 79l, ubi post εἰ optativus et coni.

coniuncti sunt, Dind. monuit Aeschylum pro εἰ στρατευμα πλεῖον I scribere potuisse στραταμ ιη πλέον. Sed ne hoc quidem poetam dedisse existimat, sed pro τλεῖν ἐν proponit

Do r. 534, quem versum Supra tractarimus, atthiaeus ectionem εὶ librariorum e consuetudine Seriori temporis nata errori tribuit, scripsitque ην. Ut opinor, idem vir doctus sic loco Soph. correxisset. Praetereuhi loci apud Aristophanom inveniuntur: q. 78. 700. 805, ae 4b0. Sed haec constructi rarissime apud poetas ipso Occurrit, nedum in Oratione soluta. Nescio an loci, ubi in oration soluta Atticorum εἰ c. coni. XStat, Or- rupti Sint. II. De optativo in n. condicionalibus adhibito. Cum una certa res futura tum genus rerum futurarum Optativo, aeque ac coniunctivo, respicitur illo tamen modo actio longius removetur. Futurum in condicionibus minandi et monendi usurpatur, quae On- Structio apud tragicos saepe invenitur. Nam ubi res futura

72쪽

distinctius exprimitur, Aeschylus locis X futurum, VH coni , Sophocles loco. XLVI lat. LV coni. Euri pides loco. XCVHI M. CLXXVIII coni usurpaVerunt,

cum in Oration soluta et apud Aristophanem conLpraeponderet. De Aristophane nihil aliud expectandum est, quippe cuius sermo longe humilior et ablaotior sit quam tragicorum. Sed Eur etiam coni multum praetulit. Ex quo apparet huius poetae quam tragicorum ceterorum Sermonem paullo similiorem ess populari. Nonnunquam ut et coni in eadem periodo exstanti CL Ood nium, qui exempla affert. Optatio coniunctivo respondet, sed, ut supra dictum est, id res futura longius removetur. In enuntiati condicionalibus, hoc est oeundariis,' εἰ adhibetur, quod unde ortum sit, non satis constati* Croditoris Ludovicum Langium recte dixisso, ' εἰ et αἰ particulas sinulos interiectionibus eSSe idoneas, quibu re Optatae et res assumpta introducantur.

1 εἰ ad unam rem futuram spectat. In apodosi plerumque optativus cum αν exstat rarius indicativus), in protas εἰ o. Op invenitur. Onnullis locis Eur codd.αν in prot praebent. In And chorus genus nobilo laudibus offert 770 εἴ τι γαρ στάσχοι τις μηχανον, ἀλκας

γὰρ ἄν in libris exstat, αν recto omiserunt Dindoinus, Hermannus, ire ossius, auckius CL V. antistrophicum. 781 et δἰ μἐν γὰρ αυτίκα τουτο βροτοῖσιν. Andromacha nondum μῆχανον αασχε nam Peleus illi auxilium iam tulit. Quocirca chorus hoc cogitare tan-

Cf. cap. H, 3. ' in Brugmanu. I. L p. 232. In libro quam scripsit do εἰ particula a. 1872.

73쪽

Ι ΗΟΙ. 825 diciscaeus et Naucrius recte legunt

uno cod. Flor. 32, 23. In prot αν locum habere potest, cum εἰ idem alat quod εαε vel o ι. Quam structuram non tractabimus, quippe quam apud Eur non inVenerimus Particula a in apodosi condicio aliqua respicitur. 1. ει ad unam rem futuram pertinet. δ)aa laureoque membro optativus praeSenti invenitur:

In libro qui est de mod graee. p. 331. Clausin. I. l. p. 983 Ahenium in actis quae inscribuntur Ν. Jahrb. I. Phil. m. 1858 p. 96, eundem in libro quem inscripsit Grundgum eis. cap. 31. Indicativus, non optativus, ut mihi videtur, ia r. 1133 exstat sti μὲν γαρ εἰς γυναῖκα σωφρονεστέραν ξίφος μεθειμεν, δυσκλεὴς ν ην φόνος). Apodosis ad rem praesentem, protasia ad praeteritam spectat. Pyladea amico consilium interfiesendi Helenam xplicat.' Optativus loeum habes quia Iason ineam responsuram esse Tlat,mat βεβουλευσαι κακως In Hipp. 471 ε - θεις, ascaria ἔχοις posuit. Sed assentior atthiaso aio flandini θεις .ubi nuntiatum condicionalorem Ontinet, quae pro vera ponitur, indicativus adiungi Solet, quarum a quatur optativus, quippe do ro, quas probabili coniectura inde essitatur. In Hec. 120 ο χρυσος, εἰ βουλοι ταληθῆ λεγειν, ἔκτεινε τον ἐμον παῖδα, λέγοις αν subaudias.

74쪽

εἴ ποθεν δελατος παραπεσοι σωτηρια

t Indicativo sententia apodos a multo fimius certiusque pronuntiatur quam optativo cum iud in p. adhibetur, desistitur ab inoepta dicendi

ratione.

75쪽

Varia loctio sit λέγεις.

Quod Achillos dicit εἰ τιχοιμι, non εἰ σπον, Θ peducendi illam in matrimonium nondum destitisse significat. Quod Iphigenia Pyladi diei h. T. 750D εἰ δ' ἐκλιπων το ορκοναδικοιης ἐμε Verba σοι καταρα vel similia subaudienda.

76쪽

εἰ δ' ἐνδιδοίης, ῶσπερ ἐνδίδως, λογον,

Verba sacramenti haec fuerant του αν γυνὴ γένηται,

Orestes M. T. 660 sqq. Iphigeniam sacerdotem eSSBArgivam concludit

77쪽

ex V. 1, Verba μύ εστιν uxia ημας σοι ναι ἄν Subaudienda SUM. 2 εἰ ad genus rerum Spectat. rilium enuntiatorum duo genera apud Euripidem inveniuntur: mum aut tempus imperfectum, aut tempus praesens e uor gnomicus in M. XSint. aci an prol. Opi praes.. in P. 4nd. praeS invenitur. Frag. 255 το γαρ λεγεινεν, δεινον εστιν, εἰ φεροι τινὰ μαβην. In cap. Unonnullo locos tractavi ubi in sententiis generalibus xi e coni. XStat, quae Structura multo SM- pius Occurrit. Omnibus Iocis quos inveni, exceptis tribus, Verbum ιναι exstat vel intellegitur.

78쪽

b non prol. Opt. Or. in P. Or. mo. XStat. Frag. 75 v. 43 εἰ δε τυχα τι εγιοι, βαρυν βαρεῖα φόβον εα εφε φάτις. Etiam haec est sententia generalis. Simile sententiis generalibus sunt eae quibus, ad rem praeteritam spectantibus, actio repetita Significatur. Cum is qui rem enarrat, Optativo utitur in n. condicionali, cum Te u retur, coniunctivum adhibuisset. Quod exemplis eXPOnam. lassic imperfecti semper in P inVenitur.

79쪽

Mon prol. Opt. PraeS. XStat. In Hec. 1132 sqq. Polymestor enarrat, quomodo bHecuba et aliis multoribus Troiam filii sint interfecti et ipse oculis privatus sit. 1164 σταισὶ δ αρκέσαι χρῖζco UaOH,

Cotori loci hi sunt And 223, Suppl. 98, Hipp. 1227. 1230,med. 1216, r. 1004. 1007.

3 In particula εἰ vis interrogativa inest. Hol. 737 αγγειM ἐλθων ταῖς λελειμμένοις φίλας

III. Post εἰ, εἰ γαρ, εἴθε optativus et uno loco coniunctivus in sententiis in Venitur, quibus ΟΡ-tari aliquid significatur. Langius in dissertatione, cuius supra mentionem feci, has particulas non primitus condicionale esse, neque has enim aliones esse Secundarias, recte conclusisse mihi

80쪽

videtur. Bemhardius, athhiaeus, ue erus, Reum-1einius, Goo inius particulas istas condicionales esse et

Dicitur quidem Germanico simili modo en doch, sed, ut Langius Lmonuit, significatio particula Menn et addo ina vi antiquiore oriri potuit. Optativum his locis invonimus Alc. 92. Abb. 719, Bacch. 1253, ΗΘΙ. 169 1478 Hec. 836 1067 El. 663, Suppl. 370. 20 1145 Hipp. 1111 14 10, J. . 441. 1221, Jon. 151 411 979 Cycl. 437, r. 1100 1209 Rh. 464, r. 207. 1102,

frag. 122. Coniunctivum post εἴθ' in Suppl. 1028 reperimus. Quae cum ita sint, haec concluduntur: 1. Apud Euripidom, ut in Aoschyli et Sophoclis fabulis, aut i aut ἄν invoniri, et quidem ἐάν numquam nisi metri causa forma ἄν numquam in-voniri apud Eur. 2. Euripidem coniunctiom post εἰ numquam posuiSSΘ.3. Euripidem multo saepius, Sophoclem paullo saepius et, c. coni quam εἰ Q. fui. SurPRViSSO, Cum Aeschylus paene semper εἰ c. fui adhibuerit Euripido igitur omnium tragicorum sermonem POPU- larem minime Secutum SSe. 4. Euripidem εἰ c. Opi in sententiis generalibus saepe