장음표시 사용
61쪽
Indicativus hoc Ioco non olorandus sest. Ceteri loci hi sunt Hel. 1085, Jon. 25. Accedit r. 702, si secundum Naucrium emendatur. Quem locum Supra, cum de enuntiatis finalibus scriberem, tractaVi infra cap. V. Post , mn: Suppl. 181 SpuriuS St. ad In ap. coni prohibendi exStat. Post mi': . . 1219. R i τὶν pendet ex en finali: Hel. 743. vii locus supra tractatu eSt.
μεγιστον αρ' ἐν τὶ φυσις. Hoc imperfecto aliquid verum esse iam perspici significatur, quod prius non perSpeetum est i)aι Aoristus pro praesenti in p. XStat
62쪽
ακ Apodosis rationis Obliquae St. 'Imperatio praecedit. Μod 749 bosam saxi αυτο εκ γῆς σῆς ic εκβαλεῖν ποτε, μυτ' λλος et, τις ιυν μων χθρῶν ἄγειν rasilai, μεθήσειν ζῶν Hκουσίον MorzP. Verba iuris iurandi haec merunt με Πω κτλ.-κ Aoristus praecedit. Suppl. 498 ωμοσεν στολιν
θεοῖ θελοντος - ῆν τε θεος Θελ5. Sacramenti verba hae fuerunt: περσο κπλ. Coni usurpatur, ut verba loquentis retineantur. Sed optativus post tempora praeterita usitatior est. )b Coni a risti exstat. )α Futurum in p. invenitur: Bacch. 817 ἀλλ εξιχνευσουσίν σε, καὶ, ελγει λάθρg. Pontheus in animo habet in montem ire, ut Bacchas Observet, quoeirca λθ νς, quod tersonus pro θελχὶς proposuit, recte Ocum habet. Scriptura codicis intelligi nequit. Hol. 1291 η, ' Ελλάδ' ελθω a τυπω σωτηρίας,
Hic locul dignus qui notetur St, quippe cum ex Verbo παυσω duae enuntiatione condicionales endeant, altera praepositiva, altera pOSUOSi Va, quarum prior idem
Subaudienda sunt ῆν νιν in codd. ambobus legitur, in Palatino 287 vero . eo εἰ scripsit. Etiam in eodem
in in Musg. l. 1. 65, 21, 4. Aetio verbi in protas exhibiti actionem apodoseos praecedit.
63쪽
cod. m. See.' addidit, quo OSSO metrum mendosum est. ποστειλχὶς Si arriandi probatissis coniectura pro ααοστελεῖς. mam coni. oristi requiri mihi videtur Mendum metricum etiam coniectura lachhomi re-mOVetur Lae, τὶν νιν Αργος ἐωποστείλνὶς πάλιν sed, ut Opinor γ' praeferendum est, quod milius recepit. Μatthiasus scripsit εἴ νιν εις Ἀργος amoστελεῖς πόλιν. Sod ubi do scriptura Euripide dubitatur τὶν melius restituitur, quum formam hic poeta praetulit, cum Aeschylus longe saepius εἰ usurpaverit. De et, et εἰ in sermone tragicorum adhibito f. infra cap. Π ii J. A. 1192 τις δε καὶ προσβλεφααι
724. 729. 730, eckieinius recte monuit. Cui assentior diconti Euripidem oleam bis didisse, V. 725-728 prioris editionis QSSΘ. Cf. etiam Christium.' Istae διττογραφίαι complures
Praeterea his locis futurum subaudias Hel. 832, I 274. 582, mrael. 1020 Umiasius coni acristi restituit), Or. 645. In libro quem do historia litterarum Graeearum scripsit I ed. a.
64쪽
postea in textum recepta Sunt. Or. 308 et, υ κατθάννὶς, γυνὴ τί δρασω πως μύνη σωθήσομαι ia. Cum hoc loco futurum adhibitum sit, coni deliberativus saepius invenitur. In El. 967 τί δητα δρομεν μητέρ; η φονασομεν Coni et fiat coniunguntur. Ρhoon. 1282 ῆν δ' υστερήσIς, οἰχομεσθα, καTΘαν Lex V. 7 huc retractum esse recto monuit lachhomus. Alc. 846 καναε λοχήσας αυτιν ἐξ εδρας συθεὶς
Hae sunt verba Herculis ad tumulum Alcestidis ituri ut ammorti eripiat. Pro περιβαι ιν et περιβαλῶ, que sunt Scripturae Odd., cummo i o Grohhomo αεριβάλ. scripsi. atthiaeus tamen, qui in adnotatione Onkio adstipulatus est et Naucrius ex B Vatio. περιβαλῶ receperunt Ut Opinor, περιβάλo recte se habet, nisi alio loco sedes vitii quaerenda est infra ad J. A. 1171.bbα Post τὶν μη.
enim a rugie sermon alienum esse. eck1einius Seripsit γναερ καυτος εγισcocto χθονος, quod nimis longo Scriptura Odd recedit.
Ceteri loci hi sunt Bacch. 40, si 1444 , t 56. 846, nd. 338. 663. 99,meo. 313, Hol. 480. 29. 1071 1176, l. 690, Heracl. 712 714, Suppl. 473 1208, J. A. 519. 33. 1166 1171. 1542J J T. 101. 62 764. 980 1230, Jon. 527. 1037. 1259 Cyel. 314. 573.575 Med. 260 787, Or. 1316, Tr. 904. 14, hoen. 561 571. 78. 765. 938. 76 1231, Rh. 141.
65쪽
τίν' ἐν δόμοις με καρδιαν ξειν δοκεῖς; Clytaemestra Agamemnonem alloquitur. Audi Μ Mandum ad h. 1. VOX O et Sensus postulant, Opinor, στρατ σῖς ut γενησy, modi Subiunctivi, secundam perSOnam. γενωθ, quam codd. praebent, non est coniunctivi forma, sed futuri. EhnSleius εἰ στρατεισε - - σει propOSuit. Wessius, qui γενήσει scripsit, sic Verba fecit: C'est que la1ongue absono d'Agamemnon 'est qu'uti corollaire doSO dsipari Our 1 guerre. Hermann cito ceu phr edugrodoto III, 69): - γα δὴ μη τυγχαντ τα - ucsν, ἐπιλαριατος δε φάσσουσα εσται τε.' Minius tamen εἰ ex
Cod Romano Vat. 123 et τυγχάνει ex codd. primi ordinis rocopit. Sed res incerta esse mihi videtur. Scripsi γενησυ secundum irchhomi coniecturam. Sed hic ipso vir doctissimus in I legit et cum eo auchius. bi' la apodosi praesen invenitur. Post ην:
Tempore praesenti ἐκφευγε acti Significatur, quae in praesentia praeparatur. Cf. Mue rum I. I. U, 53, 1, 6. Vorba sos δ' o Θελοισης idem Valent quod en condiciOniae. Ῥυ XStat, quia dum notiones in unam coeunt Si
ceteri loci sunt: Md. 202. 663. Bacch. 960 Hipp. 512, r. 1149 1593.
66쪽
γ, μη σπασο μεθ' u auckio legitur. Codd. εἰ μη σπάσω μέλαν et . a. - σπασcsιεθα B praebent. Cum verbis Pyladis minae exprimantur, Scripturam codd. εἰ μη praefero et σπάσω ριελαν retineo. f. cap. II.' Ceteri loci sunt And. 0 , Alc. 850 And. 188, M. 1091 f. 848, Suppl. 541, Jon. 1415, ed. 389 Or. 70, Phoen, 758. 775. 975. 976. rara. 73. 364 v. 3. 438 De Or. 128 et supra ad Or. 976. - Subaudi ἐστέ his locis me. 751. 1006, Herael. 56, Hipp. 443, Phoen. 1280.
67쪽
Ρylades ab Iphigenia petit, ut sibi hanc exceptionem det, etc. In or recta apodosis haec esset o em ἐστὶν
2 ην ad genus rerum futurarum Spectat. Solemus, cum genu rerum qum XSpectamu una contemplemur, sententi generali Una ea omne complecti. Non dicimus: Si ora cras Venerit, perendie Venerit, etc., nemo mori volat sed Si ora venerit Veniet), nemo mori volet, Vel si ΜOrs venit nemo mori vult. Graeci coni praesentis vel Oristi in rotast, indicativum praesentis rarius multo oristi et perfecti).nOnunquam imperativum, in apodosi usurpabant. Apodosi id quod quovis tempor fieri solet significatur, quocirca praesens adhibetur in protas vero notio distincto futura in t. a Moni praesenti exStat. a Praesens in ap. invenitur.
Post ν And. 422 subaudias ἐστι), R f. 237, Hipp. 424, J. A. 983, Jon. 42 674 ἐστι supplendum), fram. Sc. ἐστι0 364 v. 17. 409. 23. 530 666 709. 739 814 83l. 894. 90 V. 4. 40. meo. 257, J. A. 980 Cyc1. 332,med. 242 ἐστι supplendum), r. 647 688, hoen. 403. 1649 in ambobus locis ἐστι supplendum), fram. 173. 254 277. 289. 341. 364, 27 379. 19. 1047 ἐστι suppl.).
68쪽
ubi oc plurali in apodosi singularis φιλος subaudi
Etiam And. 21 οἰκτρα γαρ τα δυστυχῆ
In cod. νοσησῖσ- δοξάζης, in B νοσῆς-δοξάζεις, in Eνοσι -δοξάζην, in is νοσῆς - δοξάζης leguntur. Et criticus quid om Callistratus, discipulus Aristophani Bygantini Scripturam eandem, quam praebet cod. E Parisinus), approbavit. Cf. scholiastam. Quod inmarciano legitur νοστρῖς νοσῆ et νοσῆς Ortum est secundum irchhomum, neque dubito quin res se ita habeat. Sed poeta, ni fallor,
dedisset κε μὴ νοσεῖς τε, si Electra fratrem allocuta esset. Res enim praesens respicitur, neque coni. inquam USurpatur, nisi res ad rem futuram spectat. Ocos quidem complures iam tractavimus, ubi coni re praeS. respici Visa est; sed Sensu Semper erat apparebit, eum re eX- plorata erit Coni ad rem tantum futuram spectat. Ex
69쪽
br Aor gnomicus in M. invenitur. Post ην G. 691 in eodem nexu praesen in P. eiuS-dem generis invenituri.cα In Prol. Oni Pers, in M. Praes cinVenitur:
Dag. 345. 3x is et, particula per ellipsin adhibita. Notiones percipiondi et efficiondi praecedunt. Locos VII invenimus, quos, etsi in xi si adhibitoris intorrogativa i inest, hic asseramus.
70쪽
pendet. f. anglico: inquire of him is, etc. H. s 278 της δ' ἐμῆς, Ἀμφιτρυων,
Orest a minatur semelenam et Hermionam occisurum esse, nisi enelaus sibi et sorori et amico parcat. Qua scausa futurum recte locum habet. Alter locus est ph.A. 1240. Iphigenia patrem alloquitur hi verbis βλεφον προ ημας, δριμα δῖς φίλημα τε