Diatribe academica exhibens partem priorem Disputationis de antiquis interpretibus scriptorum Latinorum [microform]

12쪽

EXHIBENS

EX AUCTORITATE RECTORIS MAGNIFICI

PRO GRADU DOCTORA S,

HONORIBUS AC PRIVILEGIIs,

LUGDUNI BATAVORUM,

MDCCCXXIX.

14쪽

GRAVISSIMIS, AMPLISSIMIS

GYMNASII EIDENSIS

CURATORIBUS

VIRO NOBILISSIMO AEONsULTISSIMO IUR. ΤR DOCTORI, URBIS LEIDA SENATORI.

IIRO NOBILISSIMO, DOCTISSIMO, MEDICINA DOCTORI, URBIS LEIDA SENAΤORI.

VIRO CLARISSIMO, PLURIMUM VENERANDO, PHIL. ΤΗΕORΕΤ. LITER. Η ΑΝ ΕΤ ΤΗΕ . DOCTORI, ORDINI LEONIS BELGICI ADSCRIPTO, IN ACADEMIA LUGDUNO BATAVALL. R. POES ET ORATOR. S. PUFESSORI ORDINARI

15쪽

VIRO CLARISSIMO, PLURIMUM VENERAND0, THEOLOGIAE DOCTORI, IN ACADEMIA LUGDUNO ΣΑΤΑVA THEOLOGIAE PROFESSORI ORDINARIO, PATRI OPTIMO DILECTISSIM

IACOBO DE GELBER,

VIRO CLARISSIMO MATHESEOS MAGISTRO PHILOSOPHIAE NATURALIS DOCTORI, IN ACADEMIA LUGDUNO-BΑΤΑVAMATI MOS PROFESSORI ORDINARI

Verbis equidem dicere vix poSSum VIBI AMPLISSIMI, quantopere laetatus Sim, ubi audirem, o non admodum intercedere, qu minuS, VESTRO nomine ornatus, hicce libentus in lucem prodiret. Nam

16쪽

Nam non immerito illum a plerisque la dari existimo, qui studiorum suorum primitias potissimum eorum nominibus inscribat, quos sive maxime amet sive plurimum in

retur.

Vos autem, Hac missim, quidni amem maxime, quidni venere plurimum BIse iam, si dissitear, hominis sensum exuisse Vide bor, VOBIs, inquam, omnem debeo meae vitae

fortunam et in Enno quoque Collegio P trem intueor, quo quidem viro optimo inter homines meminem habeo magis dilectum. Et

17쪽

Et vero etiam, a quo tempore mihi licuit in

sino Gymnasio docentis munere ungi, numquam non Probe Sensi, Bis placuiSse, non magis discenti, quam docenti, maximum esse ossicii incitamentum. . Pergite, quaeso, quod facitis, amore me sis complecti. Equidem, quod potero, essiciama hoc spondeo , imo obteSt Q et, quantum tenuitas mea sinit, ita numquam non meam rem agere studebo, ut, et Gymnasium eidens curasse, et mihi savisse, nullo tempore os poeniteat.

18쪽

EANTIQUIS INTERPRETIBUS

De antiquis interpretibus scriptorum ηtInoarum pecuΙiarem notitiam Thibituaeus nisi me forte uino suscepti operis fallit, laborem mihi ide6ἡ suscepisse utilissimum. Qui enim adhue de Laatim scriptoribus exposuerunt Viri Docti, etsi de nullisis laude quidquam detractum velim, videntur, ad unum omnes, in eo satis habuisse, quod interpretum commemoratione vel levissimo functi sint, vel eos commemorare Plane neglexerint. At vero antiqui isti interpretes, qui, quod scriptis cominentariis sive scholiis Latinos scriptores interpretati sint, vulgo Commentatorum e1 Scholiastarum nomine appellantur, digni omninoeensendi sunt, in quorum aetatem et doctrinam accuratius inquiratur ipsorum enim , quotquot supersunt, lucubrationes merito Plurimum proadesse existimantur Veterum Literarum studior quandoquidem grammatica cujusque scriptoris

19쪽

, DE ANTIQUIS INTERPRETIBUS

petere possit, quam ex antiquis commentariorum

Peliquiis , qui conscripsi Sunt ab hominibus, qui

vel ipsorum Veterum aeVO ViXerunt vel aevum illud aetate sua proxime attigerunt. Causas neglectae commemorationis investiganti facile perspicere licet. Primum enim aetas omniunii aere antiquorum interpretum quorum

quippe plerique ex eo sint aevo ut a Veteribus ipsis memorari non Potuerint, Plane Obscura est, nec aliunde conStituenda quam ex levissimis quihusdam indiciis quae Ipsi etsi rarissime, in

suis annotationibus injiciunt Deinde plerorumque doctrina , qualis fuerit , suum aliena testimonia desiderentur, haud aliunde Potest cognosci quam ex ipsis Iucubrationum reliquis 3 quae, si, quales in iis conscriptae sunt,' tales etiamnum exstarent, iacile suspicioni et conjeeturae occa-shonem praeberent L sessi accidit his omnibus, quotquot AEuPersunt , hoc malum, ut ex notis interpretum diversae aetatis et eruditionis eonflatae sint. Et Vero non iniqua est ramexiquerela. qui nuper in Not ad cichol. Iuvenal.

p. 5. ita scripsit et , Scholiastarum omnium fere baec acies est, ut undam enti Ioco ait antiquus aliquis Grammaticus , doctu heret , rerumgum, qua tracta te, quo P FD aberat ab illo quem iuuatrasei scriptore , tant etiam peritior ad quem vero deincus altionediae ae-ιalim magiεtelli monachi, Moholare uactnugam au que aegri somnia allineres institue runt , neque in his isordibus substitere, aedquae Probo recta, ea detrahendo, interFOBndo p

20쪽

SCRIPTORUM LATINORUM.

et , mralando im in pejus reformarunt, ut Proinstant auctoria Deies passim aut planae oblitte-mretur, aut sui Prorsus Maaimina Miseret Aeeedit etiam alia, eaque non lavis dissieultas si enim dissimi est iudieare do aetate et doctrinaeornm interpretum , quorum opera qualiacunque etiamnum habemus 3 multo sane dissicilius erit quidquam coniicere de iis, quorum vera enitus intexierunta atqui eoaeum , quotquot olli sue in rim , Ionge paucissimi supersunt, et Iurim . Tum lue rationes ita perimunt ut de his nihil

ad nos pervenerit praeter levem memoriam Te sentimrim Grammaticosen, qui sua aetate etiam praeclara ista thonumenta abnexunt Longam seriem ι etsi nedum omnes , nummat aethius

Adv. L. XLVII. d. x . , Exstant Grammat eorum criticoriam non pauca exegeste ad classicos sor*Drest, quae inquirun in tradita eo

olim fueriant Aesius, Milo, M. Varro , Cr stitium, Statilius Maximus, Alconius Pediamus . Servium, Victorinua , Donatus. Si α

runtius Celsus ad Terentium a mari is ει eo in idem ad PMutum, Asper a Saaruseium αδ eodem, ad Terentium QR rno, Fulvius per ad Mostellariam Plauti a Charisio Annaeis Cornutus a Virgilium ab eodem , E-nehias ad Terentium a Rufino a metris