Diatribe academica exhibens partem priorem Disputationis de antiquis interpretibus scriptorum Latinorum [microform]

발행: 1829년

분량: 239페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

iras: Pendi agrique aras mulctati, ueras ua: ἰ UFidum i cutum, alteras Primo peta: do dato et ecundo. Ut Maximus notae,' hodiequm nostri per Campaniam is loquuntur. p. 195. 54. SECUNDO Cato senex, sa, ut Oximus notat. p. 196. Iέ. TETRE. Cato senex in fragm. P. III Tetr aetatem exigit ' ut Maximus. p. 15. D. VITA DEUM IMMORTALIUM. Cato a

nex, Sq. ubi Statilius Maximus, ἐκφωκησις , inquit, ἀρχαῖκν, ως λειπα. Ηhec sunt, quae de Statili observationibus servavit Charisius . quae fragmenta mihi quidem satis persuadent Statilium aliquando nonnihil operae collocasse in interpretandis Catonia originibus. Neque hoc dubitavit Fabricius, qui in Bibl. at T. I. p. 36. ubi de Catonis originibus disputat, haec ait , Laudat hoc opus Cicero Bruto e. VII. Ita traverat olim Stat Euae Di Doeti an omnis hoe P. Van Bol is ibid. p.

fragmentum reieeit inter rag at 3 et Lion. P. 86. menta incerti loci. p. aio et 3 Van Bolauis ibid. i. ita quoque Lion l. e. p. 8 si 4. et Lio P. 86.

82쪽

tius Maximus, ut e charisio colli eun ' Et Ieabricium satis placide sequitur . . io P.

16. Nobis vero venit in mentem peccasse in eo novissimos catonis editores, quod fragmenta, quas Charisius p. 18 I. 95. et II memorat, dixerint esse Dei incerti, quandoquidem hoc argumento satis probari possit, ea ad Originum libros reser-xi oportuiSse. De Statili aetate, in tanto veterum silentio, nihil, quantum scio, aliquid certi constat, et haud scio an ipse re qua si notus sit quam quod ipsius nomine libri erantur fuisse de Singularibus apud Ciceronem et Commentarii ad Sallustium de quibus singulis libris infra, suo quoque loco , mentionem iaciemus.

83쪽

Μ. ACCII LAUTI. Exposituri de iis, qui aliqnando Plauti e

moedias scriptis Commentariis illnstraverint, iterum per suspicionem hariolandum erit, quod per disertam Veterum commemorationem Onfirmari nequit itaque et plenisse opera nostra. defuncti videbimur si sola ipsorum nomina memoraverimus, qui quovis levi indiei inter Plauti interpretes referuntur. De singulorum enim aetate vel doctrina quis, quaeso, Velit audacter hariolari, in tanta argumentorum penuria 2 Neque enim tantummodo eorum omnium Commentarii penitus interierunt, sed rarissima sunt quoque subinde testimonia recentiorum Grammati- eorum, qui Psorum nomina memorant Locum autem hic sibi vindicare videntur Aruntius Celsus, Flavius Caper, et L. Sisenna quorum utpote nominibus Passim scholia ad lautum citantur a Sosipatro Charisio. De ingesis igitur deinceps peculiariter exponem .

84쪽

Ante tamen ad uno lacum mentio facienda

erit otii, Se Miti, Claudii, Aurelii, Accii et

Manilii qui eis Woprio non acripserint Commentarios, ct co ecerint Indices in lauti sabulas, aliquo saltem modo istius poetae interpretationi Prosuerunt. In primis quoque memo-xandus est in Varro, qui libros scripsit de Comoediis Mutinis, sive ut a Diomede de Arte Gramm L. IIL p. 635. vocantur, suaestionum Plautinarum Libros Varro enim etsi non dedita opera videatur Plautum interpretatus esse, ubi tamen in his libris inquireret, quaenam fabulae Te- vera a Plauto essent scriPtae, quae ipsius nomini suppositae, sine dubio addidit suarum opinionum causas, et si sorte Plautum subinde explicavit. omnium ver, illorum commemorationem unus

absolvet Gellii locus L. II c. . , Verum esse comperior, inquit, quod quosdam bene ite eo homine dicere audisi, qui plerasque Plau- .li comoedia curiossitque content lectitarunt, non didicibus Aelii, nec Sedigiti, nec Claudii, nec Aurelii, nec Accii nec Manilii au- per his fabulis, quae dicuntur ambiguae, Cre--mros, sed ipsi latilo moribusque ingenii aequa singuae sua. Hac enim judicii norm

arronem quoque esas usum videmus. Nam inraeter illas unam et piginti, quae Varronianae vocantur; quas idcirco ceteris ae- grumit, quoniam dubioεα non erant, sed conoena omnium Plauti sae censebantur;

quasdam item alia probasei adductus stilo atque faceti sermoni Plauto congruentia,

85쪽

eaagus jam nominibus atiorum Occupasas Plauso mindieaoit; sicuti latam quam nuperrime 'gebamus, cui ea nomen Boeotia. Nam quum εὐία una et viginti non sit, et eoae Aquilii dicatum nihil tamen Varro dubitasei , quin Plauti foret neque alius quisquam non in frequens Plauti lector dubita rit, si et hos

solos versu ex ea tabula cogno erit qui quoniam sunt, ut de Mus Ore dicam, Plautinissimi, Proptere et meminimu eos et adscripsimus iurasitus ibi esuriens hae dicit: Ne tuum diperdant, primus qui hora re erit, Ouique adeo primu statuit hic Olarium. Qui mihi comminuit misero articulatim diem ,

Nam me mero venter erat Olarium Mullo omnium istorum Utumum et veriactimum,

Ubi ubi iste monebat, eoae nisi quum nihil erat. Nunc enim quod ει, non est, nisi Soli lubet. Itaque adeo jam O letum eae o Fidum solariis. Major par PUusi aridi meant fame. oorinus gusque noster , quum Ner Lariam Plausi legerem, quae inter incerta ea habita; et audisset ex e comoedia versum uncis Scrattactis Ormedae, trictioiillam, ordida ideleelatus faces verborum antiquitate, mer'

tricum vilia atques deformitates igniscani um Velinua hercle . inquit, hic versus Plauri esse hanc fabulam satis potest dei fecisse. Nos quoque i a nuperrime guum legeremus Fretum nomen est id comoediae, quam PD-

86쪽

ti sae quidam non putant haud quicquam

dubitaoimus quin Plauti foret, et Omnium 41-xime genuina. Ex qua duo hos versus -- acripsamus, ut historiam quaeroremus oraculiarietinio nunc illa est. Quod arietinum revonsum segnis ludia dicitum Peribo, si non fecero et si faxo, vulabo. Marcus autem Varro tu bro de comoedus

Plautinis primκ Accii verba haec ponite Nam nec Gem ni ne Leones, nec Condali- ωα, nec Anus Plauti, sc Bis compreacta, ne Boeotia umquam Dit, nequct de Ἀγροι- κοε neque Commorientes: sed M. Aquini. In eodem libro Varronis id quoque acriptum ea , Plautium futas que iam Posiam O--ediarum , cujus quoniam fabulae nuti inscriptae forent , accepta ESSE quasi Plautinas, cum essent non a Plauto Plautina . sed a Plautio Plautianae Feruntur autem sub Plauti nomine comoediae circiter centum atque triginta sed homo eruditissimus L. Aelius quinque et viginti esse sua sola existimaois. Gellii integrum locum ex-'hibere operae pretium duximus , quo Pateret quali nomine Varro et Aelius de lauti fabulis meruerint. Et erat hoc praecipuum opus Veterum Grammaticorum , ut non modo ErauctcenδOria quadam virgula. notarent, sed ει

87쪽

Burmanno, qui docte de ea re disputat in Notis ad Valesium de Critica P. 46. Sed jam ad reliquos Plauti interpretes Progxediamur.

Aruntius Celsus.

Hunc, quo probetur Scholia scripsisse in Plautum, vel saltem in fabulam Stichum, unicum est Sosipatri Charisii testimonium, qui P. I9O. 29. haec habet , , Publicis . Plausus in eadem ' . . Nonne hoc Publicitus' mi Cotius Publieitusos Claritus, inquit, dicunt: noa Publice clareque dicimus. aliis ejusdem Charisii locis docemur Celsum quoque Scholia scripsisse in Terentium; nec dubium est quin scripserit quoque in Virgilivin. Vidit hoc jam Fabricius, qui in Bibl. Lati

T. III. P. 577. not. t. ita scribit is Aruntius Celsum, Grammaticus Olim clarus Virgilium et Terentium choliis interPretatua est, aed quas non tulera aetatem.' Baec autem suis locis data vera exponemus. Caeterum, ubi ipsius opera a Charisio in partes Vocatur, modo Arunsia, modo

is nomine insignitur; leno nomine Ara- eluct

Signifieatur Itielius, ne vereor ne Charisius Plau- quam Paullo ante litaverat tuis hic male citaverit pro Charisius. modi autem ista Tarentio, euius hae sunt in verba non veriuntur in ea Phorin V. p. 85 Non hoc sabula, sicuti notat Pareus publicitus scelus hine deporinis in Lex Plauti in v. Sed pe rior In solas terrasi q

88쪽

tiua Celsus vocatur a Charisio P. 196 16. ut P. 197. 15. Fecit hoc, ut Burmannus in Praes ad Virgilium P. 4o dubitaverit, num hic idem esset qui cognomine Aruntii Claudii memoratur Diomedi L. I. p. 5o'. Sed anta Bux- mannum hoc jam viderat Elias uischius inan-

die Auctor ad Gramin. Voti untii aetas non facile, credo, ilifiniri poterit, in tanta argumentorum Penuria Saxius in Praes ad Onomast. Lit. P. XXIV. ipsum recenset inter Grammaticos, qui, ut ipse ait in astatis caligins ersantur. Nisi quia contentus sit si sciat ipsum iis auctoribus saltem, a quibus citetur, aetate anteecisse, i. e. Sosipatro Charisio,

Philargyrio, Serrio.

Flavius caper.

Axuntio subiungatur Flavius Caper qui utrum ipso aetate fuerit antiquior an recentior, uota omnino constati inius L . P. XXV. Et hunc reser inter eos Grammaticos, qui in aetatis α- gine versantur. Et ero plane desunt argumenta, quibus ipsius aetas constituatnr. et quoque Caper hoc ommune cum Aruntio, ut non nisi levissimo argumento Probetur, ipsum aliquando Scholia in lautum conscripsisse. Unicum enim exstat Charisii testimoniiun, ad

quod et Barthius provocavit in Advers. L. XLVII. e. 14. Charisius igitum p. 1 P a. haec habet r

89쪽

abhinc quadraginta annis Occiaua foret. ubi Caper utroque αε recte dicimus, quamsita ut sordidum et u ars, inquit, quidam improbent.' Hoc Charisii testimonium, quod scio, unicum est argumentum ex quo colligitur, Caprum aliquando lauti fabulas, ostellariam saltem , Scholiis fuisse . interpretatum. Caeterum Capaei

nomen inter Granunaticos fuit clarissimum, Cri

ptis in hoc genere multis libris, qui tamen Iu-ximam partem nunc deperditi sunt superstites edidit uischius in Collectione Gramm. Vetero P. 259, 25O.Μemorantur Praeterea Capri Commentarii ab Hieronymo in Rufin P. 597. quo nomine, qui libri ipsius significentur non facile conjicitur; videtur enim quoque Scripsisse in Terentium, Asellionem, Virgilium, Ciceronem et alios qua de re su loco abemus

L. Cornelius disenna.

Si unicum unius Charisii testimonium suffecit quo Probaretur, Celsum et Caprum aliquando Plauti fabulas interpretatos esse non .dubito quin L. Sisenna eodem et maiori jure inter Plauti Scholiastas reserendus vidieatur. Sisennae enim non semel mentionem facit Charisius, sed qua-

tuo locis diversis. Sed vero in singulis iis lacisDntummodo citantur Sisennae scholia ad A bi

90쪽

imnerias unde quid' quis ebniicere velit. i, toliabitu est, sive, quod Sisenna in eam modo fabulam scripserit C sive , quod Comineutarii Teliqui perditi fuerint Charisii aetate sive tandem, quod ita fortuna voluerit, ' ut, quae Charisius memoratu digna enseret, ea ad nnam illam sa-hulam notata essent. Nos Potissimum coniicimus, Sisennam non in reliquas Haut sabulas conscripsisse Scholia, sed tantummodo in Amphitryonem. Sed eolligamus ipsa Charisii loca, quae quatuovfragmenta exhiberi ec Sisennae Commentariis deperditis Charisius igituri P. 178. 47. EXAMUSSIN. Plautus in Am hitryons 1 Π I1S J Examussimeat optimis V ubi Sisenna, Pro exam

nato, inquier mussis nam est αδαία rubricata, quae dimittitur examinandi Ueris gratia, an rectum DFul urgat.

tem, tu morE.

P. 196. IS TRACTIM. Plautus in Amphitryone Ι. . 157. P ubi Sisenna pro lente, inquit: non ut Maro , Pro jugiter, quarto Georgic v. 26o.J Tractimius susurrant inquit.

SEARCH

MENU NAVIGATION