장음표시 사용
161쪽
De const. nom. & pronom. 8 Inem uidentur diminutiva comparativorum habere. Plinius, Duriusculum se iecit, quam uolebat exi in mari 2 uernariolis tuis O famulis. Terentius, Thais, quam ego sum maiuscula est Genitivus autem porE, uel Ex, partitiuorum ritu. Caesar Comment. In tectamento Ptolemi patris haeredes erantscripti, ex duobus di s maior. Et Ouidius, Cum minor e pueris
iussu studioq; uidendi Constitit ad geminae limina prima foris . Et per Inter. Quintili. in gladiat. Qui i ter eos, ut apparet, fortior fuit. Admittit comparatiuus nonnunquam O alterum ablatiuum,.nempe eius di tionis quae mensuram excessussignificat: ut Multo antiquior Socrate, nihilo segnior illa, Vocetur aut si libet θ haec comparativi transitis fecunda:
cui quae in priorem est ablatiuum, prima. . Verum posterior ablativus, aliorum qlioque quoruniam est communis, sicut superlativorum nonnunquam. Qui utilianus, Declamandi ratio ut . est ex omnibus nouissime inuenta , ita O multo in utilissima. Catullus, Tanta pesimas omnium porta, quanto tu optimus ο- murumpat nus. Laterum, comparativa cum duplicem habeant ablati Alterum per Galterum finitum per l, obseruat Laurentius, cum femininorum ablat uis intransitiuesunt constructa, saepius ea per e, legi: ut Secundi re fama aetiore fortuna. Cum alijspotius per L Iuuenglis, Connat leuiori belluasu tu. Notatur uero es per comparativum collatio quadruplex. Unasubctantiae adsubnantiam diuersam,ut Homo in mitior leone .
162쪽
De emend. struct. liber tertius 'poris ratione uariatam,ut Sum hilariorsolito. rerentius, Ab quanto nunc formosior uidere quam ludii Tertia adiectivi ad diuersum adiectivum, ut ut magis fortis quina doctus , magis felix quam prudens.
H oc modo comparativum cum comparatiuo nonnumquam committimus, etiam cum adverbio Magis, au-Ztore Prisciano: ut Fuit Achilles Aenea fortior magis quam iustior . Et Hieronymus norier de paupertate,
Quidam ex statribus partior, magis quim auariori Et sine adverbio Mai s. Quintilianus, Sitsalubrior sudiis, quina dulcior. Columella libro v I. At si longior fuerit quam latior. Eadem rationemper
lin. Calamitosior, an beatior fuerit AriuItus, ambiaguum. Quarta collationis ratio est, cum ad opus uel lectionem alicuius sit comparatio. Et ea triplex. tias per ablatiuu nominis,ut ditior opinione hominum, id est, quὰm ut homines opinentur. Et paulo aliter,ut Causa uel lis minor dignitate nostra, pro quim ut d ccat, uel quim quae doceat dignitate nostram. Maior praetoria cognitione summa. pro quam ut praetor c gnoscat. Alias per Quim, dupliciter, modo cum Vt, OLiatico, es a liue: ut, Notius est quὰm ut ego id praecipiam, Q 'intilianus, Sed nec bonuspraeceptor maiore se turba quam ut funinere pollit, onerauerit. qua ratione exempla quadam modo interpretati fumus. Et pa due, Notius es quam ut a mepraecipiatur. Quintilianus, Sed hoc apertius est, quam ut proba
dum sit. Modo per relativum Qui: Notius est quὰm quod ego praecipiam, O Notius est quam quod a me
163쪽
De const. nom. &pronom. 82praecipiatur. Quin ilianus, Ideo ne suscipiendae qui
dem plures sunt cause, sufecturam se
sciat. Illa uero, Maior uiginti annis, minor uiginti annis εἰ pro eo quod en supra uel insta aetatem uiginti annorum, monadica puto. Nam maior uiginti annο-rum, per defestum potius ablativi Aetate, dicitur, vel , ut Priscianus interpretatur , per dine tum Illoqui est , uisit, Maior illa qui in uiginti annorum,Maior uero σ maximus natu, oe grandior natu cum I milibus, sicut maior O maximus aetate, dicuntur. Esterum illud Nam,momptoton De comparativorum paritersuperlatiuorumq; natura, illud praetereundum non arbitror, quὸd praeter hactenus dictas conuructiones, etiam positionu suarum casus nonnunqsam recipiunt , diuerse uidelicet personae. ut, Dignum laude, O dignius dignissumum laude. Auidus habendi , auidior O auidisi mus habendi. Amicus nobis, amicior O amicissimus nobis. Horatius Sapiens, uitatu, quids petitu Sit melius, causas reddet tibi. Aliquando diuersum dpositioni suae casu oesuo. Salunius, Nulla arte in quam inferior. Plinius de Pado , Nulli amnium claritate inferior, Pleraque etiam adtestiua in ablatiuum feruntur eius rei fecundum quam uel ratione cuis de quopiam csrmatur. Alidria genere, Syrus nation Fuscus colore, Prudens consilio. Virgil. Forma pulcherrima Dido. Martiat. Castus moribus, integer purdore,Velox ingenis,decore felix. Et quae apertius per necdochen dicuntur, Idem,Crine ruber, niger ore, breuis pede, lumine usus. L 2 P R O-
164쪽
RONOΜINA suapte natura transitis P nem in alia non faciunt,habent tamen alias in coniunctione cum aliis partibus proprietatem qMandam, grammatico non praetermittendam. Duplices enim demonstrativorum primae o secundae personae genitivi, pro duplicisignificatione, certarum vocum transitionem recipiunt,certarum respuunt. ut enim qui peris velum finiuntur , quarundam vocum
transitioni priuatim sunt addidit: ita qui per l,terminantur,certas uoces habent, quibus succedat.Quippe quoties pori uerba, participia , O participialia, Hus genitivi utriusvis horum pronominum incidit, ijs qui per l, finiuntur , en utendum, quorum etiam natu in ram ct Sui genitivus sequitur: ut, Me tui pudet, nil nostri miserere, Oblitusque fui en Irachus. Item, Ut pleniore obsequio demererer amant imos mei. Exciapiuntur, quod sciam, ex omni numero uerborum dum taxat tria: quorum duo Interen O Refert, quod ex eo nomine composita sunt, quod in hoc genus gentit nos transire non psit, ut mox dicetur: possiua aiaterius generis, id est, eorum qui per is uel um finiuntur, cum ipso nomine quod in se cludunt, intransitive 'constru ta accipere solenti sic, I nteres et refert mea, tua, nostra Gr ue ira, quibus adtatvrsuasecula. Crcero Rufo, Quin ego omnia faciam,qua interesse tua, aut etiam uelle te exinimem. Idem in eadem, Et quod tua nihil referebat. Idem ad Curionem, Quod
165쪽
s . lsrDe const. nom. & pro nom. 83eosscire , aut non , aut ipsi ri interesset . Teren- tius, Mea nil refert, dum potiar modo. Idem, Quia 'tua, malum, id refert, Cicero pro Muraena, Ea cades crimini potissimum datur ei, cuia interfiat,non ei cuia nihil interfuit. Quod autem ex nomine Re , uel Res, componantur ea uerba de Intereri quidem, declarant uerba Plauti, quibus id solute pronunciat, VtrunqVeueniat necne, nibit in re est mea. Et Terentius in
Andria, Si in re utrique est ut fiant, accersi iube. Nec est quod dativus ille scrupum ulli iniiciat, cum eundem quoque uerbo Referti, subiectum inuenias. rod etiam ex eo nomine compositum esse docet, prima eius Bllaba longa. Horatius, Uri dic quid res rat intra naturae fines uiuenti. Tertia rei ipsum E st, plex. Quod tamen aliter eiusmodi possessiua non recipit , nisi cum pro Intereri, legιtur . At, Plautus in Amphitrγone, quid en mea ψ Legi etiam pro I nterest, declarat illud Ciceronis ad Atticum, Scis quanti Reipublicae si omnes copias in unii locum primo quoque tempore conuenire. Item Columella, Nam non
est nostri negocij alterum imperare, ct alterum docere. Simili modo opose adiectiva fere omnia,quae in genitivum feruntur, iisdem genitivis, id est, i, mnitis utendum. Expers tui, se ima tui, compos sui,
aemulus mei. Terentius, Hanc meritam esse, ut m
mor esses sui, Cicero ad Terentiam, Reliquum est, quod ipsae optime considerabitis, uestri miles feminae
sent ne Romae. Ex adtestiuorum numero demuntur numeralia, partitiua, particularia, Osuperlativa, iquae quoties ingenitivos multitudinis feruntur, eos L 3 d mmm
166쪽
De emend. struct. liber tertius demum horum pronominum genitivos recipiunt , qMi per um finiuntur. Vinus Oprimus nostrumsinguliterque, unusquisque,quidam uel aliquis uetirum,
maximus natu nonrum. Terentius, Ne cui uenrumst miru,curpartes, Oc. Illud enim Quintiliani quod supra posui, Vt pleniore obsequio demererer amanti mos mei: cum milibus, absoluti non superlatiuipropria confiruntis est. Post appellatria uero cui summa quadam complectar mesub tendi uerbum intercedat siue non,i s qui per is O um finiun tur,uel quae generaliter hora loco accipipossunt posse duis utendum:
ut pundus , ager, codex, pes, Oculus meus,tuus, suus, norier,uerier, uel nonrum o uestrum: uel es meus, tuus ,suus, norier, uester, uel nonrum est uestrum. Plautus, Da diem hunc spitem rebus mis agundis . Cicero Philip nca I I I. Frequentia uestrum incredibilis. Gellius quoque ex antiquis codicibus Sal Ilianis, maiores nostrum ,scribendum esse contendit.
sed mis O tis priscis quidem usitata , postea exoleverunt. Itaque eorum loco, pos tuis necessario nunc utimur. Ceterum siquod per appellatiuum significatur, aut pars sit generalis, non 'ecialis eius quod gnificatur per pronomen, aut plane extra id quod gnificatur per pronomen, nec ab eo possessum, per g
nitivos in I, loquendum est. Exemplum artis, qliam uoco generalem: ut Dimidium, pars, aliquid, mihi, multum, reliquum, residuum, plurimum mei, tui,sui, nonri, uestri. Cicero de Oratore, Ex quo uereor,ne
nihilsim tui, ni supplosione pedis imitatus. Exempla eius,quod extra se nec possum intelligo, O reste
167쪽
De const. nom. &prono m. 8ψαι cuius auctore Lauretio) genitivus pronominis accipitur passive: ut Cura,solstitudο,memoria,c ia alor,potestas,utilitas,usius,uis,fastidiu auor,il pessus mei,tulfui,nostri,ueriri,pro his nimiru ipsis,quae non in nobis de aliis, sed in alijs de nobis habentur. Nam si penes nos de aliis habentur,dicendu potius est, cura, stolicitudo,memoria,copia, dolor, potestas,utiliatas,inus,etc. meus,tuus,suus,noster,uester,uel norsio uestrum. Prioris rationis exempla sunt: illud Quintiliani, Amore mei uicit coer matrem Item Teren. H mtot mei solius solliciti sunt causa. E t Cice. Attico,Vehementerq; tua sui memoria delectatur. Hor. Ne ctudio nostri pecces. Alterius rationis exempla. Virgil. Natem de uires,meae magna potentia. Item Et no stro doluia sisaepe dolore. Rursus, Ad urbem Sidonia preer ire parat mea maxima cura. Sunt ane no adeo multa,in qsi biss tum genitivis in i, tum possessiluis uti permittitur: ut,Causa, fama, imago mea, tua, siua, nostra, uestra, O nm,ta nostri, uestri. Per possessina tamen est locutio usitatior.Τerentius, Mea causa,causam hanc fuscipite . Illud non modo de utrisque genitivis, uerum etiam posscsiluis obstruatum est,qubd praeter iam subi
ciendos,nuit m usquam ex omni gemituorum utam
το, praeter fortasse unum, pon se per appositioncm
recipiunt: nempe ipsius, solius,unius, voram,trium, G' sic deinceps, omnium, plurium, paucorum, cui se que, O generaliter participiorum. Cicero pro Marana, Ex tuo ipsius animo coniecturamfeceris. Idem in Gabinium O pisionem , Dico mea unius opera
rempublicam esse liberatam . Idem Attico , Solius L 6 enim
168쪽
De emerid. struct . liber tertius
enim meum peccatum corrigi non potest . Quintilia-Aus , Deinde cum satis vires eorum eaplorauerint f Vs rufiducia permittunt. Liuius octauo ab Urbe condita, Norier duorum euentus inendat, lina gens bello sit melior. Plinius in Paneg. In sua cuiusque lasede praektantior. Cicero de Oratore, Si uoluntati mnium uestrum parui. Brutus ad Ciceronem, Qui ueLiris paucorum restondeat laudibus. Horatius, Cum mea neminripta legat, uulgo recitare timetis. Cato ad Ciceronem, Libenter facio ut tuam uirtute, inn centiam, diligentiam cognitam in maximis rebus
donu togati, armati foris pari industria adminis irari gaudia. sed participi post possessiua haec, epe uerti
itur in prouocabulum uerbum. Ouidius, Nuc meascripta legis, quisumsumVotus ad Hinrum. pro summoti. Sic pro illo Vulgo recitare timetis, qui vulgo recitare timeam, dixeris.Alterius rationis, id est,hnitorum per l, rariora succurrunt exempla: ut Mei solius immemori sui ipsius memor. Cicere ad Lentulum,Quoque tepore mihi potestas praesentis tui fuerit. Idem de Oratore, Lucium Crassum, quasi colligendi sui caisa ,se in Tusculanu contulisse. Ouid. Hereid. Copia placanda sit modo parua tui. Dixi Ni fortasse
unum, propter illud Terentis in Heautont. Inopis te nunc miserescat mei. quod puto monadicon.
Priuatim de Noriri, est UeIiri, illud scire licet, quod quoties appositis pluralis eos sequitur, cedere
debent genitivis in i , ut enim misertus, aut nescius, aut conseptor nostri dixeris: ita misertus, nescius , O contemptor xcjirnm duorum, uel cmnium direxithm. PRONO-
169쪽
riu R A N s I T V s quoqηe a perfna quapiam, T instinam, quae reciprocatis grammaticis dicitur, per aliud plane quam pronomina ferilli non potest. Fit itaque a prima persona in seipsam transti situs per idem omnino pronomen,ut Ego quae nubi sumit conscii. Simili modo Esecunda persona in seipsa Tuli qui tibi es conscius . Sed a tertia in seipsam, per diueris sum omnino pronomen necesse est fiat. Unicum enim, primitivum pronomen est Sui,quod cumsuis,tum uet' ro Omnibus tertiis personis in eodem praesertim sensu, ipsorum in se transitionem regerit, quod praeterea is sum inchoare sensum nunquam poteri. FIocper uarios . casus, uari s exemplorum formulis ostendisse, non abs re puto discentium erit. Dicimus igitur,Cicero rem
a riscitur sui, parcit sibi illi se, ruitur se, loquitur
st secum, agnostit contemptum sui. Et altero interuenienis te uerbo multifariam,Hortatur te redire ad se, uel ut
d redeas ad se. Duit te laesissest,uel quod laesisti se . in
ii bis tamen formulis,ubi duo sunt uerba citra ullam i s finitam particulam, Graeci antimetabam. Priscia nus retransitionem uocat: in qua scilicet prius uesebum in se non suam ,sed secundi uerbi transitionem si retorquet,ut exempla posita docent. Et sub infinito nos mine alio interueniente uerbo. ut Dubitant quid sibi expediat. Et ubi non tam liquido unicus cernitur sen- DAut Dedit,quod sibi erat charisiimu . Obtinet enim, hic quoque relativi sensus unius duntaxat casualis ui
170쪽
' ' De emend. structo Iiber tertius rem,eiusq; ad uerbis Dedit,resati,quia eclis fissum plenti, facile pateat. Est enim plenum, Dedit illosi quod sibi erat charistav. Vbi totius prouocabuli scusus explicatio en demoinratim pronominis Illud. Qua enim sequuntur,inter unius uerbi sensus potius sunt numeranda, Non magis alijs d 'licet eius negli- gentis,qu sibi. Et ita te amat,ut se. Siquis en furima impleat, plenos hos sermones reddat,uid bit in altera parte totam esse reciprocationem. uerbi gratia,χιὰmmi dil'licet eius negligentia: et,V t feamat. Sed in quibus alterum interuenit uerbs,etiam per relativa illa Ipse, ille,ois,loqui auctores depre-lendas.Quintilianus in Declamation. Non petit ut illum miserum putetis,nisi O innocenssuerit. Idem, Neque ignorauit, qua eum manerent pericula.
quam haec rectius plane haberent, si se dixisset,cum nihil aliud sit,ad quod referri reciprocum positi. Inil
lis enim Ciceronis, aliud esse uidetur ad quod referripsit, ut pro Rabiris, Nec enim cuiquam eius corimitium uehementius,quam ipsi di 'licet. O pro Marcello, En uero fortunatus, cuius ex salute non minor pene ad omnes, quam ad illam uentura sit latitia. At quando fit transsitusὰ tertia persona non in seipsam,
sed in aliquid quod significatur ab ea possessum : va
contra, ab eo quod E tertia persona postidetur,ad irsam quibus utrisque modis dum in una clausula transitus fit, per possessuum Suus, omnino loqueηdum est . Posterioris modi exempla sun Indiget Ciceronis su-vs filius Martialis,st sua riserunt secula Maeonidem. Cice. ad Atticum, Sed illum ulciscentur mores sui Inducuntur