장음표시 사용
171쪽
ducuntur 2 C icerone suus Dicaeamus. Et quod possessum est, posito in obliquo: Rumor es Caesari in diari familiares suos. Et Fama est Alexandrum occidisse familiares suos,Nam illa, Rogat me Cicero, ut suus habitet apud me filius uel suus audiatur a me maius: non Fanehuiussunt generis. In quibus uidelicet ut per suus,ita per cius, ipsius,uel illius,loqui postis . Prioris modi γω est in quo transitus a tertia p ersona in aliquidi se possessum significatur, exempla variis opus et formulis haec sint i Cicero reminsitur clientumsuorum. Parcit errortibus suis O familiaria su τum. Diligit remsuam. Scripsit calamo suo. Et alterodnterposito obliquo tertiae personae, ad quem referturo stoi Perci si illum gladio suo. Relinquam testibus iudicium suum. Commune iecit illum uitiisui. Item altero uerbo interposito, Hortatur te redire,uel Mi redeas domum suam. Dedit quodpraecipuum erat
rerum suarum. Scit quid doleat inimicis suis. nanque sequuntur, si re te inspiciantur, unius uerbi sunt exempla. Ita fauet tibi ut intimis suis. Adest ut accipiat praemium suum. Mavult hic esse quim in patria sua. Et participis interueniente, modo posito: ut Video hominem serentem agrum suum,modo subauditor ut uidi columbam tristem in periculo pullorum suorum . E t quavis praepositione intercedente: ut, Comitatus ex illum ad aedes suas. Percontabor illum de regno suo. Cepi columbam cum pullis suis,uel in nido suo,uel extra,vel prope,uel iuxta nidumsuum.Gr ita per omnes praepositionis: in quo maxime genere tiam per genitivos illos tertiae persona,eius,ipsius situs,pro
172쪽
- . . De emend. striin. liber tertius missue,auctore Valla,loqui licet: Cepi columbam cuia pullis eius,uel in nido eiu Caeterum ubi tres sunt tertia personae,q'Oniam am
biguum erit ad quam potissimum referatur pselli:
qui amphibologiam uitare uolet,per hos potius genit uos loquetur,quoties ad secudo loco positam refertur possesto: ut, Cepit columbam cum pullis eius, potiusquam fuis. Cepit furem cum sociis eius, Hel ipsius,potius qinem suis. Amat Deum propter bonitatem ipsus, potius quam suam. Cum uero ad primo loco positam posse Πο refertur per Suus, potius: ut, Tuetur hominem Deus propter bonitatem suam, potius quam eius. Es Ter alius in pronomine personarum transit , huic proximo assinis,nempe cum duarum mutuus inter
se transitus gnificatur, quae Graecis Allelopathia dici
tur. Haec praecipue per duo adverbia inuicem O mutuo, unam plurimum praepositionem Inter,cumat quo pronominest,hoc modo, Amamus nos mutuo. Diligitis uos inuicem. Difident inter se. Dissidemus inter s. Eadem locutiones'per partitiuum Alterigeminatum proferrisolent,sed figurate: ut, Amamus alter
alterum, Amatis alter alterum, Amant alter alteru. Verum de Inter, peculiariter obseruat Laurentius
oui pleraque in hoc genere referimus accepta 9 P ties nominatiuus uel accusativus praecedit, per Sucloqui auctores. Cicero, Delectat hoc ipse, quod i ter se omnes partes corporis quoda lepore consentiunt. Idem Osc. Damonem O Pythiam PFthagoreos f runt hoc animo intersefuisse. Idem tamen ad Atticum , si re Iescriptum est, aliter loquitur, cum dicit,
173쪽
Vna spes est salutis, illorum inter istos dissensis. Cum
uero antecedit genitivus, dativus uel ablativus, per
pronome Ime potius loqui solere. ut Cicero, Nec mihi y caeterorum iudicio uidetur solum, sed etiam ipsorum' inter ipsos consensu. Quintilianus, Circa quem laese plicabilis ci grammaticis inter ipsos O philosophis pu
' gua vi. Idem, Nam magnis quoque auctoribus inc dunt aliqua sistisa, ct i doctis inter ipsos etiam mu- tuo repreheἡμ. EX DEMONsTRATI v Is qκatuor illa, Hic, hie, ille,ois, aliquando non tam extra positum is aliquid, quam eontinuo in sermone dicendum de momi strant. Terentius , Vereor ne illud grauius tulerit in Phaedria, ne ue aliorsum atque ego feci, acceperit, quod heri intromissus non est. Idem, Vtinam intas uerbum ex animo ac uere diceres, potius quam te imis micum habeam. Idem, Sed hoc mihi molenum est: nam inhaec commemoratio, Quasi exprobatio est im- memoris beneficii. Cicero, Sed si hoc fuit liberis nostris gratius, nos uiuere. Terentius, Nam id arbitror sis apprime in uita esse utile, ut nequid nimis. Et plura, liter, Sed iis quas semper intellexi in te sitas , de Ora taciturnitate. Videtur O idem in illo Terentis, i r te scriptu est demoestratiae accipi, Ego dudum non, si nihil ueritus sum Dave abs te, ne faceres idem Quod 3ν uulgus feruorum solet,dolis ut me deluderes. Aliquanis do de absente dicitur demonstrativum, sed uel recens praesente, uel de quo paulo ante habitus est sermo, uti, in illis, Proh Deum immortalem, negat Phanis hanc esse sibi Demipho cognatam, I tem, Neque mea
174쪽
De emend. Dict. liber tertius cordi esse quenquam chariorem hoc Phaedria. Item in Andria,Sed hic Pamphilus firmauit idem. Vbi uult Donatus His,additum,ut ostendatur de illofuissesese monem. FIorum isse , O II te priuatum usum liabent.
Prius, cum ob eminentiam quandam rem Omnibus πο- tam praesumi uolumus. Cicero, Nasica ille prudens, bis consul. Posterius contra,cum alicuius rei cum comtemptu stomacho ue mentionem facimus. Terentius , lMunus no rum ornato uerbis,o istum aemulum P
ad poteris, ab ea pellito. Idem, Cum milite isto se
fens,absens ut se me ames. Idem,ille Chaerea, iste ephebus Irater Phaedriae. RELATI v A sunt,quibusrepetitis fit praecedentis in oratione cuiliam,quotiesscilicet ipsum,onon aliud intelligi uolumus: quod per aliam oratio nis partem, quam relatiuum, feri commode non potest . Si quis enim dicat, Emi agrum, O wr- reli quam tibi: incertum sit, an de uno eodemq; agro sit
syrmo. sis,quem relinquam tibi : nemo dubitet de e dem esse sermonem. Hanc horum pronominum uim pragmatici recentiores cum ignorauerint,instrume
ta omnia participiis illis praefatus,praelibatus, praedictus,et similibus dehonestarui. Sunt autem relati , ni in proximo libra diximus, numero sex ,simplicia qηinq; , O unum compositum, ut insubientis exemplis
uidere licet. Ηis,ut Florus,Postremus omnium regum lfuit Tarquinius,cui cognomen S uperbo ex moribus datum. Hic regnum austum quod a Seruio tenebatur,ra pere maluit,quam expectare. Illa,ut Cicero in Tuscu. Democritum illum magnam quidem uirum ,sed lem bru
175쪽
De const. nom.&pronom. 88- et rotundis corpusculis escientem animum concursu quodam fortuito,omittamus. Nihil est enim apud illum, quod non atomorum turba conficiat. IM,μt T rentius,Quorum amulari exoptat negligentiam Postrius,quim inorum obscuram diligentiam. Isint Sal
Hus,Igitur de Catilime coniuratione quam uerisitae potero, paucis absoluam. Nam id facinus in primis ego memorabile existim sceleris nouitate atque periculi. Idem, ut Cicero ad Appium Pulorum, Omnino tibi gratias ,sed idem scribit meas literat maximum apud te pondus habituras. Privatim De Hic, O ID,obstruatum est, cum aldμο anteposita referuntur: Hic, ad posterius Er pro fias,Isse, ad prius oe remotius referri Plinius,ouit Iuod summumgenera duo.Tentum et Colonicum: illud molliustoc in pascuo elegantius. Columella. Quoi si agricolae contrarium panoris propositum: cum ille quam maxime abactoqpura solo gaudeat De nou
rc . Peculiariter ille,sepe cum coniunctione Quidem,
iungitur,cum videlicet aliquid acedimus, ὀ quo mox aliud remouebimus. Cicer Qui autem summumb num in uirtute ponunt, praeclare illi quidem. Sed hae ipsa uirtus amicitiam O gignit O continet. Legitur tam in sine exceptis ne . Hic vero OIs, elegat ter postprωοcabuli sensum locantur. Salustius,sciaticu quem res tanta, atque tam atrox, non perm uet , eum oratio accendet ζ Terentius, Qturm ego animo egre e charam pro uxore habuerim, Bene e 'padice eius do tum atque eo tum , sinam. Coactum
176쪽
De emend. struct. liber tertius egenate ingenium immutarier ' Idem in Eunu. Quὸd tibi nunc uir uideatur esse. hic nebulo magnus est. Nemetuas . Virgil. Cui non risere parentes , Nec deus hunc mensa, dea nec dignata cubili est. In hoc tamen genere demonstrativa potius, quam relativa uidem rur. Ibi plane relativa sunt, cum post copulativam coniμnctionem, quasi in epexegesi ponuntur : ut Alexander paruis copiis fretus superauit Darium cum infinito exercitu, is id in adolescentia , uel, cin adolescentia Item, Venis pauca , ea detrita Osordida. Et, Paucis nummis superbit, nec iis suis. In his tamen ultimis, proprium locum habet Is, non Hic.
Structura liber quartus: Hue, dg constructione Verbi &
non modo uaria, uerum etiam per G
ra plane in , siquis genera ipsa, i
quibus conItructionis ratio maxime ducitur, parum rite distinguat. Sunt autem ea in uniuersum tria, nempe activum, passisu, utrum.Quae enim deponem et commune uocant,
vocis magis, quam significationis gratia, diuersum sortita sunt nomen: pquidem deponens , actiui uel neutri commune, activi O potui signimationem ob
177쪽
De constri uerb. & pari. 89'tinent. Qui igitu r unam tantum in activis rationem contemplati, ceteras ad neutra relegant: ut genera ipsa confundunt, ita constructionis proprietates necesssario miscent. Idem faciunt O qui generatium constructionum praceptis uel omissis, uel satis adhuc sibi non peripe iis, ordines quosdam comminisci unt inducti,
quibus omnem uerborum cohJruntionem explicaret, cam interim nec unius fere ordinis uerba satis comprehendant,nec ullum pene ordinem constituant sub quo alterius ordinis uerba non ueniant. Nos his incommodis mederi conati,primumgenera quae memorauimus, ita distinximus,ut triplice aluerimus activorum rationem. Unam,eorum qua omnibus numeris Opers nis passiuam interpretationem recipiat, ut qua in rem
praeditam loquela, uel ut Priscianus interpretatuo in id quod fateri potest,quod in se fit,transeant:ut Doceo,uerbero. Alteram eorum quae in tertia utriusque numeri eiusmodi interpretationem recipiant, ut qua
in ea transeant, quae quoniam fateri nequeunt quod in se fit, nec primae,nec secundae personae passiuae uocis usum dederunt. Tertiam, eorum quae in aliqAid cognat e duntaxat significationis transeant ,si modo in aliquid : ut Curro,navigo. His passiua triplicia in libro de partibus,quem huic necessario praeposuimus,ex a suerso reddidimus. Quod reliquu uerboru est,quoniam nec a liuigeneris est,necpasilai,ipsa rei natura indu- icti in neutra merita coniecimus. Ita tametsi depone'-tium O communium meminerimus,tamen con stra tionem eorum ad haec tria genera referemus.. Rursus quo tota mibi expeditior ratio sit, genera-M libus
178쪽
De emend. struct. liber quartus libus uerbormet conriru IAnibus haesunt quae omni uerborum generi adi ci a tergo possunt seorsum positis,proprias triuntinuae memorauimus generum, per se reddidimus: nec has confuse,uel utcunq; fors tulit ed . prinitim simplices, deinde compositas. Ob uero adhuc dilucidisr tota mihi tra Iatio sit , I mpersonalium q
uocant, numerum a trinait, ut quae paucis demptis ad . perso lim normam omnia reuocarim. In quam1 μnc non tam meam,quam ueterum omnium sententiam
ut Priscianus oe ante eum Appollonius au tores sunt, gaulico doctos quosdam ex germanis Hispanisq; non alio, qMam ipsa ueritatis ui impulsos quadantenus con
c. Adhisc, cum plerisq; praeceptionum,uarias pcrplea af exccptiones recipiant,placuit quo minres gen alium praeceptionum claritatem turbaroni, eas ium amueluti s viam includerer quam idcireo idi maton appellauimus, quod quorundam uerborum priavatas constru tiones continet: hic quoq; q9oad potui, Cydrnis ratione aliqua captata, cum his ipsa partim in gelicra, partim in literarumseriem digesserim. Sed cum haec fortasse iis, qui res ipsas expectabunt, ni mium uisus fuero praefatus,quod instat aggrediamur. OMNE igitur activum uerbum, qua utique est adfiisum, in accusativum patientis personae transit: ut Do eo puerum, aro campum, uino uitam. insae ratio adeo recurrit, ut quicquid in accusativum huiusmodi transit, etiam sit activum, quod etiam pasiiuum ex se declinari natura certe patiatur, praeter admodum pauca, eaq; ex 'O, qualiasunt, Volo, mala acto, quae ab ea composita seruant A: ut Calefacio, liquefacto ,
179쪽
i De chnst . uer.& pari. so praterea doleo . Privatim uero adtiuorum quaedam in actionem transire possunt, atqἱ infinitum modum pro accusativo habere . Talia sunt haec cum synonymis, Cupio, uolo, malo,nolo paro, cogito, assimo, nego, sgo, incipio, inIlituo, censeo,sentio, scio,indico,existimo, puto, dubito, duco, ostendo, iudico,audeo, timeo, suadeo, iubeo,impero,opto,disco, beo. ut Volo discere, te discere. Nolo ire te ire. Puto te audiis. Horum autem quaedam in infinitum feruntur modum
qui tui per Vt, uel quod potent. Talis autem infini tus ect,qui accusativum ante se uel positum, uel subauditum habeti quippe is demum ita solui potest. ut Memini me somniasse , Aio illum redisse , Rogo te adesse: Memini quod somniaus, aio quod redini, Rogo ut adsis. Quaedam in infinitum, qui solui sic non poteri: ut incoepi scribere, Audeo assirmare quae sic
tantum dicuntur. Quaedam in utrunq;: ut Scio legere,inte legere. Doceo tacere, O te tacere. His
generibus commune in quoties infinitus modus ipsius per Onae actio paβiolae est, quae finitum uerbum p
cedi , posse id post se similem illi personae casum
per appositionern ut ante est traditum 9 recipere: ut Possum resistere solus. Videor scripsisse haec primus
Spero uideri tibi amicus. Et cum nominatiuum habet
ponse,accre satiuu minime habere prae β.Contras,cuin altus modus non eius quae finitum uerbum praecedit Dd alterius personae actio est, ut nec nominatiuum post se recipere,ita plane ante se accusativum diuerse illius personae necessario habere debere Iubeo illumsiluere. Veso te rescribere. Ceteru no ignorandu infinitum huc
180쪽
De emend. struct. liber quartus uarie solui post uaria uerba solere.Modo ut Graeci κο.cant εἰλκῶς, sint uerbi generesitatem definit per quod, uerbum alias indicatiuum uel subiuncti-num,ut Laurentio placet Video te saper ideo quod sapis Osapias. Alias subiundituum duntaxat nubeo te
redire, iubeo quod redeas. In hoc genere censet idem Laurontius prioris rationis esse, Credo opinor , puto, gaudeo,laetor,uoluptatem capio,cum similibus. Posterioris illa,Mando,iubeo, impero, exigo, Molo, postilla, moneo, nο, permitto, synonyma. Tibullus, Hanc
Venus ex alto flentem sublimis Olympo Spectat, infidis quod sit acerba, monet. Ouidius de Tristibus, Delicias siquis, lasciuaq; carmina quaerit, Praemoneo nunquam scripta quod ista legat.Idem in epistola Sapphus, Non, ut ames oro ,sed quod amare sinas. Μοο ut iisdem Graeci dicunt τελικος, quando aliquid ut nem signiMat.per, Vt, sicut haec proxima: Iubeo ut
pergas.Volo ut narres. Terentius, Orare iusiit sise Gmes, hera, ut ad sese uenias. Sunt ex priore genere, quae cum in futurum infinitum transeant, honestam
eius per infinitum fore uel futurum esse periphrasim
accipiant: Confido,auguror,stero, suspicor, uel Orai nor homines aliquando ueterum leditione delectandos
turum esse,ηt homines ueterum lectione aliquado delectentur . Sunt ediuerso quaedam tertiae adituorum persoliae,qsae ut post se accusativum,ita ante se insin tum loco nominatiui accipiunt. Ea sunt, Decet, Delem diat,Iuuat. Virgilius, . Iuuat euasisse tot urbes Amgolicas.Liaius, Me quoqκe iuuat, ueluti iise in parte lab oris