장음표시 사용
161쪽
larium non placeant regularibus, neque placere eis potest superiorem accipere regulari institutione non formatum. 4. Quod autem volunt rem temporalem permittendam esse episcopis, utique consilium novum non est, sed a primis temporibus tentatum saepius. Nullis enim saeculis necesse non suit Romanis pontificibus et conciliis tam generalibus quam particularibus suam exserere auctoritatem adversus episcopos aliquot qui monastica bona vi aut dolo invaderent, sed quae hactenus sev rissimis legibus prohibita suerunt, suntne impraesentiarum Ia danda, quin etiam imperanda 8 Ast acceptis pecuniis nonnisi ad utilitates ecclegiasticas usuri dicuntur praesentys episcopi. Verum et hae causae a pristinis allatae suerunt episcopis: sed ea do replurima consideranda sunt. Utique nullo umquam tempore tot episcopi abstinentia et modestia conspicui fuerunt quam praesenti saeculo. Quot enim nomine designari possint qui, nedum ditescere voluerint aut consanguineos locupletare, omnes qualescumque reditus suos civiles
aeque ac ecclesiasticos, quin et patrimonium aut patrimonii partem profuderunt in eleemosynas aut alia pia opera Quid quod aliqui alienis expensis sepeliendi fuerunt, quod nihil omnino cis amplius superesset aut de reditibus aut de patrimonio 3 meo exempla, olim in vitis sanctorum rarissima, saepius his temporiabus in Gallia, Belgio et alibi vidimus; ita ut vix admirationem excitent, sed quantavis sit laus abstinentiae plurimorum episcoporum, quis eamdem omnium dixerit 7 Nihil non egit omni tempore ecclesia ut episcopi aliique praelati exemplum gregis fierent ex animo; sed aliud est hoc ejus studium, alius est effectus. Ambitio enim et avaritia per peccatum originale ita humanas naturae adhaerent et tanta dissicultate expugnantur, ut cadidinalis Pallavicinus soribere veritus non sit persectam plenamque reformationem fieri non posse, quoniam ab animis plurimorum praelatorum numquam expellentur illa vitia. Cujus utique rei habenda est ratio in examinanda proposita illa reis
Quod enim a nonnullis quaeritur, nihil aliud est quam commendarum pestem, toties a Romanis pontificibus deploratam, toties prohibitam a conci Iiis generalibus, et miseria potius temporum
162쪽
quam hominum voluntate sere suppressam, denuo in monasteria atque ipsam ecclesiam christianam reducere. Non enim putandum est commendas olim gratuita et arbitraria Romanorum pontificum fuisse dona. Quum ipsorum sit dispensare, non dissipare, ut sere loquitur S. Bernardus, commendatoriis gravissima imponebant onera: quae si hi neglixerent eorum culpa erat, non vicariorum Christi. Initio commendae collatas quod nullus inter monachos aptus videretur qui monasterium regeret; propterea accitus soris qui illo munere fungeretur, donec e monachis abbas eligi posset. Collatae similiter, quod aedificia ruinosa essent, nec viderentur monachi tum handi restaurationis curis et sollicitudinibus. Aliis quoque de causis principio collatas fuerunt, sed semper ad utilitatem ipsorum monasteriorum. Neque perpetuae erant, sed lut procurationes omnest temporariae; et quum dignus sit operarius mercede sua, certam illi
procuratores mercedem accipiebant. Baec Optima utique et laudanda plurimum. Verum, quum commendatorii omnes monasteriorum reditus acciperent eorumque procurationem haberent, eos sibi paulatim reservarunt; ut beati essent monachi, si vestitus cibusque sibi suppeteret. Neque hic steterunt commendatorii. Quo copiosiores sibi pecunias corroderunt, minuerunt paulatim monachorum numerum et, nedum aedificia restaurarent, sinebant ea ruinam trahere. Hinc tot Romanorum pontificum. tot conciliorum querelae de destructis monasteriis; hinc tot monachorum labores ut commendatoriorum pestem a se averterent; hinc toteXcogitata remedia ut aut malum tolleretur aut certe minueretur 3. Concilium Τridentinum extinctas voluisset ut ipsummet
sessione XXV, de regul. cap. XXI declarat) commendas omnes, significavitque se confidere sanctissimum Romanum pontificem
pro sua pietate et prucientia curaturum, quantum haec tempora ferre posse viderit, in iis, quae nunc commendata reperiuntur, et quae suos convenitus habent, regulares personae, ejusdem ordinis
e resSs professae, et quae 9resti praeire et praeesss poSSint, praeficere: fur. Restaurata itaque est lex: Regularia regularrbus, saecularia saecularibus. Sed frustra: praevaluit scilicet ardor clericorum saecularium, etiam aliquando episcoporum, ad beneficia re-
163쪽
gularia inhiantium. Scripserunt Romam profiteri vitam religi
Sam cupere, adeoque proxime lare regulareS, ut dispensatio nonnisi temporaria sutura esset. Unde ortae proviSiones pro cupiente profiteri. Sed Deus, qui scrutatur corda et renes hominum tanto
que torrore poenas repetiit ab Anania et Saphira, quod mentiti erant Spiritui sancto, ipse novit an cuperent profiteri qui numquam profitebantur aut certe indigni judicabantur qui admitto
rentur ad professionem. Alii Scripserunt monasteriorum rumosa esse, et quasi insignes architecti forent) illi sibi in commendam tradi postulabant causa. Sed literae Romanorum pontificum, conciliorum decreta, regum et principum edicis unanimi voce clamant nihil aedificiis perniciosius suisse quam hane
restauratorum curam. Volebant pontifices, quocumque titulo concederetur commenda, quod propter hujusmodi commendam
divinus cultus ac solitus monachorum et ministrorum numerus in dicto monasterio N. nullatenus minueretur, sed illius ac dilectorum Fliorum conventus ejusdem constriss Supportaremtur OneraconSulta, et quod commendatorius, oneribus hujusmodi debita Supportatis, necnon quarta, si abbatia Separoua sit et seorsum a convenituali, si vero communis mensa inibi emistat, tertia parte Omnium fructuum, reddituum et promentuum monasterii N. hujusmodi in restaurationem illius fabricae, seu Ornammtorum m. ptionem, vel fulcimentum aut pauperum alimoniam, prout majπ egerit et suaserit necessitas, omnibus aliis deductis oneribus, annis sinoulis impertita,) de residuis monasterii fructibus, redditibus et proventibus disponere et ordinare libere et licite valerret, Sicuti etc. Sed imminutus passim monachorum numerus, ruinam trahebant aedificia, sordida templorum species quasi nota et character erat commendatorum monasteriorum. Quae vero in plerisque disciplinae observantia, quae incolarum dignitas et Veneratio, quae vita communis et fraterna caritas' sed et passim servebant adver-SuS 3Varos cupidosque commendatorios inimiticiae, lites pendebant in tribunalibus laicis, nuspian sere erat pax aut concordia. Superstuos reditus in pia opera expendere tenebantur commendatorii; sed his saepe locupletabant consanguineos, nisi etiam luxu aliisque peccatis eos perderent. Quorum malorum, quae in Gal-
164쪽
liis omnium erant frequentissima, quum testes essent populi, paulatim venerationem qua bona Deo dicata prosequebantur amiserunt, donec visum sit Lausu utique sacrilegoὶ ea in publicos civilesque usus convertere, quasi inde nullum jus laederetur, quum ea commendatoriorum plurimorum libidini auferrentur. Utique, qui novam resormationem utilem cogitant, hanc pristinam pestem reducere nolunt; sed in hoc errant quod non vident ex bonis initiis ingentia secutura mala. Errant insuper qui arbitrantur religiosos his temporibus divitiis abundare. Si enim excipiantur aliquot in orientali Europae parte monasteria, reliqua sere omnia suerunt Suppressa et, amissis bonis omnibus, denuo erecta. Unde autem collectae pecuniae Partim ex religiosorum patrimonio, partim contracto aere alieno, longe minima parte ex eleemosynis fidelium. Quod si parsimonia et labore ad bonitatem aliquantisper profecit res temporalis, multum abest ut copia affluat. Apparent utique conventuS, 3P- parent templa, apparent collegia et bibliothecae sed non apparent debita quibus domus multae premuntur,nounullae opprimuntur. Siquae autem satis habeant, haec res religiosorum est, qui tam juste eam universi possident quam privati rem suam : ita ut absque manifesta injustitia eorum proprietas Violari non possit. Adeoque consilium illud tanto his temporibus perniciosius est quanto in graviora pericula jus proprietatis a socialistis et communistis incurrit. Sed an rebus suis tam male utuntur regulares 2 Oculos circuua ser per utramque Americam, per Oceani insulas, per Turciam, AEgyptum, Anatoliam, Palaestinam, Mesopotamiam, Indiam, Sinam aliasque regiones : ubique a regularibus erectas aut procuratas cernes missiones, scholas, templa, collegia. Utique societas de propaganda fide auxilia confert, sed nuspiam seresussicientia : nihil autem ad missionariorum educationem, cujus tamen sumptus maximi sunt. Fac enim in missione aliqua triginta versari missionarios et singulos tu tirocinio scholisque philosophicis et theologicis versatos esse annos decem, ad 300, 000 Irancos facile ascendunt expensae : non enim minus Dancis mille constat annuus victus cultusque scholastici. Atque ut de una Societate Jesu loquar, quae anno 4773 deleta fuit et nonnisi anno
165쪽
48 4 restituta, cui extra Italiam nulla sere reddita fuerunt templa. nulla collegia et domus, cujus provinciae Neapolitana, εicula, Taurinensis, Veneta, Helveta, Aragonica, Castellana et Mexicana jam pridem dispersae suerunt et denuo omnibus bonis spoliatae,
et cujus reliquae sere provinciae obruuntur aere alieno, haec tantopere exagitata societas, et revera pauper, in mimionibus exteris ineunte anno 3868 habebat presbyteros 700, scholasticos 273, fratres laecos 505, universim 3 78. Atque alii ordines et
congregationes aemulantur charismata non minus bona.
5. Quae quum ita sint, si tamen mutationem aliquam inducere velint illustrissimi episcopi, aliam omnino suadebunt aequitas et ratio. Recogitent quid monachis debeant Galliae, in quibus S. Martinus, episcopus Turonensis ad exemplum S. Eusebii Vercellensis, ita instituit clericos ut simul monachi essent : adeo ut per plura saecula, quemadmodum in praelatione ad Opera S. Gregorii Τuronensis ostendit Ruinarius, non essent illic clerici qui monachi non essent; quid eisdem item debeat Hispania tum ante adventum tum post expulsionem Maurorum, ita ut si aliquot martyren excipianturin nulli sere illic colantur sancti indigenae qui monachi seu religiosi non fuerint; quid Hibernia et Scotia, quae per plura saecula nullos vidit episcopos aut presbyteros nisi monachos; quid Anglia, quae Christum non novit nisi per monachos, nequs monachorum amorem et existimationem cum fide catholica posuit; quid Belgium, Batavia, Germania, Dania, Suecta, NorWegia, Prussia aliaeque provinciae Stavicae, omnes ad Christum adductae per monachos; quid utraque America, quid Indiae. quid omnes Oceani insulae, quas impavidi adierunt religiosi, immensis laboribus excoluerunt atque etiam rigarunt Suo Sanguine; quinam redemerint aut solati sint captivos aliosque christianos, sub Turcarum jugr gementes; quinam omnium sortissime restiterint Valdensibus, Albigensibus, Protestantibus in Anglia, in Germania, in Belgio, in Galliis et alibi; quinam operosissimo in collegiis et scholis juventutem, in pulpitis populum christianum
docuerint; quinam minima mercede in congregationibus Romanis universae ecclesiae operam naVaverint suam; quinam ubique terrarum omnium maxime Odium haereticorum et impiorum semper subiverint et adhuc subeant; quot sanctissimi viri, etiam
166쪽
-lestium honoribus judicio pontificio digni, ex religiosis cla stris prodiverint et quam pauci ex aliis hominum classibus; quanta
uno verbo intra saecula octodecim ex religiosis domibus prosecta sint bona. Videant deinde, quoties exultarint impii et haeretici, religiosos ejectos suisse e suis claustris bonisque suis spoliatos, quam raro haec iniquilas reparata fuerit, etiam melioribus illucescentibus temporibus. Videant eorum ruinam per concordata Gallicana, Italica, Germanica et Hispanica profligatam fuisse; magnam partem eorum templorum conversa suisse in templa parochialia et usibus unius cleri saecularis destinata; regulares Butem cogi omnia de novo suscitare atque tam incerta conditione ut ne ius quidem proprietatis eis tribuere aut agnoscere velint tribunalia civilia. Haec si videre et recogitare velint illustrissimi episcopi. sentient forsitan hunc rerum statum, si justitias non adversetur, saltem cum aequitate naturali et christiana pugnare. Utique, quum concordata illa lacta sunt, aliter fieri non potuit et ut episcopi abdicare debuerunt suas sedes propter publicam ecclesiae necessitatem, sic regulares jacturam sacere
Suorum templorum et conventuum; verum, quum liberum nunc
sit multis episcopis calamitatem illam regularium reparare, quidni hac libertate utantur 3 Id autem unum ab eis postulari posse videtur, ut dispicere velint an tot regularium cladibus addenda sit nova eorum bonorum jactura. Neque plura de his
Quibus ut finem aliquando faciam haec ni fallorὶ omnium
regularium nomine profiteri possum : regulares, ut reliquae hominum classes omnes, indigent resormatione; ast reformatio in destructione non consistit, sed in veteris disciplinae restitutione. Lumine itaque Spiritus sancti illustrati, investigent reverendissimi episcopi quibus industriis roboranda sit superiorum auctoritas et procuranda inferiorum Obedientia; quo pacto purior fieri possit religiosa paupertas et securior castitas animi et corporis; qua ratione institutio novitiorum, divina liturgia et psalmodia, orationis frequentia, literarum sacrarum Studium, otii fuga, ministerii sacri labores, praeceptio in Scholis, regularum observantia aliaque religiosa officia fiant modo persectiori, adeoque utiliori ad Dei gloriam, regularium Sanctitatem et
167쪽
- 162 Christi fidelium aedificationem ; sed haec exspectanda non sunt aperturbatione et conversione religiosorum Ordinum et congregationum ; contra a confirmatione bonarum rerum, quas totie& approbarunt concilia, Romani pontifices ei optimi quique episcopi.
168쪽
sommentarius Inoii Ferrarii l es rebus in quiblis regulares sabsunt episeopis aut ab edram Motoritato sani liberi
3 Exemptio est privilegium. quo persona, aut locus ab jurisdictione episcoporum, seu ordinariorum liberantur, et subtrahuntur, ac summo pontifici immediate subjiciuntur. At in re communia, arg. eas. Si Papa 20. de Pri- piky. in 6. 2 Episcopi, seu ordinarii in pluribus easibus jurisdictionem habent in regula-rra, Sive ordinariam, sive delegatam. Comm. et clare patebit ex intra dicendis. J Jurisdictionem ordinariam in ipsos habent in iis, in quibus jure ordinario, seu ex suo ordinario ossicio, ex lege, canone, Vel consuetudine sibi competento possunt contra eos pro edere. Communis. ι Iurisdietionem vero delegatam in ipsos habent in iis, in quibus, non jure proprio, et ordinario suo ossicio, sed ex sola demandata sibi auctoritate a Sede apostolica possunt contra eos procedere, uti cum canones et jura disponunt, ut contra eos auctoritate apostolica, Vel tamquam sedis apostolieae delegati procedant. Communis. 5 Assertur constitutio 18. Gregorii XV de exemptorum privilegiis et subje tione, multa ad rem continens scitu digna.
GREGORIUS EpiscopΠs, etc. - Ιnscrutabili, etc.
eg 1 Sanctae Tridentinae synodi decretis provide cautum est, nullum presbyterum, etiam regularem posse oonsessiones saecularium , etiam sacerdotum audire, neo ad id idoneum reputari; nisi aut parochiale beneficium habeat, aut ab episcopis per examen, si illis videbitur esse necessarium. aut alias idoneus judicetur, et approbationem, quae gratis detur, obtineat. ηε ἶ 2 Neenon, ut in monasteriis, seu domibus virorum, Seu mulierum, quibus imminet animarum cura personarum saecularium, praeter eas, quae sunt de illorum monasteriorum, seu locorum familia, personae tam regulares, quam saeculares ejusmodi curam exercentes subsint immediate, in his, quae ad dictam curam, et saeramentorum administrationem pertinent, jurisdi-
slJ Bibliotheca eationica, v. Regula es, ure. II.
169쪽
- 164 ctioni, visitationi et correctioni episeopi, in cujus dioeeesi sunt sita. Ilemque ut episeopi universi sub obtestatione divini judieii et interminatione mal dictionis aeternae in omnibus monasteriis sibi subjectis ordinaria. in aliis
vero sedis apostolicae auetoritate clausuram sanetiaeonialium, ubi violata suerit, diligenter restitui, et ubi inviolata est, conservari maxime procurent; Inobedientes, atque contradictores per censuras ecelesiasticas, aliasque paeuas, quacumque appellatione postposita, compescentes. s. k 3 Atque ut regulares in ecclesiis suorum ordinum praedi eare volentes se coram episcopis praesentare, et ab eis benedietionem petere teneantur. In ecclesiis vero, quae suorum ordinum non sunt, nullo modo praedicare possint sino episcopi ligentia; contradicente autem episcopo nulIi, etiam in suorum ordinum ecclesiis, praedicare praesumant. o. ἶ 4 Verum quia experientia compertum est, ecolesiastici regiminis rationem postulare, ut decretis ejusmodi aliquid adjungatur; matura delib
ratione nostra, et ex certa seisntia, ac de apostolicae potestatis plenitudine, hac generali ae perpetuo valitura constitutione, decernimus, statuimus et declaramus, ut deinceps iam regulares, quam saeeulares, quomodolibet exempti, sive animarum curam personarum faedularium monasteriis, seu domibus regularibus, aut quibusvis aliis ecclesiis. vel beneficiis, sive saecularibus incumbentem, exerceant; sive alias ecclesiastica saeramenta, aut unum ex illis ministrent praevia episcopi lieentia, et approbatione; sive quoquomodo in eorumdem sacramentorum, vel alterius ex illis administratione de laeto absque ulla auctoritate se ingerant, in his, quae ejusmodi curam, seu administrati nem concernunt, omnimode jurisdietioni, visitationi et correetioni di aedesalli episcopi tamquam sedis apostoli eae delegati, plene in omnibus subjieiantur ad haec tam regulares, quam saeculares hujusmodi nullis privilegiis, aut exemptionibus tueri se possint, quominus, si deliquerint circa personas intra septa degentes, aut circa clausuram, vel circa bonorum administrationem monasteriorum monialium, etiam regularibus subjectarum, ab episeopoloei similiter tamquam ad hoc sedis apostolicae delegato, quoties et quando opus luerit, puniri, et corrigi valeant. οο ἶ 5 consessores vero, seu saeculares quomodocumque exempti, tam ordinarii, quam extraordinarii ad consessiones monialium, etiam regularibus subjeetarum. audiendas, nullatenus deputari valeant, nisi prius ab episeopo dioecesano idonei judicentur,et approbationem, quae gratis eoncedatur, obtineant; sed et administrantes bona ad ejusmodi monasteria sanctimoni lium, ut praesertur, etiam regularibus subjectarum, pertinentia, sive regulares extiterint, sive saeculares quomodolibet exempti, episeopo loci, adhibitis etiam suderioribus regularibus, singulis annis rationes administrationis, Diuii tred by Coos
170쪽
gratis tamen exigendas, reddere teneantur, ad idque juris remediis cogi, et eoaepelli queant; liceatque episcopo ex rationabili causa superiores regulares admonere, ut eiusmodi consessores, atque administratores amoveant; iisque superioribus id facere detrectantibus, aut negligentibus, habeat episcopus iacultatem praedictos consessores et administratores amovendi toties quoties, et quando opus esse judicaverit; ao similiten possit episcopus
una cum superioribus regularibus quarumcumque abbatissarum, prioriss rum, praesectarum, vel praepositarum eorumdem monasteriorum, quocumque nomine appelleatur, electionibus per se, vel per alium interesse, ae praesidere abque ulla tamen ipsorum monasteriorvae impensa. s. t 6 Αo demum habeat episcopus, tamquam dictae sedis delegatus auctoritatem coerceudi, ad puniendi quoscumque exemptos, tam saeeulares, quam regulares, qui in alienis ecclesiis, aut quae suorum ordinum non sunt,
absque episcopi licentia. et in occlesiis suis, hut suorum ordinum non petita illius benedictione, aut ipso contradicente, praedicare praesumpserint; ita ut episcopi in suprascriptis casibus, in praenominatas personas, in praemissis omnibus et singulis, aut circa quoquomodo delinquentes, quoties, et quando opus fuerit, etiam extra visitationem per censuras ecclesiasticas, aliasque menas , uti ejusdem sedis delegati procedere, omnemque jurisdictionem exercere libere et licite valeant, sq 7 δι aequitur ela Mammereativa una eum a is derogatoriis. at Datum Romae apud S. Petrum nonis labruarii 1612. pontificatus annis secundo ; η Ba r. fom. 4, pag. 98.6 Afferuntur responsa sacrae cong. Concilii ad varia dubia super dieta constitutione Gregorii XV. exorta. Posita constitutione sel. reo. Gregorii XV, de exemptorum privilegiis, etc. Dubitatar; e 1 An liceat episeopis visitare altaria regularium ecclesiarum, quibus
cura animarum personarum saecularium non incumbit, aut loca, ubi in eisdem ecclesiis asservatur SS. Eucharistiae sacramentum, vel ubi audiuntur consessiones personarum gaegulariuae ' sε 2 An episcopi possint regularibus praescribere, ut certis tantum in locis ac temporibus, aut certarum personarum consessiones audiant, vel alias illorum privilegia restringere, ac moderari in sacramentis administrandis. a. 3 Αn facultas episcopis per constitutionem attributa in exemptos, tam
saeculares, quam regulares, intelligatur, etiam tributa in personas nullius dioecesis pae 1 An eadem saeuitas competat interioribus praelatis proprium territorium ao jurisdictionem quasi episcopalem habentibus ' Ο