장음표시 사용
191쪽
dentes, de hostium clam profectorum fraude edocti, a que ejus finem suspicati, dum Messenios per aliquod te poris spatium insequuntur, in armatas, & incognitas incuderunt uxores, quae cum maritorum errorem se pro Messeniis habentium observarent, vicinamque pugnam prospicerent, stolis solutis nudata corpora ostentantes conjugibus senoscendas praebuerunt, hi vero libidine abrepti se illis ab que ullo discrimine permiscueremi; quin juniores Laceda monem missi, eodem modo virginibus abusi sunt: ex his subinde natos esse Parthenios , atque in hujus facti m moriam templum Ueneri extructum, in quo ejus imago armata cernebatur.
Non tamen Lacedaemonii primi Venerem armatam repraesentarunt, cum Patisanias in insula Cythera templum Veneris Uraniae totius Graeciae antiquissimum, ac nobilissimum fuisse scribat, in quo armata hujus deae essigies colebatur: alibi vero addit Athenis haud procul a Ceramico aliud delubrum Ueneris Uraniae seu Coelestis fuisse, quam Assyrii primi coluerunt certis ritibus, quos cum Paphiis in '' . Cypro, & Phaeniciis circa Ascalonem communicarunt; a Phaeniciis vero Cytheraei mutuati sunt, ut testis est HerO- Clio p. m. dolus. AEgeus, juxta Pausaniam, Athenis hunc cultum in 'verit ratus & uxoris sterilitatem, & sororis calamitatem ex ira Veneris procedere.
Si omnia haec templa originem suam illi Ascalone posito debebant, ubi hanc deam sub glorioso titulo Uraniae cultam diximus, ac si iisdem utebantur ritibus, eandem etiam statuam Veneris armatam , ut in insula Cythera, ita
192쪽
ubique , ae proinde etiam Athenis sui Te admodum est probabile, atque hoc ipso numo confirmatur. Nil autem mirum Pausaniae narrationem adeo confusam esse, cum multa Graeca memoratu digna omiserit, ut praeclare adnotavit Sponius in suis itineribus. Praeter ea argumenta, quibus hujus numismatis caput ad Venerem potius, quam Id Minervam pertinere comprohavi hactenus. adcedit, quod illius galea ei sit similis. quam Ρausanias, Venerem armatam cum galericulo describens, exhibet. Insuper in aversa parte foliorum apex adparet, qui certe myrti est, ut ex ejus comparatione cum aliis numis, & cum ipsis myrti foliis liquet, haec autem 'planta, uti & columba, de qua superius egimus, Venerierant sacrae.
Noctua, & amphora Μinervae adtributa meae conjecturae nequaquam adversantur, cum unius numinis caput in antica, in postica vero alterius typus ponatur passim, ut in multis etiam hujus meae collemonis numismatibus videtur. Illud sub finom adjicio, numum hunc unicum esse, in quo caput Veneris armatae exhibeatur, cum alias non extet, nisi parvum deae sigillum stans; id vero eo rarius est, quod in Atheniensii est num, qui tam raro gulare aliquid offerunt antiquariis. - Hulcanus.
XXVI. Caput Palladis. X Vulcanus stans d. maleeum tenet, sinistram supra incudem, in qua duo sorcipes, e
193쪽
. ΛΤHENIENSIUM.tendit, in orbem vero inscriptio : A NAMN. Tob. XPL N. 9. Memoriae prodidit Pausanias Vulcani templum extitin se Athenis, ibique ludos in ejus honorem, H IΣTEIA dictos, celebratos esse.
CFele , vel Bacchus. XXVII. Caput iuvenile prolixis erinibus, turribus, aut hedera coronatum. Vas cum ansis , & literae: ΑΘΕ. Tob. XVL N. Io.
Cum posterior capitis pars non nitide adpareat oculo, videtur speciem turrium praeferre, quemadmodum Cybele solet, quod si ita est, vasis in aversae explicationem ignoro ; sin autem caput, ut Videtur potius, hedera est coronatum, Baccho erit tribuendum, quocum etiam vas optime convenit: hic Athenis non minori, quam Cybele ipsa, eolebatur religione, habebatque templum, & theatrum, in quo variis ludis honorabatur, ut Pausanias , aliique testes sunt.
XXUm. Caput Cereris velatum , post quod fax tamen ab autore in numi imagine es pratermisso, quare nee . a me facile restituenda. Papaver inter duas spicas taenia colis ligatas, ct inscriptio: ΛΘΕ. Tu. XV . N. II.' . A a Cer
194쪽
Cereris in antiquissimo, atque eleganti numo representatae, & Athenis summopere cultae naysteria late celebra.
bantur. Plura sciendi cupido de his dabit Meumius es mmis, dc Pausanias. XXIX.
Caput Cereris. X Scrosa , & inscriptio : ΑΘΕ. Tob.
Xn N. Ia. Pori Dum Cereris mysteria agebantur , scrola immola batur.
Caput Cereris spicis coronatum. X Amphora, & lit rae: AΘΕ. Tu. XVIL N. . tia Hicce numus in Cereris honorem simul, & Baccluculas videtur. ob Diptolemus.
reris currui a duobus draconibus, seu serpentibus vecto i Ditens Miror iam omnes amphoras ad Baechum referri, cumta n ad numum II., ubi similis diota profertur, adeo procu tatur in laudes fabri fictilium.
195쪽
ATHENIENSIUM. . 287sstens d. duas aristas tenet, s serpentes frenis regit: instru ptio AΘΕ. Tob. VIL N. a.
Ceres Proserpinam filiam quaerens Eleusi optimo ho- νspitio est suscepta a parentibus Triptolemi, cui etiam Pro- ψώωprium currum serpentibus vectum concessit, ut hujus admi- .niculo in terrarum orbem frumentum disserianaret. Cum vero is prima semina Rhariis campis circa Eleusim jacentibus dedissset, templum hac in urbe, quod gratam hujus facti memoriam servaret, & subinde Athenis etiam altaria, &statuas obtinuit. Lectorem autem super nota Triptolemibula non retinebo diutius, cum praesertim de ea Cartari in miaginibus deorum, Natalis de Comitibus, Pausanias, aliuque copiose disseruerint. Ipsum vero numum Valde antiquum dicam , & unicum etiam, cum neque viderim unis quam , neque audiverim numum dari hujuscemodi typo insignem.
Caput Palladis. Intra coronam oleae noctua navi insistit, e cujus prora duae spicae emergunt et inscriptio: ΑΘΚ. Tob. XVII. N. 3. Numum hunc unicum, & antiquissimum in honorem Minervae cusum fuisse persuadent , hujus deae caput, &aversae partis noetita. Cl. D. Potter in navium autorem inquirens ait: verum communis fisa gloriam hanc detulit Mi-' IEN ' nervae. An igitur hoc deae beneficium denotare nostrinuo δέ.
mi postica, simulque indicare non posset primum navium Λ a a usum
196쪽
usum apud Athenienses suisse ad fruges importandas Atticae,' in qua tantum harum non proveniebat, quantum incolis sufficeret 8 - Me in explicatione numi Cecropis dicere memini naves ab eo inventas, aut saltem Athenienses ab eo nautica arte imbutos esse , quod si Minervae auxilio factum concedamus , contrarias has primo adspeetia sententias facile conciliabimus. En conjecturas meas, quas tamen nec hoc, nee alio quocunque loco tanquam cer
xXXIII. Caput Cereris spicis coronatum. X & instimptio: AΘ. Tu. XVIL N. 4.
Apis. X aristae, & literae. ΑΘΕ. Tob. XVIL N. 6. Quid api cum Cerero sit commune, ignoro, quamvisis multa, eaque diversa , significet. Spon Athenienses Pin. putasse scribit primas apes, primumque mel venisse ex ΗΡ, metto monte, quod proinde hac forsan forma in numis re- . praesentarunt.
197쪽
ATHENIENSIUM. Xenophon vitae Cyri scriptor egrygius ex Erchia de
tribu AEgeide Apis Atticae cognomen tulit; quare apes me- p.rso. rito pro prudentiae, & eloquentiae, quas magni faciebant Athenienses, symbolo haberi possunt. Spanhelm apem ab industria, & melle celebratam Vsapientiae, & dignitatis signum fuisse dicit, quod in his quidem numis, aut ad Μinervam, aut ad Athenienses ipsos referri posset. Addo solum , apes coloniarum symbola fuisse, ut Pim Beger Platonis, & AEliani autoritate demonstrat; Athenienses vero ingentem coloniarum numerum varias in regiones dimisisse ex Meursio constat; an vero ad has referri debeant hi numi, teistor eruditus constituati
XXXVI. Caput Dianae. X coronam arcus, Pharetra , & inscriptiod ΑΘ. Tob. XVII. N. 7. Scribunt autores, comprobatque hic numus Dianam Athenis cultam, atque variis quidem in templis, ut omnibus notum, quin ipsa scriptorum testimonia proferam. Hercules.
XXXVII. Caput Herculis juvenis cum clava. X Cranium bovis, de epigraphe: AΘH. Tob. XV L N. In adpendice antiquae interpretationis Gallicae Hori Apollinis elegans hic numus explicatur , ubi caput bovis
198쪽
musculis exutum laboris symbolum veteribus suisse dicitur cum quia hocce animal capite maxima etiam pondera trahit, tum quia laboriosi viri potissimum macilenti esse Tolent Quare numus hic in Herculis honorem culas, ut ex capite adparet, cranium illud exhibet, tanquam ejus herois laborum indicium, atque validarum forsan virium, dexteritatisque eXemplum. Clava itaque, qua in adolescentia usus est Herculos, capiri juvenili juncta primos fortassis labores bovis caput posteriores denotabit, nisi si bovem ei immo latum elle dicere malumus. XXXIIII Caput Minervae. Hercules stans d. ad tergum versa Hesperidum poma tenet, clavae saxo innixa brachium sinistrum imponit, e quo etiam rictus leonis pendet: inscriptio: AΘHNAE N. Tob. XVII No
. Figuram hanc Herculis cum omnibus mihi notis comparatam nulli similem deprehendi, nisi statuae palatii Fammsit, e qua etiam desumtam fuisse pro certo habeo, quamque ita descriptam invenio in itineribus Lasseis II. p. 218. In aula palatii Farnesiani celebrem Herculis iamre semcti statuam in thermis Caracallae iuventam vidi: crus recentiori manu res tutum ; reliquum certo antiquum a Glyme Atheniensi es eas Lptum, ut docet stupposita Graeca epigra ri
Ex hac itaque narratione arguo signum istud Athenis ad Caracallae thermas exornandas fuisse translatum. Printerea in numo Commodi a Patino recensito aversa ex parte comparet Hercules nostro penitus similis , nisi quod dextram non a tergo sed Prae se habeat, qui proinde alia ex statua
199쪽
ΛΤHENIENSIUM. Isrstatua depidius videtur. Observandum autem hanc Hercu- lis emgiem in imperatoriis numis nonnisi post Caracallam Auri conspici, ut in monetis Gordiani Pii: in quibus VIRTUTI p AUGUSTI S. C. Gallieni, & Maximini Herculei, post quem in numis Graecis non exstat amplius, sed tantum in Latinis, id quod aperte ostendit nominatam Herculis statuam ante Bruta. Caracallam Athenis constitutam, ab hoc vero Romam esse 'devectam, ubi & nunc adservatur. riseus. XXXIX. Caput Herculis, aut Thesei obversum pelle leonis insea mentum colligata tectum. χ Pallas gradiens dextra hastam demissam tenet, sinistram prae se extendit cum inscriptione ΛΘΕ. ZM XVIL N. Io.
obversum caput Herculi, an Theseo adjudicandum .st, statuere non audeo, etsi huic tribuere mallem, qui non solum praecipuus Atheniensium heros, Athenarumque maxima ex parte conditor fuit, sed ab suis etiam, ut tutelare numen, divinis cultus est honoribus. Fuerat hic, ut pluribus in locis legitur, aemulatus, atque imitatus Herculem tuu P. patruelem, ferturque ejus exemplo clava usus esse. . D. Baudetot. numum profert, in quo protome Mine
vae intra coronam oleae, in aversa figura sedens capite ra tia.'diato d. Victoriolam, s. palmae ramum tenet, ante quam ara, & in orbem: AΘHNAIΩΝ. Nunquam se tam sim gularem numum vidisse fatetur autor, sedentem figuram Theseo attribuit, cui ideo impositam putat coronam radi
200쪽
tam, quia eidem inter deos relato ab Atheniensibus, templo intra ipsam urbem extructo, singulis octo diebus sacru
Corona haec radiata nostro numo, in quo rima leonis tegitur Thestus , minime adversatur, cum Hercules inter semideos numeratus eadem sorma repraesentetur, & ipsius Τhesei caput simili pelle tectum compareat in aversa eujusdam numi Commodi ita inscripti: ΘΕΣΕΑ. NIKAIElΣ. , quem retulit Vaillantius, & eodem libro inter viros illustres e plicavit.
Tempus cusi hujus numi ex literarum posticae sorma, & praesertim ex Θ quadrato, & media linea diviso, ut in caelatura videtur, eruere conabor. Begerus numisina . proindidit, quod Amyntae Macedoniae regi adscripsit ob Θ qu dratum , id enim ea aetate in usu fuisse adparet ex imaginibus Alistogitonis. Miltiadis & Heracliti; nec post hoc tempus obsolevit statim Begero ipso fatente, cum in signis Cameadis, Theophrastis, Isocratis, & Aristophanis, non tamen in moneta, compareat. En quomodo haec Begeri ad rem meam adplicem l Θ, quod in posterioribus monumentis conspicitur, figura quudem quadrata est, attamen ab eo, quod praesenti in numo exhibetur, differt. Bellonius autem inter viros illustres c put Aristophanis retulit, ad quod hujusmodi Θ quadratum, atque alterius etiam formae habetur. Hocce Θ adhibitum esse temporibus Miltiadis Amyntae coaevi testatur Begerus; jam vero paullo post Marathoniam victoriam templum Theseo