Nicolai Francisci Haym Romani, Thesauri Britannici seu Museum numarium, quo continentur numi graeci et latini, omnis metalli et formae, necdum editi, ab autore ipso caelati. Interprete Aloysio comite Cristiani, Mediolanensi

발행: 1763년

분량: 374페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

ATHENIENSIUM.

Praeter divessiam aetatem, maturiorem in altero, in altero juvenilem magis, multum silmilitudinis deprehendi. Plu-oditionestarchus autem testatur, Themistoclem valde juvenem sub libri Miltiade pugnasis ad Marathonem, undecim scilicet, duodecim annis antequam Persas ad Salaminam funderct. Nec quidquam, ut arbitror, obsunt crinium in numismate cincinni, qui in imagine Fulvii Ursini non comparent, cum& infinita adsint exempla Graecorum, qui proliXos capillos, praesertim in juventute, alebant, & Caninius numum Alexandri reserat, in quo coma, ut in nostro, est composita. Sol insuper galeae impressus novum praebet pro Themistocle argumentum: hic enim Persarum inclaruit clade, qui solem non adorabant modo, sed & ceteris diis antepo

nebant.

Literas AP. conjunctas indicare puto, caput anticae ad Aristidem pertinere, qui cum Ρausania Plataeensem victoriam reportavit paullo post Themistoclis triumphum. Epi- .graphen autem ita interpretor: Athenienses victores prudentia, ac virtute Arimis. Τropaeum certo Persicum judico, quippe Pausanias post felicem eum conflictum Lacedaemoniis tropaeum1 a

212쪽

llo ' DE NUMIS. - . paeum, Aristides Atheniensibus aliud erexit, ut Plutarchinin vita Aristidis, aliique narrant.

LIII. Caput galeatum ut in priori numo, ante quod litera K. Tiara Persica, supra quam noctua insidens duobus oleae ramis: inscriptio: AΘHNAI. Tob. XVIIL

Ultimi tres numi totidem insignes Atheniensium dePessis victorias, easque maximas,si primam ad Marathonem excipias, in memoriam revocant. Duarum superius jam meminimus, numus autem iste tertiam indicat, cujus gloriam duabus pugnis Butare. is retulerat Cimon ArtabaZe mari, & Megabige terra fusis pe-C I Dist nitus, & sugatis, coactisque ad pacem ineundam, tam sibiti, bin probrosam, quam Atheniensibus utilem. Duo itaque rami oleae infra noctuam collocati optime eXprimunt pacem hanea duabus de Persis, ut tiara ostendit, victoriis profectam, & litora Κ adposita Cimonis, ut puto, capiti ejus forsan nominis primum est elementum. Τria haec praelia fusius descripserunt Plutarchus, Diodorus Siculus, & Justinus, his

Vero eadem recinere non Vacat.

' TABULA XIX.

Incertus.

LIV. Caput galeatum, ut antea. Noctua supra amphoram intra coronam oleaginam, & in area Dioscuro

rum is

213쪽

ATHENIENSIUM.

rum pilei, nisil tamen aliud sint potius, ut innuemus inseririus : inscriptio: AΘΕ. Tab. XIX. N. I. Facies Phocionis videtur, cujus caput e sardonyche acceptum Belorius edidit inter viros illustres, ubi ut orator

repraesentatur; in nostro autem numo, si illius est, ut bellator depingitur, cum utraque arte excelluerit. In aversa nihil adtentione dignum continetur praeter Dioscurorum pileos , seu potius duos inversos crateres, quorum liquor enfluens taeniarum, pedes autem stellarum speciem praebeant; quod si est, dicere poterimus, Athenienses, se Phocionem e vita sustulisso dolentes, ejus imaginem e statuis sumtammonetae consignasse, cumque eum, Plutarcho teste, d plici veneni potione enecassent, inversis duobus poculis mutatum animum, doloremque suum de tanto scelere manifestasse. At his dubiis adeo, ct incertis conjecturis quid

inhaeremus diutius Thespis poeta tragicus. m. Caput barbatum corona oleae, aut myrti cinctum. X Caput barbatum hedera coronatum, post quod literae: AΘ., ante vero: ΘΕ. Tab. XIX. N. a.'

LVI. Numus hiece priori est sere similis praeter diadema alteri capiti impositum. Tob. XIX. N. 3.

214쪽

DE NUMIS

Jovisne t anteriora capita, aut certi cujusdam viri dubito; quare meam opinionem prius de aversis utpote cognitu sacijioribus, dein de adversis proferam. Ex aversae corona hederacea poetam, ex barbae autem forma Atheniensem Valde antiquum poetam arguo. Literas ΑΘ pro primis notis vocabuli alias autem ΘΚ pro primis elementis nominis celeberrimi poetae Thespis habeo, cum aliud nullum singularis poetae Atheniensis nomen

characteribus hisce incipiat. Suidas ad vocem ΘΕΣUlΣ ita loquitur: Thespis ex Porio, Attica populo, tragicus decimus sextus ab Epigem Si onis primo tragico. Alii secundum ab ea faciunt. Alii vero primum tragicum fuisse dicunt. Hic primus cerussa facie illita tragoedias egit. Deinde faciem andracbna in docendis fabulis texit. Postea vero larvarum lintearum usum sntroduxit. Docuit fabulas Obmp. LXI. Inter tragoedias efus commemorantur Praemia Pelia, seu Phorbas: Sacerdotes: Ado- sescentes: Pentheus. Meursius in Solone, & Laertius in ejus vita Τhespim jam Olymp. L. docuisse volunt, ast Arunde-liana marmora , & Bently in Phalar. Suidae opinionem sta-hiliunt , atque in his omnibus poetae illius facta legi

possunt. Caput nostri numi illud confirmat, quod autores scripserunt, tragoediam scilicet religionis olim, & cultus deorum partem suisse, quodque Rimer narrat, sacerdotes scilicet Baccho hymnos eo tempore cecinisse, quo capra immolabatur supra altare. Sacerdotes chorum Constituere,& reliquas omnes obire solebant ceremonias, donec Thespis & episodia adderet, & aetorem in theatrum induceret&c. Cum autem theatra Baccho essent sacra, poetae tragici,

215쪽

ATHENIENSIUM.

& praesertim Thespis , qui, juxta Athenienses, primum tragoedias in hujus dei honorem composuit, hedera coronabantur.

Si alia horum numismatum capita Iovis sunt, tunc illud, quod olea coronatum esse videtur, Jovem Olympium, aliud diadematum Jovem regem exhibere debebit. Ait μ' LUmen mihi probabilius videtur, num os hos, qui in postica tragicum poetam obferunt, etiam in antica epicorum principem Homerum repraesentare, cujus existimatio magna apud Athenienses erat, cujus statuae in arce adservabantur, de cujus denique patriae gloria Athenas inter, atque sex alias urbes contendebatur. Verum quidem est Homeri essidem Jovi similem, & frequentissime diademato ornatam fuisse, sed Athenienses forsan, ut ejus imaginem ab aliis ceterarum urbium , quae Homeri natales sibi Vendicabant, distingue- tbὸb.

rent, eum in suis olea Coronarunt, quae arbor sacra erat Π μ γ. Minervae praesidi ludorum Panathenaeorum, in quibus carmina Homeri recitabantur. Accedit, Homeri faciem a Cupero descriptam e Dionysio Halicarnasseo numismati nostro optime respondere. Quid si hocce caput Aristophanis foret, cui compar tum Fulvii Ursini scalptis imaginibus similius est, quam Homero 2 Tunc autem diadematum caput num. L. n. Soph cli potius tribuerem, cui in laudatis tabulis tantum est smile, quantum obverso capiti pesest esse facies in latus conversa : illius insuper diadema nonnisi tenui constat fascia crines religante, dum regum, deorumve diadema latius est, ct compressius. Itaque sortassis in tragicorum, comic

rumis

216쪽

DE NUMIS

2o8 V. rumque poetarum honorem monetam signarunt Athenienses. Thespina tragoediae autorem, & Aristophanem comicothu, bib, rum Optimum existimabant. Noster vero numus Thespim erat magni antiquae tragoediae magistrum, Sophoclem recentioris prin- ' cipem forsan ostendit; etsi autem in hanc postremam opi quamvis nionem magis inclinem, eam tamen eruditis obtrudere non

Athenien ri.

flumellat audeo.

lippus

Macedo anno sui regni te

Callisthenes philosophus. IL Caput barbatum. Caput Μinervae , &Tari

filius erat

eonsobri, Ut Excellentiae tuae mandatis faciam satis, meam de pulcherrimo tuo , atque unico Atheniensi numo opinionem loro V. breviter adnotatam tibi cum ejusdem caelatura submitto.

ae cisi. Caput itaque harbatum hujus monetae Callistheni phi-cM Ali-losopho Demolimi filio adjudico, aut alteri Callistheni is δάα Olynthi Macedoniae nato β) Aristotelis discipulo, & con

ita ab Ale- sobrino, qui cum offensam Alexandri M. incurrisset ἐκ es, 'Cruciatibus adsectus. ferreae caveae est inclusus, ut ibitum vo. Vitam diuturnos inter dolores terminaret. Verum Lysim , qui Callisthenem, a quo philosophiam didicerat, am Lum iam i bat

217쪽

ATHENIENSIUM.

bat maxime, etiam ad captivum invisebat, 0 quo tamen faeto, ita Alexandri M. iram in se concitavit, ut ejus jussu ,2 . si . leoni devorandus objiceretur, quem cum singulari fortitudine, & dexteritate occidisset . Alexandri tantam vinu- Cp I tem demirantis non gratiam solum recuperavit, sed & ani- Marmor a Fulvio Ursino editum co caput exhibet barbatum, nostro quam simillimum, unde & hocce Calli- sci sthenis esse deduco , etenim in eo marmore ex parte fracho so I ' duo capita adversa comparent cum epigraphe : ΚΑΛΑΙΣ- ΘΕNHΣ. AHIM - - - , quod lego : Λυσιμαχος : Calliassenes , Lysimachus. Caput itaque barbatum Callistheni, aliud juvenile Lysimacho adcenseo, quos valde familiares fuisse diximus, ct proinde ita repraesentatos esse probabile videtur. ANon parum admiratus sum dpressimum Joannem Fa- iret sensum : Callisthenes Las chi 'lius. Pertinaciter, imquam , nam cum neminem hujusmodi hominem ullo in a tore deprehenderet, conjecturae suae obstinate inhaerens Athenaeum, Suidamque corrigit, & Calliae Lysimachi filio Atheniensi poetae comico substituit Callisthenem, quem hoc in marmore per juvenile caput indicari vult, dum aliud ba, halum larvam, aut personam pro comoediis esse censet. Domine, me Fabri opinioni, utpote conjeddirae nu mium incertae adquiescere non posse fateor aperte; dummum ita . sibi devinxit, ut ei inter ceteros praecipuos duces successerit.

scriptum in

bri η pertinaciter legentem Λυσιμαχου, quod hunc .

218쪽

DE NUMIs

praessertim admodum verisimile esse duco , Lysimachum etiam juvenem propriam faciem marmori insculpi feciise suo cum nomine, ex adversa autem caput Callisthenis .magistri sui, cujus gratia maximo periculo objeetus, ex eodem tamen summo cum decore evaserat. Ad numum redeo, & admirationem, quam signatum Suidar ' Atlaeniensibus Macedonis caput excitare posset, abste go Suidae locum de Callisthene recitando : Is vero eum c ισε . vere ferrea inclusum, una cum Nearcho tragico interfecit: eo quod

ipsi suasisset, ne se ab Atheniensibus viminum vocari vellet. Εxcell. Domine, id sententiam tuam confirmat, quam ..h az me inter manuscriptas tuas animadversiones ad numos Athe-- nienses legere memini, qua scilicet censes, hanc rem publicam eorum capita, qui praeclari quid pro patria gessenum. rant, numis impressisse quidem, sed absque nomine, ne L nu speciem reserret tyrannidis, cujus vel umbram abhorrebant. De postica nihil memorandum habeo , cum ulioquinclarum sit, caput galeatum Minervae, & literam A prumum elementum nominis Athenarum esse, quarum praeses erat haec dea. En itaque meam de insigni tuo numismate opinionem, quam acerrimo judicio tuo submitto, me vero simul omicum observantia profiteor, Excellentiae Tua Devot 'in' famulum N. F. Haym.

LVIII.

219쪽

ATHENIENSIUM. LVIII. LIX.

Caput galeatum, circa quod vestigia quaedam literarum. Capra: in ultima numi parte literae: ΠΑ. ΑΘ, &in area ZΘ. Tab. XIX. N. . Caput Minervae. X Duae noctuae, &' in orbem inscriptio: MEAHTQΠΟΛ Tab. XIX. N. 6.

Primum numum explicare non mihi sumo , eum neque literas in antica adnotatas, quae nomen forsan depicti viri continent, in vocabulum aliquod componere, neque ex postica majorem quamdam lucem haurire possim. Capra tamen aversae denotare forsan posset aliquod Atheniensium sacrificium deo Pani, literis ΠΑ. designato, factum. Memini me legere, Panis cultum Athenis introduetum fuisse, postquam is deus Philippidae, qui ab Atheniensibus missus crat Lacedaemonem petitum suppetias contra adventantes Persas, apparui stet, suumque in Marathonia pugna auxilium spopondisset. . Et Vero narratur quidam cum Veste, tum habitu corporis rusticus sub ipso postea praelio visus esctes, qui aratro magna in hostes strage edita evanuit, & his de causis Philippiden Athenis induxisse cultum Panis.

Literas ΖΘ in area posticae signatas, annum sto9 epoisehae , cujus initium eruere nequeo, indicare puto. Illud& animadverte sigma else, uti luatinoruin S in Versum, quod . crat sigma Graecorum antiquissimum, quodque proinde cuin ipsa operis mediocritate ingentem nostri numi vetust. D d a - tem

Numa

220쪽

tem demonstrat. En itaque omnia, quae de hoc numo poteram adferre. Stephanus Byzantinus Melitopolem inter Cyzicum, &Bithyniam ad fluvium Rhindacum collocat. Meursius in Fortuna Attica eam Atheniensem coloniam dicit Strabonis . . innixus autoritati.

Admonitio ad Lectorem.

Vetus Atticae pecunia dividebatur in talenta, talentum

in 6o minas, mina in Ioo. drachmas, drachma in 6. obolos, obolus in duos semiobolos, quanquam alia etiam monetae divisio usum obtineret, ut ex sequenti tabula. ada parebit. Habebant insuper Athenienses didrachmum duas drachmas, & tetradrachmum quatuor draehmas adpendentem numum, numus denique erat multipleX omnis generis& diversi ponderis, qui proinde a D. Bernard lib. de Men=ris, FPonderibus antiquis vocatur morimuS, mediocris,m s &c.

SEARCH

MENU NAVIGATION