D.N. Iustiniani perpetui Augusti Institutionum sive Elementorum per Tribunianum virum magnificum magistrum & exquaestore sacri palatii, & Theophilum & Dorotheum, ... libri quatuor emendatissimi ex editione Iacobi Cuiacii. In eosdem Iani A Costa antec

발행: 1659년

분량: 678페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

E LOGIUM

mum laborum εἴ vigiliarum mole praegravatum horulis aliqaot subse

civis refieiebat consortio & conuictu quorumdam nobilium, eruditorum, NI proborum adolescentum, a quorum C suetudine, de affatu se meliorem semper, Sc doctiorem rediisse saepe dicentem audivi, dum alii prodigi temporis, aut nihil agendo, aut male , non minimam aetatis suae partem deterebant.

His tandem gradibus, auspicante, oc ducente propitia manu praestantissimo Cu)acio, qui ei liboali ssime opem tulit in tyrociniis promouendis,&maturandis, initia salebras suas habent, & molestias ircliquus cursus in proclivi est in intra unius lustri spatium ad arcem. Iuris prudentiae festinans ascendit, imitatus navigantes, qui acrimalunt flatu in portam deuehi, quam segnibus ventis diu ludi, aut lentissimo tranquillitatis taedio lastari, innumeris fere noctibus sine somno, dc quiete operose transactis, ut quam citissime in oculis hominem, S in luce patriae versarctur sui praeceptoris dignus aemulus. Adeo laboriosa est, & exercita res cupido proferendi ingenii, quae sic illum torsit, dc menti tam tenaciter adhaesit, ut sicut olim trophaea Miltiadis non patiebantur magnum illum Graeciae ducem Themistoclem somno indulgere : ita hunc dormientem excitabant cisomno encomia, & scripta omni genere doctrinae referta Magistri sine exemplo maximi, qui in nocte, & tenebris sui temporis, singularis eruditionis artifex, & major genio saeculi ex istons lucem . Multam dedit renascenti in Gallia Iurisprudentiae. Ncque ullus -- quam tam alto penetravit arcana Iuris Civilis ,& Pontificii, intimosque reccssus, & latebras omnes indagavit, cujus scriptionem adsimilare soleo Timantis pictoris tabulis , in quibus plus semper aliquid intelligebatur, quam pingerctur. Hunc enim nunquam legeras sinc fructu, Sc quo saepius legas, plus auferas , continua fertilitas cst. Quantum demis, nascitur , dc Cum omnia collegisse te putes, plus relinquis. Denique quidquid legitur in cjus libris, nitet quidem Ze fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est; inde- , que fit, ut omnes candidi, & aequi ingeniorum aestimatores eruditionem ejus extollant, & suspiciant; ingenii illius monumenta, & labores in saeculi gloriam, te Reipublicae utilitatem emensos laudent,& virtutem colant, nisi forte illi, qui nimia sui fiducia freti, de emis.

sitios habentes oculos malisne aliena opera carpunt,&subsannant: vel ii, qui cum suis virtutibus litare non possunt, per alienae existiamationis ruinam grassari ad famam contendunt, nec unquam lautas alienas praedicant, nisi cum invidiosa exceptione 1 similes illis, qui naevulos egregio corpoύ insperses. acribus oculis rimantur.

12쪽

sed isti omnes frustra sunt: melius facerent , si se liuiusmodi inanibus

reprehensionibus abstinerent, ne idem illis accidat , quod ignem gladio fodientibus, qui scintillas in se plures , dc stricturas excitant. Nam ipsa invidia etiam invita fateri cogitur se tantum virum morsu suo appetere nusquam ausam fuisse, quod ab ea veritas, cui

praescribi non potest, elicuit, deterrita potissimum fulgore pietatis , qua fuit spectabilis, cu)usque vestigia ubique apparucrunt: sed inco indubio eluxit, quod dilectus de verax discipulus suis studiosis saepe inlinuavit in familiari colloquio habito cum iis de mcritis & virtutibus Praeceptoris sui, deque cultu erga Deum , se illum pluries vidisse affatim lacrymis effusis defientcni peccata sua post emissam

confessionem poenitentialem, quam Vocamus auricularem, quam quo ipse agnoscebat esse, ut revera est, efficacissimum remedium in Ecclesia Dei ad exonerandam e & eluendam conscicntiam sceletum sordibus,& solatium, perfuguina Que tutissimum amictis, S cxulceratis memoria admissorum mentibus hominum Vcre Christianorum sine ullis pigmentis orthodoxam fidem. pmfitentium. Emenso fatal is Si legitimi tempori S cuniculo, excusso pulvere scholastico, quo Ianus ACosta diu fuerat aspersus, editisque publice speci- mirribus insoliti, quem fecerat, progressus in hoc arduo studio, ne aliquid honoris, & gloriae cumulo deesse videretur, amplis, ac luculentis Proiassorum testimoniis , & codicillis honorifico condecoratus.& Magister ij laurea donatus, dimissi is est, ac demum patrios Penates repetiit, non segniter quiescendi, aut turpiter deficiendi animo, vς a plerisque malo more fieri solet, sed perrumpendi strenue quidquid se in Iure offerret obstantium difficultatum; probe quippe noverat, omnia maturitate de seliditate judicii metiens, sicut agricola perdit, quod sparsit, si labores suos destituit in semine, nihilque m fructum pervenit, quod aequalis cultura non prosequitur : ita parili , id est, aeque jugi, & assiduo labore saepius recolenda esse praecepta.artis.

aequi bonique, ne elabantur, quo sunt quaesita, Ac ut, quae in latifundio Iuris multa cura fata sunt,&cultura excreverunt, perducantur ad segetem: in quo non mediocriter adiutus fuit familiaritati νvsa intercedente, & inducente diurnum. nocturnumque cci loquium cum Roaldo viro clarit sino , & penitioris, ac politioris rerum a struseritin scicntiar sirpellectile instructissimo , tunc Tolosim in Iuris professoria statione coIlocato , spartamque suam mirifice excolente Δἴ exornante; cujus literarii commercit commodo indesinenter usus

est, donec caelis redonatum est nobile illud pignus, ac depositum, quod terris commodaverat. Vcrum licet hoc fato superueniento

e Diuit Z

13쪽

triste senserit dispendium, tamen sicut cochleae, cum sitiunt aerinatque illis de caelo nihil illiquitur , succo proprio victitant; ita qui delerius fuit magni viri eloquii paltu, suo adhuc rore se sustentavit. Quamvis autem hominem emunctae naris non lateret primarios etiam faeculi viros ignorari, nisi suo indicio demonitientur, dc notoris vice fungantur, maluit tamen de se submisse scntiens, modestiae vela tegere, oc adumbrare insigncm eruditionem continuis vigiliis, Sc laiaboribus a se partam, quam in publico famae theatro propalare, eamque tandem non tam pruriente cupidine ingenii ostentandi, de aurae popularis captandae desiderio, quam publicae utilitatis procurandae auia cupio captus apud se consulto statuit eruere e tenebris in lucem: cujus laudabilis propositi exequendi ansam dcdit cathedra Cadurci suo Doctore orbata, a pluribus quidem expetita, sed Vnius dumtaxat pensandis, dc remunerandis meritis destinata, ac debita. Et, ut illam apisceretur convenienter rationi, dc modo praescripto, totis animi viribus contendit, quod ei felicI exitu successit; nam actu solemni dc legitimo

rite peracto, dc expedito, in cum unum omnium votis convenientibus,M concordibus suffragiis concurrentibus fuit Antecessor renuntiatus, solo merito ambiente, Ec virtute faVente, an . Is 93. Vel sq.

Valde gloriosum est, δc honorificum ad hoc munus per Iegitimos tramites sine fuco dc fallaciis pervenire et inglorium contra, dc turpe per sutelas, Sc decipulas . Nec quisquain dici potest huic obeundo idoneus, nisi prius indefesso, nullaque fere inter lecti temporis quiete alternato labore,& in veste sudata sibi Iuris divitias comparaverit, hae merces, quae sunt sine pretio pretiosae, non alio a rc parantur in quae non solum in rerum cognitione, sed dc in verborum proprietate consistunt. Quapropter assuescendum est purissimo Iurisconia sultorum ore loqui, quod qui non faciunt, illos non tantum inepte loqui, sed etiam sentire necesse est, de a Iuris mente turpissime aberrare, cum Verba sint rerum notae, dc indices. Ideo enim nominum, Zc verborum distinctio fuit introducta , ut rerum proprietas inter se distingueretur. Fatendum quidem est cum natura rerum Conditum sit, ut non possint omnes suis certis, ac propriis vocabulis nominari , necessitatem aliquando cogere aliunde sumere, Ac contra naturalem proprietatem aliam proprietatem Vsu inducere, de qua ver- horum inopia ipsi etiam Iurisconsulti conqueruntur; quod interdum εc absque necessitate contingit, usu scilicet pro arbitrio propriam significationem detorquente, quam licentiam, usu deficiente, ne majorum quidem gentium interpretes sibi temere adrogare debent, de multo minus ii, qui sunt imi subsessu.

14쪽

Et dulces profecto sunt, atque suaves, sed ad ridendum , garru iquidam &verbosi qui sibi Iuris prudentiam vindicant, S praesumunt, lacerant, docem, antequam didicerint , adducto supercilio grandia verba, sed rebus explicandis minus apta , trutinantes inter imperitos, eoque audaciae prosiliunt, Vt edisserant aliis, quod ipsi non intelligunt, doceant, quod ignorant, dc ne hoc quidem sciant, quod nesciunt Hi nunquam cssicient, Vt Academiae, in quibus se Ius docere falso putant, S palam gloriantur, illustri fama sint, de optima

opinione floreant, licet omnia studia sua , dc conatus eo dirigant: quod tamen exposcit communiter Antecessoris ossicii ratio, cujus potissima pars est iuventutem plerumque natam ad purpuram, & patria gubernacula formare,& imbuere veris & indubitatis sapientiae & scier tiat Iuris documentis, ut semina literarum docta manu sparsa, subacto adolescentiae solo, ia solidam aliquando frugem efflorescant, nec tantum ornamenta sint Reipublicae, sed robur de fundamentum stabilitatis. Atque in hoc omnes Vires, Sc nervos ingenii exercuit Ianus A Costa, vir nunquam laudatus satis, ut quod docebat, v ci legum , vel jura constituentium auctoritate fulciret, resque discriminaret, subjecta verborum proprietate, exemplo Veterum Iuris conditorum , qui eam semper affectarunt, & in ea scrutanda fuerunt anxie diligcntes. Secius hodie plerique faciunt, adulterantes per summum nefas Iurisprudentiam, detorro in pravum sensum nativo

verborum significatu , traditisque falsis axiomatibus, quae singunt,6 refingunt ad libitum, Ze e suo jecore promunt, speciosa quidem incrustatione obducta, sed sinc ullo Iuris testimonio, iisque pro veris obtrusis decipiunt, & corrumpunt tenera adhuc adolescentum ingenia. Haec verba me dicta ne quis, quaeso, opinetur malcvolo quodam alicui nocendi proposito. In factum scribo, nulla notata persona. Mea mens non est quempiam insimulare socordiae. vcl inscitiae, carpere, notare, vel calumniari. Mea mens est aperire, quibus dotibus praeditos esse oporteat Antecessores , ut publico prodesse possint, sibique &famae suae consulere, M eos, qui iis destituti ad hoc grande munus accedunt, se culpae reos facere, immiscentes se perperam rei ad se non pertinenti. t vix autem quadriennium , aut quinquennium vir magnae dignationis in Academia Cadarcensi exegerat, cum eo evocato in Tolo- sanam anno I 19'. cardo publicae illius sch ae felicitatis ad fatalem luendam flexum visus est vergere: istius vero firmari magis. & sta-ilirie Atque haec extraordinaria evocatio singulari praerogativa su . nixa, 3c migratio in eam civitatem, quam legum nutricem vere quis

15쪽

ELOGIUM

4 pellet, ut Berytum olim Iustintanus Oratione ad Antecessores Pandectis praefixa , ficta. Principe jubente, Senatu auctoritatem praestante, totoque Professorum Collegio rogante, postulante , fuit

novus stimulus, & calcar, quo incitatus ad hunc scopum collima It omnes cog Itasiones, & molimina, ut inserviens publicae utilitati in functione sui muneris, opinioni dc expectationi , quam de so Concitaverat, faceret satis, idque abunde implesse vel ex eo constat,qubd Iutis rudentiae inter alios hoc saeculo famam sustinuerit, in id strenue desudans, ut utriusque Iuris purissimos latices propinaret studiosis, qui ipsius nominis celebritate illecti catervatim ibant TO-Iosam tanquam ad mercatum nundinas optimarum artium , ac

sticuliarum, maxime vero Iuris a quorum quaedam praeclara ingenia ita formavit, de erudivit, ut partim patriae columina in publicorum munerum susceptione , partim Academiarum extiterint lumina. Nec illum unquam destituit voluntas , & contentio bene de omnibus Promerendi. Et, ut erat candidi & sinceri pectoris, toto sinu in eos amorem suum condebat, Ac summa comitate, quae ei erat innara, omnia suis discipulis indiscriminatim , ex ipso velut sapientiae pen trali partite suggerebat,&subministrabat, quae erane conducibilia ad ordinanda & maturanda studia, eosque hortabatur, & excitabat sepius , Vt honestarum rerum, M ingenuarum artium amorem imbiberent, sed Iciri sprudentiam prae aliis amplecti praecipua esset cura, ne neglecta Penelope, famulis ejus magis adhaerere viderentur. Nulli Vnquam se asperum vultu, aut sermone contumaci praebuit. Collegas suos semper observavit, carosque habuit quasi jure dc nexu fraternitatis sibi conjunctos, & ne quid jurgii vel rixae suboriretur, quo dissociarentat , aeque frequentia auditorum , neque raritate quasi adverso , vel ferente vento nunc extollI inani gloria, nunc moerore, ac tristitia deprimi visus est , quo tamen mentis & judicii deliquio multi hodie laborant. Vtinam omnium, qui iuventuti ervidi δae,&formandae praeficiuntur, eadem esset ratio, 8c modus agendi Praeceptorum quippe fere mores in adolescentum migrant ingenia, dc ab iis mutuantur, quod in omnem aetatem transmittunt. Be tum ego me judico, cui tanti viri institutione per quinquennium integrum frui. eiusque disciplinae submitti,& viva voce sensa ipsius animi expressa accipere datum est; habet enim nescio quid latentis energiae viva vox, de ici aures discipuli de auctoris ore transfusa fomitiis sonat. Quae vero . qualis, quantaque fuerit in illo non Iuris modo, sed liberalium quoque, M ingenuarum artium peritia , liquido evincit Diuili od by Cooste

16쪽

IANI A Cos TA.

hoe aecumia elaboratum , limatum, & omnibus numelIs absolutum opus eruditissimarum Notarum in quatuor libros Institutionum . in quovis ipsius ingenii supereminet, δc ita sentiunt, qui melioris doctrinae gustum, Ae sensum habent, quique talia suis pretiis arbitrari possunt: c

jus operis editio, ut est omni ex parte expurgatum, εc emaculatum, accepto ferenda est curae, de operae exactissimae viri docti,&dere literaria, literatisque optime meriti Germani Nyvata in suprema Regni Curia causarum Patroni. Sunt Zc alia ejusdem Auctoris scripta, quae a pluriabus privatim , sed partite manu versantur, nondum publico monume to consignata, quae tamen, brevi intermisso tempore, ut spes non fallax assulget, in ordinem congesta, Ss collecta lucem videbunt, victura,

εc robore suo permansura, quamdiu ars aemulatrix natura , bc hum nitatis genius in teriis celebrabuntur a continent enim traditiones, ex

quibus potest exsculpi Gcunda Iutis Canonici, S: Civilis disciplinae seges, indeque sumi possunt ineluctabiles rationes ad expu nandas Mevertendas quorumdam Interpretum opiniones, qui non tantum naeVos,

sed etiam errores, stipulas ,& fumos in Pontificiam Je Civilem scientiam

scriptis suis invexerunt, eamque deturparunt, α impuris manibus con-Laminarurit, quae tamen maculae facile eluentur, de errores extracti Elatebris suis evanescent statim atque in lucem producentur. Adeo autem ejus nomen inclaruit etiam apud exteras gentes, Ut Magnatibus & Optimatibus totius Europae non ignotum, nec invisiam eX-titerit, unde effectum est, ut quoties negotium magni momenti inter os Vertebatur, in quo de Iuris apicibus disputabatur, Ze ex subtilitato Iuris ita erat intricatum, ut necessaria esset summa legum notitia, consuleretur, Λ totius controversiae decisio ex ejus iudicio penderet. Et, ne fugitiva oblivio, aut taciturnitas subducat lautas debitas illius existimationi, praetermittere non debeo saepe Tolosae in coetu, & coriis tu Consultissimorum Patronorum non sol im exquisitae Iuris doctrinae, sed etiam usus, S triturae forensis cognitionem in aspectum , lucem quo protulisse cum astantium admiratione stupore, palmamque tulisse,

post exhausta , 3c in medium emissa omnia argumenta , quibus isti intentionem suam fundari posse autumabant, calculo suo indictis testimoniis ex libris Iuris sumptis, fit rationibus ex ipsius causae visceribus ductis communito rem , de qua agebatur , dirimentem dc profligantem. Addo non una, sed pluribus vicibus aditum fuisse , elusque se tentiam exploratam super quaestionibus, suis difficultatibus nobilitatis, ruae in foro ventilabantur , ω in quibus definiendis Senatus Tolosanimisa erant Tribunalia, Zc Consilia. Reticere non placet invitatum, ro satumque fuisse a SummoPontifice propositis ingentibus praemiis, Obla-

- . .

17쪽

t que dignitate illustri Consiliarii Rotae Avinioni, quae erant potentissima irritamenta 3c incitamenta, ut eb se conserret, ibique sedes suas figeret, Iuris publice docendi causa : Atque ab Academiis Bituricensi, & Bononiensi fuisse cum elogio cvocatum: quibus tamen gloriae& lucri illecebris, ac delinimcntis se vinci passus non est, hisque postpositis, modeste tamen Ac comiter ut erat prudentiae, & urbanitatis plenus in repudiatis, maluit patriae suae utilitatibus inservire , de inter primarios sui saeculi viros non infimum locum obtinens spartam, cui se totum addixerat, dc mmdpaverat, nova Iuris opum adiectione ditare & lacu

pletare. .

Haec quidem magni fecit, sed multo pluris , se notum, gratumque fuisse viro praestantissimo & Illustrissimo Hieronymo Bignomo in supremo Franciae Senatu Regis Advocato Catholico, quo Gallia nihil unquam tulit doctius, nihil vidit sol humanius, aut melius. Dignus erat trium Nestorum aetatem vivere, si ita Deo visum. At eripuit se, abia

tulitque ex oculis ante tempus perfecta virtus. Nec mirum. Vltimum tempus non e pectant, quae in parvo maturuerunt ,& ut ignis quo clarius fulsit, citius extinguitur: sic ingenia qub illustriora, breviora sunt. Occidit ergo sidus illud literarum, ornamentum Senatus, Galliae decus anno Iss6. Imo non occidit; vivit adhuc, duobus filiis illustrissimis Mdocti itimis superstitibus, paternae virtutis ac probitatis vivam dc spirantem imaginem referentibus, necnon ubique indubia generosi spiritus argumenta edentibus, quorum unus Patri dignus Hercules Atlanti successit in functione summi muneris, cui hoc opus jure optimo dicatum gaviant Auctoris manes: alius vero in Senatorio ordine agit, bono publico. Exacto de absumpto a Iano A Costa tricesimi unius anni circulos qui volvi coepit anno Is99. & finitus est anno I63o.) in excolenda, Mexornanda Academia Tolosiana, quo temporis decursu nihil prius & antiquius fuit viro magno, quam ut e suo seminario Ac palaestra Iuvenes non doctiores solum,sed meliores exirent, nec praeceptis tantum, sed & exemplo suo, quod est essicacissimum docendi genus , intelligerent quales esse

deberent in publicis privatisque muniis obeundis, dc exercendis, de ea dimittenda, & de reditu in Cadurcensem cogitauit, in qua primitus fuerat adscriptus, Ac cooptatus in album Antecessorum, quod ei petenti,& postulanti sine mentis ingratae nota denegare non potuit, nec aliter effugere exprobrationem jacturae , &.Iabis non exiguae, quam illi intulerat recedendo, dc deserendo, multoque minus potis fuit resistere violento impulsui amoris patriae, qui naturaliter est omnium animis insitus. Et, ut deliquio diutino, quod in eo non sola Academia Cadu

18쪽

eensis, sed etiam universia Provincia patiebatur, tandem medicina afferuretur, solemni decreto statutum fuit in Comitiis totius provinciae, id

volente,& nominatim permittente Principe, ut evocato ex Academia

Tolosana, & jure quasi postliminii restituto Cadurcensi stipendia longe solitis uberiora, & pinguiora adsignarentur de publico, & solverentur, non ut donum praestitum, sed ut praemium repcnsum , quod fuit

specimen florentis provinciae, dc virtutis amantissimae. Haec vero honorarii 3c palmarii opulentioris concessio fuit argumentum evidenistissimum inaequalitatis merito constitutae inter hunc, & caeteros Professores , quorum nullus ei invidere istam publicam liberalitatem potuit, vel debuit. Inaequalitas est, ubi quae eminent, notabilia sunt, alias non est , si nimirum omnia undique in unam aequalitatem concurrant ; veluti admirationi non est una arbor , ubi in eandem altit dinem tota sylva surrexit. Istius peritiam merita supereminere notissimum erat, ac proinde cum regenda, & metienda sint praemia 3c mercedes secundum modum,& qualitatem meritorum, & Virtutum, aequum,

justumque fuit hune majori praemio , & honore affici, ut hoc stimulo felicius incitaretur. Voluisset procul dubio, si potuisset', Academia Tolosana , totusque togatorum ordo taciturnitatis velo obumbrare conceptum intimis sensibus dolorem ob illius improvisum , & inopinatum discessum , & mutationem status & consilii , sed ita alte vulnus adactum erat, ut silentio, aut dissimulationi locus non esset. Diu jacuit Cathedra in squalore, S moerore; mansit enim quatuor prope annos viduata tanto viro, nec ante pasta est alium in ejus locum sussici, quam certo scivisset praecisam esse omnem spem futurae reversionis, ita annuente Senatu, & Academia optante, Culus praecipue causa in hoc vertebaturinam fuit fere exhausta & evacuata, Iuris studiosis undique confluentibus de euntibus Cadurcum, cui plagae sanandae nondum inventum est emplastrum satis aptum.

Arduum est de dissicile doctrinae aut sapientiae parare famam, sed parata nunquam intermoritur, &Vbique terrarum comitatur, quae res usu

venit huic nostro Iurisconsulto incomparabili, ex cujus fama &existimatione nihil decerptum, aut defloratum fuit,destituta & deserta Academia Tolosana, imb magnum incrementum accepit novi honoris & gloriae a cessione , quae ortum duxit ex amicitia contracta ,& inita studiorum societate cum Illustrissimo & Doctissimo Petro Haberi De Mon or Episcopo Cadurcensi. Non ignorarunt viri optimi familiare esse virtuti delianimentum exercitii rerum seriarum ,& quae sunt altioris disquisitionis, tractationi immixtum sensibus admovere , ideoque censuerunt viros quosdam selectos, eruditione insignes, & probItate morum commem

19쪽

dabiles cooptandos, M asciscendos sibi esse, cum quibus certo Ioeo,st Misque horis conferre possent familiari colloquio habito: quae res fuit feliciter ad essectum perducta, convenientibus in unum viris doctissumis , in quorum coetu dc conventu varia de variis quaestionibus agitanda proponebantur, maxime vero de iis, quae contingebant veterem Ecclesiae politiam, & interpretamentum Conciliorum & Canonum, de

quorum nativo intellectu nondum conveniebat inter omnes r quorum actuum arbiter Zc moderator constitutus fuit communi caeterorum consensu Antecessor celeberrimus. Et, ut liquido constaret de iis, quae controvertebantur , Unicuique dabatur facultas ordine suo promendi sensa animi, symbolisque a singulis prolatis, de invicem collatis, necnon diligenter mira ingenii soliditate,&sagacitate excussis, ac libra j dicii ponderatis, ea potiora de pensiora habebantur, quae plus iugis afferebant ad illuminandam veritatem e tenebris erutam , dc quod decernebatur , scriptis consignabatur. Vtinam hae tam egregiae dc perpolitae lucubrationes publici juris, Ze lucis essent, quae Reverendis Patribus Carthusianis Cadurcensis civitatis ex praescripto dicti Domini Episcopi traditae fuere ab ipsius nepote viro illustrissimo& reconditae ac sublimioris rerum disciplinae scientissimo Henrico Haberi De Monimor inter Comites Consistorianos, de Libellorum Supplicum Magistros praestantissimo , qui de alios plures Codices manu exaratos ,& Compositos ab eo dem Praesule, iisdem Religiosis jussus tradidit, in quibus agitur de rebus sacris, de divinis, Sc ad Theologiam pertinentibus. Quae omnia opera vitam solitariam vivunt, in umbra delitescunt. Verum spes est nec vana, nec inanis, fore aliquando ut Patres Carthusiani caritate moti, quae non quaerit quae sua sunt , sed quae aliis profutura sent, inspicit, ac Reipublicae contemplatione impulsi libertate donaturi fuit tam excellentes ingenuorum Sc nobilium parentum partus. Patres Carthusiani arctioris Se sanctioris vitae instituto addicti licet saeculo renunciaverint, ut Creatori suo in arce contemplationis placere possint, dc in perpetuo susurro cum Deo toti dediti sint sacris meditationibus, quorum Claustrum paradisus esse videtur, si in hac vita esse possit, sciunt tamen publicam utilitatem praeferendam esse privatae utilitati , juxta id quod vulgo jactatur omne bonum esse sui diffusivum. Post recensitas virtutes 3e dotes Iani A Costa Praeceptoris mei, quae in publicum spectant, reliquum est ut domesticas, de larium, ut sic dicam, subjiciam, quas i summa sequar fastigia laudum j libasse mihi sufficiet. Multa in eum munera virtutum natura congesserat, quae si quis trutinet pensiore judicio, nesciat utrum in eo dona corporis magis, an mentis excelluerint. Fuit hilari &laeto vultu, oculis vividis de rutilantibus,

20쪽

tibus, vim M aciem ingenii patefacientibus, denique persecta pulchritudine, & habitu corporis ornatus. Hoc viro non vixit sub sole ossi eiosor, de ad genium humanitatis accommodatior. Nunquam piget meminisse profusas comitatis, qua semper fui ab eo exceptus, haerentque medullitus in animo meo suaVes illi, & bene conditi sermones, quibus me ad virtutem amplectendam, & studium Iuris obfirmato animo capessendum hortabatur. Fuit ingenio selaci, memoria tenaci, iudicio aeri, S: sagaci conspicuus; oc nobili genere natus prudenter adiunxit majorum imaginibus ornamenta doctrinae ; tantum enim abest ut insignibus natalium hoc consortio literarum sit offectum , quinimo illustriora sunt effecta : honesta quippe prosessio ornat potius omnem. quam destruit nobilitatem, vel dignitatem. Caeterum ut istius qualis qualis incomit rudi penicillo delineati ultima linea ducatur, dici potest non minus vere, quam belle in hoc Clarissimo Antecessore, quae linaliis sere singula, fuisse universia. Vnum addam, illum post emensos de consumptos quadraginta tres annos in professoria Iuris publice docendi statione extremum vitae actum peregisse die Augusti anni

163 . nec diu colluctatum cum saevitia morbi pie, placide, constanterque decessisse e vita. Sic decuit ultimum diem non esse gravem optimo viro, qui nemini vixerat gravis. Io ANNEs D 'AvE EANAcademiae Aumianensis Anteces

SEARCH

MENU NAVIGATION