장음표시 사용
271쪽
Nos vero hie subsis us non quod non multa adhue a notanda essent, ea enim est libri his ubertas, ut pauca pagellis excerpi non queat, sed quod reliqua in aliam Com.
mentariorum nostrorum partem reiicienda putamus. με. scient, ut putamus, haec ad commendationem Hermiti quis Livio aut Polybio alicui Austrimo largam materiam, in qua versari possit, suppeditavit. Eius nos laudabilem operam, quam orbi litterato praestitit, grati agnoscimus, et merito commendamus. Praecipue cones, quae sunt quamplurimae, omnem elegantes sunt, et quibus oculus gnarus harum rerum magnopere delectari possiti
MICHAELIS CHRISTOPHORI HANOVII, PHIDM.
Professoris in Athenaeo Gedamensi Dissiquisitiones argumenti poti mum metaph ci, propositae prius seo
sum , iunctim nunc prodeuntes. oedani I so typis et impensis h. Io Schroiberi, 3. Alph. a. plagg in Mo, tata aeneis. Viri claritum et Celeberrimi Disquisitiones seeundo
alibi rumore exceptas, hic nondum laudare potuimus, pia obruti donec novo tandem ornatu restitutas candidis meliorum litterarum aestimatoribus eo acceptiores prodiro accipimus, quia famae publicae hoc tutius credetur, quo misnus corruptionis in consentiente eius praeconio a peritis rerum deprehenditur. Prodierant anno saeculi L. et avide direptae, undecim post annos iterata editione exhibentur. Quia benignis iam ubique iudiciis exceptae sunt, nunc e pauciora ad earum commendationem suffecerint, et ipsa adigumentorum praestantia salubris doctrinae cupidos, sola titulorum praescriptione indicata, sollicitaverit. Prima deeriteriis e sensuis, notas cenas et ipso vocabulo clariores suppeditat, quibus animadversis deprehenda , cuid interstinter ea, quae re ipsa, et quae cogitatione, exsissunt. Noe erit, quod opinemur, ut acumen iuxta atque iudicii aeris
subtilitatem aequi et idonei arbitri desidereat Aeet viri αν
272쪽
ditione insignes publice dubitarint, possitne omnino fieri, vi aliquis hoc praestet, quod hic insigni evidentia et lum-
lentis exemplis demonstrari videmus. Utera nova inuem sonis gloria nobilitas usque adeo, ut exactissimos rei nummariae scrutatores ad certamen quoddam diligentiae passim provocaverit, et, utpote in re inexseectata, varias nom, num eruditissimorum contemiras, lem iucundissimas , eli-
euerit , SAMUELEM nobis, regem PANNONIAE, hoe
est, stilo imas aevi, terrarum intra Danubium et Smum Bulgarieae certe ditionis ab A. C. DCCCXXVII ad Samuelem
hune usque v. ANNALES REG. FRANC NUENAR. ad
h. a. appellatione veterum Romanorum propria usitate sic dictarum, ex egregio numismate exhibet. Non ignoramus, sed hoc ipso tempore ad examen vocavimus SCH ARTII commentationem ea ipsa de re, qua ut obloqui tittingio potissimum instituit Scriptori certe neque ab adparatu, neque a lima rudi, ita et Hanorii praeclaras observationes brevibus et erypticis elistis delere volitit neque ipse tamen satis prodit, quid per ea tempora, de quibus agitur, Pannoniae nomino venerit, et a quo initio ducenda st Hungarorum, seu potius Turcorum CONSTANTINI ORPHYRO GENNETAE, veteris Pannoniae Romanorum inter Istrum Samumque possessio. Rationem vero huius pronuntiati luculente in epistata ad collegam nobis coniunmininum, nil opusculorum editorem, reddituri, lectores hie diutius haud morabimur. Sequitur erasentia Dei ex mesbilium
indole evicta. Ueritas aeterna, fundamentum totius disputationis, spondet, nos adsensum sine ratione minime praebuisse et elegantia in diserendo, ns a nobis alii dissentiant, maciet. Arterinas genuina succin v expers pudorem exprimere theologis et philosophis poterit, qui interdum p rem consei sunt, quam indecoratae Deo effutiant, et quam inepta sinimenta iis conquirant, quae ex ipsa defutatione consistere nequeunti Notio ignis Graeci, dici non potest quanta nos voltiptate perfuderiti Singularia quaedam, et animadversione haud prorsus indigna meditatus est, et A
273쪽
CRUSIUS, V, doct. Collega noster coniuncti rus, et tropoli tune, nunc Vitebergae Pros P. H. in oratio Commentario de originibus pecuniae a pecore, etroposi
c. m. f. a. observata, IO MALAL6 etiam tradita. in Hist Chron edit Oxon M. MDCXCI. Partim. . II9δqui merum ex aliis auctoribus centonem, in antiquioribus praeter ordinem temporum conseruinatum saepius, consuit.
Sed in propioribus suae aetati multa eximia servavit, ob amissis seriptores nusquam alibi reperiunda. Habet etiam BANGERTUS ad MNOLD l. III. c. XXXVII pag. ex errore typothetae s8. quae debuerat numerari 378. seu Aa Ma postrema quae legisse haud poeniteat. Ex his, quantum quidem eo iugere nobis datur, diversi plane gene ris artificia, una sub adpellatione comprehemalint, iurdem vel similem ob ess him. Dolemus vero malime, norbis ad manum in praesens non esse Mathematicos veteres etypographia regia Parisiis splendidissime editos, ubi in I LII AFRICANI stamentis τεν- κη- ipsam compa tionem huius ignis nos olim legisse bene recordamur, et ex illo loeo in suspicionem adducti sumus, Mesphori, quem
vocamus, paraturam veteribus suisse iam notam, ex parte
saltem. Quod, ut statuamus inducti suimus ementis iis, quae BARTHIUS is Adversariorum, nondum publicatorum l. CXLVII. c. X. in voluminibus a RICHTERO, V. Ill. Consit Aul. Reg. et Pr Elea Heredis Celsissi a theauris amtiquariis, quamdiu vixit, redemtis, quae perlegimus, ostresesiit; ubi etiam lingua Langobardorum hodierna cone piam consectionem ignis huius Graeci, magni et inaudiri secreti instar e codice nondum vulgati usus profert. Membnimus autem nitri montionem, sub adpellatione non pr trita, hunc in modum optoandi nobis occasionem deditse; quum praesertim reliqua coniecturae mire blandirentur, si quis scientiae rerum naturalium haud omnino expers fueritiehimedis in exurendis
274쪽
MENfIS IUNII A. MDCCLXI. P. L 63 D tas fili Deo propria praeeIare evincitur discussis veterum et recentium sapientum opinionibus, et indicatis non millis scopulis, ad nos adhaorescunt multi, dum ignorantchscrimen naturarum in rebus corporcis et incorporeis, compositisqus atque simplicibus. Commentatio, quae inseribitur osscia caritati immicorum, supplet ea, quae in dissere tion de amore inimicorum rationali tantisper dilata in aliam occasionem fiserant. Habet vero et suis plurimum, et luminis, ut praeclara praecepta non minus, quam illustria exem-pIa lectores erudiant, optandumque sit, ad hoe instar pIi ra, quae sere negliguntur, in morum doctrina restituerenturumati aevi aliquot numi aronte rere ii praeclarum antiqua riae doctrinae adiumentum praestant. Reperti erant A. See . huius XI prope Gedanum, in urnis sub terra. In primo, qui caput coronaimatum ab una parte, et ab altera crucem orbiculo inchisam globulis interpolatis inter divaricationes. exhibet, epigraphen anticae Hanorius Wo legit ENIRIC. et ex elementis distoriis REX, aut IMP. fi sigia statuatur. Putat etiam ad Henricum L, quem Aucupem,oeant, reserendum. Quod si daretur, certe litterae ponoe put expressae, egi non possent IMP. Nam Henricus L nunquam e nomine usus est, et nullo antiquo in monumento id gerit imo inaugurationem sollemnem, quam vocantvnctionem, ipse recusavit, ut plenissimo ostendit SERRARIUS Rer Mog. LIV. in Herigero pag. Q. Mog. 674. Diceres sorte Henrici animo id sedisse, timeo Danaos et dona Mentes necdum abolita perfidiae Hattonis memoria, qui Albertum Babenbergensem iure iurando dereptum prodiderat, neci alias artes erga Henricum meditatus id effecerat, ut, quae Conradus I. ipsi in Saxonia et Thuringia, veluti regi beneficio, contulerat, Henricus adhuc dux compertis insidiis, suo iuri adserta occupaverit. Rem ipsem licet sabulis non ilis rudis aevi mixtam satis Scriptorum us temporibus locisque proximorum auctoritas firmat. Inde eaussa idonea adparet, si ne a successore quidem Herigero religionis obtentu obligari voluit, ne sorte mercea iseommodi G
275쪽
ablatorum restitutio, eo nomine reposceretur sed ut ad nummum redeamus, in eo nullius Germaniae regis vel imperatoris caput videre nobis videmur barbae certo argumento. Quamdiu vero ipsius nummi disiectas litterulas imientius contemplandi facultas non detur, frustra eontemtris indulgeremus, legendumne sit: MC., et transversa in seriptura agnomen, aut titulus an vero: NRIC. III. R. et in postica: ANGLO Nam pustulas saepe metalli, aerugine exesis proximis, summas diincultates eraditis etiam oculis obiicere, abunde constat. Admonemus vero haec ne quid sollertiae Hanovianae detrahere aliquis nos voluisse opinetur. Namque is caussam, quae excusationi apud quemlibet aequum sussciat, satis ingenue praemisit, ubi narravit, ab aerugine nigra fuisse liberatos Periti vero norunt, quantum inde notarum exesarum vestigiis. d. pereat, si aes in splendorem detur. Praeterea, quam P rum integre legi inscriptiones possint, variae dubitationes ostendunt, ut etiam in ., chalcographi manus a lections Hanovi discrepet Alter nummus vultum regis coronati
praesere cum epigraphe in ΙNRIC. et in ontraria
parte templum, cui circumscriptas litteras Auctor legendas
putati AVG U STA CIV. i. e. Augus civistis.
Quod vero rursus ad Henricum I. referre conatur, valde dubitamus, cuius numismata necdum quisquam proba proferre potuit. Nam Go ZII nullam fidem este , omnes idonei arbitri explorato sciunt. Tertius in prima parte ducte ita adversi exhibet, Hanovi coronata visa sed nostra opinione, nisi figura aere cus fallit, duos sanctos cum solis stephanis designant. Ex litteris detritissimis Hanovius exsculpit, sed mera divinatione H RICUS IMP. No,
Arehiepiscopos potius, sanius adscriptos, deprehendero nobis videmur. In altera facie lare legitur: CAECOLO AG quod sine dubitatione erit: qncta Coloma Agrippina. Si ad manum in praesentia haberemus SCHOL- V cI, commentationem, cui inde Colamasancta utimissi
276쪽
uta rara, sorte prioris partis imagine eertius noscere liceret. Qui N. 17. in tabes comparet, caput coronatum habet.
tem, quos pro cippis, seu postibus, liliis ornatis, vir clarissinius habet, cruces potius rudius Drmatae videhtur neque inseriptio legi potest, ut ille putat: AGRIemna TIGNA Melesiae μυα Sed clarissime exprimitur nomen Argentinae hoc modo, in formam clucis ordinata, quod Dequentissimum, scriptura: irri Idem monendum de eo, qui N. I 6 praeem dit in tabula nam in prima parte caput imperatoris cum satis integra epigrapho ostendit: HENRICUS IMP. V. nec superstites notae elementorum indicare seniorem possunt, titulo nusquam obvio; sed sunt reliquis verborum: EMP. AUG. ut ipsum spatium reliquum arguit Pulcherrimus et venerandae antiquitatis nummus est in tab. N. 4. Signatus cruce, cum tribus globulis per angulos epigraphen gerit: ElMRICUS
DUX Si nummum contemplaremur, haberemus dicere, an non potitis, quod interdum in antiquioribus monumentis
legitur, praeserat: HENNRICUS, vel HENIRICUS. In postica cernitur templi species, forma vetusta et a Francicis struiniri non aliena, in cuius medio deseripsit chalcographus: ECHO, quod negotium Hanovi R CL facessivit legit tamen aut Acissa CHOLesebis, aut meramimorus, vel Colletium. Sed iihil his opus Nobis . que esse debere: C No. Hoc vero erit Ecclefa Ova. Circumscribitur vero per orbem: REGINA CIVITAS O LUrbis nomen Reginae antiquitatem arguit; quia paullo post otiones obtinuit adpellatio Reginas M olim quidem non
promis inaudita sed rarior, ut palatium, non urbem, tasse videatur, donec et huic indita Quare non dubitamus Henrico Rixoso, vel Pio, hunc nummum vindicare. Is enim, ut optimis ex monumentis tradit ADELZ ITER Annal. Boi P. I. I. XIV. S. XXVII. cum S Uol ango deli- Ll berans,
277쪽
herans, ut Mi mores religiosarum semellarum corrigi debeant, accepto responso, quia monasteria sub potestate regum sint, id ab episcopis praestari non posse, d. Paulli
monasterium eo consilio erexit Ratisponae ut ipse et via seopus ius istud tuendi et regendi haberenti an ergo, stilo certe istorum temporum, ecclesiam novam, auspiciis ducis conditam, et monetam eo nomine cuiam , A QIoeeecLVII. Nam ilhid o I. vix aliter interpretandum fuerit, quam Anno I. conditae novae Ecclesiae, i. e. m nasterii. Non invidebimus, si quis certiora proserat Quem inde considerat, Orionis . numum, qui numer tabula in s ,nihil plane digessitatis habet, et comparandus sinhim erit cum observationibus SCHOLZIANIS De eo, qui numero ab est 6. idem dicendum. Nam quod in
illo xex, in hoc imperator Otto vocatur, Ium aetatis diserimen facit Bene statuit Hanovius, ad Ottonem M. Mirumque referendum. 4ecius res successit solsertissimo amtiquitatis scrutatori in eo, quem tabula, Ia exhibet
Nihil hic Alamanniae, nihil Sanctae Ecclesiae Anhaltinae deprehendi potest mos quia alia archetypa ipsi tractavimus, cum fiducia pronuntiare possumus. In primore s ei crux habet nomen DDO, per singulas litteras angulis inscriptum argo, licet nunc exesus, habuit: MIA REX I Altera pars, non aedem, sed castellum exprimit. et obsidionem Ticini et liberationem demaidis defignat; unde etiam circumscriptum: ATELHAIT. sic enim pro sus legendum. Et quid evidentius Qui intab. N. I3 sstitur, sine haesitatione sic agnoscendus, ut cruci, glob Iis per quatuor angulos interstinctae, in margine circumpositae legantur litterae: ODDO REX; a tergo vero Impatur: THROTI MANNIA. Nam cruces, epius ex more aevi interpositae, nihil aliud significant quam religionis Mimanae professionem. Quod auctor eruditiimus Das adsere de nummo non delineato, qui simillimus fit illi in Tab. N. 4. nos non morabitur; quia eadem huc
278쪽
repetenda sunt, quae de isto attulimus, et in dio templi pro ΕΙ 'M., haud dubie legendum adparebit, si
curatius inspicietur: φ N. quod rursus nihil aliud, quam Eerosa crea. Quae sequuntui de nummis, quorum rigura aere non expressa est, sine accuratis leonibus diseeptari nullo modo possunti Saepe unicus apex mae- tum oberrantes in viam reducit, ut usu callentes experiundo quotidie discunt. Qui in tabula sequuntur N. I . et I s. negligentius, quam par erat, a Whaleographo tractati, nobis tamen nihil obscuritatis obiiciunt. Prior ille habet inbium Conradi Salici, inseriptum, si oculus usu ipso eruditior inspiciet: CHUONRADUS IMP. . Alter id ipsum multo clarius. In prioris postica quatuor marginalibus he-Meyclis, ad designandas portiones quadruplicis regni, interscribitur crucis in formam: ΦDIRovi hoc vero est V In altero idem conspicitur, parva plane mutatione, ut scriptura plenius aliquid contineat, rursus isto eruebi, sit venia verbo, compendio ψ, D
nihil aliud, quam Christiana Belgicae cimtas Virdum Pretiosissimae haec sunt vetustatis reliquiae, quia ingens historiae lumen adserunt. Vulgus historicorum supine in hunc diem sabulatoribus credidit, aut nihil ultra protritas chartas inquisivit, ut Conradum Salicum iura imperii in Lotha giae regnum neglexisse statueret. Statuerunt enim, Meis rideriei et Episcoporum, nominatimque Uirodunensis, coniuratione, qua in foedus contra Conradum II coierant, egellium fuisse, ut alia in ditionem Roberti, regis Galliae armis Lotharinoam repetentis, concesserint alia ab L a vi
279쪽
imperio avulsa episcopis praesertim relinquenda fuerint;
quorum iactura imperator reconciliationem redemerit, et quae neque post oppressum otionem, Campaniae Comitem, re per ala, neque ex illo tempore portioni olei la- meam, mortuo Friderico, Gothelonem translatae, restituta sint Exornant haec vetustas documentis, in quibus possestares terrartim Lotharin carum postea lentes Gal- hae prodantur: parum profecto memores , multos regionum in media Gallia dominos, iisdem et secutis temporibus obsequio imperii truisse obstrictos, idque in publicis instri mentis prosellas, prout hereditate bona quaedam intra i lud adepti erant. Sed quid tandem rastu Lotharinglao Mosellanico detrahi potuisse sub Conrado hoc statuemus, si Viroduni agnitam eius maiestatem nummi prodant Nam tota huic metropoli subiecta regio, extremus Lotharingiuae terminus, undique Gallicis inchua limitibus continebatur. Haec Mamdiu Germanici huic, seu terra imperii, indignante quantum libuerit FEBURIO, et quodam audaciore ΑNONYMO fuisse comperietur, hon erit, ut tempori. bus Conradi amistas Lotharingiae portiones suspicermari Et ne de isto otione Campinensi, tanquam eximio iurium Galliae vindice, diutius glorientur, testimonium antiquid lis scriptoris, fidei praeclarae, et ob viciniam notitiis instructissimi, IOANNIS A BAΥONo, quem utinam integrum dedisset, qui excerpendum solum putavit, HUMB. BEL-HOMME in Hist. Messiani ex p. 2 39. proseremus: Otto etiam Comes, scribit, Franciae, Attis Eriberti fatris, SI Mani, adversus Lotharingos procinctum movens Leuciam, hem, vigilia omnium Sanctorum ae delatus per totam hebra
madam obsedit anno mille o munis XXXVI.)Quia enim illud oppidum. IN TRIUM FINIBUS RES. NORUM, intellige Gallicum Lotharin cum et Surgun-
dicum, QUAS COMMARCHIAS VOCANT, O
TUM argenti pondera, quae marthae Francisae cantur,
Hamigenis solvebat, pro virtuti metalgi redditur sumta oleasone,
280쪽
MENSIS IUNII A. MDCCLXI. P. 26spraedictus Prinem non solis fiam urbem, sed et multa Lotharis um Aea deo abat Mira indit ensi auum, quod,
DUM AB HAC OBSIDIONE ABSCEDERET, eius
muris retrionem versus eorruerunt silicet pos et tertio,
aduenerit, DEI NUTU CIVITATEM IPSAM MULTA HOSTILITER AGENDO ET LOCA SAMCTORUM MAXIME S. APRI VIOLANDO CAEPERE NOI POTUIT. Post nonnulla interiecta vero, ubi narravit, quam nihil successerit huic Ottoni, inauspic in Lotharin in recuperatori, an tentator, utque ipse in pugna caesus siti, Theobaldo filio aegre manibus victorum elapso subiicit perquam notabiliter: HAEC ENIM PUGNA OMNES ACTENUS MEROVINGOMUM PROCERES FINIBUS SUIS CONTENTOS ESSA DOCUIT NEC EORUM QUISQUAM, PRAETER GOFFRIDUM ET ALIQUOS QUI NOCTIUM FURTN INSIDIATI SUNT LOTHAEINGOS
BELLO APPETERE AUSUS FUIT. Ubi ergo istae
vindiciae hiris Gallici, ab intone datis Et ut graviorem adhuc auctorem producamus, BALDERICUS, rarit rem libri paucis notus, paucioribus lectus, a paucissimis, quanti mereretur, aestimatus , qui temporibus iisdem, qui bus haec acciderunt, vixit, ut docet editor COLUENDRIUS, Chron. Camerae. I. III. c. L. p. 333 ita rem de Episscopis refert: Tandem cinem Amripes Saxonum apud M unciam praefecerunt si in regem Conradum. suorum αιωnationi Dux Gothiis, inferiorem hic Lotharingiam obtin bat, postea etiam imperatori reconciliatus Friderio in M sellanica succetar, Princεν videlicet Gesariensium, tontraire mori Diso quo olomae, Novioma , VI UNI, Trmiecti, eo , alloeutus sacramentum a gulis accepit, non nisi eius consensu manu se ei daturos, aeque ad eum ituros. Hoc idem dux Theodoricus, Comesu Reynoeenssum Rugmerus, cum