장음표시 사용
241쪽
mam iurisdictionem . 7. Imperatori vindicat, atque . o. finem in hoc libro constitutum proponit, ad quem iam propius, duce, Perili accedere iuvabiti omne Germanorum iudicium in duplex genus o iditur, quorum adierum ex iure imperii, alterum ex iure dominii d ducitur . t. irius ad omnes vi proprietatis pertinet, posterius Princeps salutis publicae tutor exerceta Quae vero fundis adhaeroi iurisdictio, ea variis nominibus . a. desim tur, quam quidem Principes in alienis terris aeque ac in
suis administrandi liberasudicia ex potestate supremas. 3.
repetit A quae pro caussarum varietate, res tam civiles, quam
criminales tractanti Quorum discrimina cum plures ignorarent, crassi errores inde nati sunt s. 4. Memorantur praeceteris F. s. iudicia provincialia, in quibus iussu Caesarum caussae provinetarum discussae sunt Qui huiusmodi hidiaciis praefuerint, ρ. 6. nominantur. Praeterea non ili loci horum iurisdictioni exemti, omitibus duntaxat palatii p merunt, in quibus4 8. Francorurtum, Argentoratum, psera Augusta Vindelicorum, etc. numerantur, curiis superioribus subiecti Duces vice regia iudiei habuerunt, quorum curam aliis rursus demandasse leguntur . a. malo floruisi dicitur . Io in sede regia Sueviae. legatos regios in ducatibus Caesari obnoxiis, adhibitis ivium consultis, controversias diremisse, ex documento , I x. adducto, satis apparet Sub Rudolpho I. quatuor iudiciolum provincialium nobiliora genera exorta sunt, de quibus f. a. sqq. copiosius exponitur. Subiungit A. alia, ut Alteriburgenses Ie. ius iudicii antiquitatem, ipsosque iudices ψ.46 sqq. rece set In Franconia saeculo decimo tertio nidicium,in punense occurrit . ar quod diu neglectum, Caroli ΙV. iussit restauratum est Urbs Rote urgum floruit iudicio a Rindolpho L confirmato, cuius facies 9. 22. 23. repraesentatur Tugurinis Carolus IV. unile iudicium tribui Quis vero ad Rothisilens attinet, eius origines ineortas in Albertia aetatem con re atque nonnaorum in eo erroressi. 3o 3I perstringit. Ich edecus, Schilterus, ac schmdius, tamquam locupletissimi testes nominantur . 33. Quas
242쪽
terras successu temporis omplexum sit f. q. testat et Nostra quidem aetate pristinis limitibus coercetur, quos 9 3s. 36. Auctor definit. Cuius iudicii historiam luculentis monumoirtis illiistravi N. Z r 3 de quibus , 38 seqq-eonsulas. Qualis fuerit auctoritas, vel ex eo pate: quod Argentoratum eius tutelae se crediderat , si Cur in eo reformando consilium Caesaris aulicum frustra laboraverit, ,34. s. monstratum Sanctiones vero, quibus regitur, G 6. docent. Mencestam, Rupertus ac Sigismundus,
Imperatores aliquando ibi iudicando praesedusse , 6I servatur Progreditura ad iudicii estphalicas. quoruna ortum Carolo M. tribuit. Praeerant iis duce Winphaliae 6 6s pluribus eisinis communiter edicentibus Sudes
vero primaria remonia erat loeat , 68 Caesaris fuit secreta iudicii occultare, iudicum Crimina graviora anquirere,.
69 sqq. Fide eodicis, N. I. insigniti, ductus . a. contendit . P. olim ambitum iudicii finibus,e haliae fuisse
terminatum postea liberalitate Caesarum in exteris quoquo terris eiusmodi iudicia suisi condita Cons a monumenta N az. 23. 24. adiuncta. In primis Caroli IU privilegus occultae sedes ubique suerunt erectae, cum ad crimina iniunivensum petieque ada, tum ad pacem, eo auctore iactam, melliis tuendam 9 74. 'q. Cum iam incredibiles molassias orirentur, encestam morbis mederi cupir, pacemque pecImperium firmat, successu tamen minus optato g. 7879. Quo audaciae processerint male intirmati iudices , exf4o scis, liquet. Abiis ad camerae iudicium provocatum fuisse, riptas. 84 excitata fidem iaciunt. Ut vero sumtibus parcerent, arbitros elegeriant Principes, qui legitimis sententiis lites sepirent .as. Duplicem processum sistit occultum atque apertum, quorum ill in capitalibus. hie in civibbus occupabatur. Iam . 9I. 92 adversus eos pugnati qui haec iudicia abrogata suisse a tament, eum potius non uri evanuerinta Aucta est Statuum Imperii didi
243쪽
tur Auctori 4. s. 'od arcanis iudicibus parum rerutrum sit. multi se iis subtra ceratiar, alii contra per investiaturam ius Frigraviatus invet um dimovarunt , 96 seqq. Sensim in desuetudinem abierunt, quorum reliquias in hodiernis iudiciis .cior ostendit Si quis iudicium euriae Magdeburgens noscere velit, . Ioa Io 3 inspiciat Qui bus signis curia iussu Caesarum condita ab aliis discernan tur l. Io8 sqq. exponit, quae eo diligentius videntur conasideranda, quo magis eorumdem ignoratione in re medix aevi iudiciaria peccari solet. Cum quibus A. conseri pacis hi-dicia, quorum vim ex iudicatis probat . Irr. Iudicia imtur provincialia curiis imperatoriis merito paruisse l. Ir .
existimata Anno ro I. sancitum, ut hidicium camerae M.que alia certis legibus obtemperarent . III sqq. mora
iudicia, aut servis, aut liberis erant accommodata. Inde πῶparet, cur rigericlite appellata, et cur nomen de Win.
phalleis praesertim adhibitum sit f. I9 sqq. Advocati insperiales liberis urbibus praepositi non minus statis temporubi; iudicia exercuerunt provincialia . os. 26. Quo Burggrafatum orthorgensem , iudicium Herbipotense, in Suevicum . Ias. sqq. resert Ex his multa deducit iucunda, lectu erte dignissima l. 33 sqq. Subne Sti locos ex duplomatibus ineditis, variique aevi monumentis desumtos, quorum fidei haec inaedificarit Sequitur appendi de iud, eiis Caesareis in Franconia libro illustrando consecta quam paucis excutiamus. Declarat . . quare hoc supplementum addat, duasque caussas affert, ut nonnulla supra relata planiora Aceret et Laurentii Frisii librum de vitus iudicit He bipotens e codice manu descripto evulgaret. Ex quo f. a. eonfirmat, quatuor iudicia provincialia uni curia superiori fuisse subdita Quaedam ad iudicium ducatus Franconiae pertinentia . 3. proponit Quantum auctoritate potuerit, quantum sibi in omnes nobiles atque ignobiles Franconiae sumserit, e g. 4. e. constat. Omnia vero caussarum g nera ibidem suisse disceptata l. 6. . affirmat. Vicit ibi ius d mesticum, maiorum mores consecutis tamen temporibus
244쪽
peregrina pariter obtinuerunt 8. Sententias iudi mprovinciae ab imperii iudiciis confirmatas statuit 9. Burg- trahi Norici Herbipotentibus potestate haud cesserunt . io quos inter se g. ir scite contendit. Hic quoque moribus antiquis iudicatum Ιχ. De seudis haud iudieare iudiei-bus provinciarum permissilms. 4. Formam iudicii Uoh- burgensis et imbergensi ex . II. cognoscimus. Hunias. bergens ab Herbipotens discerni g. 6. Minora vero iudiei provinetalibus Franeoniae paruisse, non sine caussa l. 7. coniicit. Cum vero maiora omnes caussas, si a casibus reservatis discesseris, cognoverint, ab iisdem ad solum Imperatorem provocare licuit, i. 8. 9. De personis et caussis, quas privilegia exemerunt, . II. legere iuvabit. Tandem Laurentii Frisi libellus annectitur, qui, sive ant, duum dicendi genus, sive rituum varietatem spectes, iucumdus videbitur. Quid moribus maiorum tributum sit, ex T. 6.etao perspicue intelligitur. Nos hoc quoque beneficio obstricti Perili Auitori debitas gratias agimus, id maximo optantes, ut et in posterum de patria bene mereri pergat.
S PIL AUG. HE ANNI COMMENTARII
rum in Novi Foederis Libros Divinos ARS UNDECLMA qua posterioris D PAULI ad Christiami Corinthiacos Epistolae Capita priora --
decim illustrantur. Hanoverae, 76O. apud herodes Fotilarios pagg.IIo.
Aeeidie siepenumero reipublicae litterariae molestum, ut seriptores provecta aetate pressi malint, quemadmodum ille ait, deficere, quam desinere. Sed habet tamen haec veteranorum in doctrinae stylique palaestra athletarum cohors Heumamos suos graΥes Pudem annis, ut ineritorum hono-
245쪽
ribus, viros, sed quibus nihil de vigore ingenii d
nectus, quin maturitatem potius iucundam et certae utilit iis, conelliaverit. Ac Noster quidem cum egregiam ritae partem tribuerit librorii divinorum interpretationi, satis autem constat quam eliciter, notis in studiis et vere suis versatur, dum in eadem caecolenda pulchre consenescit. Est enim profecto illa litterarum sacrarum recta explicatio, non breviusculi ardoris opus, sed plurimorum annorum, quo P randis subsidiis grammaticis,acuendoque ingenio,consumseris. Iam ex hoc Volumine quaedam praecipue memoranda proponamus. Tradito Epistolae posterioris ad coetum Corinthiacum argumento, refellit en Auctor sententiam viridotti, qui initi muneris Apostolici S. Pauli serius constituit, putatque illa coepisse tum demum, cum socio Barnaba, ad ethnicos mitteretur, A XIII, 46. Porro contra eundem docet, Barnabam non fuisse Apostolum neque enim Christi ipsius voce vocatum fuisse, quod Paulo contigisse, iam Actuum Apostol Caput IX. ostendat: He.nde, quod idem nominis tulerit, Aa XIV, 4. q. eo indicari, legatum diviniunsuisse, sed vocatum opera humana C. XIII, 2.
Afflictionem, cuius meminit v. 8 Cap. I. gravem morbum interpretatur continuo . . s. non quae est vulgaris of nio, persecutionem. Verba v. . A εαυτοις Ο ὐτοκοματου Θανάτου ἐσχηκαμεν, multis obscura, ita vertit mmam grus penitur anim nes persusseram, me moriturum, additque, phrasin illam hoc unice loco legi vim autem eius ex comtextu agnosci, ad quam proxime accesserit verso G si λτο χαρ σε V. II exponit remistam sanitatem, quam Paulus
dicit se recepisse, multorum hominum caussa, qui a se ad Christium deducendi eslcnt. ostremum Capitis versum hac paraphrasi declarat: Non iussit me vobis dominari Deus, ut vos velut servos increparem, sed 'bis servire me voluit, vosque
adeo nullo metu a me alienari, ut potius adveni meo aliorumque do Torum exhilarari vos deceat. Cap. II. v. o. illa ἐν προσιν ω pS si ex . I p. eiusdem
cap. lucem accipiunt, ubi haec cognata invenias καν ἐνω
246쪽
explicationem apud neminem interpretum se reperisse ait Uen Auctor, existimatque sensum apertiorem fore, si illudo Θεα abesset in antiquis Codd. Stis. Cap. III, s. vocem λογίσωθαι reddit perpendere, eamdemque illi potest item Philip IU, 8 adscribit. Mox adv. 6. monet, bis vocem λαλκη illic omissam esse, primum ante γράμμιανυς, dein ante rvλματος pro brevitate nimirum Paulo dilecta. Παρμαίαν v. 12 i grterritum animum esse censet, et ἀθax v I . particulam copulativam. De e bis v I 7. Ο os nisso Tomis ac , sentit, ea tantae esse obscuritatis, ut summa necessitas compellere interpretem ad hunc textum emendandum possit. Observasse Grave lum,
Theologum Anglum, o O in Codd. scriptis saepius e signare, quod et Montefastomus Priamogr. Graecae p. III. I 4
probet. Itaque hoc loco legendum esse οὐδε Κυφος, κ.τ λ. tibi Dominus es, ibi es et Spiritus eius. Frustra obiicere Wol- ruam desiderari hic o ἐν es; nam illud et Rom. V, Io abesse. Ceterum Elangelium quoque in Gnomone lianc explicationem eas arripuisse.
Cap. V I 6 qui locus plurimum torsit interpretes, hoe modo oxpbnit. Non Me spem, utrum aliquis de eadem mecum genete, id est Iudam si nihil Iudaeum inter et ethnicum diser minis satis. Imo quamvis gentilis Missis , duceni velut i
l ab Abraham originem, tamen adeo non tum hane cognati nem, ut conversos e gentibus non minur pro fratribus habeam,
quam Chrisianos ex Iudaeis. Cons. Rom. IX, e Gal. III, 28. U, 6. I De Col. II, II. In exitu Capitis verba, ποιό evivo utiεΘα δικαιοσυνη Θεοῦ ἐν αὐτῶ, hypallagen continere, qualis sere Rom. IX, 3I exstet, observat. Caput VII orditur Uir summe Rev. aversu: ταυτας εχνοπτας τ λ cum illum alii extremum capitis VI laciant. Atque hi opponunt, nullum huic versui cum sequenti nexum intercedere. Quibus respondet Noster, similia exempla I Corinth. Cap. I, 3. 2. 3. IV, 3. XIV, 26. XV, 34. oc
247쪽
reddit Aufustas quas mihi porropatienseri sed latereri men, coniecturam se tantum adserre. Uersus D hane e plicationem edit Quantum epises mea in vobis sudium, vos emendandi, excitavit Nam et defensionem vesri suscepsis, spondendo, non omnem totium vesrum propterea ne fondum esse, quod inresuosus ille homo eiectus ex eo non fuerit et indignatione eontra hunc eundem exar is et metu poemrum diuinarum,
quibus digna es indulgentia infra, correpti fusis et desderium
m vobis natum es, ut ad vos redirem, vosque huius semii culpa abflverem et acerrima contentio, vos corrigenes inique rivindictae cupido, tis videlice crimen homirus illius severe vi
diraretis. Cap. VIII, 2ψ εις προσωποπι τωὐεκκληλων, primum re
Re interpretatum esse scribit en Auctor Raphelium in Observ. ad . est ex Herodoto, p. 98. docentem ex parisorma orationis in Historia Ecclesiast Eusebii, verba illa d signare erga vel ad Ecclesiu Cap. X. v. 2. hanc Paulo mentei tribuit mrior atque adeo rem vos, ne vos fige ratis, ut, cuin ad vos venero, necessum habeam, duritis vobiscumagere, et in solua corsantia uti quain omino tueor contra eos, qui et credunt et aiunt, me non divinitus actum Oh solum, cd prorsus eeteris hominibus smilem. Addamus et versus I a. explicationem Equidem eius temeritatis non sum, ut illis a
cedam, meque eum ipsis comparem, qui se Afis laudant: hi enim cum se quisque alteri praeferat, fultitiam suam satis montrismi.
Cap. XI. versum . interrogationem sistere ostendit Vir S. R. 'Iδώτri τω λωγω, 6 vertit: loquendi foribendique is peritus. Ad v. 8 reprehendit eos, qui Paulum si non semper, notu umquam tamen, salarium ab ecclesiis accepisse amtumant; λι no auteni hoc loco cum Theodorito veriit quid quid ad vitam Uentandam pertinet. Verba δε τω Θυο v. s. resert ad naufragium Paulli,qvi trabe arrepta diem integrum a fluctibus iactatus et eo usque tectus erit non numquam, ut medio in mari versari videretur. Substitit intem Uen. Auctor, temporis angustia adactus, in hoc Capit reliqua duo additurus protimo eoque ampliore Volumia
248쪽
Ex bis quidem pauca decerpsimus; sed vel pauciora inscriptore tanti nominis, in libro tantae claritatis, suffecerinti Comitur et in hoc olumino diligens ad loca singula emuram ratio ae rataque censura eorum, qui Commentariis in libros divinos seriptis memoriam suam illinis aruiit. In his v. c. I bnianum, de Societate Iesu, accusit Noster, spoliatarum saepis sine claris veri iis, Annotationum Bezae in hanc Episto. am. Sed nunc quidem cohibemus calamum instat ilI copiosa seges in nova operis Parte quam avidi exspectamus.
AD IURISCONSULTOS, ET INSPRUDENTIAE
sui os Programma Ioannis Rictam i Luce sis Bibli polae, is nova editione DOMLLIANORUM
mortalia summi Viri IACOBI CUIACIDI. C. Opera, quae
Neapoli aetate nostra in lucem redituit Mutiana Typ graphia, tam avide arripuere Iuri Sprudentiae cultores, ut brevi tempore dimactis exemplaribus, cum quotidie magis desideraretur CUIACIUS, novam editionem instrui oportuerit, quae Venetos iam Typographos exerce Cum vel hoc uno exemplo intelligi posset, quanto nunc in pretio h beantur optimi interpretes, praeceptoresque civilis Iuris
multique praestantes viri mihi suaderent, ut, quod alii CUI ACIO, id ego CUIAta aemulo HUGONI DO ΙαLO,
ossicium praestarem, consilium cepi, universa huius celebe xiini Iurisconsulti per elegantibus typis incentii Iunctinii nostri instaurandi, ac recudendi, ut quorum inopia m arime laboramus, ea sibi quisque facile parare possit. Quod et literariae reipublicae gratum lare confido, et utile Iuris-Prudentiae quae multis bibliothecis tam premitur bon xum librorum penuria, quam inanium copia. Neque in eo mihi nunc elaborandum esse puto, ut osteridam, quam praeclare de Iure civili meritus fuerit HUGO DONELLUS, quantumve utilitatis ex eius Ridio percipi pomi Quam enim commode praeclarissimus hic noster
249쪽
Iuriseonsultus universum Ius civile complexus fuerit magnifieo splendidoque opere, quod inscripsit Commentaria Iuris Civilis quam docte, quam exacta fide, interpretis accurati
partes agat in Commentariis ad Leges singulas quanta cum dexteritate dit scillimos iuris nodos expediat quam acutussi, quam acilis, quam copiosus; quanta in eo gravitas, maturitasque iudicii, quanta rerum ubertas, dignitas, e spicuitas, etcgantia, tam multorum testimonio compertum est, ut neminem latere posse existimem. acquis est, qui nesciat, quantum universus Iurisconsultorum ordo plausum
dederit ARNOLDI UINNIII. C. Operibus, cum ellant a Venetis Typograpsis longe lateque per Italiam evulgata 3 Atque VINNIUM exquisita doctrina, et acri iudicio virum,HUGONI DONELLO multum debere, testantur qui utrisque scriptori non perfunctoriam operam dedere. Quo magis ergo laudantur Libri ARNOLD VINNII, eo magis desiderabilia sunt HUGONIS DONELLI pera, tum quia fontes ipsos adire iuvat, tum quia UINNIUS partes quasdam , DONELLUS totum civile Ius illustrandum re hiandumque suscepit, ut DONELLI per instar propemodum bibliotheeae esse possint. Mis et illud accedit, quod
DONEI; cum paucioribus commune est Nam cum ipse auditorem suum in ipso iurisprudentiae vestibulo excipiens in adyta iuris, et in intimos usque recentis a penetralia perducat utilissimus est omnibus, ur in scholis, et acade cinis, quique in sero versantur, et ad ius pernosce dum respondendum, dicendumque, et ad causas agendas,
at ad quaestiones difficillimas enodandas. Igitur operam dabo ut quamprimum elegantissimis typis Vintensii Iunctimi, afffabre in Hollandia conflatis, in lucem restituantur HUGONIS DONEI LII. C. Opera omnia, in folio Singula cuiusque operis Capita, quae nullis interstitii distincta Lectorem satigarent, in Paragramos commodo dispertientur. In Donte cuiusque Capitis constituentur nmaria, ut vocant, ex quibus primo statim obtutu pe
spiei postis, uuid quoque loco contineatur, ut sine dispendio
250쪽
emporis, sine mora, quidlibet invenire possis. Summaria, quae Commentariis ad Leges singulas praefixit SCHEGNIUS, nec 'oco temere movebuntur, neque inmTlorato admittentur in novam hanc et accuratam editionem, Cum
pius eo minus rem exhauriant, quo magis abundantie horum copia. Doriellianorum operum agmen claudet Index oneralis, maxima diligentia, singularique artificio compostus, ut et dignitati operum quibus instrumento osse debet, et Iurisconsultorum desiderio respondeat. Maiori a tem operi, cui Auctor doctissimus Commentariorum Iuris ι- via, nomen imposuit, accedent Notae OSUALD HILLI. GERI, quas eruditissimus hic Iurisconsultus adiecerat DΟ-NELLo enucleato. Hae quas dixi, Notae in anterioribus editionibus impressae sunt in calce cuiusque Capitis. Ego vero, ut Lectoris commodo ubique inserviam, suas cuique paginae oras subiiciam, ut nostra aetate fieri consuevit. Iis autem locis, qui tamen numero pauciores sunt, ubi DONELLUM, eiusve Scholiastem novarum factionum turbines ac fluctus impulerunt in devia, Notas salutares apponam, quibus suus veritati locus, reiectis exturbatisque salsis opinionibus, asseretum, ne qua errandi occasio incautis
Neque vero is ego sum, qui nesciam, haec a me promissat pleri non posse, nisi praestantis alicuius viri opem, consilium, operam, auxilium mihi adiungam. Sed omnis res in vado est. Iam enim amicorum hortatu ac precibus me voti compotem secit irael BARTHOLOMAEUS FRANCISCUS ELLEGRINI, in Ill Aeademia Pisana Antecestar,
cuius humanitati, ac reipublicae iuvandae studio, ego et, cena propost inceptique mei exitum, literaria respublica Donellianorum operum editio em omnium, quae antehac prodierunt, commodissimam, pulcherrimam, utilissimam lue debebit. Ego vero diligenter curabo, ut emendatissima sit. Charactere, seu literariis typis et charta utar eiusdem se ae speciei, et magnitudinis, qua rogramma impressum est Nam utriusque materiae specimen edendum