장음표시 사용
601쪽
In quibus id saltem deprehenditur discriminis , quod M'εκλnanitiones alii, ut Tertullianus, alii ad exastationem, velut Hippolytus, referant hunc descensum. Quod conciliare siestudet Rev. A. 3. 6 ut dicat, in descensu per se, omnino agnoscendam esse demissionem τῆ ad leges naturae humanae ipsius autem in inferno commorationem sui emaxime gloriosam. Nec desuerunt tamen, qui his temporibus dogma hoc lepidiutanis onerarent fabulis, macularentque, ac erroribus corrumperent quod docetur Cap. V. In his primo loco commemoratur narratio de duobus filiis Sime ex Gangeta eodem. Φ. l. ', Porro somnium Gementis Alexandrido Apostolis ad inferos delatis, Evangeliumque ibi praedi-
eantibus β. I. et simile quid de Iohanne Baptista l. 63. .
Tandemque Valentinianorum, Marcionitarum, aliorumque
haereses f. 6 . q.). Progreditur nunc-CU. V ad Samm et quid hos maxime Saec de descensu Chris doluerit reum fa, traditur. Coepit enim hoc tempore mutari paulatim sententia, sic ut etiamsi vocis sensus retineretur, tamen quoad animam tantum Christus eo descendiisse putaretur. Illud Hieronyini, Hilarii, et Athanasi locis probatur 9 68.69. Hoc ita confirmatur, ut simul Augusini locus , qui contrarium videbatur docere, vindicetur Φ. I. . - Adique etiam de reliquis quaestionibus aliter iudieatum est hoc tempore. Probos quidem liberatos dicebant ab inferni eruciatibus, ipsos tamen ad coeleste gaudium perduetos ad--uc non credebant. Auctor est Athan us et Epiphaesus G. 3.) Porro, Mod liberum cuique fuerat, Saec dum bus maxime prioribus, nunc pro haeresi habebatur, inuis omnes ex inferno per Christum liberatos diceret teste
Augustu haer. 9. f. s. Quod qui primus statuerit
nescitur quidem verum suscepisse hanc sententiam EUHium atque Athanasum, certum est , 76 770. Attamen contra hanc sententiam creditum est hoc Saeculo a quibusdam, nonnullos tantum a Christo liberatos esse; quod alii rursus de iis tantum intelligi volebant, qui ex hac vita cum fido discen
602쪽
abseessissent I. 8.); alii vero etiam ad nonnullos'in in imismo demum praeducationi Evangelii fidem habuissent, ex tendendum iudicabant. Maximi vero momenti est, quod IVI traditur de latione huius dogmatis, Symbola, primisque m Amsolisum atque deinde etiam de Apollinaris haeres. Apertum enim est dogmatis do deseensu Christi ad inseros quamvis una, nimi antiquae ecclesae consensii creditum illud sit, meriante Saeculum Iu in paucissimis Symbolis, Apostolieo vero.nunquam, mentionem fieri. Quae res cum late soleae disputari ab iis, qui Apostolici Sumboli historiam tradide, runt, aut commentati sunt in istud Symboliam non repete mus hoc loco quae abra nostro in hanc rem eleganter aepererudite dicta sunt omnia 3 84 sq. sed quod Eroprium ipsi sit in hac re, attingemus. Igitur F. 8a. ias. Foroisim, sem in Conc Florentino, aliosque ante ipsum propterea a bitratur defendisse verba de descensu Christi ad inferos, ue genuina in Symbolo Apostolico, et antinua, quae a malevo. lis tantum eiecta fuerint; quod tamen tetamonii Seripi, eum confirmari millis potest; ut sulcirent figmento novo traditionem fabulosam de Apostolis huius Symboli auctor, hus. Nam eum numerus articulorum, haec sunt verba A, Actoris, Is deficiant aliqui, non rectondeat numero Apessorum o, negari autem nequeat, defuisse quarto adhue Saetias eorum .inonnullos, qui posmodum aEffecti, numerum A Uolorum exam,quarunt remedium De excogitatum conmis, ne quis Veterum, raditumem, hac forte ratione ductus in dudinum voearet:
se adduini esse in hanc coniecturam loco quodam Actorum Coneilii Flor a Sylvesro gummis conscriptorum, ubi Sect VI cap. 6 de Mares Eugenteo Illa Ephes hamis
λων. - Nobis quidem haec Ephesin Episcopi prosessio egregie profutura videtur ad confutandos Pontificios, qui ipsa cuiuscunque Apostoli verba dignoscere se pone in isto Symbolo iactanti verum quomodo illud de supplendo seq-
603쪽
tentiarum apostolicarum numero, quod Uen. A. in es iei de pota, sequi adhuc nos non potuisse satemuri.
Probatur autem Auctori Rev. eorum marime sententia qui
Arianorum et Apbi aristarum caussa additum illud Symb lo dicunt a. 87.). ius enim haereticis, qui anima Christum earuisse assererent, nihil efficacius tum opponi posse credebant, quam descensum Servatoris ad inferos quod confirmant disputationes Athanasi aliorumque g. 88. Igbtur eodem consilio, mino ause,iquod durius tartasse dithim videri possitJ Symbolo primum additum illud dicit indeque paulatim etiam in alia venisse. In multis vero etiam post IV. Saeculum Sumbolis non est, quorum catalogus ab A. exhibetur a. o. Interim hoc caussae ipsi non obest. Non enim valet ratio istae Quidquid non est aperte in Symbolo, id creditum non est.. Atque ita sane est, et agnovexunt hoc dudum doctiores Symbola enim facta inprimis
sunt ad discernendaen orthodoxam doctrinam, ab haereticorum Binniis. me quo igitur non diseeptabatur cum haere- eicis, de eo etiam nihil plerumque ponebatur in Symbolis, Paulo ante vero concesseratis comprehensum osse, sensum verbis epulis est: quod nos ne concesserimus quidemJ veluti reditus ex insem contineri plerumque soleat resurremotas nomine. Neutrum arbitramur voluiis ecclesiam semper diserte ponere in SymbolisJ. Inde vero nullo modo, ait, probari posse, pro una eademque re habita esse. Immo lane quae nec spvsturae mentionem inserant, sed eam aeque atque defice sim ad HL mortis nomine involvant, veluti Nisamum Antiochena tria, Sirmiose M. Vis E e et alia
Desensim vero etiam antiquissimorum quorundam Symb rorum Pagmenta. pud Irenarum, Tertia atque Origenem omittunt f. 96.3. Iamia p. VII due u ad doctrinam Sare. V. M VILE Eo dogmate quorum quidem infernus, ad quem uesce derit Christas. milior est Purgatorio Pontinctorum. Linunt enim Christum cum maxime eripuisse sinitis poenis i
feras , et ad coelian transduxisse l. 97. . Quod com
604쪽
rirmatur locis Scriptorum huius aetatis permultis, '. 98 sq. ex quibus apparet; non modo infernum eos habuisse prosatucommuni ammarum syaratarum, quo abierit Christus secundum solam animam sed plerosque etiam, ut diximus, pro laestormentorum, ex quo per Christium liberatae tum fuerint piorum animae. In eo vero dissentiunt an omnes omnino inde sint liberatae. Uerum pauciores sunt qui hoc adserant, praeter Cyrillum Alex Proetum, cet. g. O6. ex quorum numero eximitur V rus Hi p. cuius locus, a quibusdam huc translatus, vindicatur g Io 3. . Plerique de Sanctis tantum intellexere, veluti ex Graecis Synestus, ex Latinis Cassianus, Ufiodorus, redorius M. Corae Toletarimn IV cet.
, io Alii prorsus ab hac quae mone abstinuerunt:
Atque observatum ei a Uen. A. Graecos potitiimum unis versalem liberationem defendere; .Latinos autem Contra
sentire, praeter unum Caesarium Arelatensem S. O7.). Atque eandem de inferno sententiam retinuerunt Graeci a Saee. VIII ad recentiora usque tempora, uud docetur Cap. IX. ita ut αδ-sciplis sit com naunis mortuorum status, quo demiserit semet Christus secundum solam animam s. o8-IO. . Commemoratur in hanc caussam inprimis locus Isaaci Armenii S. II C.); nec quisquam aliter docuit praeter Chris 6Ias, quos Io Damas nominat qui relictis in insemo Orpore et anima solam divinam naturam inde rediiis ducerent β. II 2 Quidam vero etiam αδην suum sim,
lem faciunt Romanensium purgatorio. Cum pro tormento
rum loco liabeant l. II 3. I J. Ita ut Metrophanes Cria
topulus Psalmi XVI. quoque locum, ad eandem sententiain torquere non dubitet, cum dicitur de Christo non derelimque antinam in inferno. Ita enim explicat ista verba: in kι,, χαι, αι του εχπμε- - Huic enim Critopulo idem est infernus cum gehenna, quod nomen demum post extremum iudicium accepturum ipsum ait. In eo igitur
Graeci plerique turpissime errant, quod Sanctos U. T. pomnas in inferno passos crediderint, quibus per Christum de .
605쪽
mum sint erepti. Etenim liberandi caussa ipsum eo de emasse aiunt etiamsi ipsi inter se non conveniant, utrum mmnes an aliquos talem liberaverit Qua in requomodo in invecias abierint sententias cognosci potest l. II 6 sq. . Qui universalem iudicarunt liberationem istam, errorem haud dubie inde hauserunt, quod omnibus in inferno a diendi vangelii copiam factam es crederent 0. 26. . Unde etiam Damastemus Studia eo usque processit, ut nummaeum horarum, quas Christus praedicando in inferno consum erit, definire auderet parem scilicet numero arinorum vitae, quas etiam docendo peregillet in his terris h. e. triginta trium horarum. Egregium scilicet monachalis aeum, ni exempIum kr 23 . Nequo tamen error iste de uni uersali liberatione Graecis omnibus conmunis fiui, uti Leo Allatis asserit, qui egregie ab A refellitur L 24θ. Hodierni Graeci eos tantum liberatos tum esse ex isto ea Cere putant, qui credentes in futurum Mesuam, beate essent mortui, atque Messiae adventum in insem exspecta sint. Quod probatur Petri Mogilae auctoritate, in ConsesLΕccles Graeca orthodoxae Qua in re quamin errent, tamen in eo recte sentiunt, quod ad exaltationis statum rem omnem reserandi
Pergimus ad GA. X ubi de Latinorum sensentis a Saee. VII inde adae' disseritur. - Hi vero excogitato purgatorio ae limbo Primis, a pristinae ecclesiae sententia satis longe recesserunt. Verba enim etiamsi retinerent, sensum tamen eorum mirific perverterunt s. 27 sq. Etenim satis mature coepit ursatorii mentio neri de quo quid docuerit inprimis Thomas Aquinas , et quantum iste recedat a veteribus, Augustino maxime, g. 36. traditur. enim, quem exeogitarane, inferni, eum quatuor constituerent quasi receptacula, insernum autem stricte dictum, de damnatorum loco intelligerent, non poterant invicem Convenire ad quem indemum Christus maxime descendisset
G. 380. Coeptum igitur est Megare prorsus Saec XV., Christum, re ipsa destenduse ad inferos; sed virtute tantum
606쪽
ae sectu eo abiisse credebatur. A qua sententia parum ab-
Rit Thomas Apuinas acrius vero defendit istam D. Pitus randolanus, cui magna inde mota est controversa, quae
tamen in philosophicam magis disputationem abiit ἔ.r39. .
Paulo post etiam Me Cusinus eorum praelusit errori, qui Christum ipsum damnatorum cruciatus in inferno sensita existimarent. Cui cum se opponeret Ia Faber rapulensis, non modo Cusin au ritati acrimae mox succubuit, verum etiam odia sibi et persecutiones ingentes contraxit. Atque ita porro Cap. XL. traditur δε fabulis, quibus eo ruptum Gyravatumque t per Graecos Latinosque dogma Me, a Saec. m. usque ada'. - De sollinariotarum primum
erroribus certi quid diei vix potest g. 4a.). IValdensis autem inique accusantur ab Al-λα Infusi a x L .
Ex somniis vero maxime ridiculis nominantur sere haec
I amem Ram Christi in inferno praecursorem fuisse β. 44 47.), deinde Simeonem et Mariam quoque ibi fuisse G. 48 Iudam proditorem veniam ibi a Christo esse
consecutum, et propterea Iaqueo mortem occupasse, ut anis Christum eo veniret ac liberaretur. - Porro Platonem
Philosophum, primum ex inseris Christum fide esse amplerum f. is . Ex alio genere sunt fabulae eae, quas Christo duplex iter, ad Paradisum alterum, sterum ad insedinum tribuunt; hisque alia nonnulla prorsus similia f. Posthaec tandem, quis a Luthero in hoe dogmate illustrando prasitum si quidque δε eo horimum flatuont,fri aeque a que Romanosium Theo i, V. XII. exponitur. - Ab initio Lutherum scimus non modo mansist in Pontinctorum sententia de limbo; sed eo quoque deflexisse, ut Christi d sensum realem omnino negare videretur j. Is s. Mutata
vero post decem annos, sententiam, verumque ac realem
descensum agnovisse, certissimum est Ita enim domi ineontionemregaviensi, ut etiam quoad corpus et animam simul in inserno fuisse Christum defenderet, quamvis ex ratione iubist eognosti posse , aut scrutandum esse curiosus, nega- Lee eis ret
607쪽
rei θ. Quam sententiam suam deinceps secerunt orthodoxi, docueruntque, orsum suoad corpus et animam fuisse apud inferos ac descensum istum medium tenere Deum inter viviscationem et resurrectionem; igiturque pertinere ad malim tionem mediatoris. Inserini tum dixerunt locum velifatum damnatorum; neque fidelium quemquam ibi uiso aut liberari inde potulis existimariint Christi vero apua inferos praedicationem legalem uisse, non evangelieam, d senderunt, atque etiamnum defendunt ij. L 7.). - que tamen fidei articulum secerunt hunc, aut obtrudere cuiquam suam hancce de descensu Christi sententiam voluerunt quod declarat verbis satis apertis Form. Cone. p. 6I3. d. Rethmberg. - Atque manserunt in haet explicatione, plerique Theologorum noruorum, quorum praecipui laudantur l. Is 3. Ex quo facile comparatione disci poterit. quibus in rebus conveniamus cum veteribus, quibusve dissentiamus ab iisdem f. 6o.). Quod discrimen multo gravius est in ecclesia Pontificiorum I. 6 r. De Reformatorum, Socinianorum, aliorumque sentensit --riis Cap. XIII. agitur. - Ormati quidem longissime recedunt in hoc dogmate ab antiqua dochrina, eo maxime. quod ad exinanitionem reserant articulum hunc, Christique descensum vel de sepultura et mora in seρulero, vel de ruriatibus infernasibus, in passione a Servatore susceptis, explicent. Prioris sententiae auctorem, . Rev. putat Bezam ad loeum Act. II. 27. Cui etiamsi vehementer repugnaverit cisellio, ipseque Calvinus hanc de sepultura interpretationem reiecerit, tamen nunc a plerisque coetus istius The logis defenditur 6 63.3. Atque nituntur qui hoc propugnant, quosque Inferianorum nomine appellat Fria
Maphviso, voce 'NU et quibus epissime in Set
pluris sepulcrum significari perperam asserunt. Porro Symbolis antiquis, quibus idem saepe sit descensus Christi ad ins quod sepultura. Cui opinioni ex Reformatis non modo Sixtus Mama, o Drusus, et Ant. Peria ius sed ex Pontificiis quoque P. Minu et Sant. Pagmur atque ex nostris D.
608쪽
MENSIS DECEMBRIS A. MDCCLXI. syrn. . Rei . Rusius, qui tamen etiam reliquos gradus exinani- tionis sepultura concludi vellet, et post hunc Io De Ramba ιἀius subscripseruiit 3. 64.). De cruciatibus vero animae sanetissimae Christi, praeter Reformatos plures, o nosseis, Sareerius , clarius, Hunnius, aliique ceperunt f. 6s . . Alii vero, veterum magis euigiis inhaerentes, per infernum, statum animarum separatarum intelligi malunt, quibus praedicavexit Christus Evangelium, atque ex quo simul liberaverit fideles U. T. Ex quorum numero, ouendam ex Lutheri amicis, aliosque perplures, ipsumque E mortentum, qui tamen statum mortuorum ad corpus in sepulcro exanime sisemul extendi vult, suisse, η. 66. docemur. - Atque eandem plicationem, Enis e quoque Angliesimae pars m rima tenet j. 67.). Presim sequuntur Ueteres Vosius. Pearsonius, Matthbulis L BDotus stem Theologi R monstrantes, Arminius Limborthius ac circellaeus f. 68.M Ex Sotinianis cum Veteribus sentiunt, quamquam non in omnibus, Io Stali tingitis, o Gellius, Sam Cressius. et alii f. 69. . In his Sam Cresiliar, novi quid atque inauditi pro re voluit duabus maxime observationibus, quae commemorantur 9. I O. q. altera de corporibus eorum qui cum Christo surrexerint, et ex inferno liberati sint seslicet non persectam eam fuisse resuscitationem, ait, sed co Pora tantum Sanctorum quorundam resuscitata, et in urbem Hieroklymam deducta, deinde vcro in sepulcra rursus re posita, animas vero in coelum delatas esse altera de loeo
Petrino prioris Epist. III. corrigendo sic ut recipiatur le-
in quorundam sidicum, legaturque πιλλατι, non ἐυυασι v. I9. deinde, χο λι, non με et απμξεδέχετο non παξ
ἐξιδ re aut πεξεδ ετο vero huius hominis audacia dudum castigata est a Sanasio, aliisque - Ceterum in eo maxime ingens est Soeinianorum ab Veteribus dissensus, quod Chrimam nolint concedere destentasse quoad animam cum militate coniunctam I. ITI. - Denique liberationem istam, vangeliique praedicationem ad eorum an mas ctulus quosdam, qui in ualuvio Noactico poenite
609쪽
hiam agere repente adeo vix potuissent variasque praeterea alias excogitasse opiniones, g 17a. q. docemur. Ultimo denique Capite, potiores de hoe dogmate ρυε δε- formationem visatae eontroversae recensentur. Disputatum igitur est cum Pontificiis de purgatorio, praesertim cum Laur Forem S. 17s.). Reformati pugnarunt cum Pontificiis superiore maxime Saeculo in primis undius adversus Walenburatios, quorum disputatio coepit in Colloquio Neoburgensi, variisque deinceps seri piis continuata est. Sed nihil ea, ut aliis quam plurimis, effectum est f. 76. . Notas eum Res malis non ita multae intercesserunt controversas, nisi Mathiae me cum quibusdam ex Resormatis, Geio cum Uaeo, qui oppugnaverat Dis . Lucii de dese C. ad insinuam defenderat antea sub praesidio A. Rem armo vii l. 77.). Disceptarunt etiam aliquando Resormati de hoc dogmate ipsi inter se cum HK Broughton, initio Saeculi superioris, Veterum sententiam contra Genevenses et Anglicanos quosdam defenderet, opinionemque de dolorubus Christi impugnaret, cet. f. '8. - Omnium m xime vero, atque acerrime quidem a nostris Theologis litis gatum invicem est, quorum controversae hic late recensem tur. Narratur igitur historia controversiarum Hamburgem sum, annicis a. ' inter D. Aeminum Tl. Eppingium et D. Garatum g 179. . aloergeri cum Pammonis anno Is s. sq. , 18o 83. Dreieri et Calavit, exeunte Saee. XUII. s. 8 Rufi cum IV πο, Host anno Mei ero et Τ nis 3 r 84 π.). Denique nonymi cuiusdam, sub quo Io Christoph. Ariopaeum latuisse Fechtius suspicatur cum Seb. Schmidio et Betilio atque paucorum deinceps aliorum 9. 1880. In quibus omnibus commemorandis, noluimus aeque verbosi esse, atque in superioribus, ut eo citius dumittere Lectores, atque perducere ad ipsius huius Capitis considerationem possimus. Ita enim eleganter atque accurate in eo versatus est . Rem, ut, quemadmodum vix praestantius quid in tali re legere nos unquam meminerimus, ita etiam Lectoribus confirmare non dubitemus, ore, si huius egre
610쪽
gii libelli adsiduam iee nem commendatam sibi esse patiantur, ut post coenam largissimam atque suavissimam bellariis
CD VITIS IULII CAROLI DE THUSCIS DE A
NANO, Sancti Honorii Marchionis, brevis A notatis ad Clari mi Viri, ac docti mi Profesris , I. F. MnMAin scriptum, quod exstat in Acti, Eruditorum D ensibus Anno Ira pag. 13LCum in histo ius ad Annum i 749. meum Problema mere algebraicum proponerem, primo- hoc optavi. ut de illo solutio exhiberetur, non deducta. tanquam ex principio ex praevia suppositione, quod in duabus aqquationibus A et B binae essent radices communes, cum sinsione sis littera indeterminata, ita mi infinitis subsitutionibus valoris arbitrarii eiusdem litterae solutiones simul im initae responderent Methodus, qua usus sum in solutio. ne dicti Problematis, uti videre est in secundo mearum Productionum Mathematicarum omo , ad evidentiam quid in Problemate proponendo respicerem, satis superque de monstrat. Haec breviter annotanda credidi in praestanti sim Prosessoris Bermanni Schediasma, quod tantum paucis hine diebus mihi conspicere datum fuit, et in quo teor multum ingenii, nec minus urbanitatis me di
OCCULTATIO SATURNI A LUNA OBSERVATA