장음표시 사용
291쪽
Dxcisio LXXXII. Quod diutinum ae varium e Ommer
eiu in Lucas Lexi Marchetli exereuerat eum Antonio Clarici sui Hr frumento, sar
re, oryza, eonnabe, aliisque mercibus, quas hic ex mutuo proposito plaustris lene Baiur transvehere ad Urbem , vendere ,
. preliumque vel remittere Lucas, vel iis persolvere , quibus per coll3b Isti eas lit. ras idem mandaret, cessavit penitus mense tulit anni 133a ; quo tempore Lucae inclinata fortuna , ae conomus eius patrimonio datus est Viearius generalis Fulginiae. cui Claricius . ut rei suae prospiceret. datiae cepti qua tradidit rationes gestionem re picientes annorum I 33a et i 33 a. Res ini lio quieta procedere visa est, quippe in conventu habilo sub die 3o oei obris i 83 acui adfuisse in eontroversum manet Clari uiuin , Lucam , oeconomum . et creditorum Procuratorem, dispune lis rationibus, et quibusdam tantum sublatis, vel imminutis partilia ad aeuia xor et obul γέ reliqua omnia suerunt unanimi consensiono probata. Cum autem postmodum quod erat de compositione conventum , in irritum cesserit, eoactus est Clari eius lege agere
apud tribunal commercii Fulginiae ἔ qua . mobrem judicio prolatis rationibus . demptisque aeutis so7. 74 solutionem postula Iavit scut. 3858 . quemadmodum in me. morato conventu diei 3o octobris fuerateonstitutum. Adversam tamen Clari eius apud iudices commercii sortunam exper tus , provocavit ad sacram notam . quae peritum ratiocinatorem in partibus eligenis dum de erevit primum, deinde exhihita et Perpensa cum fuerit relatio, ob saeti iuri
que ouperventas eontroversias oportuit. ut
perito curiali denuo super omnibus reserendi munus committeret. tributa insimul eidem saeuitate peritum assumendi ratioeinatorem. Parum vero novus judicia
lis cognitor discrepans a primo Cla ricii ereditum eonstituit in sentia a So3. 7o. VE-rumtamen rei cognitione ad S. Auditorium rurεus delata , eoram R. P. D. meo De
cultas orta est Patribus quoad Muta quia genta cuidam Matteuccio soluta , de quibus haud salia eonstare visum e t . num ratio hujus summae habita earet in compulationibus ante mensem tulium anni 133t consectis. Quamobrem reseriptum prodiit m Quoad scuta 5oo dilata . est malu Mentur Probationes . in reliquis esse lo. Cum solutioni, et extendatur decisio riCausa post haec ad iudicium cum redierit sub dio I 8 augusti ejusdem anni 133ίν, confirmata deeisione . quaa Claricii ereditum probaverat in acutis a OO3. 7Ο expeditioni commissa est, simulque de scit iis quingentis rescriptum m esse locum so . Iulioni , Praestito Per Antonium fiamtamento , et extendatur decisio m. Edita hinc ab A. P. D. meo de Avella decisione . Lueas . qui interim provocaverat absententia lata , et eausam mihi commiserat institit . ut de una et altera re insimul cognosceretur. Sed inutilitae. Patres enirn censuerunt ab judicio super reservatis serendo sese abstinere, et in reliquis eo n. firmare sententiam, hoc edito rescriptota Quoad scuta Soo. Partes utantur juribus suis eoram R. P. D. meo de Mellis; in reliquis sententiam rotalem esse con-srmandam et extendatur decisio m Et merito utrumque. Primo enim nullum Patres existimarunt posse ferri iudi eium de seulis SoO. Matieuecio in pretium chartae persolutis, quia eum de bis quasi per caput separatum apud alterum turnum adhuc pendeat controversia , in
qua deeisio tantummodo prodiit , ideirco
regulis consentaneum compertum est, Ut
Patres hae de re nondum judieata uti juribus suis deberent eoram R. Ρ. D. meo de Avella , cui quaesita jurisdictio ineidenter tollaranda non est. Quidquid enim sit, utrum interposita ab rotali sententia per Lucam appellatio se istam ab itiitio
controversiam de seutis 5 oo ad se trahere valeret. hoc tamen certum receptumquer est apud ordinem nostrum, ut cauras, quae sub uno ex turnis pendent, alter nequeat
ante cognoseere , quam defiuitive de iis
292쪽
Per lententiam ait Pronunciatum. Quippe ab uno ad alterum turnum non simpliceadeeisiones in causa editae , quae habentura extra judietaIes, verum sententiae latae
deseruntur, ut novae, si liceat jura appellationis. eognitioni subjici valeant. Se .cus enim illud sequeretur novum, et 1 in gulare , ut in causis , quae saepe Eub Tariis, et distinctis dubiis proponuntur ob 3 varia capita, et varias decidendi rationes, cuique litiganti per appellationem inter-Positam ab ea, eujus expeditio deereta jam fuerat, liceret apud alium turnum alia aetiam Proponere, in quibus tantum simplices prodierint de eisiones, quod quidem neminem latet tum regulis adversari judiciariis , tum sacri ordinis institutis con
Quantum vero pertinet ad ratiquum Claricii ereditum , merito confirmata est fiententia rotalis , quae aolutionem eius de erevit in summa r o 3. o. In eontroversum
enim eum maneat, contrariam actionem
4 mandati, sive utilem eliam negotiorum gestorum Claricio eompetere , ut is valeat condidere quidquid in rem Lucae , vel mandato intercedente, vel extra mandatum
constet impendisse ad text. in Ieg. ci rede ος. gest. , eι Ieg. a S si mihi st man dati, de alia quidem re nori erat inquire n. dum , nisi decreta Claricii crediti quan . titate , cujus debitor extiterit Lucas. Ut autem ex relatione peritis judicialibus conse eta Perspicue de praebenditur, Lucaedebitum , de quo nune agitur, ad liqui. dum fuisse redae tum in so. Ioo3 7 , si e S recedi neutiquam debet a peritorum judicio , cui alandum omnino esse eertum,
compertumque habetur in iura , nisi evidenter doeeatur da iudiei alia relationis errore Ex text. in Ieς. item si unus S M. ydo reevt. arbitr. teg. 8 V . regund. et Me in reo. dec. iit n. I in Doletana immissionis x vrilis t789 S 4 cor. Resta, et in Brietinorian. immissionis a junii
Et parperam nitebatur Lucaa peritiae eris
Torea demonstrare , et rursus in medium
proferre detractiones la usque ad aententiam definitivam rei aetas. Nee erant enim pii inum ab Claricii credito subducenda scuta ooέ, quae ad gestionem per tinent anni 73r, eum probari nullo modo Patribus potuerit, in exitu illius anni debitorem potius, quam creditorem suissa Clarietum. Quippe hujusce rei probationi visae sunt impares nimis literae dieruma 7 d se embris i 33t , et 3 ianuarii 183 a. Monebat quidem Clari eius in priori epistola . se habere m quaIche somnia di da naro ditemi cosa deuo fame maed, eum illi eo adjecerit m quando aurosnito di pendere Ia ha mia . aliora visuris dire M somma che Di Posso aMere mplanum erat , ex huiuse e literae tenore haudquaquam probari, ad Lucam posse Pertinere pecuniam , de qua ibi sit sermo, sed eontra imo ad Claricium , cujus erant merces, ex quarum venditione major, vel minor oblatae pecuniae quantitas pendebat. Eo quo magis quod non pure, et simplieiter videtur Antonius obtulisse Pecuniam , sed ea sub conditione is se a et bim o di danaro, Me Io Pago is , Pur - μὰ non diate roba a neSatino α ; unde quisque iacile pereipit, in verisimile omninis esse , et a quavis iusta praesumptione alienum , ut Claiicius pecuniam Lucae si habuisset , vel propriam vellet offerre, vel
restitutionem promittera conditioni adjectam , modo scilicet opera sua uteretur ad transvehendas merces m Piarches non diata roba a nessuno α.
Neque utilius alia asserebatur epistola diei 3 januarii x83 a. Loquitur enim EIaari eius de peracta oryzae venditione is ilriso ἐν ho oen to tutio a ρaoli 37 e 3Gρer ire sed non videtur ex hac nuda rei nunciatione posse recte inferri, Lucam potius venditae mercia proprietarium fuisse quam Claricium , cum prae ertim appareat , id Clarietum amielliae et monitio. nis gratia scripsisse , ut scilicet Lucas, qui
mercaturam exare ebat, certior factus de oryzae Pretio imminuto, rei suae valeret prospicere . quemadmodum verba ipsa sua. dent, quibus Clarie ius usua est is it riso Γιbassa , e ρercio remialeMi net eo ra-
293쪽
re m. Caeterum Eliamsi foret admissum .
aliquam o tae vim ad Lueam pertinuisse , non ideo tamen sequebatur. nulla in computationibus huiusce meteia habitam suisse rationem. proindeqne ita errorem incidisse peritorum judicium et dum con- tabat imo, eam jam relatam suiaso in clam subductionem pro eodem quidem Pretio ae. 3. 7o , quo venditam Clari eius per literas nunciaverat. Nee illud tandem do gestione anni a 33I omittendum erat, eodem mense de eembris, quo acceptas et ex in venditas merces Clarieti literae perhibent , nonnullas ipsum coll3bisti eas Lucae literas persolvisse . qua ex re magi magisque invari simile dignoseitur , in extoto illius anni non creditorem, aed debitorem potius eumdem Antonium extitisse. Frustraque itidem regerabat Lucas , Praater eam sarris quantitatem . euius Periit rationem habuerant in rubria circitera 9o; alia insuper rSo ab Clari eio suis
e recepta . nec Rubinde unquam Lucae credito adseripta. Do hae enim praegrandi sarris quantitate , nullam eonstaL idoneam probationem fuisse allatam De extatquidem se heda. seu α ρNizxa di carico αquao solet adlliberi: daest in moreatoriis Lucae eodicibus notatio: desunt tandem
literae , ex quibus rei traditio possit deprehendi. Neo legitimam potarant in id
testes addueti mactatam probationem Mia -εa enim qua etitione , num in rebus mersi eatoriis valida semper, et apta possit sola per testes haberi probatio. cujus Praesidium vel negari vel difficiliter admitti .
Rotia in Romana mercium in re mercaω
meo De Cursiis, et ad .ertii suρerioris in
si metae decis. S si eor. R. P. D. me De Aoeliis, quidquid ni bilominus esset ,
ageretur do eam . quo probi , concordes , integraoque fidei testes proponerentur, minerant quidem audiendi qui asterruntur in
Praesenti controverata, aimul ut omnes Oomperti sunt infimae notae , Plaustrarii
nimirum , vel baiuli, vel ejusdem sursuris homines inalpbabeti, et pendente lito7 expiscati. quorum alios constabat nee diem . nec rerum adjuncta referre, alios vero tu exonerasionem propriae obligationis erga Lucam contractae testimonium perhibere non levia aderat suspieio. Pras. terea considerabant Patrea . incredibilo prorsus videri. et a verosimili etiam lon. ge alienum . Lucam res Pae suppeditasse Claricio objectam sarria quantitatem, cujus pretium ad scuta supra millia perlin. sit, simul ut ipse nedum de ingenti hoc eredito sibi adseribendo sollicitus neutiqua in suit, nullumqua iacit verbum in habito creditorum eonventu, sed contra imo professus eo tempore, erga Clarietum se esse debitorem. Absurdissima hae e re.
3 rum in verisimilitudo , quas imago est sal. sitatis , creditum prodit imaginatium, Nee diversum serri judicium poterat doaliis duobus obieetia partitis, quorum una
est M. 25 et obul. Su altera se. 5o. Quod enim pertinet ad se. IS. SI , quae cuidam Catharino Medori dicuntur soluta, id considerandum primo est, rem totam ab una tantum hujusce hominia pendera affirmatione, Deo allud quidquam afferri, unde valeat excludi, de eadem summa jamd in in te e Clarie him et Lucam habitam fuisse rationem. Narrat praeterea ipsemet Medorus, quod est itidem eonsiderandum.
eamdem pecuniae summam fuisse Com.
praehensam in alia majori se . t 58. 69 in tot ineresbus Claricio traditis , a quo
tamen alias merce a te pisse contextim profitetur ad summam m. 6έ. 99. I tu Caec redito adseriptam ; quamobrem creditum
potius, quam debitum Claricii esse erga
Lueam evincitur ex ipso Medori testimonio. Item oriora erat . ae pardita disputatio de se. 9o. saneti Clarici numera. li. Cum etaim constet . Lueam tradidisse hane summam Saneti . non autem Antonio ejus fratri , neque in causam nego illorum gesturum . sed in aliam peca liarem . prorsusque diversam , ut quaedam sui licet Sanetes ipsius Lucae uomine eam
294쪽
promissa , eaque eum nulla interposita mora Andreas praestitisset, accepti lationem ille subsignavit, qua professus sui treeipisse tunc argentea quingentum. et .
si forent numeranda illa α in s ne degia anni quastro stabiliti ai rare di quella
societa α sed eum vidissent postea contrahentes non posse opus absolvi in praefinito quatuor annorum termino, Produxe re societatem ad alium annum, nova in id consecta syngrapha. Post haec declaravit Innocentius, sese fore empturum illa etiam praedia, quae suerant e venditione excepta si intra tres menses suam quoad hanc rem Andreas solemniter aperuisset voluntatem, Numeraturus pretium in aeutis ic62 obu
Iisque oo eodem modo, quem praestituerant solutioni pretii aliorum sundorum , a queinde Andreas declaravit, ae se in emptio
Transacto societatis quinquennio, incisa iam nemora suerant, consectaque ligna , ac carbo, alquae haec suerant divendita maxima in parte, receperatque Innocentius argentea triginta quinque ob indemnita. tem arborum , quae ex artis atrio relinqui in sylvis consuescunt , alque appellantra guide , Pertiche , macchiozze α Cum ex editis socialibus rationibus vidit Innocentius , societatem in damno potius . quam in lucro haesisse ; quapropter, fracta concordia , penes capitolinos iudices multipliei
actione egit in Andream , postulans solutionem gestae transvectionis, atque conventam quingentiam argenteorum mercedem , etsi illam iam recepisset , nee non sarcitionem damnorum ob non integraeonia clam caesionem arborum , quas non e tas extare contendebat in quatuor praediis Ex Noceto in contrada uia di Roma; castagineto in contrada pia della Molara , stagneto in contrada Ie Valli aedi castagnem in contriada GIIe m quae postulationes partim reiectae ab illis iudiei bus suerunt. partim vero adhue manent definiendae. Tum instetit a contra Andreas apud eommere ii iudices, ut declararent dissolutam fuisse societatem ἔ eumque nutare quoad hanc rem eos judices intellexisset, petiit saltem alterum , Ut decernerent , quando dissolvi societas debuisset . atque quantum intra tempus vendi debereut socialia ligna , quae in vendita remanebant. Huic postulationi responderunt eommere ii iudices m si mnga in regOIa m alteram, que quoad foetetatis dissolutionem inimi hallententia rejee erunt. Venit tunc ob Andreae provocationem ad S. N. Ordinem caussa die 19 januarii praeteriti. Sed eum
producta tum non esset commercialis appellata sententia respondere oportuit m Di- ωta , et ad mentem re quae mens fuit m quod causa περνυonatur statim ac D cta Derit productio sententiae Commer Cialis α qua gesta productione, iterum hoc mane quaerenti mihi caussae resolutionem responsum a PΡ. DD. datum fuit m Constare de cessatione societatis , et cSSe Io.
eum dioisioni lignaminis aequis Partibus inter socios salos jure Pignoris sapore Andreae stiPer Portione Innocentii, et
extendatur decisio m. Responsum Prosecto gapientissimum ad initae conventionis placitum , quod servandum omnimode clamat inviolabile jus omnium gentium ad text. in Ieg. x et leς.
minorem uo cod. de transact. et ita s. M-ta decis. 76 n. x cor. Tanara . aeque in
o P. D. meo Dada decano. Societas enim , de qua res est , restricta suit intra terminum praefinitum , suitque inter partes statutum ad hoc , ut in simul conficerent is it tagIio, M orazione e tramonio marborum caedendarum , quae ex labant ita landis per Andream coemptis a Vaccario , ut haec omnia perfieerent is deruro ilcorso di anni quatim is Cum autem perquadriennium fieri omnia haec haud posse deinde vidissent contrahentes, scripta pactione altera , ad annum alium Produxere societatem , prorsus ut societas infra quinquennii s Res ex pacto cohiber tur. Elapso itaque quinquennio, dissolvenda sociolas adeon ventionis placitum erat. At negabat In . nocentius tempus in sociali syngrapha ad quadriennium praestitutum , ac deinde ad
295쪽
alium annum prorogatum adjectum a e On- trahentibus fuisse . ut tu erus societati a progressum praefinirent, sed demonstrati- Me tantum , ut tempus designarent. quod videbatur ad foetales res peragendas ne cessarium ; contendebatque proinde . non finitam esse foetetatem, eo quia aderant adhue in quatuor sundia supra relatis secundae arbores; tum quia supererant adhue vendendae rea foetales, erantque exigenda nonnulla socialia eredita. Sed inaniter .ita contendebat. lsrat nam. quo planissimum , quatuor annorum ερο-
tium fuisse in syngrapha praesinitum . ni taxatioe foeti cohiberent aocietatis diuturnitatem; cum die tum inibi fuerit explieatissime is purchy nel decorso di anni qua ero simo stati intie mente taσIiati It tu alberi e ρiante di qua certe non usi
fuissent oratione, si demonstratioe tantum a non vero cohibero societatis diuturnitatem voluissent. Accedebat praeterea evidentissima rei declaratio ex contra bentium sacto , qui nisi intelligerent societatem non posse ex pacto ultra quadriennium progredi , haud eurassent equidem, ut altera scripta syngrapha . ad alium annum eontra primam initam Paetionem communi consensu eam prote herent. Cuius rei evidentiam insidiari nec Innocentius potuit, dum, receptis ab Andrea quingentum nummis ad societatis exitum persolvendis, lassus apertissime in accepti talione fuerat , sese
recepisεe illud . quod erat percipiendum m in sine deg Ii anni quatim stabiliet at
durare di q&eIIa societa α Quapropter nisi detorqueas planam syngraphae orationem contrahentium ipsorum facto explicatam . ipsamque posthabeas Innocentii consessionem , die e re haud poteris, tempus quatuor
annorum expressum demonstratiis suisse, sed concludendum necessario est, traxatise fuisse conventum, ut foetetatis diuturnitas
praefiniretur. Injuria itaque post emensum tempus, quod intra societatem cohibero contra entibus placuit, ab anno videlicet i 328 ad annum 1033 , contendit Ianoeentius persistere adhuc societatem ,3 quum imo dissolutam illam sui sae necessario sit ex iure pronunciandum, si e ut m net passim S. N. tribunal, ac praesertim in c., a 33 n. r cor. GDatio , aequo in romana societatis a6 Iunii cor . Cesarei. Quin utiliter confugeret Innoeentius ad exceptionem alteram non impletae eaesio. nia arborum , quae extant in quatuor landis α Noeelo in contrada uia di Roma ;Caseiagneto in contrada Mia dena Molara; stagnem in contrada se Valli; a Casω-gneto in contrada mus in Praeterquam quod enim non docebat dilueido haud peractam suisse arborum ea esionem, neque constabat, imo exeludebatur , in perficienda caesione compraehendi potuisse arbores in hisce landis extantes , e contra vero Se etas arbores omnes suisse periti viri ab Andrea allati referrent, atque id etiam suaderet Innocentii iactum , quo recepit 1eu lata triginta quinquo pro indemnitate earum arborum , quae ex artis stylo relinqui consuescunt, nempe α inide , Peniche, macchio e re non tamen esset decernendum haud cessasse societatem, etsi 1eeau dae arbores adhuc superessent. Redit enim .emper, quod, emenso tempora ad Aocieta. 4 iis diuturnitatem peste finito , progredi a cietas contra pactum nequeat. Quamquam si haud sectae fuerant arbores, prout con ventum suerat intra terminum foetetati praestitutum ex laeto cuiusque socii praesto
alteri socio actio est ad postulandum id , 5 quod ipsius interest noti impleiam fuisse
conventionem. Agat ergo , si non fuerunt sectae arbores illae , Innocentius in An. dream pro eo, quod ejus non consectam fuisse rem intererit, non vero id absque iure proponat ad hoc , ut societatem adversus Paetum ultra quinquennium protrahat , praesertim vetro cum cadere iam vadimonium Andreae indixerit penes judices
capitolinos, apud quos nunc etiam quaestio pendet definienda. Praeterea hi tendendum id eo minus in themate erat, quum nullum iude damnum, sed imo utilitas Innocentio rediret. Quas namque adesse arbores seeandas adhue ipso contendit, sere omnes in landis extant ,
296쪽
quas sibi altero emptionis venditionis eo n- tractu post societalem initam comparavit. Utillimum ergo innocentio est secandas arbores in eoemplis iandia invenire, quibus pretiosiorea illi evadent, cum horum augeant aestimationem , quapropter in vero simile eo ipso redit, noluisse Andream, ut sociali nomine arbores secarentur. quae non sectae luerum uni Innocentio suissent allaturae. verum enim vero quum in sociali apocha pactum fuerit , ut secarentur omnes arbores m Che placeris al
rica di tagIiare is landitus ruebat ex e e-ptio de continuatione societatis ob arbo- Tea non sectas. Usus namque suisset An dreas facultate , qua ex eo uventione pollebat secandi quas arbores α ςIi Placeris αatque ea in quantitate ra che gli ρiac ra riai non omnes secuit arbores in landis existentes e quin liceat Mechullio nune contra pactionem insurgere, atque ob
unam causam non impletae caesionis contendere non solutam suisse societatem ,
quae praeterlabi quinquennium , Pacto
adversa te . nequivibset. Deterius vero Innocentius confugiebat ad exceptionem alteram non consectae integrae venditionis socialium rerum, ae exactionis socialis pecuniae . ut inde eliceret protrahendam ea e societatem . 6 quoadusque res talae absolverentur. Non enim societatem, quae e licite ac tia xalios cohibita fuit ad eertum. determi. natumque tempus , licet protrabere per in directum ad incertum tempus . atque indesinitum , qua emadmodum in caussa seret, si societatis diuturnitas eo usque decerneretur , quo sociales res divendacitur, sique socialis exigatur pecunia. Ne que id sensisse contrahentes gana ratio suadet. Foret enim contradictorium, Prae' sinire certum societatis exitum . prout bisecerant, eodemque tempore velle, ut ad indestitium tempus ea possit produci, exi. tu praestituto ex re , quae natura sua in incertu in vertitur tempus . atque indeterminatum. Quapropter cum desinienda quaestio sit, ad legis monitum , veluti
contrahentea intellexerant . ae eon en strant , haud licet definitam per contrahentes societatem contradictorie protrahere in infinitum ς praesertim vero quum societas coita explieite fuerit ad conficie uindos α tagIi , Iauoragioni e travorto mea edendarum arborum, quae cunctae re diversa a profecto sunt ab eonficienda socialis rei venditione . atque pecuniarum exactione. Quod si religiose servandum in
quacumque eontractus definitione est punctim id , de quo contrahentes sen erunt, eo magis fieri accurate in societate
7 debet, in qua nisi is , qui velit, cogi ut Persistat ex jure potest Ieg. in hoc judicium S si conueniae V comm. dioid. Ieg.
in re communi V de servit. urb. PVaea. et Ieg. nulla societas β ρro socio, ac Rota , missis aliis, in dec. I I n. 3o Part. a Tec. atque in dec. 99 n. r. Olivatis.
Propterea ut res congrua definitione , quae contrahentium voluntati sese ae commodare t , absolveretur , dicendum est voluisse illos , ut, sinito societatis quinque v. nio . quidquid e socialibus rebus au pere1 et, Aese inter aequa ratione dividerent, quemadmodum fieri PP. DD. in ea ussa imperarunt. Magis vero magisque faciendum id in themate erat, quum Innocentius atque Andreas dissentirent de pretio eisdem rebus tributo . atque etiam pro Po neretur emptores inveniendi disti euitas. Divisa sed enim re in substantia, praecisae quaestiones hujusmodi remanebant. Λttamen quum Andreae jus esset, harum rerum pretio satisfaciendi sibi da suis creditis ob pretium sylvarum , ob sociales ex Pensas , alquo ob divenditorum lando. rum pretium , atque socialia ligna obligata quodammodo pignoris iure apud saretineret , sartum tectumque aervandum
esse hoc Andreae ius super portione in nocentii PP. DD. censuerunt, ne iusti. tiae eonsona quaestionis definitio detorqueretur in Andreae iacturam . a quo Pra. ipsorum sapientia atque justitia cavendum esse jure decreverunt.
297쪽
3o OEt ita redditum ius fuit, meo etiam nee edente suffragio , ae partibus strenue dimieantibus.
Super - firma in Maneo - imponi possunt pro Iubitu quae ordinario in eambialibus literis eonseribi solent non autem incredibilis promaus et insolita obligatio.
1. Satis eonstat de simulatione , eum est catiissa simtiliandi adsit, et Plures sumerant ejusdem simvlationis conjecturae. 2. Caussa Uretur. 3. Lemone enuectantur conjectarae et n. 4.
5. Quoia prorsus in risimile est, probari neqtiis. 6. Quod ex apposita - firma in hianco is in ea tali littera, pro commercii consue-ttidine qtiidquid magis L ae svor eam conserisi Possis, ollinet si agatur a Mersiaris , areoptilationatis, aliis- qtina ordinario in ea talatis literis conseri Bi solene , non autem ira intellison mese , tit insolita atque ineredibilis obli gatio fuerimponi Maleat. 7. Perbalis con-ntio inter trahentem et traiaerarium obici nequit gyratario , quieoli istierim literam dum titulo Oneroso nequisiste sdem serisentis sequutus est.
rius mare hionis Francisci Daviae coram mercatorio Bononiae tribunali adversus Aloysium Macca serrium eannabis negociatorem argenteos 95o residuos ex collybisti. ea litera majoris summae ab lato erga prae
satum Daviam dia 3o mali a 326 exarata. At Macea serius exeipiebat, debitum huiusmodi ad concurrentem quantitatem argenteorum 9Oo ja indiu compensatum extitisse , eontendens pro hae summa eam.
bialem quamdam literam diei i5 novem -- bris i 823 trae tam a libum ensibus mereatoribus Jau me sociisque se Daviae numerasse , lege tamen adjecta , ut si ita ter biennium eam a Praedicta mercatoria ratione exigere ipse nequaquam voluisseti ut ae eidit reapse Davia teneretur ae .ceptam pecuniam si si restituere. Atque ea de re de elarationem in ipsa eambit liter appositam ostendebat cum Daviae subseri. ptione. Ad causam itaque iste accersitus, ingenue fassus est, suam esse subscriptio nem - ω firma α at declarationem superimpositam omnino impugnavit. Et octi tunca tribunali periti viri calli graphi de elisa
tionem εubscriptioni posteriorem esse retulerunt. Parvi pensa tamen horum relatione, mercatorii judices pro argenteis 9 Oocompensationem admiserunt , reumque conventum ad solutionem reliquae tantum summae se. 5o condemnarunt. Controversia ex provocatione delata est ad iudices de appellationibus Bononiae cognoscentes , qui priorem sententiam re Oearunt, rejectaque compensatione , damnarunt Macca serrium ad integram petitam summam persolvendam. In pronunciationum consti .etu quaestio ad nostrum auditorium conscendit i quam hodierna die eum patribus definiendam proposuissem, reseriptum prodiit in Esse lacum solutioni scutorum 95o, et extendatur decisio m. Clara si quidem apparebat actio a Ga spare Dat Fuoco adversus Alosium Macca serrium instituta ad hane pecuniae vim condicendam , utpote quae profluebat extitera collybistica ab eo conscripta erga marchionem Daviam , et ab isto Per tam , ut aiunt, in Gasparem translata. At Maeea se reii defensores duo potissimum adversus actionem hujusmodi opponebant. Ajebant primo, hoc Daviae creditum usque ad respondentem quantitatem se. 9oo in tacitas aures abiisse ope compensationis cum ejusdem Daviae de Lito, eum argenteis scilicet boo ab isto sibi res iiivendis ob non exae tam intra biennii spatium collybisti eam literam a Iau me sociisque con scriptam, ut supra narratum est. Ajebant deinde damnari utcumque non pol visa
298쪽
Aloysium ad integram pecuniae vim se. 9Sostatim persolvendam , ex eo quod inter ipsum ac Daviam aderat conventio de hoe nomine ratatim persolvendo. At neutra ex hisce exceptionibus patribus arrisit. Ad primam enim quod attinet, anima d. vertebant Patres , satis Perspicuum videri,Maecaserrium , dum literam eollybisticam a ratione mercatoria Iau me sociisque exa ratam Daviae repraehesentavit, propriae obligationi satisfecisse, adeoque nullo modo attendendam esse assertam hanc obligationem de pecunia restituenda , perindeae si mutuo a Maeca serrio cum Davia
a cepisse l. h. t re quidem vera, quamvis cam-hialis illa a supra memorata ratione mei. catoria tracta dignoscatur favore marchionis Daviae , quasi iste creditor esset ejus dem mercatoriae rationis , cunctis tamen rerum adjunctis sedulo perpensis , videbatue hujusce negocii substantiam ad Macisca sertium ipsum spectavisse , quum et si mulandi causa , et multiplices , vehementesque istiusmodi simulationis conjecturae v pyeterent. Erat enim Aloysio Maccasorio cum li-hurnensi negociatore Iau me summa amicitia , eosque inter complura intercesserant negocia , ex quibus creditor superlustrat Maccaserrius haud exiguae quan titatis. Anno I 8a 3 cum praelata liburnoen sis mercatoria ratio quamdam cannabis quantitatem acquirere vellet, eaque de re Bononiam misisset ad ministrum vincen. tium Maecaserrium Aloysii ex fratre nepotem , iste sese eonvertit ad marchionem
Davia i quo indulgenti ac munifico Mae.
ea serrius uti consueverati . ab eoque obtinuit , ut quidquid cannabis ex eius praediis re eolle e tum haberet , sibi traderet , mutuamque praeterea pecuniam suppeditaret, qua reliquam quantitatem cannabis aliunda sibi compararet, ut mandatum a ratione liburnensi acceptum posset adimplere. Ut vero ipse liburnensem amicum , qui grandem pecuniae vim jam sibi debe. bat gravius atque in lentius urgere posset ad transmissae merciA pretium repe udendum, id ei reo simulasse videtur venditorem 3 o Isuisse marchionem ipsum Davia , ex qua simulatione aliud quoque compendium
Maeca serpius oblinuit. Nam qu alio venditore supposito, proxeneticum ipse exigere valuit . premiumque , quod mercatores vocant m Ia Pro Aione α , ceu eruitur ex notula expensarum a Macca sertio ipso ad emptores liburnenses transmissa, in qua legitur m senseria ρ agata at commesso deloenditore scudi do mia pro lsione Sc. 2D. 22. Unde apparebat non unam sed duplicem simulandi causam fuisse. llule praeterea accedebant graves ejus dem rei conjecturas. Erat enim summo. pere a verisimilitudine alienum, marcilionem Daviam voluisse mercem suam me P.
catoribus liburnensibus , ignotis sibi lio. 3 minibus, vendera habita lido de pretio: in vero similius vero , nobilem hunc , di
vitemque virum, qui mercaturam nunquam antea sacera consueverat , Voluisse e T. templo negociatoris personam sua ei pere , atque ab aliis cannabum mercari, ut Prae-
satis liburnensi hus mereatoribus illum deinceps divenderet sere sine ullo compendio. At e contrario id omne apprime congruebat eum Maeca serrii institulis ,
namque ipse et cannabis mercaturam sa-Cere solitus erat, et mereatoriae rationi Iau me sub pretii fide consueverat merces Suas vendere. Neque vero absonum videri poterat, quod suas res Davia fidei eo m- mitteret Aloysii Macea ferri l. ac Proprium
quoque numen in eo negocio accommodaret. Quandoquidem constabat ex facto, patricium hune virum summa benevolentia Maeca serrium prosequi consuevisse, illvmque propriis opibus iuvisse , et Cannabum praesertim . quem ex propriis sundis recolligebat, illi habita side de pretio
tradere fuisse aolitum, ut ejus mereaturam proveheret. sor lunamque augeret ; quin i ino apparebat collybisticas quoque literas aliquoties pro eo obsignasse , ita ut Mae. ea serrius omnia ei se debere profiteretur. Erat insuper animadvertendum , quod Macca serrius ipse , aecepta a marchion. Davia pecunia , cannabum coemit , qui
deerat ad explendam quantitatem libur
299쪽
ad eos iransmisit; ipse ab emptoribus literam collybisticam accepit. Quod vero maxime notatu dignum erat , pro Pecunia ad emendam reliquam eannabi quantitatem fruetus , seu s ut Bononienses vocant i sumorti Maceaserrius ipse spora pondit; qnod erui apprime videbatur ex
computatione ab eodem exarata , et ad marchionem Davia missa , in quo hoc nomen recens elut m sumorto di mesi cinquσ, siccome la cambiale si erigeris
at 4 o 5 di maggio m ae deinde additum legitur m Ii 6 decembre i 8a 3 contianti esatti l signor Dapia , i quali sono serriti
Perco rare it con mento della canue Promissae nempe de praehendebantur hujusmodi usurae a die , qua Franciscua Davia nummos praebuit , usque ab diem , qua cambialis litera vendi in commercio Poterat; adeoque exinde colligebatur, Ma c. caserrium eam pollicitum fuisse , minime vero rationem mercatorium Iaume. Nam si pro cambiali ad sex menses solvenda ratio praelata cambia et recambia promi- aisset , pro integra collybi summa ea computasset, minime vero pro sola quantitate in numerato a Davia suppeditata ἔ ae praeterea calculasset iι rumoris ab ea die . qua literam coli bi subseripsit, usque ad diem solutioni praestitutam liue vero accedebat promissio de rependendo Daviae tam biorum decremento , si sorte ad diem distrahendae collγbisticae literae decrevisse comperirentur ἔ quae promiasio pro laeto nou nisi in Macca serrium eadere
IIaec omnia evincebant, venditionem cannabis erga rationem mereatoriam Iau me nomine tenus a marchione Davia, sed revera ab ipso Maceaserrio fuisse Peractam. Quod si relinendum esset, hujusce nego eii substantiam revera ad Daviam pertinuisse , nihilominus perpendebant Patre S . rem utcumque in idem reciderer statim ae ex epistolis, quas Maeca serrius diebus 2 a et 25 aprilis anni 1825 ad Da viam scripserat, aperte eruebatur, debitum mercatorium rationis in se suscepisae. Quapropter in diserimen revoeari nequi-hat, Macca serrium, quum literam collybist i eam Daviae repraehesentavit, propriam reapse obligationem adimplevisse. Quin in pretio haberi mereretur declaratio in cambiali litera superimposita sub scriptioni marchionia Davias de pecunia
restituenda , quatenus intra biennium a mercatoria ratione Iau me exigi minima valuisset. Eam namque declarationem, a penitus inscio, vir spectatissimus exara tam fuisse solemni ritu pro saus est, atque in ea adsertione diem vidit extremum.
Periti vero calli graphi a tribunali primarum actionum electi retulere , contraversam hane obligationem appositam fuisse 5 post Daviae subscriptionem. Atqui. re intimius perpensa , absonum omnino atque improbabile de praehedebatur , quod mar-ehio Davia opulentus liomo qui pecunia
sua Maceaserrii egestatem sublevare solebat , voluerit ab isto mutuos accipere nummos, eu, quod idem est, collybistieae literae valorem a Macca sertio exigere, sese obstringens ad pecuniam acceptam post biennium eidem reatituendam , nisi a ratione Iauma interea fuisset eollybistieae literae satisfactum, praesertim quum
iam tune constaret, praefatam mercato .riam rationem minus esse solvendo. Idque
eo vel magis in verosimile videbatur , quia eodem sere tempore marebio Davia alios argenteos bis mille Mae ea serrio mutuos dedit , adeo ut concipi nequeat, quomodo homo dives qui tantam pecuniae vim agen ii bule homini suppeditabat, ab isto Postea voluerit ratatim scut. 95O accipere lege, ea ut integram quantitatem postmodum redderet. Neque plausum ullo modo merebantur Mae Arrii desengorea . dum ajebant ,
eam esse commercii connuetudinem. uti apposita m ta sma in blanco is in eollybilitera , quod magia Iubeat super eam conscribi possit. IIoc enim non immerito sortasse propugnarent, si ageretur de versu ria in ginate α , de acceptilationibus , aliis ue , quae ordinario in eam bialibus literis 6 conscribi solent. Atque hoe sensu intelli.
300쪽
gendae Erot a uetoritates ab iIsdem in medium allatae. Absurdum vero omninoe et, ut sermias in albo appositio eo ex odi possit. ut insolita ae plane in eredi bilis obligatio de restituenda peeuuia Ru perimponatur. Atqui subseriptio a marchione Davia ideo in litera eollybistiea
exarata censenda erat . ut ea Macca ser-riua uti aliquo modo posset adversus Iau ma ad pecuniam Daviae polutam recuperandam. Quibus perpensis apparebat, nihili iaciendam supra memoratam declara - ionem subseriptioni Daviae super impositam. Proindeque compensationem a Mac- ea serrio hoc praetextu objectam esse omni .no rejiciendam. Neque rursus benigne erat exeipienda altera Mae ea serrii exe eptio de nomine aeui. 95O ex conventione ratatim dissolvendo. Nam praeterquamquod verbalia huius modi conventio minus recte objici posse videbatur cessionario , seu gyratario col-ν lybisti eae literae , qui fide in seribentis aequutus dicitur . duin ejus literam titulo
oneroso aequisivit, An Id. comm. et mercat. disc. a n. 3a et seq. , Camreg.
patres considerabant, conventione hae pecuniae ratatim numerandae Maeca se rein mia praesen. uti nequiro ἔ quum aequieseere noluerit declarationi, quam emisit Ga spar Dat Fuoco , alat imae reus conventus
exceptionem eiusmodi illi opposuit, senempe contentum esse, pecuniam sibi debitam vel ratatim exigere: et eontra Maeca serrius maluit debitum omnino insciari . compensationem obtrudens, unde factum est ut inter, ambages. morasque judicii omnium ratarum pensionum dissolvendarum dies advenerit. Et ita ete. Utraque et c. resolutum est
Argumentum habes in superiori Decis. LXXXIII, quae ins atur.
. Cum initur foetetas , ut quisque ex sociis Hicui rei in Mat, id gerι nequit, nisi vos sit Peremiendi Leriam a soci rate. 2. Quoia si lucrum a societate rediturum eri sinis , quem sibi socia ρωρonunt, decerni ncquit finita societas ante lem. Pus , quo lucrum 3ssi in sinem praecon
culum assequi contrahentes Possint et num. 3.
4. Societas , quae circa plures gestiones Mersatur , in Parteeipationem lucrorum omellatur. 6. mee autem soluta dici nequit, nisi res omnos consectae fuerint ab sociis δε- signatae. 6. Ea Paetorum debet esse intemretatis , quae eontrahentium Moluntati magis Congruat, non Mero quae illi a ersetur. 7. Aliud est petere declarari sinitam soci talem Ob elusum tempus, aliud instare,
ut oscio Daieis ejus sinis decernatur. 8. Ne ct idcirco stib illo instituto judicio
hoc altorum longe disertissimum com
DEcisio L XV. Societatem, quam inierant Andreas
Ni Zaica , atque Innocentius Meelielli di ori augusti anni 18α3 , quam pluribus , diversisque pactionibus regebatur. singillatim enucleatis in singrapha , quam ii apposito ad eam diem subsignaverant. Inibi quippe legitur, quod, quum Andreas vellet α tirgliare tuiti gli asseri e ρiante mquae extabant in quibusdam praediis per eum coemptis a Ioseptio nossi vae eari in Areispapae territorio , eique innocentius obtulisset α di esegiatre it lanis, IaνOna aione e travorto dei sud iti Iegnavit in societis α, die a novembris ejusmet anni 38a 3 manus apponerentur sylvarum caesioni, prout Andreae libuisset α ρών. chὸ net decorso di anni quialtro siano stati intieramente tagliati i delii alberi s ρian te α ; quod societati Andreas praesset, qui
ne essariam omnem insumptus impendendam pecuniam exsolviaset; Innocen.