Christiani Thomasi ... Institutionum jurisprudentiæ divinæ libri tres. In quibus fundamenta juris naturalis secundum hypotheses illustris Pufendorffii perspicue demonstrantur, et ab objectionibus dissentientium, potissimum d. Valentini Alberti ... li

6쪽

CHRISTIANI THOMASII, JCTi,

POTENTISSIMI REGIS BORUSSIAE CONSILIAR IJ

INTIΜI, ET IN ALMA FRIDERICIANA PROFESSORIS PRIMARII.

LIBRI TRES

FUNDAMENTA JUSUS NATUR

SECUNDUM

PERSPICUE DEMONSTRANTUR, ET AB OBJECTIONIBUS

DISSENTIENTIUM, POTISSIMUM D. VALENTINI ALBERTI. PROFESSORIS LIPSI SIS, LIBERANTUR. FUNDAMENTA ITIDEM IURIS DIVINI POSITI VI UNIVERSALIS PRIMUM A IURE

EDITIO SEPTIMA PRIORIBUS MULTO CORRECTIOR,

L PROGRAMMA GERMANICUΜ HYPOTHESES ALBERTINAS EXPENDENS. n. OUAESTIO DE DEFINITIONE FAVORABILIUM ET ODIOS UMCUM CLARISS. PLACCIO VENTILATA. m. IN PROGRAMMA, DEFINITIONEM SUBSTANTIAE HACTENUS OUAESITAM SISTENS CUM, THESIBUS EXCERPTIS EX HIS LLERIS, AD DISPUTANDUM PUBLICE PROPOSITIS,

ATQUE INDICE DUPLICI.

SUMTIBUS

HALAE MAGDEBURGICAE, I73O. ET TYPIS VIDUAE CHRISTOPHORI SALFELDII.

8쪽

DISSERTATIO. PROOEMIALIS

AUDITORES.

ris est, ut autores librorum ipsis tractatibus. quos emittunt, praemittant discursum, in quo vel commendant opus, vel de aliis quibuscun-cunque rebus ad lectores disserunt, de quorum 'discursuum utilitate, aut impertinentia hoc loco non disquiram, neque de eorum inscriptione sollicitus sum, utrum rectius prooemii, an praefationis, an, quod non nemini vidi placuisse, an telationis titulo insigniantur, ram privati arbitrii esse arbitratus, &hic maxime Valere vulgare: Suum cuique Rulchrum. f. a. Μihi vero causae variae fuerunt dissertationem prooemialem praemittere Institutionibus meis, tum ut de scopo S intentione- mea vobis constetidistinct us, tum ut a plagii literarii vitio me liberem,& Autoribus, quorum opera ea in re ullas fui, suum, quod ipsis debeo, tribuam, tum ut quaedam obscurius dicta, quae quibusdam calumniandi occasionem suppeditarunt, exponam, ac contra Objectiones firmem, tum denique, ut de emendandis nonnullis locis pauca

moneam.

9쪽

f. a. Ad vos vero, AUDITORES suavissimi, verba mea Virigam, non solum, quia vestra potissimum gratia institutiones has publici juris seci, adeoque vestra maxime interest, ea, quae ad intellectum earum pertinent, p cognoscere, sed &, quia meum inter- .ine non parum subesse videbatur, ut meam doctrinam atque studia Vobis purgarem; vobis, quorum falariis Sc amore per Dei gratiam hactenus vivo, & ad diligentiam atque verae Philosophiae indagatio. nem fui excitatus, omni videlicet occasione destitutus publicis sti. pendiis vel- ad ignaviam vel ad profitendam falsam sapientiam autoritate magis quam natione subnixam abutendi. g. . Ergo uti oleum perdidissem di operam, si eorum gratia, qui seripta mea, non doctrinae gratia, sed animo honestos meos conatus impediendi, & verba captandi insidiose & anxie evolvunt, calamum arripuissem, ita nihilominus iis obstrictius vivo, qui assiectibus vacui institutiones meas aut dissertationem praesentem perlustrabunt, eam de me opinionem foventes, quod & a me quaedam proficisci possint,quae, si non semper & directo veritatem detegant, tamen ad eam inquirendam S inveniendam ansam quandoque suppeditent, & reputantes, non Videndum esse, quis dicat, sed quid dicatur, di quod saepe etiam sit olitor verba opportuna locuturis. Postquam igitur ex scholis trivialibus Academiam salutavi, non statim, quod commune juventutis vitium est, animum applicui ad aliquam ex superioribus facultatibus, sed prius in philosopniae studium aliquot annorum spatium impendi, ibique occasionem nactus audiendi B. Patrem meum HUGONIS GROTII de juri hellidi pacis libros exponentem, etsi tum temporis multa non intelligerem, cepit me tamen doctrinae dignitas & elegantia, ut prae reliquis ei percipiendae ct in succum, quod ajunt, dc Languinem redigenste, moX serio incumberem. Cumque meminissem Patrem meum faepe in expositionibus suis auditores remisisse modo ad Dominos Theologos, errores Grotii in religione notantes, saepe ad JCtos, ut ad quos potissimum opus Grotii pertinet, cum ipse in protegomenis profiteatur, te tractationem istam suscepisse, ut durisprudentiae nobilissimam partem adjuvaret; necessarium duxi, in privata lucu

10쪽

bratione lectioni Grotii jungere commendatoreS ejus duos, unum JCtum, divinarum pariter dc humanarum rerum scientia instruactissimum, di Wittebergens Academite decus CASPARUM ZEGLERUM , alterum Tubingensium Theologum, ex pluribus scriptis notissimum, JOHANNEM ADAMUM OSIANDRUM.

quorum ille brevibus, sed succinctis in Grotium observationibus, in multis nebulas obscuritatis dispellebat, hic pleraque Ziegleri, etiam cum non nominat, repetens, in istis quidem, memoriam meam confirmabat, in reliquis cautiones mihi suppeditabat, ab heterodoxis Grotii opinionibus, simul vero Scholasticorum philosophiam moralem hinc inde pandebat. g. 6. Prodibant tum illustris Viri Sc omni praeconio meo ma

tium, quos avide legebam, non solum, quia praegustum aliquem mihi dederant ejusdem Elementa, quamvis obiter inspecta, sed de quod me caperet nimium quantum stylus nitidus & perspicuus. Aedeprehendebam quidem hic plurima, ouae Grotius neglexerat, plene exposita, non pauciora, quae ipsum Grotium obscure loquentem illustrarent, sed non placebant tamen aliqua, quae communem doctrinam de lege Dei aeterna, de convenientia cum sanctitate divina, de moralitate divinam voluntatem antecedente, & similibus ima pugnabant. Quoniam enim non noveram, quaestiones Theologicas a Philosophicis discernere, nec aliquis erat, qui me ista doceret,& vero in commentatione Osiandrina, maxime in alio Viri laudati seripto, quod inscripsit: Tapum legis natura, istas doctrinas magno conatu defensas cognoveram, putabam, aeternae damnationis reum esse, qui saltem de earum veritate dubitare auderet, & quamvis non apparoret, quo pacto objectionibus Pulandormi posset satisfieri 'neque responsiones eruditorum, cum quibus data occasione ea de re conserebam, satiSfacerent ex asse, praevalebat tamen autoritas tot Virorum Venerandorum, ut stupiditatem potius ingenii mei aecusarem, quam sinistri aliquid de doctrina communi suspicarer. q. 7. Perduxerat me interea amor juris naturalis, ut consensu Patris ex tribus facultatibussuperioribus, Jurisprudentiam eligerem, a a