Petri Fabri ... ad tit. de diuersis regulis iuris antiqui, ex libro Pandectarum imperatoris Iustiniani quinquagesimo, commentarius ex vltima auctoris prælectione plurimis in locis auctus & argumentis seu vt vulgo summariis & indicibus copiosissimis a

발행: 1602년

분량: 868페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

venire irrident tum aucupia verborum literacum tendiculas in inuidiam voeant: tum vociferantur ex aequo bono, non exeallido versutoque iure rem iudicari oportere scriptum sequi ea lumniatoris esse, bonique iudicis volunt. tem scriptoris auctoritatemque defendere. Idem in Bruto Ita nim multa CraiIus tum contra seriptum pro aequo de bono dixit, de hominem, o c. untii ramis quoque Lb. . 6. quos locos B idaeus non omisit'. Idem Fabius ilio in loco. Omne a lius inquio quod cst certum, ni scripto aut moribus con it, dubium inii inre. aequitatis regula examin .indum est. quae scripta sunt, aut positu in more ciuitatis, nullam ha bcntdilhcustatem, cognitionis cnim sirnt, non inuentionis. Sed L ipse Cicero diuisionem tur an legem , morem, aequitatem, videtur approbare cum ita cribith: Formae igitur sunt o Top. hae in quas genus sine vilius praenermissione diuiditur ut si quis ius naia ψ t' 'legem , morem , aequit Mem diuid.it. Ex quo etiam 'ppiret iii l. pla-euit Cod. de iudi c. contra optimorum de vetustissimorum quos Franei icus Duarcnus inlianc rem laudat, quos cipli vidimus,li g. brorum fidem, de veto nius nacti quem continuo calami ductu sine in . ii 'glossis. qua voe .int,is: si pei paucis interline.iribus, nec percolumnas, ut alij lunt pleraqUe Omnes, exaratum, dubiis con ip Liribus locis

eastigatissimum reperio inepte legi eI:Mtuis fue friptae. Nam qua tandem aequitas illa scripta est e Non ignoro qu: in te pretes vetusti ad eum locum, talibi palli irae de re agentes, quid retentiores Decium secuti aliquot id hane ipsi regulam me, qui nostra compi late solent, hic nihil post nos attulisse noui existimentur proserant. Sed hominum fidem quid pote insipidius, aut eontra quid certius, quam aequitatem scripto compte hens. m aequitatis nomen amittere, tutis ac legis assumeres Denique quid a peltius, quam quod Arist.

442쪽

11 g TR FABRI . C. COMMEN P. non potuit itaui legessentiuιt, accurate in in singularib- praefinire, sed

de is muerstiter em n genere pronuntiat, k-m illis aliqu/d remittis concedui streponens tamen)ibι ea rua ulu leges finituri, doluisse in similarib- peculiariter definire, nec tamen potu ιιὼ δίιtur osu-. Neri. tamen simpliciter imminuit ipsa iusta. Non enim immin- nviti r.ili.ιιura, ct quaen eresunt iusta sed tantum ali)uid remitti de legiab Lili , ea nimirum quae leg/slator non potuit exprimere inibus cmbis exieti bendis tanto libentius . ibo rem insumpsimus . quanto videtur approb ita certius Meonst. ibilita omnino it a nostr. loci alterius Aristotele eastigatio , quam ante protulimus. Atque h.icient' qui dem Ar: stoteles nim cuius auctoris io et platius, amplius, firmiust stim omium in hine iem totam add ei possita Ac via de placet, quod a- l. sub si pud eundem lego, Equitatem, iustitiam quand .im vile, non alium aliquem habitum si bi Πῖ iit 4άτη dilati εια, δη so υ τιc ουσα, οὐχ τέρα τι i ut inde eonfirmetur atque illustretur, quod in eo Imperatorum rescripto d. l. placuit. iustitia aequitata connectitur,strictique iuris rationi Opponitur: quom .igis de non cript . aequitate, ut A. ristotelem ita Imperatores loeutos esse iudicemus. Ex quibus omnibus illud l. itis perspicuum esse puto , Equitatis nomine benignitatem de humanitatem significiari, eamque quam Graeci φιλανη -Lνvoeant. Quod ergo in iure spectari aequitatem dicimus , hoc iplum est quod Caius ait in dubiis benigniora prae se ted. esse qua de re diximus

ad i. ci. s. it. ex aequitate fieri accipio, quod hum initatis ratione vel humanit.ite suggerente se admittere uri lc. tradunt, . Hum .init. Senim

.e ite .quid vel ex aequitate est , vel ipsa est aequitas. Quam obiem a S..tiistio aequi-. item , id est humanitatem, superbiae opponi puto, eum ait'. nam im e ui 'Mes perium facile lus artibus retinetur quibus initio patium est , velum ubin i*hb pro libore desidia, pro eontinentia Maequitate libido atque luperbia

. . n. C. ii invaseres, tortuna limul cum moIibus immutatur, Sc inod iurem

quispiam e re eentioribus aequitatem pro aeqtiali tale aut aequabilitate accipit hoc loco, aduersus aliorum omnium sententiam id non tam pro suo m0iri quam eontra solit.im ae Iurisconsultis similiarem to quendi r.isonem fiet t. Caeterit ισότητἀ asualitatem seruandam in iure non dencgor, se κνισο απαν παρώρμον. ιιcquid Inaequa-ὸ lib. .eth bati illud est contra leges, ait Aristoteles do qu.im iuris aeqv.ibilit., tem 'μ μ' Cicero xlib. i. ollic. I in χ. de orat nominat . ubi, Superioribus uiui

detur saepe vchementer inquit de com igis, si intolerant uis se iactat, de aequabilitatem communis iuris, praestantia dignitatis, aut fortunae suae transeunt quo loco ad doctus, si quis in illo artero ducti aequitatem pro ae itiabilitate ist. Ciceronis postam dixerit, non valde re pugnabo illud semper asseram , Equitatis nomen nullo Pandectar ulo eo de ista aequabilitate accipiendum ella ne illo quidem qui tamen in hane rem piobabiliter ad due potuit in quo ut ante admonu Ue in εν Modest. Quod inperson. mulie ic inquit aequa lance serv. iri - - . . in xlviis suggcrit rutio. Qui de in illo Cieeronis loco .vbi est, Valeattione. aequitas quae paribus in causis P tria iura de livetiit non dubito quin

443쪽

aequitatis nomine, non pultas aut aequalitas, sed ea quae e vies Giezia eis diei tui. a nobis ut opposita scripto celebratur hae regula , similiter exponi debe .it: praesertim clim ante Cicero dixisset, At in lege aedes non appellantur,&c. Sed nolo in hac rei quae latis patet expli-

eand diutius immor .im. Nee enim tali esse illum hominem arbitror, ut auctoritate sua pollit quemquam in su am opinionem pertrahere. Tantum addam , vel ex isto Ciceronis crmone qui proponetur, mani- fel tum esse non aliter, quam nos cum reliquis intcrpretibus secimus, Equitatis nomen in hac regula intelligi oportere. Is igitur in Bruto, In interpret .indo , inciduni cndo, in explic.md. aequit .ite nihil erat Crasso copiolius adque cum saepe alias, tum apud centum viros in

M. Cui ij eaus. eognitum cit. Ita enim multa tum contra Icliptum

pro aequos bono dixit, ut hominem acutillimum Q.Scaevolam, in iures in quo illa causa veitcb tu operit illimum obruti et argumentorum exemplorumque eo pi: .POsib quoniam in iure aequitas pccianda est, ideo plerun tiae ab .iuctoribus Optimis aequum bonumque iuri adiunctum reperiis ut ab illo Hectoras lytris, ius atque aequum Pes 'S', sese a m lis spernit procul ideo insipἰum,ars boniis aequi ab Vlpia Dispernit. no, definitur ex Celsi auctoritate ideo ius uno modo diei Paulus ait, elim id quod temper aequum ac bonum cst, sigmticatur: vi cstius iur. naturale. Ait lex, sPECTANDA Es T. In iuris interpretatione, .i ' non quibus vel bis quidque dictum sit attendimus, sed quae sciuiis ra- α , ite. tio, quae legi satorum voluiitas ita ut ab aequi tale non reced.imus, singula verba, lyli bas aut iteras non aucupemur, sententiam denique cx mentem lcgis, non scriptum ius consectemur in iudie.m do.

Quod pereleganter Themistius in Sophista' his vel bis extulit . :ς 'ης

ιis cum ruitate eo agenda s appellanda: ins ι altyua re fuerit diffcultas est controuersia , leges Iso consulatu Veruntan en coinra lege ipsam non iudicemus quae cisi dura sit,obserua dis t-men omnino est: ut Iutis consultus praeeipio ted quod ipse egiss-tor facturus esset, seri :u . . tiptum legis quo singulares ea sus comprehendi non potuerunt exi .a quibturali aequit .ite subtiliter examinemus, ct accurat in legis interpretatione suppleamus, ut decet: excipiamus etiam eum oportet atqtie ita

non tam legem ipsumque ius, quam peccarum quod ex generali legis sermone natum est, iudicis decreto corrigamus Psophismato si quide sis s

444쪽

e κω παριδε , im εἰ H, ω λοθετησεν A , Culpa enim non est in iis Me,ne1ue in Legislatore sed in ipse rei natura. Recta enim rerum Mengarum

m.t terra es fertur. Qigum igitur lex aliauid dicιι aniuersaliter, praeter il

lud a niuersalesingulare austriam in illis accidit, tunc rectasiseres habet, quum ex ea parte rua legislator aliauia amisit, ac in eo 1:ιο aboluieti-cutu es peccauit, corrigitur id uod deest auod in ipse Legislator se adesset, proferrct ac diceret o sipotuisset id restre, ile, ilia legem eo mo- ο tul et Atque hancella puto huius regulae lententiam. quae hoc exemplo, quod subite iam, fiet illustrior edicet praetor ij Vnde viliaeea. .i 2 veroa sunt φ,Vnde tu illum vi deiecisti,aut familia tu .ide ieeit. Familiae vi appellatio seruos continet, 'lures quidem eruos h: Sed verius tame, ita , - tuast Vlpian. id est ut ipse interpretor aequius, in hoe interdicio e-r de Veib. tiamsi unus seruus vi deiecerit, familiam videri deiecisse Resquod om- . u. c. nium optime ae elegantissime Tullius explicat, ubi de hoe interdiciosam unde loquitur in orat pro Caecin. Neque dubium estfinquioquin si ad tem .. iudieandam verbo ducimur,non re, familiam intelligamus quae constet ex seruis pluribus quin unus homo similia non sit verbum eerte hoe non modo postulat, sed etiam eogit. At verb ratio iuris, interdici i-que vis, praetorum voluntas, de hominum prudentum consilium aucioritas respuat hane defensionem S pro nihilo putet,cte .non enimalia causa est aequitatis in uno seruo in pluribus.&poste .i,Tam restitues, si unus seruulus,quam si familia deiecerit uniuerta, non quo idem sit seruulus quod familia,verum quia non quibus vel bis quidque dicatur, sed quae res agatur, etiam ut iam longius a verbo reced. mus,4 equitate ne tantulum quidem. Hacienus Cieero , qui de aliquanto ante dixerat Deileior ego , si quis meorum dei ieitur: omnino iam bene agis, a verbis enim recedis, aequitate uteris Spectamus igitur in respondendo reddendo iure unam aequitatem Contra,vix est.vostricia ratio quae opponitur aequitati, speciansa siti. striciam denique ratio-d .sunt petiem insuper habemus propter publieam utilitatem'. Item vix est ut idia i obtineat,quod tamen stricta ratio exigere videtur,in pecte Ladeo S. si

Quoties duplici iure desertur alicui hccessito, repudiato

nouo iure,quod ante desertur, supererit Vctus.

de ruereti moscisi samenti, ein bonorum Iussione secundum ta-

445쪽

A I DIVER REG. Ivll. ANT IN. si e Vc Ess Io eum alicui desertur iure ac lege deseratur neeesse elt.Vetera iure desertur hereditas ex xii. tab. tam ex testamento scripti, heredibus, quam ab intestato suis agnatis. Nouo etiam iure quod praetor

longo post interuallo introduxit,iisdem bonorum possessio desertur .Quero, an spreta bonorum possessione poterunt ho ἰ dieq; adire vel ex testamento, vel . bintestato hereditatem 'Paulus hoc νι ι Λἰa Ioeo respondet,quoties duplici iure desertar alicui successio ,repudia laqto nouo iure,vetus quod ante desertur superesse. Ideoque non quem 'admodum pro herede gerere intelligitur,qui posteaquam ei fuerit hereditas delata, bonorum poli essionem agnouerit , itu centetur heres esse nolle qui bonorum possessionem non pctit, aut datam repudiat dei. eum hereditatem iure ciuili , quod vetus est, adeundo possit adquirere: Idque in suo heredeampp.reseripserunt,eum cui non modo non bonorum pQ ssessionem petere, sed nec adire nee esse est', o milIalo 'MMnorum possessione piternam successionem ob inere certo resso et, M.tuisse'. Sed Mi heredibus non suis, vertim legitimis tantummodo I i' seruatur, ut Impp. alio in loco rescripserunt ideoque matri intelia Ti. .

to defunctae secundum Orfitianum Senatu se ei tra bonorum posses liberandi.

fionem pro heredegerendo filiam potuisse succedere'. Atque haec e LMquidem vera sunt: sed vide amus, ne commodior aptior Pauli ver insit bis interpretatio adhiberi possit. Sic enim Paulus scribit, REP vii A-

PER ERIT E Tvs At nos ita speciem proposuimus, ut vetus ius

quod antὸ deseratur, superesse intelligamus qua in re quin ipsi Paulo

magnam Placentinus ipse, iunos quoque cum Placentino siue is Bulgi rus est aut Mestinus Chotti .lsὼ vim attulerimus, ne g.iri non potest. Primum enim non ius praetorium, non ius ciuile,non ius antiquunt, n5ius nouum,non lex,non Senatusconsultum,non eonstitutio deseri dieitur ullo quod equide seiam in loco: sed suceessio, am heredit.is, qua bonorum possessio, d cserri iure praetorio,ciuili lege,constitutione S. Consulto plerunq; drcitur. Lex ipsa no desertur, lex successionem d feris. Deinde eur hare verba v R, O di isthe. i. h ne peruerso Iuriscontuli uita collocasse eo miniscimur aut ad id quod vectata l. sequitur,no ad id qnod antccedit, eotra quam et botu plorum sei ies exigat, eserimusΘquinio Ilus ita legimus, v NT EDE Nam ut initio dixit, duplici iure deseri suecessione, ita nunc deseri nouolui edicat necesse est nisi sorte quemadmodum repudiatum nouum ius dixit pro repudiata successione ex nouo iure, se illud deserti accipiamus,quasi dixerit ex illo iure del.rtam succe: sio. nem esse: sane quod repudiatur, delatum sit necesse est , nec tam ria smorose Iurise. singula verba expcndi decet. Clim igitur ex ipsa verbo a L. Etrum eollociitione nouum ius indiae regula deserri ante vetus dicatur: dtat icti loco aptat exemplum quod attulimus,neutiqlina potest. Itaq; hane hQ. ,.s.sea speetem vel bis eo nuenientem si placet adfingamus: ut quem .id modu vi lani-

beros de adgnatos no tantum Per unde liberi,vel unde legitimi, seria ae

446쪽

At par Rr an Ri I. C. Cim M A N T. etiam per unde eo ali propter sueeetarium edictum admitti ad bo norum possessionem dicimus repudiata unde liberi, vel unde legitimi: si e etiam liberos miri, aut matrem liberis, repudiata unde legitimi bonorum possessione atque ad ed nouo iure legitimi quod per len.ia i , , ' tusconsulta quae ipsa noui iuris appellatione de lignantur fas nouae le

se dicuntur hymultis temporibus post ius praetorium introductum

l.tutela est , sue e edere ex eapite, unde eognati, atque ad id veteri iure cogna-a ἡ ''tionis asseramus Hoe enim duplici tam legitimo quam eognicionis l. lx iure liberorum successionem mitri, maternam libet is deserta eos .ito p ,:ή ἡ . i. f. filioqui mortis. ver. sed si matris. I. ad Tert ubi matris execto piaeen ii , ventre filius editus ab intestato ad legitim .im matris hereditatem ad- ' φῆ g mittim vel unde eo gnati, vel unde logitimi bonorum possessionem petere posse dieitur. Adius illud praezorium vetus respexit Cicero in orat.pro Cluentio Auito. Nam Auitus inquit usque ad illius iudieii te-pus nullum cstamentum inquam fecerat. neque enim leg ire et ulmodiis .itri poter.it animum inducere, neque testamento nomen omnino

praetermittere' irentis id cum Oppi micus sciret neq; enim erat obseurum intelligebat Auito mortuo bona eius omnia ad matrem ventura. Illud etiam obleurum non est prius deserti succellionem ex ea pite unde legitimi,quam ex unde eognat iratque adeo prius nouo id est Senatusconsultorum Piure, matri aut liberis, quam antiquo praetorior . quo praetor ante Senatusconsuli.,eognatorum gradu matrem S liberos voe .ib.it. Quod autem in proposita specie de successione matris eliberorum ex sen .itusconsulto Terrylliano de Orfitiano dixi hactenus ita debet intelligi, ut mater in viri manum non conuenerit, in eiusque fimilia non sit alioqui enim celTibi Senatuscontuitum. Et hoe est. ari; ic.; quod Vlpi .inus in iis lis notare voluit,eum ait: imperatorum Anto se gin nini commodi oratione in senatu recitati id ictum esse, ut sine in

manum conuentione m. trum legitimariae reditates .ld rilios pertineat, exclusis Onsanguineis reliquis tignatis. .im sane; sive vivo marito ea quit manum eius eonuenit,relictis libo is decesserit, uxoris bona vir iure quodam peculij oecup .it, cit meam in manu uui heredis evi=.inti loco qu.is filiam adoptiu.am habueritin s libcris suis praesertur pater, iust de bo' et inde in ueside unius illorum i ucceiionei geretur, caeteros pateri uiri fiat excluderet: brue malito supervixetate quae in manucius fuerat, deq;

matris successione disputent liberi:qu si consanguineos matri,quae in eadem similia inquam percon entionem venerat decessit, succellaros non dubitamus ex iure antiquo: non ex nouo , quod Senatui consultum introduxit, nisi non sint in idem similia,ut quia em .mei pati a patre suerint liberi quo ea su ex eo Senatusconsulto iure utuntur legitimi. Quae omni . etiam obtinent, si deliberorum suce essione quae matri desertur,quaestio suerit proposita Nee tamen aspernindum esse puto, quod Accursius .id fert: vilicres institutus demque legitimus, si quasi institutus repudi uerit, qu.ila legitimus hereditatem non amit- tat,quemadmodum Vlpianus alti: quod ira quoque fit, si scicns testa- . λε i. mento sibi relictam dieat veste ad te legitimam pertinere : nam vide

bitur

447쪽

bitur eodem momento repudiata testamentaria,' adquisita legitima i ii hereditas '. Et Seontrario si qui scit se heredem institutum, quasi legi dubi ies. l.

timus repudiauerit, credendus est utrumque repudiasse. Sin autem i fis x ea gnorat, ad neutium ci repudiatio noeebit neque adtestamentariam, ' si quoniam hanc non .epudiauit neque ad legitimam , quoniam nondum ei suerat delata. Enimuero hereditas test.im enim desertur ante legitimam uecessionem: quamdiu enim testamentum valere possiti tam diu legitimus non admittitur, ut exposuimus in . quam diu. s. Et tamen antiquior causa est legitimae, ius nouum testamentaria lueeeLsionis non quod vetustio te lege delata sit ab intestato, quam ex testamento hereditas quin imo lex x Ii tab prius de iudiciis testantium , si e deinde, auctore Vlpiano, de suecessione ab intest to loeu ta est sed quia ius testamentaria heredit.uis accrescere quodam- cibi sta modo videtur iuri legitimo. Nam antequam heredem instititas i mihi ιλ. tium, de antequam omnino testamentum facias, is tibi heres suturus

esse iure legitimo intelligitur. nee eo magis esse posse postea desinit,

quod eum etiam heredem seribis. Nouum ergo ius, licet eo neurrens

cum vetere, ante ius vetus inteistatae successionis deseratur,non tamen

id ullatenus extinguit,quinimo illo repudiato huie loeus esse iterum incipit. Itaque stestamentum proseratur, prius a seripto inei pitur: deinde trasitus fit ad eum ad quem legitima hereditas pertinet, etiamsi idem sit ad quem utroque modo pertineat:hoe enim gradatim consequitur ut prius ex sestis mento delatam, deinde legitimam repudier. l. in platium. T. de adquir. hered. v bi traditur idem iuris es si in bonorum possessione, id quod mani sistbdeelaratur in l. i. g. item hoc dici. s.de succestario edicto. Nam si seeundum tabulas, bonorum possessionem no petieritis qui potuit Mab intestato suceedere,ipse sibi sue-eedet ex edicto successorio,nis repudiet vel omittat bonorum possessionem ab intestato Cum eo tamen , ut scriptus heres qui in fraudem eorum qui ex defuncti iudicio aliquid meruerunt, omisso I repudia- sb. . inst. to nouo testamenti iure ibintcstato heredit alcm pol sidet, actione te initaneatur ex illa edicti parte Si quis omissa causa testamenti,4 ext. Igi tur Detit ...de nouum ins .ippello ius testamenti,uctus lcgitima successionis:quod ne i l. ..., absurdum videatur, Quintilianus alicubi : Quid enim interest ait talassi Aiure testamentia defuncto veniat ad te hercditas, an lege adiuuante ςRii 4ς ἀ alio loeo , Quod acei diti inquit P etiamsi de vini re quaeratur ali e l. 1 qu qua, sed eam plures petant, vel eodem iure ut proximitatis, vel diuer : j v soci ut eum hic testamento, ille proximitate nitatur Et ex nostris quo li sal i. que ureconsultis Maelianus paria facit hare duci, Ad quem euuque vel 4ς μ. P Pex testamento meo, vel ab intestrio δε ad quemcunque quoquo iuro . es mea bona perueniant . Sie hereditario iure ad aliquem res peruenire 'I sic iure legati partem alicuius rei quempiam habete , sie legitimo, deis sita dis

est intestati iure ad aliquem hereditas pertinere diei turb. Verumta tegit.berini. men ut quod sentio proteram vix est, ut nouum ius dixerit hoc de eaρ mi. to eo Paulus, ius testamentariae successionis: cum alicubi Caius a.

perte ostendat, id esse ex veteri iure. non ex nouo Hereditatem ii, biseca. '

e declar

448쪽

ait ad nos pertinere, aut vetere iure, aut nouo: vetere ex .II tab.vel ex testamento quod iure factum est &e vel ab intestato, sorte qudd sui heredes definito lumus vel agnati, vel quod manu mitimus clamne a quodve parens nosteris .inu miserit. Nouo iure fiunt heredes omnes

qui ex S. Consultis, aut ex eonstitutionabus ad hereditatem voe.intur. ubnii uo. Vnde Ulpianus' de erim hereditatem lege ob lenire non improprie didς νς tig et eum, quae ex test mento deter turis quia lege xui. b. testimentariae heredit .ites contirm intur. Ueteii iure igitur: qio enim intiquius lege xii tab lotaleoli sulti esse existim runt 'Sed enim si Aecuisium aliquis nihilominus equi volet, it . forsit in te e tuebitur non incommode si diei ius testiment .iria succcssi inis , Quatenus a lege de se tur vetus esses quo tenus autem legitimae succellioni adiicitur, videri

nouum Potest etiam quod noc loco Iuris contuitus definit, quoties dupl ei iure licui succc illo dc aeratur, repudicito nouo iure ante dela to luperesse vetus , ita non male iccipi ut pater simum illari qui qui . pater est,m ibet querelam piaeteritus itque .ideo silentio exheredatus in tes .imento tis LMquia manumissor est nouum ius h. iber, id est bonorum possessionem contr. t.ib. pol si re di .ita eontra Lib. bonorum postellione queri de inofficiolo testamento, repudiato iure .anum istaris,quod nouum est qu. in lu.im nutri .inumissori di- l .r.C.ad eatur vetus ius eruatum ab intestato', quod dicitur propter S. Consul Ter tyli quod est nouum ius P uti vetere iure patras , quod antem in umissionem delatum tu erat.N.im lis verbis it Vlp. id in iniseste ita proponitur. Patrem autem accepta contra Lab. bon. possessione . ius inquit antiquum,quod sine manumissione habeb ir, posse sibi defendere Iulianus seripsit nec enim noeere debet ei quod iura patronii tus h.ibeat elim sit de pater . Sed haec interpret itio quae docto et a 'di , sit tmen me placea 49 non plane eonuem et huic nostiae regulae nisi par. Et probrii ero , prius bonorum possessioni contra .ibulas locum esse,7..' ii querelae nossiciosi testamenti. Caeterum liuine regul.im ad hocs obse . exemplum quod nune proponemus interpretes Graeci reserunt, liberis suis d.itur unde libera Munde legitimi bonorum possessio ab intest ito Vetus ius est unde legitimi, hoc competit, repudi .ato nouo iure vi in spe unde liberi, quod ante desertur'. Sed rursum hic quoque probandum

a i erit bonorum possessionem unde legitimi vetus ius esse , unde Iibeti

de rideo τύειαντιοφανῶ .additur sententia huius ni sti ae regulae, αν

449쪽

se boe auxilio excludatur, habebisι- aenatio, Deinde in lege sua νι- desti contraria si enim duplici rure mih conueniat baereditas, atque reinpudiauero ius ex noua lege perest mihi ius ex aeteri lege a libroso . it. v. digea Sed quis non videt hanc regulam accommodari non posse

ad pectem d. g. sed videndum ibi de filiosam ii qui sit in potestate

agitur , quique iure antiquo ex x M.tab quasi legitimus prius voeatur quam nouo ex iure praetorio quasi cognatus ad lue celsionem patristi aliter atque ad bona matris,quae iure praetorio quasi eognato antiquitus deserebantur, hodie nouo iure ex S.Con ultis prius deseruntur iure legitimi. t.ique non discedo ab illo exemplo Senatu se onsulti Orfitianiis Tertylliani ,ex quo ius nouum ortum est: bonorum possessionis unde cognati, quae praetorii edicto introducta est. Quod exemplumi ut alia pleraque) ex his commentariis in suos, aliquot pdstannis editos , Brugentem quendam Iureconsultum non obscuri quantum audio hapud suos dum viveret nominis Iaeobum Raruariadium transeripsisse video: in quibus eum semel aut iterum nostri mentionem faciat, siquid tamen non alieno loeo. neque eontra veram

prudentiam iuris qualia multa ipsius sunt propria si quid inquam apposite ad has regulas traditum reperitur, id pene totum nostris hile evigiliis aeq.ibotibus deberi, diligens triuique librorum collatio e ertis snsam lectori fidem faciet. Igitur quod hoc Ioeo traditur, sie acet-piendum puto Gut quemadmodum repudiata bonorum possessione potest iure ei uili filius matri ex Orfitiano succedere pro herede gerendo videlicet vel adeundo hereditatem ita omisso iure eivili, o I ς hoe est omissa hereditatis aditione ut Paulus noster libro dee imo se

ptimo quaestionum' loquitur 9 possit petita bonorum possestione .il. Σ

ex eapite unde eognati iure praetorio succedere. Sedis quemad Lia Liale. modum initio dixta repudiata bonorum possessione ex capite unde legitimi agnoscere queat ex e.ipite unde cognati. Quod . in matre consimiliter proponi potest . vi ex Tertylliano S. C. suceedat liberis ab intestato vel iure legitimi quod ante dc sertur, & nouum est vel petita bonorum possessione ex capite unde cognatici quedius vetus est, ct illo repudiat superesse Paulus eodem libro decimo septimo hae reguli definit. Ad quia ea facti species non inepte applieabitur , quam eodem libro decimo septimo quaestio ruam idem iuris auctor expressit rot si in metallum damnata mulier eum quem prius Uid est ante damnationem Pisone eperat, ' ediderit, ae deinde a prineipe restituta sit quoniam humanius dicimus iura eognationis huie restituta videri partu postea defuncto

Reeedat ibita scilicet, ut repudiata vel omissa legitima hereditate vel ita Vibonorum possessione ex capite unde legitimi possit bonorum pos serua να.

sessionem defuncti filij petere ex eapite unde eognati quonia miri τ'

ait Paulus noster in supradicto loeo iura cognationis habet, quae re- si tutione apri neipe facta recuperauit. Sed ita tamen laee edit per unde eognati mater, si non sit eognatus, qui eam excludat, utputa eo

languineus defuncti ipsa ero Ognarus , qui eodem gradu sum,

450쪽

41 PETRI FABRI . C. COMMENT.c .i. . si non exeludet. Huc ill . Vliani verba proprie pertinent, quae adseri-2 iam di mater hereditatemfiij filiaeve non adierne S. C. Tenyllia-

ad Tetiyli. O in bonis eorum antiquum ius seruandum est: eum enim esset praelati, matre omittente Senatusconsulti beneficium , ius lueeeda vetus. Sed si mater repudiauerit bonorum possessionem, da adeunda autem hereditate deliberes,dieendum erit agnatum non laecedere: quoniam nondum verum est, non adiisse matrem. Re de ut cessione quidem liberorum de matris legitima, hare proprie videntur ad istius regulae interpretationem pertinere. Caetera verbi quae non mianus scitu digna sunt nee magis tamen intellecta vulgδὰ alio iam an- is a ' is ea loces ad utilitatem studiosorum vera solidaeque uti rudentiae non minore fide aediligentia exposuimus. Nunc id quod restat: ne pe hanc regulam iuris non in una tantum facti speeie loeum habere,ne alioqui regulae nomen immerito adepta videatur, demonstrandum est: si quidem alias omnes, praeter illam de Senatu seonsultis Ortitiano atque Tertylliano,quaecunque aut veteribus, aut areeentioribus. a. i. .e interpretibus adseruntur, huius regulae verbis omnino non quadrare hiilegus superitis ostendi. Et quoniam de intestati successione ex iis Senatu seo-:. d eis. sultis diximus,uidendum censeo an ad testamentariam recte aceo m in princ mod .ui hoc modo possit. Heredi institutori extabunt testimenti ta- ,. r. ha bulae , dupli ei iure desertur successio iure ciuili quod vetus est, ex loe . post bu gex m. tab. ut ante diximus 9 s hereditatem adire a cernere aut . . . . pro nerede gerere statuat:iure praetorio, si beneficium bonorum potarust rup ct sessionis postulared adsequi malit:quod ius nouum esse nemo nega-

.a i.4 uerit,praesertim elim id introductum sit adiuuandi supplendi, imo

ex libemi, vero etiam eorrigendi ut Iustinianus ait veteris iuris gratia. Nam re. που - omittam quod bonorum possessio de alieno posthumo qui iure ei uili νoss. see heres institui non poterat secundum tabulas defertur: Sasiij euiuis in-ldi fi stituto heredi,tieet iure ei uili testamentum deficiente forsitan similiae

stimim .d. mancipatione , vel heredis nuneupationi ion valeat, si modo signis υ ' i i septem eiulum Romanorum signatum sit squod emancipatos libe- de poss. ros qui iure ciuili praeteriri poterant emancipatione recisa voluit m - ' neredes institui aut exheredari praetor, de alioquin per contra tabu-test fum p. las admisit . Denique qud angustissimis finibus eonstitutum persi sedςum leo emis ii tabularum ius percipiendarum hereditatum , ex bono

patrono. O . . . .. H. uri

sen. i. de . aequo dilatauit s. His intellectis, ponamus institutioni heredishq pφει onditionem appositam. Pendente ipsi, eonst.it nec aditione ad-

ia. inst.iit quis hereditatem putpote nondum delatam nec vero repudiatio-'

F, an ne amitti iure ciuili posseri nihil enim agi : de adeo quidem , ut Pi δὴ ii si se scriptum quis sub conditione Lis,albitretur , ut eam ad-

η ς inst. nue pendere, quartamen impleta ipso in leto fuerit, frustra heredita-

Mi is qui tem adeat, quam scilicet ubi delatam esse non putat Et quoniam

..,4 Τ, ad uere, aut repudiare testamentariam hereditatem sub conditio ἴ' ἡ ., iri ne datam non potest: ex eo sequitur, ut si ei ad quem legitima heredi-2... - tis potest pertinere, conditio data sit, nihil constituere possit delegi-dtia ' tima, antequam dies conditionis transeat id quod Paulus noster alio loco

SEARCH

MENU NAVIGATION