장음표시 사용
271쪽
deEU REMATI C. Diatr. c. XII. 1 g
la d. l. 72. π d. Condit. CV Demonstr. Ab eodem hocce in Mucio, dum Pontifex q. Maximus esset, prodita est formula Iuris jurandi in Adrogationibus adhibendi , ut ex Α. Gellio discimus: nam in Pandectis nec volanec vestigium ejus superest; quippe in cu- jus locum cautio sive satisdatio quam l. 18.E9. Q χo. F. d. Adopt. continet, surrogata esse videtur. Ait autem Gellius Lib. V. c. 19. e tas ejus, qui Wrogare vult, an liberis
potius gignindis idonea sit; bonaque ejus, qui arrogatur, ne insidiose 'petita sint, consideratur: Iussu6inandum a Mucio Pontisce
Maximo concepιum dicitum quod in inrogando juraretur. Ideo vero Pontifex Maximus esse s. debebat, eum hanc formulam praeiret, quom niam tota arrogationis ratio Pontificiae erat cognitionis. qua de re consule Ciceronem in Orat. pro domo. Caeterum & ipsius rogasio- 6.nis, quae in comitiis Curiatis hac de re ad populum ferebatur , solennia verba exstant apud eundem Gell. loc. citi videturque ad
eam l. Si is, qui q. β. d. Adopt. respicere.
Q. Mucium proxime excipit C. A QUI- III. LIU S GALLUS, qui ab eo Jus Civile
didicit. Ut autem Q. Mucius per memω'atam Cautionem suam inclaruit, ita non Lia
272쪽
I. pulatio. Videlicet eum per simplicem aeceptilationem tolli non posset obligatio, nisi ve bis inita , I. An inutilis 8. 6. Acceptum Τ. d. Acceptil. iuxta regulam vulgatam in ι. 33. . . de R. I. Aquilius formulam invenit, qua & illa , quae re aut litteris inita est, per stipulationem novata, atque ita transfusa in verborum obligationem, acceptilatione similiter perimi possit. Formulae speciem exhibet Florentinus in ι. Et, uno 28. 3. I. f. d. --2. 'il. Porro etiam legata sub conditione relicta in stipulationem Aquilianam deduci coepere ι. Aquiliana A. D. d. Transact. eadem que haec stipulatio pactis conventis adponi . ' consuevit. Quamvis hac in specie Paulua conseditus ducat, poenalem stipulationem subjicere, quia, resciiso forte pacto, poena ex siριatu peti potest l. Pacto convenio I . eod. d.
3. Transact. Denique & Ulpianus hic aliquid
praestitit. Nam, quia acceptilatio est actus legitimus, atque adeo inter absentes aut per alterum celebrari nequit, i. Actus legitimi 77. juncta l. Nemo 233. F. de R. I. ostendit quo remedio hoc quoque incommodum superetur in I. Et per jujur. f. antepen. f. de Acceptia. q. Idem . Aquilius valde versatus fuit in quaestionibus testamentariis. Vehemens autem inter priscos Iuris Λuctores altercatio erat de
273쪽
de EUREMATI C. Distr. C. XII. asa
iuribus po timorum an & quatenus institui possent; quia nimirum nisi cum certis per nis testamenti factio non est. Ulpianus in Fragm. tis. XXII. g. 3. Itaque disputatione s. de postumis alienis orta obtinuit Galli senten-ria, alienos quoque postumos legitimos nobis heis dei feri , inquit L A fratris I 27. D. de Leg. Lib. I. erat enim maximae in foro au toritatis, ι. 2. g. Mucii q2. F. L Orig. Iur. Hoc vero postquam obtinuiuet, etiam postumi nepiaes institui illo iure potuerunt. Atqui obstabat pater eorum i Sic est; sed hanc dissicultatem concepta formula superavit, . Ostenditque, quemadmodum ea institutio sine Iuris Civilis ostensione seri posset: Haec
autem ejus cautio L. Velleia confirmata est, ι. Moribin a. pr. st d. Vulg. in pupill. Fubstit. & utraque a Scaevola diligenter exposita in I. Gallus 29. π. d. Lib. Cr po IIbum . her. inu. , sed quae tam dissicilis & intricata visa . X est Interpretibus, ut eam damnatis Pandecta. rum legibus annumerent. Est & alter easus circa institutiones, In quo dexteritas Aquilii, itemque auctoritas in disputando elucet. Quum enim ante ipsum, si quis ex re certa esset institutus, non valeret institutio quoniam tantum in unitiversitate, non item in re certa jus adcrescendi locum habet; ac proinde eo in casu pa-
274쪽
terfamilias pro parte intestatus decederet eonistra ι. r. f. d. R. I. interpretatione menti nem rei detrabendam censuit, quasi per e rorem adjectae, i. Si ita quis Tq. d. --red. Inuit. atque ita deinceps pro certo jure obtinuit, ex fundo, verbi gratia, recte aliquem institui posse. l. I. g. G ex fundo Lao. f. eod. δCaeterum formulam ejus de dolo malo, elegantissimam licet, quamque Cicero eis riculum omnsum malitiarum vocat , sciens praetereo, quia hanc ut Praetor concepit; atque ita ad Praetorum cautelas fictionesque dilaberer, ex quibus fere universum Ius honorarium conflatum est. Quodnam autem ejus rei initium, quis exitus foret
Post Gallum Aquilium ANTISTI Us LABEO familiam ducit, tenacissimus ille
avitae libertatis vindex. Hujus autem fictioni debetur, quod usura in judiciis bonae fidei ex mora adjudicari coeperint, renitentel. Upura pecuniae iaI. ff. d. V. S. Motus enim consideratione fraternitatis, quae inter socios: obtinet, speciatim eas in actione pro socio ex mora admittendas esse putavit: quod cum directo facere non posset, usus est comiore ejus, quod intereu, scilicet moram illam
intervenisse. amplius ipsis quidem sociis hoc
275쪽
concessit, non item heredibus eorum, i. Mincium co. D. pro Socio. Confirmavit hanc Labeonis sententiam Pomponius in d. l. 6o.& nec ille ultra societatem id porrigere ausus est. Postea vero Principum Constitutioni
bus, in primis Divi Pii , placuit usuras palam & indistincte in omnibus bonae fidei judiciis deberi officio Judicis. Primus omnium
hoc pro miro ingenii acumine vidit & obis servavit Clariss . Gerardus Noodi in absol tissimo tractatu de Faen. Fur. Lib. III. c. s. Caeterum simili plane modo Juris Canonici , . Interpretes, postquam abusus usuras Pontificio Juri invisas reddidisset, Decretis fraudem secere. Nam inter alias artes dissimulandarum usurarum, hac praesertim usi sunt, quod itidem sub specie ejus, quod interes, accessionem sortis admitterent. unde vel apud nostros hodiedum usurae ea appellatione veniunt. Vide laudatum Cl. Viri opus Lib. L.
cap. 12. Verum redeo ad Labeonem.
Est & alterius generis Eurematicum de eo iaproditum in I. 19. f. de Praesicr. ve . act. ubi talis casus proponitur; Rogasti me, ut tibi
nummos mutuos darem , ego, cum non hab/- ,
rem, dedi tibi rem vendendam, ut pretio ute reris ; quaestio est, quinam hic contractus esse censeatur, ut de actione, qua experiundum sit, certo constet. Putat Vlpianus mu
276쪽
tuam pecuniam factam esse, I. RogaLli me xi. F. d. Reb. Cred. Et tamen idem in d. I. I9. probat Labeonis sententiam, monentis tutius es, ea in specie prasicriptis verbis agere, ut in omnem eventum prospectum sit.
V. - NERATII quoque PRISCI admonii. tionem unam atque alteram notabo. Prior,
quae Iudicibus inservit, exstat in ι. Cum idem eandem 7. D. d. Heredit. petit. Quaeritur ibi, quid dicendum. si is, qui hereditatem possidet, a duobus simul convenitur, & postquam alteri eorum jussu Iudicis illam restituit, dein secundum alterum petitorem res judieatur λ Respondet quidem Alfenus opor tere Judicem ita priori petitori rem restituere jubere, ut possessori caveat de evictione l. B, ast quo 17. J. d. R. H. Verum quid si hoe interim & Iudex & ipse possessor neglexerint, hiccine propterea duplici damno macta. bitur Sed melius est, inquit Neratius in L L s . 6 d. Here . petit., o io judicis cau-- tione via satisdatione victo mederi. neque enim possidet amplius, neque dolo fecit, quominus possideret, quod judicio revictus restituerit: cum & res salva sit ei, qui in exsecutione tardior viniit, adversus priorem victorem. Sic ibi Jurisconsultus eleganter ratio.
277쪽
de EUM NATI C. Distr. XII. et s
. Altera ejus cautio est in I. Cujus bonis s. a. n. d. Curat. furios si postquam bonis distr hendis Curatores facere Senatus permisit, Curator a creditoribus electus est, sed qui nondum explicato negotio decessit. Certe ipsi creditores distrahere bona non possimi, quia curatorem petendo propriae distractioni renunciarum. Restat ergo ut vel novus fiat Curator, vel defuncti heres auctionem habere compellatur. Sed accidere potest, ueheres prioris Curatoris negotio isti us propter sexus, vel propter aetatis rationem, vel propter dignitatem majorem minoremve habilis non sit; possunt etiam plures heredes existere, neque per omnes id negotium administrari expediat, nec quicquam dici possit, cur unus aliquis ex nis potissimum sie nerandus. Prudenter itaque creditoribus Jurisconsultus suadet, ut tum potius ex integro alium curatorem faciant.
SUM, cujus duo singularia circa possessionem Eurematica repperi. Prius est in ι. Qui , se liti d. Heredit. petit. Nimirum cum in hereditatis petitione requiratur, ut possideat, qui convenitur I. Regulariter s. Q. eod. Valde haesitatum fuit, quid juris esset, si quis per mendacium possessioni se obtulis set ν
278쪽
set, aut dolo fecisset, quo minus possideret. In posteriore sane casu vix dubium erat, quin reus, etiamsi quidem ut possessor conveniri nondum posset nam hoc Senatusconsulto demum effectum est ex doli tamenelausiula teneretur ad interesse. Immo & in priore idem non dubitat Celsus assirmare, d. l. 6 s. quia licet dolo non fecit, quo misnus possideret, dolo tamen facit, qui petitioni se offert. ita enim ipsum ratiocinatum esse, liquet ex Ulpiano in I. Nec ullam I 3. s. 13. g. eod. ubi Celsum Lib. IV. Digestorum, ex quo & d. l. 43. desumpta est, ei.
tat. Caeterum cum mox Senatusconsultum
fieret, ut illi, qui dolo malo fecissem, quomi nus possiderent perinde condemnarentur, quasi possiderent. I. Item veniunt 2 o. g. 6. f eoa. id est, ut dolus pro possessione cederet, I. Sed etsi et s. f. 3.f. eod. quod & postea axiomatis vice obtinuit, ut in L I3 I. l. IIo. l. III. f. I. D. de R. I. deinceps Marcellus apud Julianum Celsi sententiam generaliter extendit , omnem videlicet, qui se Uert petitioni qua ji possidentem tenera. d. l. I . 3. IS. eod. a. I. B, qui se obtulit a s. D. de R. H. Imo non sine ratione suspicor totam illam clausulam de dolo possessoris libello Hadriani, &consequenter Senatusconsulto quoque, ad
suggestionem Celsi nostri insertam fuisse;
279쪽
tum, quia hujus ipsius Imperatoris consiliaririus fuit, Spartian. in vita Hadriani, c. I 8. tum etiam, quia eo tempore Consul ordinarius erat, una cum Q. Julio Balbo, Vide initium Senatusconsulti in d. ι. 2o. g. 6. π. h.
Posterius, quod promise, ejusdem Celsi s.
Eurematicum videre est in I. Fulcinius I. g. 27. & 18. D. qmb. ex cais in possess. eat. Consultus istic a Sexto quodam, cum is fundum peteret, & adversarius absens non dein fenderetur, respondet, commodius se existia mare, in fundum possessione mittendum, quam omnia ejus bona possideri. Sed bene obse vandum est, Celsum consultum non de latia tante , sed de absente. nam idem existimat, si is, a quo hereditatem petere velim, latitat , bona ejus ex Neratii sententia possideri& venundari posse β. 36. 1b ejusd. l. Sed tamen, commodissime teri, ut tantum in possessionem mittat rerum, quas Wo herede vel poses sere. possidet. Plane si dolo fecit, quomi nus possideret, bona ejus possidenda & vendenda esse. Sic ille : & hoc postremum apprime convenienter iis, quae mox de eodem hoc Jurisconsulto dicebamus. Sed ad alios
De SALUIO IULIANO, famosio VII. R illo
280쪽
illo Edicti Perpetui ordinatore, miror vix' occurrisse quicquam, quod cautelam sapiat. Nisi tamen quod circa 'pulationis conoe tisin xum utilissime commendat in l. Stipulationes 3. π. d. Verb. abl. de de servo apud consilium manumittendo in I. Aa apud se I. π.d. Manum. Vind.vIII. Exstat & SEXTI CAECILII AFRICANI, qui Iuliano συγχεον γ suit ac sucincessor , haud spernenda cautio in 1. Titius Sempronio 2 q. d. Pro . veis. &c. Sed quia enarratio casus istius aliquanto longior est, I. studiosum Lectorem eo remittimus. Quod si autem ejus prudentia delectetur , poterit L Si mater 33. D. d. must. GV Pupili. M sis. addere.
NIUS memorandus est, qui nobis duo exinquisita & celebria circa servitutes Eurematica a. sistit. Sic in ι. Sa νιμ r. s. β. d. 'me Dot. Ionge elegantissimum casum de usus M alienando proponit: ex quo simul apparet, quid de ressione 'ususfructus Pandectarum tempore habendum sit. Ponit autem fundi usum- fructum dotis nomine marito' constitutum fuisse ab eo, qui fundi dominus erat, cumis, fundus uxoris non esset ι & inquirit,